ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 2 คุณครูสอนศิลปะ

ชื่อตอน : บทที่ 2 คุณครูสอนศิลปะ

คำค้น : น่ารัก โรมานซ์ โรแมนติก หวาน 18+

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 88

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ก.ค. 2564 14:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 2 คุณครูสอนศิลปะ
แบบอักษร

 

คุณครูสอนศิลปะ 

 

พายุดูตื่นเต้นเสมอเมื่อได้มาเรียนศิลปะ นั่นอาจเพราะเจ้าตัวชอบเป็นทุนเดิม หรือว่ามีปัจจัยอื่นที่ทำให้หลานชายของเขาขอแม่ตัวเองว่าอยากมาเรียนทุกวัน พายุพิสูจน์ให้เศรษฐวัฒน์รู้แล้วว่าเหตุผลใดถึงชอบมาเรียนศิลปะ 

         คุณครูไนต์ที่หลานชายแนะนำทำให้เศรษฐวัฒน์ยืนนิ่งงันอยู่เป็นนานสองนาน มองดูเธอที่กำลังยิ้มหวานฟังพายุเล่าอย่างอารมณ์ดี ถึงเรื่องรูปวาดของเจ้าตัวชนะได้ที่สองในระดับชั้นอนุบาล 

         “พายุของครูไนต์เก่งที่สุดเลยครับ” ครูไนต์หยิบแก้มซาลาเปาของเด็กชายเบาๆ ด้วยความสนิทสนมคุ้นเคยกัน 

         “นีออนก็บอกว่ายุเก่งที่สุดเหมือนกัน” 

         “พายุเท่มากๆ เลยรู้ไหมครับ” เศรษฐวัฒน์ยืนนิ่งฟังบทสนทนาที่คุณครูคุยกับลูกศิษย์ด้วยความเอ็นดู  

         “สวัสดีค่ะคุณพ่อน้องพายุ เชิญนั่งเรียนกับเราได้นะคะ” ไลลาลิณเผยรอยยิ้มกว้างจนตาเป็นสระอิมาให้กับเศรษฐวัฒน์ รอยยิ้มของเธอดึงดูดสายตาของเขาได้อย่างดีเยี่ยม แต่ทว่าเขาไม่ใช่พ่อของเจ้าพายุ 

         “ขอโทษนะครับผมเป็นลุงของพายุครับ” 

         “ใช่ครับครูไนต์ ลุงซันเป็นลุงของยุ ลุงซันยังไม่มีแฟนด้วยครับ” 

         “ครับ ยุพูดถูกครับผมเป็นลุงของเขา” เศรษฐวัฒน์ไม่กล้าเคลมประโยคที่หลานพูดว่าโสด ก็เลยทำนิ่งรอดูท่าทีคุณครูสาวของหลานชาย 

         “ขอโทษด้วยนะคะที่เข้าใจผิด เชิญนั่งตามสบายเลยนะคะ” เธอพูดเสร็จก็หันไปจูงมือพายุพาเข้าไปในกลุ่มนักเรียนอีกห้าหกคนที่รอสอน 

         เศรษฐวัฒน์เลือกนั่งอยู่บนโซฟาขนาดเล็กสำหรับรับรองผู้ปกครองที่ตั้งวางไว้ในห้องศิลปะ เขาจำใบหน้าคุณครูของหลานชายได้ดีว่าเคยพบเจอที่ไหน  

เมื่อเห็นหน้าเธอประโยคที่ว่าเป็นแค่พี่น้องกันก็ลอยขึ้นมาทันที คราวก่อนในร้านอาหารเศรษฐวัฒน์เป็นฝ่ายลุกออกจากโต๊ะอาหารก่อนหน้าโต๊ะเธอ เขามีชั่วแวบหนึ่งที่ได้มองผู้หญิงที่นั่งด้านหลังติดกัน เขาจำได้แม่นเลยว่าเธอหน้าตาเป็นยังไง 

         มีบางอย่างยังรบกวนจิตใจของเศรษฐวัฒน์ ผู้หญิงที่กำลังสอนหลานชายเขาวาดรูปช่างดูแตกต่างจากเธอเมื่อคราวก่อนอย่างสิ้นเชิง รอยยิ้มที่แปะประดับอยู่บนใบหน้า การรับมือกับบรรดาเด็กเล็กโดยไม่อิดออด เธอปฏิบัติตัวเหมือนว่าเขาไม่ได้จ้องมองอยู่ตรงนี้ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว