email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ ๗ อาบพร้อมกัน ประหยัดน้ำ ประหยัดเวลา NC+++

ชื่อตอน : บทที่ ๗ อาบพร้อมกัน ประหยัดน้ำ ประหยัดเวลา NC+++

คำค้น : ท่านประธาน

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 29.2k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 12 พ.ย. 2564 07:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ ๗ อาบพร้อมกัน ประหยัดน้ำ ประหยัดเวลา NC+++
แบบอักษร

มินตราคว้าคอคนที่ผละออกไปถามคำถามระคายใจเข้ามาหาแล้วบดจูบปิดปาก ถามมาได้ว่าให้หยุดไหม หากอยากหยุดเขาจะเริ่มทำไมตั้งแต่แรก! 

ดูเหมือนชายหนุ่มจะรู้คำตอบจากการกระทำของเธอ เพราะเขากลับมาบดจูบเธออย่างเรียกร้องอีกครั้ง ซึ่งมินตราก็พร้อมตอบสนองเขา ความเครียดที่เกิดจากการพูดโทรศัพท์กับแม่จำเป็นต้องได้รับการปลดปล่อย เธอจำได้ว่าในตอนที่เขาส่งเธอถึงจุดหมายนั้นทั้งสมองและร่างกายเธอผ่อนคลายแค่ไหน ในเมื่อเขาตามมาและเป็นคนเริ่มก่อน เธอก็จะฉวยโอกาสใช้ประโยชน์จากเขา  

คิดแล้วก็แปลกดีที่คนที่เพิ่งจะรู้จักกันอย่างเขา กลับอยู่กับเธอในโมงยามที่ทุกข์ตรมกับเรื่องราวภายในบ้านทุกครั้ง ทั้งคืนนั้น และคืนนี้ บางทีคนเบื้องบนอาจจะส่งเขามาช่วยผ่อนคลายความทุกข์ของเธอก็ได้กระมัง 

ชายหนุ่มจูบเธออย่างเรียกร้อง ฝ่ามือใหญ่ของเขาโลมลูบข้างกาย แล้วเคลื่อนมากอบกุมทรวงอกเธอแล้วบีบเคล้นหนักหน่วงจนมินตราต้องส่งเสียงคราง จากนั้นเขาก็อุ้มเธอไปวางบนเตียง แล้วเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตที่เธอใส่อยู่ 

เมื่อกระดุมหลุดที เขาก็ก้มลงบดจูบผิวเนื้อในบริเวณที่สาบเสื้อแบะออกจากกันที จนกระทั่งกระดุมหลุดออกจากรังดุมหมดแล้วทั้งแถว สาบเสื้อหลุดออกจากกันโดยสิ้นเชิง ตัวเธอมีเพียงเสื้อชั้นในปกปิดอยู่ แต่ก็ไม่ได้อยู่อย่างนั้นนาน เพราะหลังจากกำจัดเสื้อเชิ้ตเธอแล้ว เสื้อชั้นในก็หลุดตามกันไปติด ๆ เหลือเพียงหน้าอกเปลือยเปล่าที่ชูชันอยู่ตรงหน้าเขา 

ชายหนุ่มก้มลงอ้าปากครอบครองส่วนยอดแล้วดูดดื่มสลับกันทั้งสองข้างอยู่ครู่ใหญ่ ๆ ก่อนที่จะเลื่อนสัมผัสลงไปตามลำตัวเธอ จนกระทั่งถึงหัวกระโปรง เขาก็สอดมือไปข้างหลังเพื่อรูดซิป แล้วดึงกระโปรงออกจากตัว ทำให้ตอนนี้เธอมีเพียงกางเกงในแบบจีสตริงผ้าลูกไม้เนื้อนิ่มและโปร่งบางติดตัวอยู่เพียงชิ้นเดียว ซึ่งเมื่อชายหนุ่มใช้ฟันกัดขอบกางเกงในเพื่อถอดออกจากตัวเธอ มินตราก็ตาโตเมื่อนึกบางอย่างขึ้นมาได้ 

ไม่ได้! เพราะรู้ว่าเขาจะทำอะไรหลังจากที่กางเกงชั้นในหลุดไปแล้ว ทำให้คนที่ทำงานมาทั้งวันไม่มั่นใจในตัวเอง จนต้องรั้งศีรษะเขาไว้ เรียกเขาละล่ำละลัก 

“ฌาน ฌานคะ” 

“ครับ” เขาขานรับ แต่ไม่หยุดถอดกางเกงชั้นในเธอ ด้วยการกัดขอบกางเกงแล้วดึงลงผ่านเรียวขาของเธอ 

“ยังไม่ได้อาบน้ำเลย” เธอบอกเขา  

ชายหนุ่มชะงัก ก่อนเงยหน้าขึ้นมายิ้มใส่ตาเธอ แล้วบอก 

“อาบน้ำก่อนก็ได้ครับ” จากนั้นเขาก็ลุกขึ้น ถอดเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะดึงแขนเธอให้ลุกตาม แล้วจูงเธอเข้าไปในห้องน้ำ  

มินตรามองตามคนที่เดินไปเปิดน้ำฝักบัวในห้องอาบน้ำ เขาเนื้อตัวเปลือยเปล่าแต่ไม่มีท่าทางเขินอายใด ๆ เลย หลังจากเปิดน้ำแล้วก็เดินมาจูงมือเธอให้เข้าไปอยู่ใต้สายน้ำอุ่นของฝักบัวด้วยกัน 

“คุณออกไปรอข้างนอกก่อนได้ไหมคะ” เธอถามเขาอย่างขัดเขิน เธอไม่ได้หน้าหนาเหมือนเขา ที่จะเปลือยกายอยู่กับเขาสองต่อสองแล้วทำเหมือนไม่รู้สึกอะไรได้ ตอนนี้เธออายจนแทบแทรกแผ่นดินหนีอยู่แล้ว แต่ชายหนุ่มกลับไม่ได้สนใจคำขอของเธอ เขาเอื้อมมือไปหยิบฟองน้ำแล้วกดครีมอาบน้ำลงไป ขยำจนเกิดฟอง แล้วดึงตัวเธอเข้าไปใกล้ ก่อนลูบไล้ด้วยฟองน้ำที่มีฟองฟอด ปากก็ว่า 

“อาบพร้อมกัน ประหยัดน้ำ ประหยัดเวลา” 

ชายหนุ่มใช้ฟองน้ำถูไปตามเนื้อตัวของเธอ ในขณะที่ริมฝีปากเขาก็ขบเม้มใบหูเธอ ส่งลิ้นเขามาไล้เลียภายในหู ขบเบา ๆ ที่ติ่งหู ทำให้เธอขนลุกซู่และเพริดไปกับการกระทำของเขา รู้ตัวอีกทีฟองน้ำในมือเขาก็หายไปแล้ว ตอนนี้เหลือเพียงอุ้งมือใหญ่ของเขาที่กอบกุมหน้าอกเธออยู่ ก่อนที่เขาจะเลื่อนมือข้างหนึ่งลงไปตามลำตัวเธอ ผ่านสะดือ หน้าท้อง และ...ต่ำกว่านั้น... 

มินตราหายใจแรง ทรวงอกสะท้อนขึ้นลง เมื่อมือที่นุ่มลื่นของเขาไล้แผ่ว ๆ ที่ร่องหลืบระหว่างขาของเธอ เชื่องช้าแต่ทว่าหนักหน่วง  

“อ๊ะ! ฌาน” มินตราครางเรียกชื่อเขาเสียงแผ่วเมื่อเขาสอดนิ้วเข้าไปในความชุ่มฉ่ำของเธอช้า ๆ  

“ครับ” เขาขาน ดูดติ่งหูเธอหนัก ๆ ในขณะที่ไม่หยุดขยับมือเข้าออก 

“อื๊อ...” มินตราได้แต่ส่งเสียงอยู่ในลำคอ ความเสียวซ่านจากการกระทำของเขากำลังกลืนกินเธอ สองขาเธอแยกออกจากกันโดยสัญชาตญาณ ตาหลับพริ้ม รับรู้เพียงสัมผัสของนิ้วมือที่ขยับเข้าออกตัวเธอ ส่งผ่านความซ่านเสียวให้แล่นพล่านไปทั้งร่าง 

“ดีไหมครับ” ชายหนุ่มถามชิดใบหู ขยับมือเร็วขึ้น ลึกล้ำขึ้น 

มินตราเด้งสะโพกรับจังหวะมือที่ขยับอย่างบ้าคลั่งของเขา ก่อเกิดพายุลูกใหญ่ที่กำลังหมุนวนหาทางออกในกายเธอ เธอยกมือขึ้นกอดเขาแน่น รู้สึกเหมือนร่างกายกำลังจะระเบิดเป็นเสี่ยง ๆ ยิ่งเขาขยับมือเร็วเท่าไร พายุก็ยิ่งพัดโหมอย่างรุนแรงและรวดเร็วเท่านั้น 

จนกระทั่ง... 

“กรี๊ด...” มินตรากรีดร้อง พายุในตัวเธอแตกกระจาย ส่งเธอลอยละลิ่วไปไกลแสนไกล ก่อนที่จะตกลงมาสู่อ้อมกอดของคนที่อยู่ใต้สายน้ำด้วยกัน 

แม้จะรู้สึกว่าแข้งขาอ่อนแรงจนสั่นระริกและต้องเกาะเกี่ยวเขาเพื่อพยุงตัว แต่การถึงจุดสุดยอดด้วยแรงส่งจากปลายนิ้วเขาก็ทำให้ความเครียดที่มีลดลงไปจนแทบไม่หลงเหลือ มินตราซบหน้าอยู่กับไหล่เขา หอบหายใจแรง เขาปล่อยให้เธออยู่นิ่ง ๆ เช่นนั้นครู่หนึ่ง ก่อนที่จังหวะเต้นของหัวใจเธอที่เกือบจะกลับเข้าสู่ภาวะปกติจะโลดขึ้นอีกครั้ง เมื่อเขาจับมือเธอไปกอบกุมความแข็งแกร่งที่กำลังตั้งตระหง่านของเขา แล้วเอ่ยชิดหู 

“ตามีนบ้างนะครับ” 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว