email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ ๒ ข้อตกลง

ชื่อตอน : บทที่ ๒ ข้อตกลง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 26k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 11 พ.ย. 2564 17:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ ๒ ข้อตกลง
แบบอักษร

“ไม่!” 

เขาตอบเร็วจนมินตรามองค้อน ถามเขาทั้งหน้างอ 

“ไม่คิดก่อนปฏิเสธสักนิดเลยหรือคะ” 

“ไม่ครับ ไม่ต้องคิด” 

“ทำไมล่ะ” 

“ผมไม่ชอบมีอะไรกับผู้หญิงไม่มีประสบการณ์” เขาตอบเสียงเรียบ น้ำเสียงไม่มีความสนใจในสิ่งที่เธอขอสักนิด นิดเดียวก็ไม่มีเลย 

มันทำให้มินตราเสียเซลฟ์! 

“ใจร้ายเกินไปหรือเปล่าคะ” เธอถาม มองเขาอย่างตัดพ้อ 

“ใจร้ายยังไง” 

“ก็ถ้าทุกคนคิดแบบคุณ ผู้หญิงแบบฉันจะไปหาประสบการณ์มาจากไหนล่ะคะ ขนาดเด็กจบใหม่ยังได้รับโอกาสจากสถานประกอบการรับเข้าทำงานทั้งที่ไม่มีประสบการณ์ คุณไม่คิดจะให้โอกาสผู้หญิงโสดซิงแบบฉันบ้างเลยเหรอคะ” 

เขาอึ้งไปหลังได้ยินคำตัดพ้อของเธอ ซึ่งทำให้มินตราหลุดยิ้ม เขาอาจจะ... 

“ไม่ต้องยิ้มครับ ผมไม่ใจอ่อน” เขาขัดขึ้นมาเหมือนรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไร 

“ทำไมใจร้าย ฉันอุตส่าห์คิดว่าคุณใจดี” 

“ที่ผมไม่ตอบตกลงนี่แหละเรียกว่าใจดี” เขาตอบ มองเธอด้วยสายตาเหมือนพี่ชายมองน้องสาวที่กำลังพูดหรือทำอะไรที่ไม่ได้เรื่อง 

“ใจดียังไง การปฏิเสธคำขอร้องของผู้หญิงไร้ประสบการณ์ ตัดโอกาสในการพบกับความฟินของฉัน มันเรียกว่าใจดีได้ยังไง” 

เขาถอนหายใจ ส่ายหน้าน้อย ๆ 

“มีนคิดว่าการมีอะไรกันครั้งเดียวมันจะฟินเหรอครับ” 

“ฉันอ่านนิยายมา มันฟินมาก”  

“นั่นมันนิยาย แต่ในความเป็นจริง ครั้งแรกมีนจะเจ็บมาก แม้ว่าจะทำอย่างอ่อนโยนแค่ไหนมันก็เจ็บ ครั้งต่อไปก็ยังเจ็บ กว่ามีนจะรู้สึกฟินมันต้องทำอีกหลายครั้ง”  

“จริงเหรอคะ” เธอถาม มองเขาอย่างทึ่ง เขาพูดเหมือนคนรู้จริง ซึ่งมินตราก็บอกไม่ได้ว่าเขาพูดจริงหรือแค่พูดให้เธอเปลี่ยนใจ เพราะเธอไม่มีประสบการณ์ ไม่เคยทำมาก่อน และไม่มีเพื่อนสาวเอาไว้เมาท์มอยเรื่องพวกนี้ด้วย ทำให้เธอไม่รู้อะไรเลย ต่อให้เขาโกหกเธอก็ไม่รู้ 

ว่าแต่เขากำลังโกหกหรือพูดความจริงกันนะ 

“จริงสิครับ” 

“ถ้าอย่างนั้น ฉันเอาแค่เสียซิงก็ได้ค่ะ” ถ้ามันต้องเจ็บหลายครั้งกว่าจะฟิน เธอขอเจ็บครั้งเดียวก็ได้ อย่างน้อยก็ยังถือว่ามีประสบการณ์ 

“ไม่ครับ” เขายังใจแข็งเหมือนเดิม และมันทำให้มินตราเริ่มอารมณ์เสีย 

หญิงสาวยื่นมือไปหยิบแก้วที่มีเครื่องดื่มเหลืออยู่นิดหน่อยขึ้นมาดื่มจนหมด แล้วลุกขึ้นจากโต๊ะ แต่ยังไม่ทันจะได้ก้าวขาไปไหน ก็ถูกมือใหญ่ของคนที่นั่งตรงข้ามคว้าไว้เสียก่อน 

“เฮ้ย ปล่อย มาจับไว้ทำไม” หญิงสาวโวยวาย พยายามแกะมือเขาออก แต่เขาก็จับเธอแน่นมาก แกะยังไงก็ไม่หลุด 

“จะไปไหนครับ” 

“ไปหาคนอื่น” 

“คนอื่น?” เขาทวนคำพลางเลิกคิ้ว 

“ค่ะ คนอื่น คนที่พร้อมจะช่วยเปิดซิงให้ฉัน คุณปล่อยเลย ถ้าไม่ช่วยก็ไม่ต้องมารู้จักกัน” เธอว่า ไม่อยากเป็นเพื่อนกับเขาแล้ว คนเห็นแก่ตัว เรื่องแค่นี้ก็ช่วยเธอไม่ได้ 

เธอเห็นเขาทำหน้าปั้นยาก ถอนหายใจเหมือนมีเรื่องหนักใจ ก่อนลุกขึ้น ถามเธอเสียงเข้ม 

“จะเอาให้ได้ใช่ไหม” และโดยไม่รอฟังคำตอบ เขาก็ลากแขนเธอให้เดินตาม แต่มินตราขืนตัวไว้  

“เดี๋ยวสิ คุณไม่จ่ายเงินก่อนเหรอคะ” ส่วนเธอน่ะไม่ต้อง เพราะเอาไว้จ่ายตอนเช็กเอาต์ทีเดียว 

“ไม่ต้องครับ” เขาตอบ ดึงแขนเธอให้เดินตาม แต่มินตรารู้สึกว่าขาเธอหนักขึ้น ก้าวไม่ค่อยออก พอยกขาข้างหนึ่งได้ก็เซถลาไปหาเขา 

“ว้าย!” เธออุทาน มองเขาอย่างขอโทษขอโพย เพราะทิ้งน้ำหนักตัวทั้งหมดไปที่เขา ดีว่าเขารับเธอแล้วใช้แขนโอบไว้ หาไม่ตอนนี้เธอคงกำลังนอนอยู่บนพื้นแทน 

ชายหนุ่มถอนหายใจยาวอีกครั้ง ก่อนก้มลงช้อนเธอขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาว แล้วพาก้าวเดิน มินตราจึงยกมือขึ้นเกี่ยวคอเขาไว้เพราะกลัวตก 

“อย่ารัดแน่น หายใจไม่ออก” เขาบอกเสียงดุ ทำให้เธอคลายมือออกเล็กน้อย 

“คุณจะพาฉันไปไหนคะ” 

“ไปห้องผม อยากโดนเปิดซิงไม่ใช่เหรอ” 

“เปิดซิง? หมายความว่า...คุณยอมช่วยฉันแล้วเหรอคะ” มินตราถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ดีใจที่ในที่สุดเขาก็ยอมใจอ่อน ทั้ง ๆ ที่เธอตัดใจแล้วว่าเขาคงไม่ยอมช่วย 

ชายหนุ่มไม่ตอบ แต่อุ้มเธอเดินตรงไปยังลิฟต์เงียบ ๆ จนเมื่อถึงโถงหน้าลิฟต์และเขากดเรียกลิฟต์แล้ว มินตราถึงถาม 

“คุณเปิดห้องเพื่อการนี้หรือเปล่าคะ ถ้าใช่ ไม่ต้องเปิดห้องใหม่ให้เสียเงินก็ได้ ฉันพักที่นี่ ไปที่ห้องฉันดีกว่า” 

“ผมพักที่นี่” เขาตอบ พอดีกับที่ประตูลิฟต์เปิดออก เขาจึงก้าวเข้าไปข้างใน ใช้คีย์การ์ดแตะที่แผงควบคุมลิฟต์ ก่อนกดหมายเลขชั้น  

มินตราแอบทำตาโตเมื่อเห็นหมายเลขที่เขากด เพราะชั้นนั้นเป็นชั้นที่ตั้งของห้องสวีต ซึ่งมีลักษณะคล้ายเพนต์เฮาส์ พื้นที่กว้างขวางพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกที่หรูหรา หญิงสาวแอบหัวใจเต้นแรง บางทีนี่อาจเป็นสัญญาณจากเบื้องบน ว่าวันนี้คือวันดี ๆ สำหรับการเสียซิง เพราะสถานที่เกิดเหตุเป็นห้องสวีตของโรงแรมหรู ที่ไม่ใช่ว่าผู้หญิงทุกคนจะมีโอกาสเสียซิงในสถานที่หรูหราเช่นนี้ ถ้าไม่ใช่คนบนฟ้าอนุญาตให้เธอทำ แล้วจะหมายความว่าอย่างไร 

เมื่อเข้าไปในห้องพักแล้วเขาก็เดินไปวางเธอลงบนเตียง ส่วนตัวเขายืนกอดอกอยู่ตรงหน้าเธอ เอ่ยเสียงขรึม 

“มาตกลงกันก่อนนะครับ” 

“ว่ามาเลยค่ะ” มินตราบอกอย่างกระตือรือร้น ตั้งใจฟัง 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว