ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 1 พี่น้องไม่มีอยู่จริง 2

ชื่อตอน : บทที่ 1 พี่น้องไม่มีอยู่จริง 2

คำค้น : น่ารัก โรมานซ์ โรแมนติก หวาน 18+

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 92

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ค. 2564 14:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 พี่น้องไม่มีอยู่จริง 2
แบบอักษร

 

 

ไลลาลิณเดินมาทิ้งตัวบนโซฟาในส่วนรับรองลูกบ้านของทางคอนโด เธอรู้นิสัยใจคอของวีรภาพดี เขาปฏิบัติกับเธออย่างกับคนอื่นอีกอย่าง ต่อหน้าสุภาพบุรุษลับหลังก็ผู้ชายเจ้าชู้ธรรมดา  

ไลลาลิณลดความรักที่มีให้เขาลงมาตั้งนานแล้ว แต่ที่ยังคบกันอยู่นั้นก็เพราะเธอรอให้อีกฝ่ายบอกเลิกก่อนแค่นั้นเอง ถ้าเธอเป็นฝ่ายขอเลิกก่อนคนอย่างวีรภาพคงโมโหที่ถูกผู้หญิงอย่างเธอดูแคลน รู้ใจว่าเขาเลิกกับเธอนั้นเพื่อให้ตัวเองยังหลงเหลือความเป็นคนดีอยู่ 

วีรภาพควงผู้หญิงหน้าใหม่เสมอทั้งที่ยังควงเธอเป็นแฟน ไลลาลิณไม่แปลกใจสักนิดที่เขาต้องแอบกินทั้งที่มีเธอเป็นตัวตน เธอคงไปโทษเขาไม่ได้เพราะสาเหตุนั้นมันคงมาจากเธอเองที่หวงตัว 

ทว่าความหวงตัวสำหรับเธอนับว่าเป็นเรื่องดี เพราะระยะเวลาที่ผ่านมาเขาทำให้เธอตาสว่างในเรื่องความรัก นับวันเขายิ่งทำให้เธอรู้สึกรักเขาน้อยลงและรู้นิสัยใจคอเขามากขึ้นว่าเขาเป็นผู้ชายไม่รู้จักพอ  

          

         เศรษฐวัฒน์จมตัวอยู่ในม่านน้ำสีฟ้าหม่นมองดูแสงอาทิตย์ที่ลับหายลงตรงเส้นขอบฟ้า เขากำลังผ่อนคลายร่างกายด้วยการดำผุดดำว่ายในสระน้ำของคอนโดมิเนียม  

การถูกบอกเลิกกลายเป็นเรื่องชินชา หมดเยลลี่ไปเดี๋ยวก็มีผู้หญิงใหม่เข้ามา วงจรวัฏจักรชีวิตของเศรษฐวัฒน์เป็นแบบนี้มาตั้งแต่เขาถูกผู้หญิงที่ตัวเองชอบปฏิเสธความรัก เพราะเหตุนั้นทำให้เศรษฐวัฒน์เลือกที่จะไม่ปฏิเสธผู้หญิงทุกคนที่เข้ามาขอคบด้วย เขาคบผู้หญิงโดยไม่ได้สนใจอะไรด้วยซ้ำ 

         การกระทำอันไม่ชัดเจนของเขาทำให้คู่ควงแต่ละคนต้องล่าถอยออกไปเอง เศรษฐวัฒน์นั้นไม่ใช่คนใจร้าย ทว่าเขาคือคนไม่มีหัวใจต่างหาก  

คนเหม่อมองท้องฟ้าผินใบหน้ามามองดูสมาร์ตโฟนตัวเองที่วางอยู่ริมขอบสระมันส่งเสียงเมโลดี้ร้องเรียก เศรษฐวัฒน์เผยรอยยิ้มกว้างเมื่อเห็นรายชื่อของหญิงสาวที่โทรมาหา 

“พี่ซันช่วยอะไรทรายหน่อยได้ไหมคะ” 

“ทราย พี่เคยปฏิเสธเราด้วยเหรอ” 

“พี่ซันน่ารักที่สุดในโลกเลยค่ะ” 

         เศรษฐวัฒน์วางสายแล้วอมยิ้ม สำหรับเขา ทรายคือผู้หญิงที่ขออะไรได้ทุกอย่างจริงๆ แม้ว่าจะขอให้เขาทำในเรื่องที่ไม่ถนัดก็ตาม  

  

       บ่ายสองโมงกว่าโรงเรียนอนุบาล เด็กชายตัวป้อมปุ้มปุ้ยเนื้อแน่นจ้ำม่ำตัดผมรองทรงหน้าม้าเต่อที่เจ้าตัวเลือกเอง สะพายกระเป๋าในมือถือใบเกรดเฉลี่ยระดับอนุบาลมาให้คนร่างสูงที่ยืนรออยู่ เศรษฐวัฒน์มองดูพายุหลานชายหัวแก้วหัวแหวนของครอบครัวที่วิ่งหน้าตั้งมาหาเมื่อเห็นว่าใครมารับ 

         “ลุงซันนนนนนนน” เสียงเจื้อยแจ้วส่งตรงมาให้คนรอ เศรษฐวัฒน์รีบย่อเข่าลงมาคุยกับหลานชาย 

         “พายุครับ เดี๋ยวหกล้ม” 

         “สวัสดีครับลุงซัน เห็นนี่ไหมครับ” เด็กตัวน้อยอวดใบกระดาษที่ถือมาด้วยการโบกสะบัดแกว่งไหวไปมา  

         “ลุงจะเห็นได้ยังไง ยุแกว่งไปมาไม่หยุด” เจ้าตัวเล็กหยุดแกว่งกระดาษแล้วยื่นมันให้ลุงซันของตัวเองดูเพื่ออวด 

         “ยุวาดรูปได้ที่สอง เก่งไหมครับ” 

         “เก่งครับเก่ง” 

         “ยุได้ที่สองเพราะยุให้นีออนได้ที่หนึ่ง” เศรษฐวัฒน์เลิกคิ้วสูงขึ้นด้วยความสงสัยถึงบุคคลที่หลานชายเอ่ยถึง 

         “นีออนคือใครครับ” เจ้าเด็กตัวป้อมทำตัวบิดไปมาเล็กน้อย และยกนิ้วเล็กชี้ไปทางเด็กผู้หญิงผิวขาวสว่างมัดผมแกละยิ้มหวานคุยกับผู้ปกครอง 

         “ยุอยากให้นีออนเป็นที่หนึ่ง” เศรษฐวัฒน์ตามไม่ทันความรักปั๊ปปี้เลิฟของหลานชาย เขาคุณลุงอายุยี่สิบเจ็ดปีดูแย่ไปเลยเมื่อเทียบกับพายุที่อายุห้าขวบ เด็กชายยังจัดการความรักตัวเองได้ดีกว่าคนโตกว่าเช่นเขา 

         “ยุทำให้ลุงซันแพ้ราบคาบเลยครับ” 

         “ไปกันเถอะครับลุงซัน” 

         เรื่องที่ทรายน้องสาวขอให้เศรษฐวัฒน์ช่วยก็คือมารับส่งพายุที่โรงเรียนศิลปะ พายุเริ่มเรียนที่นี่มาตั้งแต่อายุสามขวบ เด็กชายชอบและทุกคนในครอบครัวก็คอยสนับสนุน เศรษฐวัฒน์เองเป็นหนึ่งในนั้นที่คอยช่วยเลี้ยงหลานชาย เพราะน้องสาวและน้องเขยทำงานยุ่ง 

 ส่วนเศรษฐวัฒน์นั้นบริหารการเงินตัวเองด้วยการวัดความเสี่ยงในหุ้น ลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ประเภทที่ดิน และรอวันรับตำแหน่งประธานโรงแรม ซึ่งอาจจะยอมรับบริหารช่วยครอบครัวหรืออาจจะไม่ ลำพังเขาที่มีอสังหาฯประเภทที่ดินให้เช่าอยู่ในมือรวมถึงลงทุนระยะสั้น ระยะยาวในหุ้น ปันผลงอกเงยให้เก็บกินโดยไม่ต้องลำบากอะไร  

เศรษฐวัฒน์เองก็ไม่ใช่คนเจ้าชู้ เวลาคบผู้หญิงก็คบทีละคน การใช้จ่ายเงินของเขานับว่าประหยัดพอสมควร ทำให้เขายังใช้ชีวิตสบายๆ โดยที่เจ้าตัวยังไม่ต้องรีบสวมสูท ผูกไทไปทำหน้าที่ท่านประธานแทนพ่อ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว