ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 1 พี่น้องไม่มีอยู่จริง

ชื่อตอน : บทที่ 1 พี่น้องไม่มีอยู่จริง

คำค้น : น่ารัก โรมานซ์ โรแมนติก หวาน 18+

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 73

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ค. 2564 14:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 พี่น้องไม่มีอยู่จริง
แบบอักษร

 

พี่น้องไม่มีอยู่จริง 

 

“พี่ขอโทษด้วยนะไนต์ แม่อยากให้พี่แต่งงานกับคนที่แม่หาให้” 

ไลลาลิณมองใบหน้าผู้ชายที่อยู่อีกฝั่งของโต๊ะอาหาร เธอไม่เคยขัดใจใครเลยยกเว้นเสียแต่ใจตัวเอง ไลลาลิณยิ้มให้พี่วีแฟนคนแรกด้วยความเข้าใจ เธอมันจืดชืดเหมือนน้ำเปล่าแถมยังแต่งตัวไม่เก่ง ไม่ได้โฉบเฉี่ยวเหมือนผู้หญิงคนอื่นที่พี่วีควง และเธอไม่รู้หรอกว่าเรื่องที่พี่วียกมาพูดเพื่อขอบอกเลิกเธอนั้นจะเป็นเรื่องจริงหรือโกหก เธอรับรู้แค่ว่าควรจบแล้วซะที  

“ไม่เป็นไรค่ะพี่วี” 

         “ไนต์ พี่คงไม่ใช่จิ๊กซอว์ที่ไนต์ตามหา ไนต์เองก็รู้ดีอยู่แก่ใจใช่ไหมครับ” อาจเพราะพี่วีที่อายุมากกว่าเธอสามปี เวลาพูดเขามักมีทักษะถนอมน้ำใจนัยหนึ่งก็คล้ายกับว่าบอกปัดให้ตัวเองดูดี 

         “เรายังเป็นพี่น้องกันเหมือนเดิมได้ไหมคะพี่วี” คนที่นั่งฝั่งตรงข้ามส่งมือมาลูบหัวเธอเบาๆ ด้วยความเอ็นดู 

         “ได้สิครับ”  

         เป็นการเจรจาขอเลิกกันอย่างสุภาพชน ไม่มีร้องห่มร้องไห้หรือตีอกชกหัวให้ฝ่ายใดปวดสมอง เป็นการสนทนาที่อยู่ในความละม่อมไม่ทำให้ทั้งสองคนต้องเจ็บหัวใจ ทว่าดันเกิดปฏิกิริยากับโต๊ะข้างกันโดยไม่ได้เจตนา  

  

         “เป็นพี่น้องมันไม่มีอยู่จริง” เศรษฐวัฒน์พ่นลมหายใจออกจากริมฝีปาก ส่งสายตามองดูคู่ควงที่เขาชวนมาทานข้าวด้วยกัน เธอกำลังขมวดคิ้วสงสัยถึงประโยคเมื่อครู่ที่เขาพูดออกมา 

         “พี่ซันหมายถึงอะไรคะ” เขาได้ยินประโยคสนทนาจากคู่รักโต๊ะด้านหลังตัวเองแทบทุกประโยคและหมายความว่าพี่น้องนั้นมันไม่มีอยู่จริง

         “เยลลี่ เราเป็นแค่พี่น้องกันได้ไหม” ริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกของคนถูกถามบิดโค้งลงส่ออาการไม่พอใจ

         “พี่ซันเบื่อเยลแล้วเหรอคะ”

         “พี่ถามว่าได้ไหมครับ”

         “ไม่ได้ค่ะ เยลไม่ได้อยากมีพี่ซันเป็นพี่ชาย ถ้าพี่ซันจะขอเลิกก็บอกมาตรงๆ เลยค่ะ อย่ามาทำเป็นพูดดี” ความสงสัยของเขาทำให้คู่ควงหัวเสีย เธอเสียงดังขึ้นกว่าเดิมและชักสีหน้าไม่พอใจ เศรษฐวัฒน์เองก็ควรพอแล้วเหมือนกัน

         “เราคงเป็นพี่น้องกันไม่ได้ใช่ไหมเยล”

         “ไม่ได้ค่ะ! ”

เขารอสักพักจนเยลลี่เป็นคนออกปากขอเลิก ซันเงยหน้าขึ้นเม้มปากสนิทเป็นเส้นตรงรอรับน้ำเปล่าที่เธอสาดกระจายจนใบหน้าเขาเปียกปอน

         ไลลาลิณนั่งมองหน้าวีรภาพที่พยายามส่องดูโต๊ะด้านหลังเธอ พี่วียิ้มให้และบอกว่าคู่รักด้านหลังเหมือนจะจบไม่สวยสักเท่าไหร่ ผู้หญิงอาละวาดน่าดูเลย ส่วนผู้ชายเองก็ใจเย็นไร้ความสะทกสะท้าน

         “ไม่มีผู้หญิงเหมือนไนต์สักคนเลยนะ”

         “คะ? ”

         “พี่แค่จะบอกว่าไนต์เป็นผู้หญิงที่วางตัวเก่ง ไม่ทำตัวหมิ่นเกียรติผู้ชายให้อับอาย” ไลลาลิณหลุบตาต่ำลงมองเนื้อปลาในจานสีขาว สาเหตุที่เธอยังทำตัวปกติไม่ใช่เพราะดีกว่าผู้หญิงคนอื่นหรอก

 สำหรับวีรภาพไนต์เองรู้ตัวดีว่าสักวันเขาจะต้องขอเลิกกับเธอ ไลลาลิณเลยไม่ได้คาดหวังอะไรในความสัมพันธ์ที่คลุมเครือ ไลลาลิณมองว่าดีด้วยซ้ำที่เขาเป็นฝ่ายออกปากขอเลิกเอง

         “พี่เสียดายไนต์เหมือนกันนะ ไม่รู้เลยว่าชาตินี้พี่จะได้เจอผู้หญิงแบบไนต์อีกไหม” วีรภาพเอื้อมมือมากุมมือเธอที่วางแนบอยู่บนโต๊ะ

         “เรากลับกันเถอะค่ะ”

         “ไนต์ครับ ถ้าไนต์มีเรื่องอะไรไม่สบายใจ ไนต์มาหาพี่ได้เสมอนะ”

         “ขอบคุณค่ะพี่วี”

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว