ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

มีปัญหาทางสมองนิดหน่อย

ชื่อตอน : มีปัญหาทางสมองนิดหน่อย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 157

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ค. 2564 20:06 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มีปัญหาทางสมองนิดหน่อย
แบบอักษร

“ลูกแพร์” เขาเผลอเรียกชื่อเธอในครั้งแรกที่โชชิกะพามาที่บริษัทหลังจากเดินทางมาถึงญี่ปุ่นเพียงวันเดียว

“คุณอิน กวินทรา เลขาส่วนตัวของเซนคุง” โกสินทร์กระซิบเสียงเบาบอกเขา เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเขาที่มีต่อเธอ

“อะแฮ่ม” สรัญภพกระแอมเรียกสติตนเอง เขาต้องเตือนตัวเองว่าตอนนี้เขาคือเซนอิจิไม่ใช่สรัญภพ ไม่ใช่ๆๆๆ แต่มันก็อดดีใจจนออกนอกหน้าไม่ได้นี่นา ไม่น่าเชื่อว่าจะจุดไต้ตำตอขนาดนี้ รู้งี้รับปากตาเฒ่าโชชิกะตั้งแต่วันนั้นแล้ว

“คุณอิน” โชชิกะเรียกชื่อเล่นของเธออย่างเป็นกันเอง

“สวัสดีค่ะคุณลุงโช”

“วันนี้ผมมีเรื่องจะต้องรบกวนคุณนิดหน่อย”

“ค่ะ” กวินทราพยักหน้ารับ

“คุณคงเห็นว่าคุณเซนอิจิเพิ่งกลับมาจากเมืองไทย ทั้งที่กำหนดการเดิมคือเดินทางกลับมาตั้งแต่หลายวันที่แล้ว ”

กวินทราไม่ได้ตอบอะไร นอกจากนั่งสงบนิ่งรอฟังสิ่งที่เลขาส่วนตัวของท่านประธานใหญ่จะเอ่ยต่อ

“นั่นเป็นเพราะระหว่างที่อยู่เมืองไทย คุณเซนอิจิประสบอุบัติเหตุ”

“อุบัติเหตุหรือคะ” เธอมองตามเนื้อตามตัวของเขา ด้วยความเป็นห่วง เพราะอย่างน้อยเขาก็เป็นเจ้านายของเธอ

“ใช่ แต่ไม่เป็นอะไรมาก นอกจาก...” โชชิกะหยุดพูด แล้วหันมองเซนอิจิที่ยังนั่งมองหน้ากวินทราแล้วยิ้มเรี่ยราด ไม่ได้มีมาด มีความนิ่งเหมือนเซนอิจิแม้แต่นิดเดียว

“มีปัญหาทางด้านสมองนิดหน่อย”

พรวด

น้ำเปล่าพุ่งออกมาจากปากของคนที่ถูกกล่าวหาว่ามีปัญหาทางสมองจนเลอะกางเกง

“หรือพูดง่ายๆก็คือ คุณเซนอิจิมีภาวะความจำเสื่อมระยะสั้น แต่อีกไม่นานก็น่าจะดีขึ้น”

“อ้อ ค่ะ”

กวินทราหันมามองเขาด้วยแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความสงสารและเห็นใจ ก็ดูพฤติกรรมของเขาในตอนนี้สิ เปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ ดูยังไงก็ไม่เหมือนเซนอิจิซักนิด นี่ถ้าลุงโชชิกะไม่บอก เธอคงคิดว่าเขาไม่ใช่เซนอิจิอย่างแน่นอน

“เอ๊ะ!” แต่จู่ๆ เธอก็นึกถึงเซนิจิในคืนวันนั้น ใช่! เขาตอนนี้ เหมือนเขาในวันนั้น หรือนี่จะเป็นบุคลิกที่สองของเขากัน

“มีอะไรหรือเปล่าครับคุณอิน” โชชิกะเอ่ยถามขึ้นทันที เมื่อเห็นปฏิกิริยาที่เปลี่ยนไปของเธอ

“เปล่าค่ะ แล้วคุณโชจะให้ดิฉันทำอะไรบ้างคะ” เธอพยายามทำตัวให้เป็นปกติมากที่สุด เพราะไม่อยากแสดงพิรุธให้คนตรงข้ามจำเธอได้

“สัปดาห์หน้าจะมีการเซ็นสัญญากับบริษัทคู่ค้าของเรา แต่ตอนนี้ท่านประธานยังอาการไม่ค่อยดีเท่าไรนัก แถมคุณเซนอิจิยังไม่ค่อยสมประกอบเท่าไรอีก” โชชิกะเหล่ตามองเขาที่กำลังจ้องหน้าอีกฝ่ายเขม็ง “ผมเลยอยากจะรบกวนให้คุณอินช่วยเขาฟื้นความจำหรือทำอย่างไรก็ได้ให้เขาจำชื่อ จำหน้าและประวัติคร่าวๆ ของทุกคนในแฟ้มนี้”

โชชิกะยื่นภาระ เอ้ย! แฟ้มปึกใหญ่มาตรงหน้าเธอ แล้วลูกจ้างอย่างเธอหรือจะปฏิเสธงานตรงหน้าได้

“ค่ะคุณโช ฉันจะจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อยก่อนวันเซ็นสัญญาอย่างแน่นอน”

หลังจากวันนั้นชีวิตของเขากับเธอก็ผูกติดกันตลอดเวลา ไม่ว่าจะเป็นกลางวัน หรือกลางคืน แต่ดีหน่อยที่เขาไม่เคยรังแกเธอ ถ้าไม่นับเหตุบังเอิญที่เกิดขึ้นบ่อยครั้ง บังเอิญจนเธอขี้เกียจจะด่า บังเอิญเดินเข้ามาใกล้ แล้วมือของเขาปัดผ่านเอวเธอบ้าง บังเอิญก้มหน้าลงแล้วริมฝีปากเข้ามาใกล้แก้มเธอบ้าง หลากหลายความบังเอิญจนเธอเพลีย แต่ถึงกระนั้นเขาก็ยังให้เกียรติเธอจนอยู่รอดมาถึงวันที่เขาต้องเดินทางไปยังโรงแรมเพื่อเสร็จสัญญา ท่ามกลางข่าวลือหนาหูว่าเขาเสียชีวิตแล้วนั่นเอง

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว