Advertising Blog For my original novel eg : SoltitudeCall GrimTouch ArachnidTrail and More...

ชื่อตอน : 30th

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 7

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ค. 2564 20:15 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
30th
แบบอักษร

‘ม….ไม่เป็นไรเนอะพวกเรา ปีหน้าเอาใหม่ก็ได้’  

‘เฮ้ยๆๆ ใจเย็นๆ ใจเย็นๆก่อน มีอะไรค่อยไปเคลียกันหลังลงจากสเตรทโอเคไหม’ 

‘พี่ทำกับผมแบบนี้ได้ พี่ทำกับพวกผมแบบนี้ได้ไง ตอบดิ ตอบพวกกูสิวะ ตอบกูดิ’ 

. 

“เฮือก” 

ทันทีที่อาร์คสะดุ้งตื่นขึ้นมาบนเตียงแข็งๆ ในห้องพักขนาดเล็กกระทัดรัดของเขา หน้าผากของเขาก็กระแทกเข้ากับหน้าผากของแมรี่ ที่ลอยมาอยู่ใกล้ๆเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ 

“โอ้ย เจ็บนะ” 

“ฉันก็เจ็บเหมือนกันนั่นแหละ เอาหน้ามาใกล้ๆทำไมเนี้ย” 

“เรากะจะทำให้เจ้าตกใจที่เรากลับมาแล้วไง” 

“สมใจเธอแล้วไหมล่ะ ได้เจ็บตัวตั้งแต่เช้าเลยเป็นไง” 

“เช้าที่ไหนกันเล่า” แมรี่ตอบในขณะที่เธอกำลังกุมหน้าผาก “เรากลับไปจัดการธุรกิจแป้ปเดียว เจ้าก็กลับมาเป็นพ่อหนุ่มตื่นบ่ายสามอีกแล้วเหรออาร์ค” 

“แค่เมื่อวานเท่านั้นแหละ” 

“ถ้าเจ้าอยากจะโกหกเรามากขนาดนั้นละก็ หาอะไรมาทาใต้ตาของเจ้าก่อนดีกว่ามั้ง” 

แมรี่ท้วงขึ้นขณะที่เธอลอยตามไปที่ห้องน้ำ ที่อาร์คกำลังแปรงฟันอยู่ 

“เอออี่เอี้ยงอังไอ่เอี่ยนเอยอ่ะ” 

“เจ้าพูดอะไรของเจ้าน่ะอาร์ค” 

แมรี่เอียงคอด้วยความสงสัย 

อาร์คยกน้ำขึ้นมาดื่มกลั้วปาก ก่อนจะตอบกลับไป 

“เธอนี่เสียงดังไม่เปลี่ยนเลยนะ” 

“หึ ไม่ได้เสียงดังขนาดนั้นซะหน่อย เจ้าเถอะเราไม่อยู่นี่มาอาทิตย์หนึ่ง คิดถึงเสียงของเราจนแทบขาดใจเลยล่ะสิ” 

“อิดอ่อย” 

อาร์คตอบกลับพร้อมยาสีฟันในปากอีกครั้ง 

“อาร์ค เมื่อกี้เจ้าพูดว่า ‘นิดหน่อย’ เหรอ” 

อยู่ดีๆแมรี่ก็หน้าแดงขึ้นมา 

“ฉันพูดว่า ‘ไม่ซะหน่อย’ ต่างหาก” 

“แต่เราได้ยินเจ้าพูดแค่สองพยางค์เองนะ” 

“หูเธอไม่ดีแล้วล่ะสิ พักผ่อนซะบ้างนะ” 

ได้ยินดังนั้นแมรี่ก็ถอนหายใจออกมา  

“ก็ด้ายยยย หูเราอาจจะไม่ดีไปเองก็ได้ ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมาเราก็ทำงานหนักจริงๆนั่นแหละ” 

“บ่มไวน์นี่มันสนุกขนาดนั้นเลยเหรอ” 

“สนุกที่สุดเลยล่ะ” 

“รู้ไหมอะไรสนุกพอๆกับการบ่มไวน์” 

“อืมมมมม มีด้วยเหรอ อะไรล่ะ” 

แมรี่เอียงคอด้วยความสงสัยอีกครั้ง ดูเหมือนการเอียงคอนิดหน่อย ก่อนจะมองมาที่ผู้พูดและกระพริบตารัวๆ เมื่อรู้สึกสงสัยอะไรบางอย่าง จะกลายเป็นเอกลักษณ์ประจำตัวของเธอไปเสียแล้ว  

“การเล่นเกมไง ทีนี้ก็อย่าบ่นฉันอีกล่ะเวลาฉันเล่นเกมถึงเช้าน่ะ” 

“มันไม่เหมือนกันซะหน่อย เรากลับไปทำธุรกิจ ไม่ได้เอาแต่เล่นเกมอยู่ในห้องเหมือนเจ้าซะหน่อย แถมเท่าที่เราเห็น เจ้าก็เอาแต่ไล่ฟันคุณป้าคนนั่นอยู่ตั้งหลายวันแล้วไม่ใช่รึไง” 

“นั่นฉันเล่นซ้ำอีกรอบต่างหากเล่า” 

อาร์คตอบปัด ก่อนจะเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า และหยิบเสื้อแจ็กแก็ตตัวโตมาสวมทับเสื้อยืดแขนสั้นที่เขาใส่อยู่ 

“นี่เจ้าจะไม่เถียงเราซักครั้งไม่ได้รึไง” แมรี่พูดขึ้นก่อนจะรีบบินตามอาร์คไปที่หน้าประตู เมื่อเห็นเขาเอื้อมมือไปสัมผัสลูกบิดประตู “เจ้าจะออกไปข้างนอกเหรอาร์ค” 

อาร์คไม่ตอบอะไร เขาเพียงยกมือถือในมือขึ้นมาให้แมรี่ดู บนหน้าจอโทรศัพท์มือถือแสดงเป็นตารางปฏิทิน ที่วันนี้เผอิญตรงกับวันที่สามสิบของเดือนพอดี 

“เธอรออยู่นี่แหละ เดียวฉันรีบไปรีบกลับ แล้วจะซื้อน้ำแดงมาฝาก” 

“ไม่เอาหรอก เราจะไปกับเจ้าด้วย” 

พูดจบแมรี่ก็พุ่งทะลุประตูออกไปรออาร์คหน้าห้องทันที  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว