ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เมียเก็บEP4 เปิดซิงเธอ

ชื่อตอน : เมียเก็บEP4 เปิดซิงเธอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 952

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ค. 2564 23:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียเก็บEP4 เปิดซิงเธอ
แบบอักษร

เมียเก็บEP4:เปิดซิงเธอ

 

#วันต่อมา

@มหาวิทยาลัยxx

12.00น.

“ประกาศๆ ขอเชิญนักศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ปีสาม และนักศึกษาคณะวิศวะโยธาปีสี่ ไปเจอกันยังหอประชุม ประกาศๆ ขอเชิญนักศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ปีสาม และนักศึกษาคณะวิศวะโยธาปีสี่ ไปเจอกันยังหอประชุม”

“ไม่ทันได้แดกข้าวเลยนะ” กีกี้บ่น

“เออ หิวจะตายแล้วมีอะไรว่ะ”พลอยบ่น

“เออๆ ไปดูก่อนเขาเรียกไปทำไม”ฉันพูดไป

“เออๆ ดีนะไม่มีคาบบ่าย ออกไปกินชาบูกันดีป่ะ” ก้อยบอก

“ความคิดก้อยดีนะ ไปป่ะกูเลี้ยง”

“ไป” นั่นไงต้องให้พูดว่าเลี้ยงมันถึงจะไปกัน

“เออ แต่ตอนนี้ไปหอประชุมก่อน”

“เออๆ”

 

@หอประชุม

“เอ้าน้องๆ เจอกันอีกแล้วนะครับ” พี่ลูคัสเอ่ยทักพวกเรา

“ค่ะ” พวกเราทุกคนตอบกลับ จังหวะที่ฉันหันหน้าไปก็เจอกับเขา ผู้ชายที่ข่มขืนฉัน นายกองทัพ พูดแล้วเกลียดฉันไม่ชอบเขาเลย

“ครับที่อาจารย์เรียกมาในวันนี้ก็เพื่อนที่จะขอให้นักเรียนช่วยเรื่องการจัดสถานที่หน่อยนะครับ คือในวันอาทิตย์ที่จะถึงนี้นะครับ ท่านรัฐมนตรีประชา กับคุณหญิงนภาจะมายังมหาวิทยาลัยของเราเพื่อมามอบทุนให้แก่นักศึกษาดังนั้น อาจารย์จึงของให้ฝั่งวิศวะโยธานี่ช่วยเรื่องจัดสถานที่หน่อยจะได้ไหม”

“ได้ครับ” โยธาปีสี่ตอบพร้อมกันอย่างหนักแน่น

“แต่ก็จะมีโยธาบ้างส่วนมาช่วยงานที่นิเทศศาสตร์รับผิดชอบนะคะ อันดับแรกคือผู้ถือพานมอบทุนการศึกษา ตอนแรกเรากะจะให้ รินรดาถือ แต่รินรดาต้องกล่าวขอบคุณ ท่านรัฐมนตรีประชา และคุณหญิงนภา ก็เลยเปลี่ยนเป็น กองทัพ มาเป็นคนถือพานแทน เพราะเราหล่อหน้าตาดีบุคลิกดี” อะไรนะฉันกับอีตานั่น

“ห๊ะ อาจารย์บอกว่าให้กูเป็นคนกล่าวขอบคุณป๊าม๊า” ฉันพูดพร้อมกับชี้มือเข้าหาตัวเอง

“เออ กูว่ามีอะไรแน่ๆ”เพื่อนๆฉันพูด

ต่อจากนั้นก็ยืนฟังอาจารย์อธิบายไปเรื่อยๆ การมอบทุนการศึกษานี้คนมาเยอะมาก จับใจความได้สั้นๆว่าเราสองคนต้องยืนข้างกันสองคนตั้งแต่งานเริ่มจนจบ แค่เห็นหน้าก็รังเกียจขยะแขยงจะตายแล้ว นี่ถ้ายืนข้างกันไม่ตีกันตายหรอว่ะ

“เอ่อ อาจารย์ค่ะ” ฉันยกมือ

“ว่าไงรินรดา” ตอนนี้ทุกคนในห้องประชุมต่างหันมาที่ฉัน

“หนูขอถอนตัวได้ไหมคะ?”

“ไม่ได้จ๊ะเขากำหนดมาแล้ว”กำหนดมาแล้วนี่ป๊าม๊าชัวร์

“ออค่ะ”

“ขอจบการประชุมเพียงเท่านี้ อ้อ ขอนัดพรุ่งนี้เวลา 9.00น.ที่โรงยิมนะคะ”

“ป๊าม๊าแกชัวร์”

“ฉันก็ว่าอย่างนั้น”

“เออ แต่อิจฉาอะได้ยืนเคียงพี่กองทั้งงานเลย”กีกี้พูด

“แค่คิดก็อยากจะหนีไปหาอาม่าที่อเมริกาแล้ว”

“เป็นไรว่ะ ไม่ดีหรอว่ะได้ยื่นเคียงคนหล่อๆ”กีกี้พูด

“ดีแน่นอนถ้าพี่กองทัพเขาโสด ตอนนี้เขามีเมียและกำลังจะเจอลูกในอีกไม่กี่เดือนแล้วย่ะ”พลอยพูด

“ห๊ะ! โอ้วโนว โอวโนว โอวโนวโนวโนวโนวโนว โอ้วโนวโอ้วโนวโอโนวโนวโนวโนวโนว”

“มาเป็นเพลงเลยนะอีกี้ “ ฝนพูด

“เสียใจนี่หว่าสามีทิพย์ฉันไปมีเมียซะแล้ว”

“เออๆ หยุดพูดเรื่องนี้เหอะ ไปกินชาบูกันฉันหิว”ฉันพูดไปหิวจะตายแล้วยืนพูดแต่เรื่องไอบ้านั่นอยู่

 

@ร้านอาหารเกาหลี

 

“ไปกินชาบูแต่มาร้านอาหารเกาหลี เห้ออออ” เพื่อนๆของฉันพูด

“วันนี้มันอยากกินนี่กว่า”

“เออๆ”

“ป้าคะ”

“จ๊ะ หนูมุก”

“มุกเอาเหมือนเดิมแต่คูณสองนะคะ”

“โอเคจัดไปจ้า”

“ค้า”ฉันก็ยิ้มให้คุณป้า อาหารร้านนี้อร่อยมากอยู่ที่หน้ามอของฉันติดกับร้านชาบูที่จะไปตอนแรก

นั่งรอไปสักพักอาหารก็มาเสิร์ฟมีทั้งปูดองเอย มีนุ้นนี่นั้นเยอะจนละลานตาไปหมด น้ำลายสอไม่รอแล้วนะ

“กินแล้วนะ”

ฉันจัดการกินข้าวผัดเกาหลีกับกิมจิ”

“หื้มมมม อร่อยมากกกกกกกกกก”

“ไม่มีใครชอบอาหารเกาหลีเท่ามึงแล้วแหละ อีมุก” ก้อยพูด

“ก็กูชอบ กินๆไปเถอะ ไม่พอสั่งเพิ่ม”

“กูว่าน่าจะได้สั่งเพิ่มแหละถ้ามึงจะแดกแบบนั้น”

“เออ กูหิว”

ก็กินๆกันไปจนเสร็จเรียบร้อย

 

“อิ่มชิบหายเลย”

“มึงกินคนเดียวสองชุดนะอีมุก ไม่อิ่มกูก็ไม่รู้จะพูดยังไงเหมือนกัน”

“เออๆ กลับกันดีๆนะ เดินทางปลอดภัย”

“เออมึงก็เหมือนกัน”

“เออ”

ฉันก็นั่งแท็กซี่กลับคอนโด ทำไมวันนี้พี่กองทัพทำหน้านิ่งจังว่ะ เขาคงไม่อยากให้ใครรู้ละมั้งว่าเราสองคนมีอะไรกันแล้ว ก็นะเขามีภรรยา และกำลังจะมีลูกแล้วด้วย ฉันนี่มันแรดจริงๆนอนกับใครไม่นอนไปนอนกับคนที่เขามีภรรยาและกำลังจะมีลูก รู้สึกเหมือนเป็นนางมารยังไงไม่รู้ ก็นั่งคิดเรื่องพี่กองทัพตลอดทางกลับบ้าน

 

@คอนโดMR

 

“เห้อออออออ” ฉันทิ้งตัวลงบนที่นอนทันทีเมื่อถึงคอนโด

“เหนื่อยจัง” บ่นพึมพำไปหนึ่งกรุบ

“ไหนดูสิใครคอมเม้นท์อะไรกันบ้าง"

 

 

MOOK_RARINDA
ร้านอาหารเกาหลี หน้ามหาลัยxx
360450

 

 

ก็นั่งอ่านคอมเมนท์ในไอจีแต่ก็ไปสะดุดตากับความคิดเห็นของพี่กองทัพ ชั่งเถอะ เอ๊ะ!แต่ว่าโทรไปหาป๊าม๊าก่อนดีกว่า

“ฮัลโลว”

“หู้ย ไม่ได้โทรไม่กี่วันทำเสียงชาเย็นใส่กันเลยหรอค่ะเนี้ย”

“ก็คนมันน้อยใจ” เสียงของป๊า

“น้อยใจทำไมค่ะอีกแค่วันเดียวก็เจอกันแล้ว”

“หนูรู้แล้ว?”

“ค่ะ อาจารย์แจ้งแล้วแถมยังให้หนูไปกล่าวขอบคุณป๊าม๊าด้วย นี่ป๊ากับม๊ามีแผนอะไรรึเปล่า”

“แผนอะไรละลูก ไม่มี๊”

“ทำไมต้องเสียงสูงด้วยคะม๊า”

“ก็อินการร้องเพลงมากเกินไปมั้ง สงสัย”

“ออ หรอคะม๊า”

“จ้าลูก”

“แล้วนั่นกินข้าวกันรึยังค่ะ”

“เรียบร้อยแล้วจ๊ะ”

แล้วก็คุยโม้กันไปเรื่อยไปตามภาษาไปตามสไตล์บ้านของพวกเรา

#วันเสาร์

 

“เอ่อไหนมุก หนูลองกล่าวดูสิ”

“อ่า ค่ะอาจารย์”

“เรียนท่านรัฐมนตรีประชาและคุณหญิงนภา ดิฉันนางสาว รรินดา สถิตย์รักษา และทางมหาวิทยาลัยxx รู้สึกซาบซึ้งใจในความกรุณาของท่านรัฐมนตรีประชาและคุณหญิงนภาอย่างยิ่งที่ได้มอบเงินทุนการศึกษาจำนวน3,000,000บาทให้แก่นิสิตนักศึกษาดิฉันกราบขอบพระคุณอย่างยิ่ง”

“โอเคได้ค่ะ มุก”

“ค่ะอาจารย์”

“เอาไหนเราสองคนลองมายืนคู่กันดูสิ เหมาะสมจริงๆ”

“คะ?”

“ปล่าวจ๊ะ ซ้อมเดินกันต่อไปจนกว่าสวยนะ”

“อาค่ะอาจารย์”

แล้วอาจารย์ก็เดินไป

“ทำยังไงถึงได้มากล่าวคำขอบคุณละ”

“ก็คนมันสวย”

“หึ”

“อะไร”

“ปล่าว ก็แค่อยากพูดว่า เธอสวยที่สุดก็ตอนแก้ผ้า”

“ไอ้เชี้ย!”

“จุ๊ๆ ที่รักอย่าดังสิครับ”

“แก..แกมันเลว ชั่ว”

“แล้วไงเป็นผัวเธอแล้วกัน”

“อะไร ใครเป็นผัวฉันฉันมีผัวมาเป็นสิบแล้วย่ะ”

“เป็นสิบแต่ฉันเปิดซิงเธอ”

“ผัวทิพย์ย่ะ”

“ออ แสดงว่าผัวจริงของเธอมีฉันคนเดียวสินะ”

“หึ ไอสัส”

ผลั๊ว!

“โอ๊ย อ๊ายัยตัวแสบเอ้ย” ฉันจัดการเตะไปกลางหวางขาของเขา เอาคืนสักหน่อยละกันแค่เห็นหน้าก็รู้สึกรังเกียจแล้ว ขยะแขยง

---------------

หนูจะขยะแขยงพี่เขาไม่ได้นะมุกลูกนั่นผัวใจอนาคตหนูนะลูก

 

คอมเมนท์=กำลังใจให้นักเขียนเขียนต่อ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว