ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เมียเก็บEP5 ร่าน

ชื่อตอน : เมียเก็บEP5 ร่าน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 936

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ค. 2564 23:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียเก็บEP5 ร่าน
แบบอักษร

เมียเก็บEP5:ร่าน

 

หลังจากฉันจัดการเตะ ทัพน้อยของเขา เขาก็ยืนมองฉันตาเขียวปั้ดอยู่ที่เวที สมน้ำหน้าพูดจาไม่มีมารยาท

“เอ้ามุก ไม่ไปซ้อมอ่อ” พลอยถาม

“ไม่อะมึง รำคาญคน”

“พี่ทัพหรอ”

“เออ น่าเบื่อ ลามกชิบหายเลย”

“จริงหรอ”

“เออ โคตรน่าเกลียดเลย

“แต่ที่ฉันดูๆพี่เขาก็ดีนะ”

“ดีอะไรไม่รู้ ไม่รู้แหละยังไงในสายตาฉันนายนั้นมันเลวจบนะ ไปละ” พูดจบก็เดินมาเอาอาหารเพราะหิวค่ะ มีข้าวมันไก่ น้ำเปล่า และขนม น่าอร่อยจัง

“เอาอะไรครับ”เสียงของนักศึกษาที่ยืนแจกข้าวถามฉันที่ก้มมองดูอาหาร แต่เดี๋ยวทำไมเสียงคุ้นๆ

“เอ้า เฮียนาย” พอเงยหน้าเท่านั้นแหละ

พรึบ

เมื่อเห็นผู้ซึ่งเป็นพี่ชายที่สนิทที่สุดในตระกูลฉันก็รีบกระโดดเข้าไปก่อนทันที พี่นายเป็นลูกชายของคุณป้าของฉันเองค่ะ

“เฮียนายกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่”

“เฮียพึ่งมาถึงเมื่อวาน”

“แล้วเฮียมาทำอะไรที่มออะ”

“เฮียมาเรียนไง ก็เฮียดรอปเรียนเอาไว้”

“ออค่ะ”

“ว่าแต่เราสบายดีไหม”

“ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ค่ะ”

“งั้นตอนเย็นกลับบ้านกัน ค่อยไปเล่าให้เฮียฟัง”

“ค่ะ งั้นมุกไปที่เวทีก่อนนะคะ”

“ครับ” ฉันก็เอาอาหารมากินที่เวที

“ร่านดีนิ”ฉันละสายตาจากข้าวที่กินก่อนเงยหน้าขึ้นไปหาเสียงที่ได้ยิน นี่เขาด่าฉันหรอ?

“อะไร”ฉันถามกลับไป

“พึ่งนอนกับฉัน แต่ไปกระโดดกอดผู้ชาย”

“แล้วมันเรื่องอะไรของนายไม่ทราบ”

“ทำไมจะไม่ใช่เรื่องของฉันก็เธอเป็นเมียฉัน”

“นายบอกเองนี่ว่ามันแค่วันไนท์สแตนด์”

“....” พูดไม่ออกละสิ หึ

“เราจบกันตั้งแต่คืนนั้นแล้วค่ะคุณกองทัพ กรุณาอย่าพูดถึงเรื่องนั้นอีก

“หึ ทำไมไม่ให้ฉันพูดยอมรับไม่ได้ที่เสียซิง?”

“หยุดปากหมาได้แล้วนะคะ ฉันไม่สนใจอะไรแล้วคุณมันก็แค่ไอผู้ชายเหี้ยๆ ที่ข่มขืนฉันก็เท่านั้น”

“....”

จากนั้นฉันก็เดินไปห้องน้ำ

ซ่า ซ่า เสียงน้ำที่ไหล่ผ่านก๊อกน้ำตอนนี้ฉันเปิดน้ำลงในอ่าง แล้วจัดการล้างหน้าของตัวเอง

“ฮือๆ ทำไมชีวิตฉันมันต้องเจออะไรแบบนี้ด้วย”

“ฮือๆ ฮือๆ”

หลังจากร้องไห้จนเพียงพอก็เดินกลับเข้าไปยังสถานที่ซ้อม

หลังจากนั้นเราสองคนก็ซ้อมเดินซ้อมพูดนู้นนี่นั่นวนไป ทรมารจิตใจชะมัดเลย

“พรุ่งนี้นัด7.00น. นะอย่าลืมกันละ”

“ครับ/ค่ะ” อาจารย์แจ้งเวลาที่ฉันจะต้องมาในวันพรุ่งนี้ มันเช้ามาก เห้อ ฉันคงต้องตื่นตั้งแต่ตี5

หลังจากอาจารย์แจ้งจบก็แยกย้ายกันกลับแต่พอฉันเดินถึงลานจอดรถ

“ฉันไปส่ง”นายกองทัพ เขาเดินมาคว้าข้อมือฉันแล้วลากไปที่รถของเขา

“ฉันไม่ไป”

“ต้องไป”

“นี่นายมิสิทธิ์อะไรมาบังคับฉัน”

“สิทธิ์ความเป็นผัวเธอไง จบนะ”พูดจบเขาก็ยัดฉันใส่ในรถของเขา

“บ้านอยู่ไหน”

“ฉันบอกว่าฉันไม่ไป”

“งั้นฉันจะพาเธอไปหาที่สนุกๆดีกว่า  เพราะเธอไม่ยอมบอกจุดหมายปลายทางของเธอเอง”ไอบ้านี่ที่สนุกๆบ้านเตี่ยนายสิ โคตรรำคาญ

“คอนโดMR ซอยxx”

“แค่นี้ก็จบ”

 ระหว่างทางที่นั่งรถเราสองคนไม่ได้พูดอะไรกันความเงียบจึงปกคลุมฉันไม่อยากพูดส่วนเขาก็คงเหมือนกัน ฉันไม่อยากให้เขามายุ่งวุ่นวายกับฉัน เขามีลูกมีเมียแล้วนะ เขาลืมไปรึเปล่า ฉันอยากอยู่ในส่วนของฉัน ส่วนเขาก็อยู่ในส่วนของเขา ฉันไม่อยากให้ใครมาล้ำเส้นใครเรื่องเมื่อคืนนั้นมันแค่เรื่องผิดพลาด

 

@คอนโดMR

 

พอถึงคอนโดฉันก็ลงจากรถของเขาโดยไม่พูดอะไร ฉันเบื่อจริงๆนะพอคิดถึงความที่เขามีเมียมีลูกแล้วมายุ่งวุ่นวายกับฉันมัน มัน ไม่โอเคเลยอะ มันอธิบายไม่ถูก มันอึดอัด หรือยังไงไม่รู้

 

_________________________________

ถ้าไรท์เป็นมุกไรท์ก็อึดอัดนะเอาจริงๆ คือเขามีลูกเมียแล้วอะ

คอมเม้นท์=กำลังใจ

ขอบคุณที่เข้ามอ่านรักรีดทุกคนนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว