ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เจ้าชายนิทรา

ชื่อตอน : เจ้าชายนิทรา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 170

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.ค. 2564 17:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เจ้าชายนิทรา
แบบอักษร

ประเทศไทย 

“ได้เวลาอาบน้ำแล้วค่า” กชนันท์ถือผ้าเช็ดตัว และโถแก้วใบใหญ่ที่ในนั้นมีน้ำอุ่น มาวางไว้ข้างเตียงของเจ้าชายนิทรา จากนั้นก็ค่อยๆปลดกระดุมเสื้อของเขาออก แล้วจัดการเช็ดตัวให้เขาอย่างเบามือ

“ขนาดป่วย กล้ามก็ยังแน่นอีกนะพี่ซอร์” เธอเอ่ยล้อคนเป็นพี่ชาย โดยหารู้ไม่ว่า ในขณะที่เธอกำลังตั้งอกตั้งใจเช็ดตัวให้เขาอยู่นั้น นิ้วเรียวของคนบนเตียงเริ่มขยับแล้วเล็กน้อย

“พรุ่งนี้อยากออกไปเที่ยวในไร่ไหม เดี๋ยวกะเพราพาไป” กชนันท์คงชวนคนบนเตียงคุยตลอดเวลา ถึงแม้จะรู้ว่าเขาไม่ตอบเธอก็ตาม

“ส่วนคืนนี้ เดี๋ยวกะเพรามาอ่านหนังสือให้ฟัง แต่ดึกหน่อยนะ กะเพราต้องดูแลแม่ด้วย”

ตั้งแต่เธอรับปากว่าจะช่วยเป็นพยาบาลพิเศษให้เขา เธอก็ย้ายตัวเองมานอนข้างเตียงของเขาตั้งแต่วันนั้น เพื่อให้สะดวกต่อการดูแล

เธอจะดูแลเขาในช่วงเช้าและตลอดทั้งวัน ยกเว้นตอนเย็นที่ต้องกลับไปดูแลแม่ที่อาการเริ่มดีขึ้นแล้ว หลังจากเพิ่งผ่าตัดไส้ติ่งไปเมื่อหลายสัปดาห์ที่แล้ว

เมื่อทำเช็ดเนื้อเช็ดตัวทำความสะอาดร่างกายให้เขาจนเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอก็ลงมาข้างล่าง เพื่อยกกับข้าวกับปลาออกไปยังหลังห้องครัว เพื่อกินพร้อมกับมารดาของเธอเอง

“เหนื่อยไหมลูก” กานต์ถามลูกสาวที่ตั้งหน้าตั้งตากินข้าวตรงหน้าอย่างรีบเร่ง

“ไม่เหนื่อยค่ะแม่ แค่นี้เองสบายมาก แม่รีบกินข้างเถอะ น้ำค้างจะลงแล้ว เดี๋ยวไม่สบาย”

“แม่ไม่เป็นไรแล้ว ถ้ากะเพราอิ่มแล้วก็รีบขึ้นไปดูคุณซอร์เถอะ ทางนี้เดี๋ยวแม่จัดการเอง”

“ไม่เป็นไรหรอกจ๊ะ เดี๋ยวกะเพราช่วยแม่ก่อน แม่จะได้ไปพักผ่อนไวๆ” กชนันท์เอ่ยขึ้นพร้อมกับเอียงหน้าซบไหล่ของมารดาอย่างออดอ้อน

“เรานี่นะ โตแล้วก็ยังทำตัวเป็นเด็กๆ เอาละ เก็บเถอะ แม่ก็อิ่มแล้ว” เธอช่วยเก็บจานชามล้างเรียบร้อย ก่อนจะพามารดาไปยังบ้านหลังเล็กที่อยู่หลังบ้านใหญ่ ซึ่งเป็นที่พักของเธอกับมารดาที่แยกออกมาจากเรือนพักของคนงานอื่นๆในบ้าน

ซึ่งจริงๆแล้ว เมื่อหลายปีก่อนที่มารดาอุ้มท้องเธอมาหาสุนทรีที่เป็นเพื่อนสนิทกัน หลังจากเลิกกับสามี และไม่มีหนทางจะไป สุนทรีจะให้ท่านขึ้นไปอยู่บนบ้านหลังใหญ่ด้วยกัน แต่ด้วยความที่รู้จักเจียมเนื้อเจียมตัวของมารดา ต่อให้คุณนายสุนทรีพยายามพูดอย่างไรท่านก็ไม่ยอมไปอยู่บ้านหลังใหญ่ คุณนายก็เลยสร้างบ้านหลังนี้ให้เพื่อนของท่านอยู่ เพราะไม่อยากให้ไปอยู่รวมกับคนงานอื่นๆนั่นเอง

“ฝันดีนะคะแม่” กชนันท์ดึงผ้าห่มขึ้นคลุมตัวให้มารดา ก้มหน้าลงหอมแก้มของท่านแผ่วเบา แล้วลุกขึ้นยืน

“รีบไปเถอะ ป่านนี้คุณซอร์คิดถึงแย่แล้ว” กานต์เอ่ยล้อเลียนบุตรสาว เพราะเห็นอาการหลายอย่างของลูกที่เปลี่ยนไป ก่อนหน้านี้ ยืนยันกระต่ายขาเดียวว่าจะไม่แต่งงานกับสรัญภพ แต่ดูตอนนี้สิ หายใจเข้าก็พี่ซอร์ หายใจออกก็พี่ซอร์ ช่างแตกต่างจากหลายเดือนก่อนเหลือเกิน

“แม่อ่ะ หนูก็ดูแลตามหน้าที่ ไม่ได้พิสวาทพี่ซอร์ซักหน่อย”

“จ้า แม่ก็ยังไม่ว่าอะไรเลย รีบไปเถอะ ดึกแล้ว”

“ไปแล้วค่า” กชนันท์ยิ้มให้มารดา พร้อมกับโบกมือให้ก่อนจะเปิดประตูแล้วเดินออกไปในที่สุด

กชนันท์รีบวิ่งจากบ้านหลังเล็ก เข้าทางประตูเล็กหลังครัวของบ้านหลังใหญ่ แล้วค่อยๆเดินขึ้นไปข้างบนบ้าน จากนั้นก็ค่อยๆเปิดประตูให้เบามือมากที่สุด เพราะกลัวจะรบกวนการนอนหลับของคนในห้อง

“กะเพรามาแล้วค่า” เธอเดินเข้าไปกระซิบข้างใบหูของคนที่กำลังนอนหลับตาพริ้ม

แต่เมื่อเห็นคิ้วของคนบนเตียงขมวดเล็กน้อย จึงกระซิบถามไปอีกครั้ง ไม่ใช่อะไรเธออยากยั่วโมโหคนตรงหน้านั่นเอง “หืม รำคาญเค้ารึ ถ้ารำคาญก็ลุกขึ้นมาด่าเค้าสิ คิกๆๆ”

“เอาละ คืนนี้ยังอยากฟังเรื่องเล่าอยู่ไหม” เธอเอ่ยถามขึ้น พร้อมกับหยิบหนังสือเล่มหนา ที่หน้าปกเขียนไว้ว่า มหากาพย์มหาภารตะขึ้นมาถือไว้ในมือ

“อืม แต่มันดึกแล้วอ่ะ วันหลังค่อยฟังแล้วกัน อิอิ” แล้วเธอก็วางหนังสือไว้ที่เดิม ลุกขึ้นไปปิดไฟจนมืดทั่วห้อง จากนั้นก็กลับไปล้มตัวลงนอนบนเตียงหลังเล็กข้างเตียงใหญ่ของเขา

“ฝันดีนะพี่ซอร์” เธอพูดขึ้นท่ามกลางความมืด “กะเพราก็จะฝันดีเหมือนกัน คืนนี้มาเข้าฝันเค้าอีกนะ”

ที่อยากนอนเร็ว แทนที่จะอ่านหนังสือให้เขาฟัง เพราะเธออยากเจอเขา อยากคุยกับเขาในฝัน เหมือนหลายคืนที่ผ่านมา

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว