facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

14. ลูกโป่งบอกรัก 50%

ชื่อตอน : 14. ลูกโป่งบอกรัก 50%

คำค้น : บอกรัก

หมวดหมู่ : นิยาย ตลก,คอมเมดี้

คนเข้าชมทั้งหมด : 163

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 24 ก.ค. 2564 23:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
14. ลูกโป่งบอกรัก 50%
แบบอักษร

บทที่ 14 

ลูกโป่งบอกรัก 

 

ชายหนุ่มหยิบกีตาร์โปร่งออกมานั่งตรงโซฟาตัวยาว เขามองมายังชิดชญาที่นั่งโซฟาเล็กอีกตัว เพื่อรอคอย ‘การเปิดคอนเสิร์ต’

บอสเอ่ยคำที่เหมือนบ่น

“นั่งซะไกล”

“นั่งตรงนี้ก็ได้ยินนะคะ”

“ได้ยิน แต่อาจจะเห็นไม่ชัด”

“เห็นนะคะ เฟิร์นไม่ได้สายตาสั้น”

บอสจ้องเป๋ง ก่อนจะเอามือตบเบา ๆ ตรงที่นั่งข้าง ๆ เขา เป็นเชิงบอกให้หญิงสาวไปนั่งตรงนั้น

บอสเอาจริงเหรอวะเนี่ย...ชิดชญาคิดในใจและทำตามโดยดี

ไม่งั้น...

เดี๋ยวจะไม่มีตอนต่อไป

มือเรียวดีดลงบนกีตาร์ขึ้นอินโทรเพลง ตามด้วยเสียงทุ้ม ๆ

“กาแฟแก้วหนึ่งริมฝั่งแม่น้ำแซน ฉันเพลิดเพลินกับการมองรอยริมฝีปากอันสวยงามของเธอ ที่ประทับอยู่บนแก้ว....”

ชิดชญาอ้าปากค้างและตบมือให้แบบเซอร์ไพรส์สุด ๆ

เพลง ‘ลูกโป่งบอกรัก’ (告白气球)ของโจวเจี๋ยหลุน!

ให้ตาย! บอสช่างอเมซิ่ง!

“ร้านดอกไม้ส่งกุหลาบ เขียนชื่อใครผิด ลูกโป่งบอกรักลอยล่องข้ามฝั่งถนน รอยยิ้มปลิวสู่ท้องฟ้า..”

คนร้องส่งสายตากรุ้มกริ่ม พร้อมยกยิ้มอย่างมีนัย

ทำไมต้องจ้องตากันตรง ๆ แบบนี้ล่ะบอส....โอ้ย!

ชิดชญาเริ่มใบหน้าร้อนผ่าว เหมือนถูกความร้อนแรงแห่งดวงตาของชายหนุ่มแผดเผาจนใจละลาย อ่อนระทวยจนไปไม่เป็น เสียงทุ้ม ๆ ของเขายังคงเคล้าคลอกับกีตาร์จนถึงท่อนฮุค

“ที่รัก...ฉันหลงรักเธอตั้งแต่วันนั้น ความอ่อนหวานละมุนละไม...”

บอสหยุดมองแบบนี้! ชิดชญาจิกหมอนสุดฤทธิ์ เมื่อเขาส่งสายตาอ่อนเชื่อมมาให้

สายตามีนัยส่งให้ตลอดจนจบเพลง

“ที่รัก...อย่าดื้อนักเลย สายตาเธอกำลังตอบตกลง”

ชิดชญาอยู่ในสภาพที่จิกหมอนจนแน่นและไม่กล้ามองตาเขาอีก

เธอไม่เคยเห็นบอสเวอร์ชั่นนี้ สายตาที่มีทั้งความอ่อยความอ้อนซ่อนอยู่ในความนิ่ง

หญิงสาวแทบหยุดหายใจเพื่อลุ้นตอนต่อไป

เพลงจบแล้ว...

ทั้งห้องเงียบงันจนแทบได้ยินเสียงหัวใจเต้น

เหมือนได้ยินเสียงของความรู้สึกแว่วไหวในดวงตาของเขาที่ยังไม่ละไปจากเธอ

แม้เวลาผ่านไปไม่กี่อึดใจแต่กลับรู้สึกเนิ่นนาน

ในที่สุดเสียงทุ้ม ๆ ของเขาก็แทรกผ่านการรอคอย

“ชอบไหม? ”

เฉินเฉียวอิงอุตส่าห์เตรียมตัวมาเกือบเดือนเพื่องานนี้ ทั้งที่จริงแล้วอยากจะจัดให้เร็วกว่านี้ด้วยซ้ำ แต่เพราะของบางอย่างต้องสั่งจองล่วงหน้าและใช้เวลาในการเดินทาง

เขารู้สึกประหม่าเกินไปจึงต้องใช้เวลาในการซ้อมเล่นกีตาร์เพลงนี้อย่างจริงจัง แม้ว่าเขาจะเล่นกีตาร์เป็นประจำอยู่แล้วก็ตาม อย่าว่าแต่...

งานนี้อาจต้องเตรียมใจไว้บ้าง

เผื่อว่าทุกอย่างจะไม่เป็นดั่งใจหวัง

แต่ก็อดไม่ได้...

สายตาต้องมองเธออย่างคาดหวัง

หญิงสาวพยักหน้าช้า ๆ

เฉินเฉียวอิงวางกีตาร์ไว้ข้าง ๆ ก่อนจะเปิดลิ้นชักใต้โซฟาหยิบของกล่องสีชมพูกล่องหนึ่งขึ้นมาเปิดออก และหยิบสิ่งที่อยู่ในนั้นยื่นให้เธอ

ตุ๊กตาแมวแบบตั้งโต๊ะ แมวสีเทาสุดหรูยืนถือดอกกุหลาบสีแดงสด มีผีเสื้อซึ่งทำจากโลหะแวววาวส่องประกายเกาะอยู่บนมืออีกข้าง

ชิดชญาเคยไปอยู่เมืองจีนมาหลายปี เธอจะรู้ไหมว่าของชิ้นนี้ต้องสั่งจากร้านของขวัญแบรนด์ดังจากเมืองจีน

และนี่คือหนึ่งใน....คอลเลกชั่นบอกรัก!

“ชอบไหม? ” เขาถามอีกครั้ง

หญิงสาวกะพริบตาปริบ ๆ มองแมวทีหนึ่งและมองเขาทีหนึ่ง ก่อนจะถามเพื่อความแน่ใจ

“แมวนี่เหรอคะ? ”

ชายหนุ่มรวบรวมความกล้าอย่างที่สุดก่อนจะถามออกไป

“เฟิร์น...ชอบพี่อิงไหมครับ? ”

ชิดชญาอ้าปากหวอ แล้วก็ถูกชายหนุ่มใช้ริมฝีปากบางประกบเข้าในทันใด

เฉินเฉียวอิงรอไม่ได้แล้ว!

เขาไม่อยากรออีกต่อไป!

หญิงสาวคล้ายจะสะดุ้งเล็กน้อยกับการจู่โจมของเขา

แต่เฉินเฉียวอิงไม่ได้ตั้งใจจะรุนแรง เขาเพียงแค่ปฏิบัติการถึงปากของเธอไว แต่ใช้ความละมุนละไมทาบทับ มือหนาลูบไล้เบา ๆ บนแผ่นหลังของหญิงสาวราวกับกำลังปลอบประโลมให้ผ่อนคลาย

สัมผัสเชื่องช้า อ้อยอิ่ง...ทิ้งความหวานไว้ทุกอนูบนริมฝีปากอวบอิ่มของหญิงสาว ราวกับจะละเลียดทุกอารมณ์ให้อิ่มเอม ส่งต่อทุกความรู้สึกหวานไหว จนเธอตอบรับอย่างดูดดื่ม

ความอบอุ่นส่งผ่านลมหายใจ แลกเปลี่ยนความนุ่มนวลแก่กันด้วยลิ้นที่เคลื่อนไหวพัวพันราวกับถูกกลืนกันเป็นหนึ่งเดียว

“เกาซิ่งบอกว่าอิงสั่งลูกโป่งกับแมวบอกรักไปแล้ว”

หยางเชี่ยนเอ่ยกับเฉินจวิ้นเชา

และจะว่าไปเธอก็เป็นคนไปซื้อเจ้าแมวบอกรักนั่นให้ด้วยตัวเอง

เฉินจวิ้นเชาได้ยินดังนั้นก็ยิ้มอย่างพอใจ

เขารู้ว่าน้องชายไม่ได้ขี้อาย เพียงแต่...

จีบผู้หญิงไม่เป็น

และหากไม่มีใครช่วยแนะนำให้ก็รับรองได้ว่าเฉินเฉียวอิงคงจะได้อยู่บนหิ้งจนเฉาตายไปเอง

เพราะต่อให้มีผู้หญิงเข้าหา เฉินเฉียวอิงก็ยิ่งจะหนีด้วยความตกใจ

งานนี้แม้จะมีการเซ็ตกันเป็นทีมเพื่ออวยให้บอสอิงทิ้งตำแหน่ง ‘สุนัขโดดเดี่ยว’ แต่ก็ไม่ได้ใช้วิธีการบังคับแต่อย่างใด แค่ส่งผู้หญิงไปให้พิจารณา

ซึ่งชิดชญาก็ผ่านการคัดเลือกเบื้องต้น

และตอนนี้ดูเหมือนกำลังเข้ารอบสุดท้าย!

ไม่เสียแรงที่ให้เกาซิ่งช่วยส่งเสริมและเปิดโอกาสให้สองคนนั้นได้ใกล้ชิดกัน

เกาซิ่งทำงานได้ยอดเยี่ยม!

ที่เหลือ...

ต้องดูฝีมือเฉินเฉียวอิงว่าจะทำสำเร็จหรือไม่

เฉินจวิ้นเชายิ้มอย่างพอใจ

“หวังว่าคราวนี้อิงจะได้ยิ้มออกซะทีนะ”

 

เฉินเฉียวอิงถอนริมฝีปาก ทว่ายังไม่อาจตัดใจเอาจมูกออกห่างนวลแก้มแดงระเรื่อของหญิงสาวและกระซิบแผ่วเบา

“ให้พี่อิงดูแลเฟิร์น พี่อิงทำกับข้าวให้เฟิร์นทานทุกวัน พี่อิงขับรถพาเฟิร์นไปทำงาน”

“ทุกวันนี้ไม่ได้ทำแบบนั้นอยู่แล้วไม่ใช่เหรอคะ”

หญิงสาวหรุบตาลงต่ำพึมพำอ้อมแอ้ม

“แต่พี่อยากชัดเจน พี่อยากเป็นพี่อิงของเฟิร์น ไม่ได้อยากให้เฟิร์นเรียกว่าบอสอยู่ตลอดเวลา”

“โอ้โห...เวลาเป็นเวอร์ชั่นพี่อิงแล้วพูดมากเหมือนกันแฮะ” ชิดชญาอดแซวไม่ได้อีกตามเคย

เฉินเฉียวอิงยื่นตุ๊กตาแมวให้เธออีกครั้ง

หญิงสาวอมยิ้มแล้วรับไว้ก่อนจะมองไปที่ลูกโป่งรอบ ๆ ห้องแล้วถาม

“คิดนานไหมคะเนี่ย เล่นซะชุดใหญ่ไฟกะพริบเชียว”

“ก็ใครมาขอให้พี่เล่นกีตาร์ให้ฟังล่ะ”

“แล้วถ้าสมมติวันนี้เฟิร์นบอกว่าไม่ได้คิดกับพี่อิงแบบนั้นล่ะ จะทำยังไง? ”

“ก็จีบไปเรื่อย ๆ ”

“อเมซิ่งน่าดู”

ชิดชญาพยักหน้าอย่างเซอร์ไพรส์สุด ๆ ไม่นึกว่าบอสหนิ่งจะมีมุมหวาน ๆ กับเขาเหมือนกัน

“แล้วที่บอกว่าจะขอพี่สองอย่าง อีกอย่างนึงคืออะไร? ”

เฉินเฉียวอิงจำได้ว่าเธอขอลงโทษเขาสองอย่าง

“ไม่ต้องแล้วค่ะ คือเฟิร์นก็จะถามนั่นแหละว่าพี่อิงคิดอะไรกับเฟิร์นรึเปล่า”

“รู้สึกเหมือนเหรอ นึกว่าไม่รู้สึกอะไรซะอีก” ชายหนุ่มแอบประชดนิด ๆ

“ก็รู้สึกค่ะ แต่ก็สงสัยด้วยว่าพี่อิงชอบฮวงรึเปล่า”

“แล้วถ้าพี่ชอบ? ”

“ก็เป็นน้องเขยเฟิร์นสิคะ ฮ่าๆๆ ”

หญิงสาวหัวเราะอารมณ์ดีในขณะที่เฉินเฉียวอิงค้อนขวับและพึมพำ

“ของอย่างนี้มันยกให้กันได้ด้วยเหรอ”

“คือตอนแรกเฟิร์นก็...ยังไม่ค่อยแน่ใจ เลยไม่กล้าคิดอะไรมาก กะจะถามวันนี้จะได้รู้ไปเลย พอดีพี่อิงบอกออกมาก่อน”

“อ้อ...” เขาพยักหน้า

“แต่ว่า...” หญิงสาวเอ่ย

“ถึงยังไงตอนนี้เราก็ไม่ควรเปิดเผยกับใครว่าเราเป็นอะไรกันนะคะ”

“ทำไม? เป็นแฟนพี่มันดูแย่มากเหรอ? ” เฉินเฉียวอิงขมวดคิ้ว

สีหน้าขัดใจสุด ๆ

“ไม่ใช่อย่างงั้น” ชิดชญาลากเสียงยาวอย่างเอาใจก่อนจะอธิบายต่อ

“เฟิร์นว่าในบริษัทเรามีคนเป็นสายให้คุณเจิ้ง”

“แล้วไง? ”

“วันนั้นที่เชียงใหม่คุณเจิ้งขอแลกแชตเฟิร์น”

เท่านั้นเองเฉินเฉียวอิงแทบจะตาลุก

“ใจเย็นก่อนนะคะ” ชิดชญารีบมาจับมือเขาไว้แล้วกล่าวต่อ

“คือเฟิร์นก็ว่ามันแปลก ๆ แล้วพอกลับจากเชียงใหม่ ก็ถูกซื้อที่ตัดหน้าไปอีก ก็ยิ่งแปลกค่ะ”

“แล้วคุณเจิ้งแชตมาคุยกับเฟิร์นรึเปล่า? ”

“ก็ไม่เชิงคุยนะคะ มีส่งสติกเกอร์มาทักทายบ้าง”

คราวนี้ชายหนุ่มตาลุกของจริง

“พี่อิงเย็นไว้ก่อนค่ะ”

คราวนี้หญิงสาวถึงกับยื่นมือมาลูบผมเขาเลยทีเดียว

เฉินเฉียวอิงจะคลั่งอยู่แล้ว ทนได้ที่ไหนเวลาเห็นคนอื่นมาเจ๊าะแจ๊ะผู้หญิงของเขา

“เฟิร์นว่าถ้าเราเก็บเรื่องของเราเป็นความลับไปก่อน เฟิร์นน่าจะล้วงเรื่องของคุณเจิ้งได้มากกว่านี้ แล้วก็สาวไปถึงไส้ศึกในบริษัทเรา”

“ไม่! ” เฉินเฉียวอิงสวนทันควัน “พี่ให้เฟิร์นทำแบบนั้นไม่ได้! ”

“งั้นยังไม่เป็นแฟนกันดีกว่า”

ชิดชญาคืนตุ๊กตาแมวให้ทันที ทำเอาชายหนุ่มเงิบจนไปต่อไม่ได้ เหมือนกำลังขับรถแข่งจะเข้าเส้นชัยแต่ถูกเธอกระทืบเบรกกะทันหันเสียอย่างนั้น

“คือ...”

เฉินเฉียวอิงหมดคำพูด ได้แต่ถอนหายใจอย่างเสียไม่ได้

“พี่อิงคะ นี่เรื่องบริษัทนะคะ เฟิร์นว่ามันจะไม่ใช่แค่นี้ถ้าเราปล่อยให้คนในเป็นหนอนบ่อนไส้ จะไม่ปลอดภัยแน่นอน เฟิร์นว่าเขาจงใจเล่นงานพี่อิง เพราะตอนที่บอสจวิ้นอยู่ก็ไม่เคยมีปัญหานะคะ”

ชายหนุ่มเริ่มครุ่นคิด เพราะที่ชิดชญาพูดก็ตรงกับที่เขาสงสัยอยู่แล้ว

เฉินเฉียวอิงมองดูตุ๊กตาบอกรักในมือ ก่อนจะเอากลับไปวางบนตักชิดชญา

“ให้พี่เป็นพี่อิงของเฟิร์นนะครับ ไม่เปิดเผยความสัมพันธ์ก็ได้”

“เยี่ยมสมกับเป็นบอสค่ะ” เธอเอ่ยชม

ในขณะที่ชายหนุ่มหน้าหงิกนิด ๆ และบ่น

“พี่ทำตามที่เฟิร์นสั่งนะครับ ตอนนี้ไม่รู้ใครเป็นบอสแล้วเนี่ย”

 

***************************** 

พี่อิงยังเป็นบอสอยู่นะค้าาา 

แต่ใหญ่กว่าบอสก็คือ...นายหญิงค่าาาาา 55555 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว