ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เมียจำนน [16] ผิดหวัง

ชื่อตอน : เมียจำนน [16] ผิดหวัง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.7k

ความคิดเห็น : 12

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ส.ค. 2564 14:51 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียจำนน [16] ผิดหวัง
แบบอักษร

ตอนที่ 16

ผิดหวัง

ร่างบอบบางหนีจากความวุ่นวายไปอีกทางที่ไม่ใช่ทางกลับห้องพัก ไม่อยากพบหน้าใครในตอนนี้ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นมันเป็นเพราะเธอคนเดียว แพร์พีญาเดินตามทางเรื่อยๆ นึกย้อนอดีตที่น่าจดจำในช่วงเวลาตอนนั้น

‘อื้ออ~ พี่เปอร์’ แพร์พีญาย่นซอกคอหลบหนีจากริมฝีปากร้ายที่กำลังซุกซนฝากรอยรักเอาไว้

‘คิดถึง’ คำสั้นๆ ที่ล้วนความสุขแฝงอยู่ทุกการกระทำพร้อมกับอ้อมกอดจากทางด้านหลัง

'แพรไปเรียนมาแค่สองชั่วโมงเอง' เธอหมุนตัวกลับไปหาเขา

'จะกี่นาทีก็ไม่อยากห่าง'

ใบหน้าคมคายจับจ้องร่างบางในอ้อมกอดอย่างห่วงแห แพร์พีญาเองก็รับรู้ได้ถึงความรู้สึกนั้นว่ามันคือความรัก

ความรักที่กลายจะเป็นความจริง แต่วันนี้มันอาจจะแสดงให้เห็นแล้วว่ามันคือการหลอกลวง

‘ผู้ชายเวลามันจะเอา มันทำได้ทุกอย่าง!!’

 

เอี๊ยดดดด!

รถสปอร์ตหรูหักเลี้ยวเข้าทางกระทันหันทำเอาร่างบางที่เดินใจลอยอยู่ก่อนสะดุ้งตกใจ แต่แล้วเมื่อเห็นเจ้าของรถหรูที่เปิดประตูลงจากรถอย่างเอาเรื่องสองขาเรียวก็รีบทำงานอัตโนมัติทันที

ทว่า...ช้ากว่าที่จะหนีได้เพราะเพียงไม่กี่ก้าวที่เธอวิ่ง เขาก็เข้ามาประชิดตัวพร้อมทั้งกระชากแขนเล็กอย่างแรง

“จะทำบ้าอะไรอีกห๊ะ!” มือบางพยายามแกะมือเขาออกจากต้นแขน

“...” คูเปอร์ไม่สนใจอะไรทั้งนั้น นอกจากจะลากอย่างคนเอาแต่ใจ

“หยุดบ้าสักที อ้ะ!” ไม่ทันที่จะตะคอกใส่ได้เต็มประโยคก็ต้องร้องโอดโอยออกมา ทันทีที่โดนผลักร่างเธอไปกระแทกกับประตูรถ

“ขึ้นรถ” ก่อนจะกดเสียงต่ำแล้วสั่งคนตัวเล็กกว่าด้วยสีหน้าไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย

"อย่าคิดจะหนี เพราะมันไม่จบแค่นี้แน่" คูเปอร์ข่มขู่อย่างคนรู้ทันความคิดว่าแพร์พีญาไม่คิดจะทำตามคำสั่ง

"จะพาฉันไปไหน"

"อยากรู้ก็ขึ้นรถ"

"ไม่" ร่างบางเบี่ยงตัวออกจากวงแขนเพื่อเดินหนีไปฝั่งที่มีผู้คน

ทว่า...ไม่มีทางที่คนเจ้าเล่ห์จะยอมง่ายๆ เขาเอื้อมเปิดประตูรถแล้วดันให้แพร์พีญาเข้าไปนั่ง

ดวงตากลมโตเหลียวหน้าขึ้นไปมอง ทั้งเสียใจ ทั้งผิดหวังที่เคยรักคนประเภทนี้

คูเปอร์สบตากลับมา ท้าทายทุกการกระทำ เพราะยังไงเสียตอนนี้เขาคือผู้ถือไพ่เหนือกว่า กลายเป็นแพร์พีญาเองจะเป็นฝ่ายเบี่ยงหน้าไปทางอื่น

ก่อนที่ร่างสูงใหญ่จะปิดประตูรถแล้วพาตัวเองไปตำแหน่งคนขับเพื่อออกจากจุดนี้ทันที

 

ความเงียบงันเป็นเรื่องปกติของทั้งคู่ คนหนึ่งเย็นชา ส่วนอีกคนก็พูดน้อย จึงไม่แปลกที่ตลอดทางจะไม่ได้ยินเสียงของทั้งคู่

"เธอบอกอะไรไอ้พีท" เมื่อรถหักเลี้ยวเข้าข้างทางอีกครั้งโดยที่สองข้างทางไร้บ้านผู้คนและน้อยครั้งนักที่รถจะวิ่งผ่านไปมา

"บอกอะไร!?"

หมับ!

"บอกอะไรไว้ล่ะ มันถึงกล้าต่อยหน้าฉัน" มือหนาคว้าท้ายทอยกระชากให้หันมาทั้งตัว

"ฉันไม่จำเป็นต้องบอก ใครๆ เขาก็รู้ว่าสันดานนายมันเป็นยังไง ถ้าจะโง่ก็คงมีแค่ฉันนี่แหละ โง่ที่ไม่รู้เรื่องอะไรเลย โง่จนไปหลงรักผู้ชายแบบนาย!!...อื้อออ~" สิ้นเสียงร่างบางก็โดนช่วงชิงคำพูดกลืนลงลำคอจากริมฝีปากของคูเปอร์ เขาทั้งดุดัน บดขยี้ ให้สาสมกับคำว่าโง่

ไม่มีอีกแล้วรสจูบที่ลึกล้ำหวานฉ่ำเหมือนอย่างเคย มีแต่จู่โจมดูดรัดอย่างกับสัตว์ป่า จนแพร์พีญาหลบหนีไม่ได้จึงอาศัยจังหวะในการโต้ตอบ

"อ้ะ!"

ริมฝีปากหนาถอดออกทันทีที่โดนฟันแหลมกัดลิ้นสาก

"เธอทำฉันแสบมากนะ ถึงทีฉันบ้างอย่าหาว่าฉันใจร้ายก็แล้วกัน" เขาปลดเข็มขัดนิรภัยทั้งที่แววตาสีนิลยังคงจับจ้องดวงตาคู่นั้น ก่อนจะกระโดดข้ามไปคร่อมร่างบางเอาไว้

โดยที่เธอเองขัดขืนอะไรไม่ได้เลย นอกจากในรถจะแคบ แรงที่มีก็สู้เขาไม่ได้สักนิด

"แล้วที่นายทำกับฉันไว้ ไม่คิดว่าตัวเองเลวบ้างเหรอ" มือบางดันแผงอกไม่ให้แนบชิดลงมา

"ก็สมกับคำว่าโง่ที่เธอตีค่าความรักนั้นเองไง"

"เห็นแก่ตัว" แพร์พีญาหมดคำพูดกับผู้ชายคนนี้แล้วจริงๆ ยิ่งรู้จักยิ่งขยะแขยง ทำไมถึงได้โง่ทนคบกับเขาได้ ทำไมตลอดเวลาสองปีที่คบกันเธอถึงไม่เคยรับรู้ด้านนี้ของเขาเลย

"..." คูเปอร์อยากจะหัวเราะออกมากับคำว่าเห็นแก่ตัว "ใครกันแน่ที่เห็นแก่ตัว" เขาถามเล็ดลอดผ่านไรฟัน

"นายเป็นคนทิ้งฉันไปเอง แล้วนายจะมายัดเยียดคำนี้ให้กับคนที่โดนทิ้ง ทุเรศ!!"

"..." เขากัดฟันด้วยความโกรธ ทั้งโมโหประโยคพวกนั้นและไหนจะสายตาที่มองมา ยิ่งไปกว่านั้นคือคำด่าทอที่ไม่เหมือนแพร์พีญาคนเก่าที่ไม่เคยจะหลุดคำพูดหยาบคายออกมาให้ได้ยินสักครั้ง

คราวนี้ใบหน้าคมก้มลงไปซุกไซ้ตามซอกคอขาวเนียน ขบกัดตามอารมณ์เดือดที่ปะทุภายในใจ ในเมื่อเป็นคนรักไม่ได้ก็อยากจะเป็นคนที่เกลียดกันที่สุด จนไม่สามารถมองหน้ากันติดอีกได้

"คูเปอร์ นายไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวฉัน" มือบางทั้งผลักทั้งดันให้ออกห่าง ทว่าโดนมือหนารวบเหนือศีรษะก่อนที่เขาจะเงยหน้ามาเอ่ยบางอย่าง

"ถ้าเอาฟรีไม่ได้ งั้นจ่ายมันด้วยสิ่งที่เธอต้องการ"

 

 

 

----------------------------------

คอมเมนท์หรือกดไลก์ให้กันหน่อยน๊าาา

ฝากนิยายในเซต ‘เมีย’ ด้วยจ้า

เฮียคริส เมียประมูล

เฮียเคน เมียนอกระบบ

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว