facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 1 จันทร์ฉาย (2)

ชื่อตอน : บทที่ 1 จันทร์ฉาย (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 35

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 22 ก.ค. 2564 10:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 1 จันทร์ฉาย (2)
แบบอักษร

บทที่ 1 

จันทร์ฉาย (2)  

 

 

จันทร์ฉายขยี้มวนบุหรี่กับที่เขี่ยซึ่งทางโรงแรมจัดไว้สำหรับลูกค้า พลางพ่นควันสีขาวออกจากปาก และตามมาด้วยเสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ ความเครียดทำให้เธอหันหน้ามาพึ่งบุหรี่ ทั้ง ๆ ที่เธอไม่แตะต้องของสิ่งนี้มานานมาก ยกเว้นจะอยู่ในสภาวะเครียดเท่านั้น

ส่วนสาเหตุที่เป็นเช่นนั้น สืบเนื่องมาจากเหตุการณ์เมื่อคืนนั่นเอง

ผู้จัดการเรียกตัวเธอเข้าพบ พร้อมทั้งสั่งพักงานเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ โดยให้เหตุผลว่าเธอทำร้ายร่างกายลูกค้า!

แต่ที่ทำให้เธอเครียดเป็นเพราะผู้จัดการไม่ฟังคำอธิบายของเธอ ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นนั้น เป็นเรื่องส่วนตัวระหว่างเธอกับแฟนหนุ่มเท่านั้น!

“บ้าเอ๊ย!”

หญิงสาวสบถหัวเสียด้วยความเจ็บใจ ก่อนเตะกระป๋องน้ำอัดลมเปล่าที่ตกอยู่ในลานจอดรดเป็นการระบายอารมณ์ซะ กระป๋องเปล่ากลับลอยโด่งจากพื้นไปในทิศทางที่เธอไม่ต้องการ ส่วนรองเท้าคัทชูสีดำส้นสูงที่ใส่เพื่อเสริมบุคลิกนั้น ได้หลุดออกจากเท้าไปถูกใครบางคนเข้า!!!

“งานเข้า!!!”

หญิงสาวกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หน้าจืดจ๋อยขึ้นมาทันที เพราะรองเท้าเจ้ากรรมดันลอยลิ่วไปถูกหนุ่มต่างชาติที่เธอเจอเมื่อคืน ซึ่งลูกค้ากลุ่มนี้ก็เป็นลูกค้าระดับวีไอพีของทางโรงแรมที่เธอทำงานอยู่นั่นเอง!

คู่กรณีซึ่งเป็นชายหนุ่มผู้มีดวงตาสีน้ำทะเลลึกทำหน้าไม่พอใจ ก่อนก้มเก็บรองเท้าส้นสูงเจ้าปัญหา แล้วพุ่งสายตามาที่เธอ

เพียงเท่านั้นจันทร์ฉายถึงกับชะงัก ก้าวเท้าไม่ออก...

แต่นั่นไม่ทำให้เธอลืมหายใจได้เท่ากับว่าลูกน้องผู้ติดตามทั้งสี่นาย ที่แต่งกายเหมือนนักธุรกิจ แต่ดูเหมือนมือปืนรับจ้างกรูเข้ามาหาเธอทันที

“ขอ... ขอโทษค่ะ ฉันไม่ตั้งใจ”

จันทร์ฉายรีบขอโทษขอโพยทันที อีกทั้งยกมือไหว้ชายหนุ่มซึ่งเป็นคู่กรณี แต่คนพวกนั้นกลับไม่ฟังเสียง ซ้ำยังเข้ามาหิ้วแขนทั้งสองข้าง ราวกับเธอเป็นนักโทษอีก!

“เฮ้ย ปล่อยฉันนะ!” จันทร์ฉายดิ้นขัดขืนทันที

แต่มันก็ไม่เป็นผลสักนิด!!!

หรือคนพวกนี้ฟังภาษาคนไม่รู้เรื่อง?!

“ปล่อยเธอซะ”

เสียงทุ้มต่ำออกคำสั่งเป็นภาษาอิตาเลี่ยน ซึ่งหญิงสาวเข้าใจในคำพูดของเขา แต่เธอทำเป็นไม่สนใจ

“เธออาจเป็นคนของริคาโด้ก็ได้นะครับ” หนึ่งในบอดี้การ์ดค้านขึ้น อีกทั้งทำหน้าจริงจัง

“พวกนายคิดว่าเจ้าหมอนั่นจะสั่งผู้หญิงคนนี้เล่นงานฉันด้วยรองเท้าส้นสูงงั้นเหรอ?”

พอฟิลิปโป้ตั้งคำถามนี้ขึ้น บรรดาบอดี้การ์ดซึ่งมีหน้าที่คุ้มครองความปลอดภัยให้เจ้านายจึงก้มหน้าลง

“นี่เป็นอุบัติเหตุ” ชายหนุ่มสรุป และยังเอ่ยเป็นภาษาอิตาเลี่ยน ซึ่งจันทร์ฉายรู้สึกใจชื้นขึ้นมานิดหนึ่งที่พ่อหนุ่มดวงตาสีฟ้าคู่นี้เข้าใจอะไรง่าย ๆ

“เธอไม่ตั้งใจใช่ไหม?”

ประโยคนี้ฟิลิปโป้หันมาถามหญิงสาวด้วยภาษาอังกฤษ

“ขอโทษค่ะ ฉันไม่ตั้งใจ ฉันแค่เครียดเรื่องงาน เลยหาที่ระบาย แต่ไม่คิดว่าจะพลาด ทำให้เกิดอุบัติเหตุขึ้น” จันทร์ฉายสารภาพไปตามตรง “ฉันเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น คุณไม่บาดเจ็บตรงไหนนะคะ”

ฟิลิปโป้หรี่ตาลงมองหญิงสาวตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า เขาจำผู้หญิงเอเชียคนนี้ได้ เพียงแต่ไม่คิดว่าการเจอกันในครั้งนี้เธอจะสวยขึ้นจนดูผิดหูผิดตา และดูดีกว่าเจอกันเมื่อช่วงกลางดึกที่ผ่านมามาก

ที่สำคัญ เขาเพิ่งรู้ว่าเธอเป็นพนักงานในโรงแรมที่เขามีหุ้นส่วนแห่งนี้!

ดวงตาคมคายทรงอำนาจหยุดที่ริมฝีปากเคลือบลิปสติกสีแดงสดซึ่งเข้ากับชุดแบบฟอร์มพนักงานสีแดงอีกครั้ง พลางหรี่ตาลง

“รู้มั้ยคนที่ล่วงเกินผมทั้งตั้งใจ และไม่ตั้งใจต้องถูกทำโทษ”

“อะไรนะคะ?” หญิงสาวเลิกคิ้วสูง เพราะคิดว่าเขาพูดเล่น

แต่หนุ่มตาสีฟ้าที่หล่อบาดใจ และดูน่าหลงใหลแต่แรกเห็นกลับคว้าตัวเธอไปกอดดื้อ ๆ ซ้ำเขายังจู่โจมด้วยการขยี้จุมพิตลงมาอย่างหนักหน่วง!!!

ทุกอย่างเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วมากชนิดไม่มีการบอกให้ตั้งตัว!

ความคิดเห็น