ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เมียเก็บEP6 เมียคนสวยของผม

ชื่อตอน : เมียเก็บEP6 เมียคนสวยของผม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ค. 2564 23:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียเก็บEP6 เมียคนสวยของผม
แบบอักษร

เมียเก็บEP6:เมียคนสวยของผม 

[KONGTAP PART] 

 

ถ้าถามว่าทำไมผมถึงไปส่งเธอมันเป็นความรู้สึกผิดครับ ผมแม่งไปข่มขืนผู้หญิงแถมผู้หญิงคนนั้นยังซิงด้วย ผมยอมรับว่าผมปากหมาคิดอะไรก็พูดอย่างนั้น ระหว่างทางผมเห็นสีหน้าของเธอก็รู้ว่าเธออึดอัด และรำคาญ เธอไม่ได้เต็มใจมาแต่ผมลากเธอมาเอง ผมรู้สึกผิดจริงๆและก็อยากจะรับผิดชอบแต่ผมจะรับผิดชอบได้ยังไงในเมื่อผมเองก็มีเมียมีลูกที่ต้องรับผิดชอบอยู่แล้ว

 

@บ้านส้ม 

 

“เอ้าพี่ทัพ กลับมาเร็วนะคะ” เสียเมียคนสวยของผมดังขึ้น เมื่อผมเดินเข้ามาในบ้าน

“พี่คิดถึงส้มไงเลยรีบกลับ”

“หรอคะ ปากหวานจังนะคะวันนี้”

“หวานมากมั๊ยก็ชิมดูสิ”

“ไม่เอาพี่ทะ..อื้อ”

ผมไม่รอภรรยาคนสวยของผมพูดจบก็เอาริมฝีปากของผมไปทาบริมฝีปากของเธอ ผมไม่ควรคิดเรื่องของผู้หญิงคนอื่น มันแค่วันไนท์สแตนด์ไอทัพ อย่าไปสนใจเลยแกมีเมียมีลูกที่ต้องดูแลอยู่แล้ว

“ไปกินข้าวเถอะคะ ส้มเตรียมไว้เสร็จหมดแล้ว”

“ครับบบบ”ผมก็เดินไปกินข้าวกับภรรยาอย่างว่านอนสอนง่าย

 

[KONG TAP END] 

  

[MOOK PART] 

 

วันต่อมา 

ติ๊ดๆ ติ๊ดๆ ฉันรีบเอื้อมมือไปปิดนาฬิกาปลุก

“ตีห้า” ฉันพูดกับตัวเองและเด้งตัวลุกขึ้นนั่ง ต่อจากนั้นก็ลงจากเตียงนอนและตรงไปยังห้องน้ำทันทีเพื่ออาบน้ำ

ซ่า ซ่า ซ่า

หลังจากอาบน้ำเสร็จฉันก็มาแต่งตัววันนี้แล้วสินะ วันที่ฉันต้องกล่าวของคุณพ่อแม่ของตัวเองท่ามกลางสาธารณะชน สู้ๆมุกแกทำได้อยู่แล้ว ฉันจัดการไดร์ผมหนีบผมและแต่งหน้าโทนส้มอิฐและไม่ลืมจะคว้าร้องเท้าผ้าใบ ไม่ได้สิวันนี้วันงานมันต้องรองเท้าส้นสูงเราจะทำให้มหาลัยขายหน้าไม่ได้ ฉันใส่ชุดนักศึกษาและตรงไปยังมหาลัย

@มหาวิทยาลัยxx 

 

กริ๊งงงง กริ๊งงงง

“ฮัลโลวค่ะเฮียนาย”

“เมื่อวานหายไปไหน”

“คะ?”

“เมื่อวานเฮียหาเราทั่วทั้งมอเลย ก็ไหนว่าจะกลับบ้านพร้อมเฮีย”

“ออ มุกคงลืมมั้งค่ะช่งนี้เป็นอะไรไม่รู้ข้ลืมบ่อยมากเลยค่ะ ขอโทษนะคะเฮีย”

“อืมไม่เป็นไร เดี๋ยววันนี้มุกกลับพร้อมคุณน้าเลยก็แล้วกัน”

“ไม่เอานะคะเฮีย มุกไม่เอานะมุกไม่กลับพร้อมป๊าม๊า”

“ทำไม”

“ไม่อยากตกเป็นเป้าสายตานะเฮียนะ นะๆๆ”นาทีนี้ต้องใช้ลูกอ้อนเท่านั้น

“อ้อนเก่งไม่เปลี่ยนเลยเรา เอางั้นก็ได้เสร็จงานกลับพร้อมเฮีย”

“ค่ะเฮีย”

“เอ้ามุก มาเร็วนะเรา”เสียงอาจารย์ที่เป็นคนซ้อมพูดให้ฉันทักขึ้น

“อาจารย์สวัสดีค่ะ พอดีกลัวรถติดค่ะ”

“ออ แล้วกองทัพมารึยังจ๊ะ” ได้ยินชื่อนี้ทีไรขยะแขยงทุกที

“ไม่ทราบเหมือนกันค่ะ”

“ออจ๊ะ งั้นเราไปเตรียมตัวนะ อีกครึ่งชั่วโมงท่านรัฐมนตรีมาแล้ว”

“ออ ค่ะๆ”

ฉันก็เดินไปเตรียมตัวที่หลังเวที ตอนนี้กำลังกินข้าวเช้าฟรีที่ทางมหาลัยแจก

“อาจารย์สวัสดีครับ”

“กองทพมาแล้ว กินอะไรมารึยัง”

“ยังเลยครับ”

“เอานี่จ๊ะ ข้าวที่ทางมหาลัยแจก”

“ขอบคุณครับ” แล้วเขาก็นั่งลงกินข้าวที่ใกล้ๆฉัน

เราสองคนก็นั่งกินข้าวไปเรื่อยๆต่างฝ่าต่างไม่สนใจกันและกัน จนถึงเวลาที่จะต้องขึ้นเวที

“ลำดับต่อไปขอเชิญนักศึกษาถือพานทุนการศึกษาและกล่าวขอบคุณค่ะ นายกองทัพ สหพิภพ และนางสาว รรินดา สถิตรักษา”

เราสองคนก็เดินขึ้นไปบนเวทีและต่อจากนั้นป๊าม๊าก็ทำการมอบทุนการศึกษาให้แกนักศึกษา พอมอบเสร็จมันก็ถึงตาฉันแล้วสินะฉันเดินไปยังโต๊ะที่มีไมค์โครโฟนตั้งอยู่

“เรียนท่านรัฐมนตรีประชาและคุณหญิงนภา ดิฉันนางสาว รริดา สถิตย์รักษา และมหาวิทยาลัยxxรู้สึกซาบซึ้งใจในความกรุณาของท่านรัฐมนตรีประชาและคุณหญิงนภาอย่างยิ่งที่ได้มอบเงินทุนการศึกษาจำนวน3000000บาทให้แก่นิสิตนักศึกษาดิฉันกราบขอบพระคุณอย่างยิ่ง”

พูดจบก็มีเสียงปรบมือดังขึ้น ต่อจากนั้นป๊าก็ทำการปิดพิธีจบกลับบ้าน

 

“ลูกสาวเรานี่เก่งขึ้นนะคุณ”

“นั่นสิ”

“พอเลยป๊าม๊า บอกมาซะดีๆ ทำไมต้องให้หนูเป็นคนกล่าวขอบคุณด้วย” ตอนนี้อยู่บนรถป๊าม๊าแล้วค่ะ ตอนแรกกะจะไปกับเฮียนายแต่เฮียนายบอกติดธุระแล้วชิ่งไปทิ้งฉันไว้ เลยจำใจมากับป๊าม๊า

“ก็เพราะอยากให้ลูกลองเปิดใจให้คนที่ยืนอยู่ข้างๆมั้งจ๊ะ”

“อะไรนะคะ” เมื่อกี้ม๊าพูดอะไรนะคนข้างๆอะไรของม๊า

“ปล่าวจ๊ะลืมๆไปเถอะ”

ฉันก็ไม่พูดอะไรและนั่งรถต่อไปจนถึงบ้าน

@บ้านตระกูลสถิตย์รักษา 

“นมรัตน์”

“คุณหนู”

ฟอดดดด

“หนูคิดถึงนมมากๆ มากๆเลยค่ะ”

“นมก็คิดถึงคุณหนูมากๆเหมือนกันค่ะ” นมรัตน์แม่นมที่เลี้ยงฉันมาตั้งแต่เกิดจนโตฉันรักนมรัตน์เหมือนกับแม่คนนึงของฉันเลยค่ะ

“ฝันเรียบร้อยไหม”

“อาหารเรียบร้อยแล้วค่ะคุณหญิง”

“ดี” พี่ฝันเป็นพี่เลี้ยงสุดสวยของฉันเองค่ะ เลี้ยงกันมาตั้งแต่นุ้นฉันเกิดนุ้น

“พี่ฝันนนนนนนน มุกคิดถึงพี่ฝันมากเลยค่ะ”ฉันพุ่งไปกอดพี่ฝัน

“พี่ก็คิดถึงคุณหนูค่ะ” เราสองคนก็กอดกันสักครู่

“คุณหนู”

“พี่แอนนนนนนน”

“คุณหนู” พี่แอนพี่เลี้ยงอีกคนของฉันอยู่มาตั้งแต่ฉันเกิดเหมือนกัน

“มุกคิดถึงพี่แอนมากเลยค่ะ”

“พี่ก็เหมือนกันค่ะ” เราสองคนก็กอดกัน

“ฉันจะได้กินข้าวไหมวันนี้” ม๊าพูด

“เอ่อ ค่ะๆ” เราสองคนก็ผละกอดออกแล้วก็พากันเดินไปในห้องรับประทานอาหาร

“เอ้า เฮียนายไหนว่าติดธุระ”

“เอ่อ คือ เฮียเอ่อ”

“ไม่ต้องไปโทษตานายหรอกม๊าเองที่ให้ตานายบอกหนูไปแบบนั้น ก็ม๊าอยากให้หนูกลับบ้านกับป๊าม๊า”

“ออค่ะ แล้วทำไมไม่บอกกันดีๆค่ะม๊า”

“ม๊าขอโทษจ๊ะ”

“ไม่เป็นไรค่ะ”

“จ๊ะ กินข้าวกันเถอะ”

“เฮียขอโทษนะมุก”

“ไม่เป็นไรค่ะ”

พวกเราก็นั่งรับประทานอาหารด้วยกัน ฉันรู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกกับการที่มีครอบครัวอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ มันเป็นความสุขที่ไม่มีอะไรมาทดแทนมันได้

@สระน้ำของบ้าน 

ฉันรับประทานอาหารเสร็จก็ออกมานั่งที่ริมสระน้ำ

“ไง จะเล่าให้เฮียฟังไหมที่เราบอกว่าไม่สบายวันนั้น”

“เฮียฟังแล้วอย่าไปเอาเรื่องกับเขานะ”

“ใคร”

“เฮียสัญญาก่อน”

“อืม”

“มุกไว้ใจเฮียนะ เรื่องนี้มีแค่มุกกับเขาที่รู้”

“มุกก็รู้เฮียไม่ปากมาก”

“คือเรื่องมันเริ่มจากมุกโดนกายทิ้งเหตุผลก็คือมุกไม่ให้มันมีอะไรกับมุก มุกเสียใจมากเพราะนั่นเป็นแฟนคนแรกของมุก มุกเอาเรื่องนี้ไปเล่าให้เพื่อนของมุกฟังแล้วพวกมันก็ชวนไปเที่ยวที่FUMOON CLUB มุกไปแต่มุกไม่ดื่มแอลกอฮอร์เฮียคงรู้เหตุผล”

“อือ ก็มุกแพ้แอลกอฮอร์”

“พวกเราก็นั่งดื่มเครื่องดื่มใครเครื่องดื่มมัน จนเวลาล่วงเลยไปทุกคนเมายกเว้นมุก แล้วเพื่อนของรุ่นพี่ในมหาลัยมุกเขาให้มุกไปส่งเพื่อนเขาบนห้องด้านบน มุกปฏิเสธแต่เขาบอกว่าถ้ามุกไม่ไปส่งเพื่อนเขา งั้นมุกก็ลากเพื่อนกลับเอง ซึ่งตอนนั้นเพื่อนมุกแต่ละคนคือไม่ได้สติมุกเลยต้องพาพี่คนนั้นไปส่งที่ห้องแล้วปรากฎว่า มุกโดนพี่คนที่มุกพาไปส่งที่ห้องข่มขืน" ฉันเล่าไปพร้อมน้ำตาก็เริ่มที่จะคลอเบ้า

"อะไรนะมุก มันเป็นใครมุกบอกเฮียมา"ท่าทางของเฮียคือโกรธจัดมากๆ

"ชั่งเถอะเฮียเขาคงเมาไม่ได้สติอะ และอีกอย่างเขามีลูกมีเมียแล้วด้วย"

"มุกเอ้ยย"เฮียพูดพร้อมถอนหายใจ

เฮียนายก็เดินมาหาฉันและกอดฉัน ส่วนฉันพอมีคนปลอบก็ร้องไห้ออกมาดื้อๆ

"ร้องออกมาเลยนะมุกร้องออกมาให้หมดแล้วต่อจากนี้ไม่ต้องร้องอีกแล้ว ชั่งมันเถอะแค่เสียตัวให้คนคนนึงเองอนาคตเรายังอีกยาวไกลยังเจอคนดีๆอีกเยอะ"

"ค่ะเฮีย อึก ฮือๆ" ฉันก็ร้องไห้ต่อไปในอ้อมกอดของเฮียนาย

---------------------

ทำไมรู้สึกสงสารนางเอกจัง มุกของไรท์

 

คอมเม้นท์=กำลังใจ

 

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ วันนี้อัพจุกๆ สามตอนเลยจ้า

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว