facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : คนสารเลว

คำค้น : ตบจูบ ขืนใจ ท้อง พระเอกเลว หอบลูกหนี

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.3k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ค. 2564 12:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คนสารเลว
แบบอักษร

 

 

ภูดิศเช็ดคราบเลือดออกจากมือ มองคนที่ยืนก้มหน้าด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา มือหนาลวงลงกระเป๋ากางเกงแล้วหยิบบางอย่างส่งให้พายุ

"ไปจัดการคนที่มีรายชื่อตามนี้ให้หมด อย่าให้เสนอหน้าเข้ามาที่บ่อนอีก"

"ครับนาย"พายุรับคำแล้วเดินออกไป เท่ากับว่าตอนนี้ทั้งห้องเหลือแค่เขา ราเชนทร์ ใหญ่ แค่สามคนเท่านั้น

"ไงรู้สึกยังไงบ้างที่รอดมาได้"ถามคนที่ยืนก้มหน้า เมื่อเดินมาเทเครื่องดื่มแล้วดื่มรวดเดียวหมดแก้ว 

"ขอโทษครับนาย"ราเชนทร์เอ่ยคำขอโทษอีกครั้ง เพราะรู้ว่าเรื่องนี้เขาผิดเต็มๆ เขาพาเธอไปแต่กลับปกป้องเธอไม่ได้

"จุดจบของคนทรยศคืออะไร มึงยังจำได้ไหม"ถามด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น ก่อนจะหยิบวัตถุสีเงินวาววับขึ้นมาเล่นกับเสียงไฟ 

"ทราบครับนาย"ราเชนทร์รับคำก่อนจะกลืนน้ำลายลงคอ เมื่อแสงสะท้อนของมีดสั้นที่ภูดิศควงเล่นในมือ สะท้อนมาเข้าตา เขาไม่เคยกลัวตายและพร้อมจะเผชิญกับมันเสมอ 

"นายครับ คุณเชนทร์ไม่เคยแตะต้องคุณหนูนะครับ ที่คุณหนูเข้าใจผิดก็เพราะคืนนั้น เธอฟื้นแล้วได้ยินชื่อคุณราเชนทร์จากผม เธอเลยคิดว่าผู้ชายคนนั้นคือคุณเชนทร์"ใหญ่รีบอธิบายให้เจ้านายฟัง เพราะไม่อยากให้ราเชนทร์ถูกทำโทษ

"เจ้าตัวเขายังไม่เดือดร้อน แล้วมึงมาเสือกอะไร!"ภูดิศตวาดด้วยความโมโห ที่จนป่านนี้ราเชนทร์ก็ยังไม่ยอมปริปากพูดเรื่องที่อิงวราเข้าใจผิดออกมา มันจงใจให้เธอเข้าใจผิด คิดว่าได้มันเป็นผัวอีกคน หรือว่ามันเป็นผัวของเธอจริงๆกันแน่ ยิ่งคิดก็ยิ่งโมโห

"อธิบายให้นายเข้าใจสิครับคุณเชนทร์"ใหญ่หันมาทางราเชนทร์เพื่อให้เขาพูดความจริง 

"ผมไม่เคยแตะคุณอิงเลยครับนาย"ราเชนทร์พูดขึ้นเพราะไม่อยากทำให้อิงวราเดือดร้อน

"หึๆๆ...อิงผู้หญิงคนนั้นชื่ออิง..."ทั้งๆที่รู้แต่ก็ถาม และน้ำเสียงที่ใช้เรียกชื่อบ่งบอกให้คนตรงหน้ารู้ว่า เขาไม่ใส่ใจเธอเลยสักนิด แม้แต่ชื่อเธอเขาก็ยังไม่สนใจ

"เธอชื่ออิงวราครับนาย เป็นลูกสาวคุณภาคภูมิหุ้นส่วนคนใหม่ของนาย"ใหญ่อธิบายเพิ่มเติม ธุรกิจของภูดิศมากมาย ไม่แปลกที่นายจะจำหุ้นส่วนหรือบริษัทของตัวเองได้ไม่หมด เพราะส่วนใหญ่นายจะให้ราเชนทร์กับริรุตดูแล

"ตั้งแต่วันนี้มึงสองคนแยกกัน มึงมาทำหน้าที่แทนไอ้ทรยศนั่น"บอกกับใหญ่ ก่อนจะหันมาจ้องหน้าราเชนทร์

"ส่วนมึงต่อไปนี้ไม่ต้องเสนอหน้ามาให้กูเห็นอีก"

"ครับนาย"ราเชนทร์รับคำ สมควรแล้วที่ภูดิศไล่เขาออก ดีแค่ไหนที่นายไม่ฆ่าเขาทิ้ง

"มึงมีหน้าที่ดูแลและตามน้องกูไปทุกที่"คำสั่งใหม่จากเจ้านายทำให้ราเชนทร์เงยหน้าขึ้นอย่างลืมตัว ถูกปลดไปเป็นลูกน้องปลายแถว ยังดีกว่าตามเด็กงี่เง่าไม่รู้จักโตอย่างกิรณาเป็นไหนๆ 

"ผม..."คำพูดที่เหลือถูกกลืนลงคอ เมื่อภูดิศขัดขึ้น

"ถ้าน้องกูเป็นอะไร มึงตาย ออกไปได้แล้ว!"เหล้าในมือถูกสาดลงคอแก้วต่อแก้ว สมองขบคิดอะไรบางอย่าง คนที่ทรยศเขาต้องได้รับผลตอบแทนอย่างสาสม แต่เขากลับทำโทษมันไม่ลง ภาพเด็กชายเนื้อตัวมอมแมม สภาพผอมโซลอยเข้ามาในหัว พ่อส่งมันมาให้เขา แล้วบอกกับมันว่าเขาคือเจ้าชีวิต ถ้าเขาสั่งให้ตายมันก็ต้องตาย หลายปีที่อยู่ด้วยกันมันก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่า มันตายแทนเขาได้จริงๆ

"ระยำ!"สบถออกมาเมื่อหาคำตอบให้ตัวเองไม่เจอ ส่งมันไปดูแลน้องสาว ก็เท่ากับลดศักดิ์ศรีมันลงครึ่งหนึ่ง เพราะไม่มีใครอยากเดินตามหลังผู้หญิง ยิ่งเป็นผู้หญิงอย่างกิรณายิ่งไม่มีใครอยากเข้าใกล้ คิดแล้วก็สะใจที่แกล้งมันได้

.........................................................................................

ร่างสูงเดินกลับขึ้นมาชั้นบน มาหยุดที่หน้าห้องที่อิงวรานอนอยู่ในนั้น ตาคมเข้มมองนาฬิกาข้อมือ ก่อนจะผลักประตูเข้าไป ดึกมากแล้วและเขาก็ไม่เคยนอนร่วมห้องกับผู้หญิงคนไหน แล้วเขาเข้ามาในนี้ทำไม คิดเมื่อพาตัวเองมายืนอยู่ปลายเตียงที่หญิงสาวนอนอยู่ ตาคมเข้มมองคนที่ขดตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนาด้วยสายตาที่ไร้ความรู้สึก มือหนากระชากผ้าห่มออก ก่อนจะก้าวขึ้นมาบนเตียง ไอความเย็นของเครื่องปรับอากาศทำให้หญิงสาวรู้สึกตัว 

"คุณ!"ร่างบางดีดตัวลุกขึ้น พร้อมกับถอยหนี เมื่อเห็นว่าคนที่บุกเข้ามาคือใคร มือหนาคว้าลงที่ข้อเท้าบางก่อนจะกระชากกลับมาที่เดิม ไอร้อนที่สัมผัสกับฝ่ามือทำให้ภูดิศชะงักไปนิด

"ปล่อยนะ!"เสียงแหบร้องบอกพร้อมกับดิ้นหนี ปวดร้าวไปทั้งตัว เจ็บคอและปวดหัวที่สุด เธอมีไข้มาตั้งแต่เมื่อวาน เมื่อถูกเขาทรมานซ้ำๆ อาการไข้จึงกำเริบขึ้นอีก

"ปล่อย!"ร่างเปลือยเปล่าพยายามดิ้นหนี เมื่อคนเหนือร่างยังไม่ขยับไปไหน อกเปล่าเปลือยถูไถไปมากับอกแกร่ง เมื่อภูดิศทิ้งน้ำหนักลงมาบนตัวเธอ ไอร้อนที่กระจายมาจากเนื้อตัวเปล่าเปลือย ทำให้ภูดิศรู้ว่าเธอกำลังเป็นไข้

"อื้อ..."ใบหน้าหล่อเหลาซุกไซ้ไปตามลำคอระหง ไม่สนใจกำปั้นที่ทุบมาบนหลังของคนที่พยายามขัดขืน มือหนาปลดกางเกงลงจากเอวสอบ เมื่อไม่อยากเสียเวลากับเธอ เขามาเพื่อสิ่งนี้ก็รีบๆทำให้มันเสร็จๆไป อันที่จริงมีผู้หญิงพร้อมและเต็มใจปรนเปรอให้เขาอีกตั้งมากมาย เขาไม่จำเป็นต้องมาเสียเวลากับท่อนไม้ที่มีชีวิตอย่างเธอเลยสักนิด

"คะ...คุณภูดิศ"ชื่อที่หลุดมาจากคนใต้ร่างทำให้ร่างสูงชะงัก อิงวราจำได้ว่าก่อนที่สติจะดับสูญ ชื่อนี้ลอยเข้ามาในหู

"ฉะ...ฉันยังเจ็บอยู่เลย"นี่ไม่ใช่คำขอร้องแต่มันคือเรื่องจริงที่เธออยากบอกกับเขา ตรงส่วนนั้นของเธอเจ็บร้าว เพราะฉีกขาดจากการกระทำที่ป่าเถื่อนของเขา ที่เธอนอนซมเพราะพิษไข้ ก็น่าจะมาจากแผลที่ตรงนั้น

"แล้วยังไงต่อ..."ถามเมื่อลากลิ้นเรื่อยลงมาตามผิวเนื้อนุ่มช่วงบ่าไหล่

"ฉะ...ฉันอยากให้คุณเมตตาฉันสักครั้ง"น้ำตาไหลลงมาที่หางตา เจ็บร้าวเมื่อต้องเอ่ยคำนี้ เธอไม่อยากขอร้องหรือให้ใครมาเห็นใจ แต่ครั้งนี้มันไม่ไหวจริงๆ

"อุ้ย!"ร่างบางสะดุ้งเฮือกเมื่อฟันคมๆขบลงมาที่หัวไหล่อย่างแรง คนร่างสูงขยับเพียงนิด ความเป็นชายของเขาก็สัมผัสลงมากับใจกลางความเป็นหญิงที่บวมช้ำ ภูดิศไม่สนใจกับคำขอ ผู้หญิงอย่างเธอไม่สมควรได้รับความเมตตาใดๆจากเขา อิงวรากัดปากเพื่อข่มกลั้นความเจ็บปวด เมื่อคนเหนือร่างดันความใหญ่โตเข้ามาในช่องทางรักที่เจ็บระบม มือทั้งสองข้างดันช่วงไหล่ของเขาเอาไว้ ร่างกายเกร็งขึ้นเจ็บจนพูดไม่ออก เมื่อเขาดันความใหญ่โตเข้ามาจนสุดทาง 

"อ่า...แน่นฉิบ"ร่างสูงคำรามลั่น เมื่อยัดเยียดตัวตนของเขาเข้าไปในช่องทางรักจนสุดทาง รับรู้ถึงอาการเกร็งของคนใต้ร่าง เมื่อเริ่มขยับอย่างเอาแต่ใจ อิงวรามองหน้าเขาผ่านม่านน้ำตา ถึงแม้จะมืดสลัวแต่เธอเห็นหน้าเขาได้อย่างชัดเจน เธอจะไม่มีวันอภัยให้เขา ภูดิศผู้ชายสารเลว

"อยากฆ่าผมใช่ไหม"เสียงแหบพร่ากระซิบชิดใบหู เมื่อฝังหน้าลงมาบนซอกคอหอมกรุ่น ไม่มีเสียงตอบมีเพียงน้ำตาเค็มปร่าที่สัมผัสลงมาบนปลายลิ้น เมื่อภูดิศลากลิ้นกวาดเลียไปตามใบหน้าและลำคอของเธอ สะโพกสอบยังคงขยับเข้าออกตอกลึก โดยไม่สนใจสักนิดว่าเธอจะรับเขาได้แค่ไหน ไอร้อนที่กระจายไปทั่วร่างบางชื้นเหงื่อ ไม่ได้ทำให้เขาสงสารเธอเลยสักนิด เมื่อภูดิศยังคงเอาแต่ใจตัวเอง คนบนเตียงแข็งทื่อไม่ต่างจากท่อนไม้ เขารู้ว่าเธอพยายามต่อต้านเขา ลีลาเขาก็จัดว่าเด็ด สาวๆที่เคยร่วมรักด้วย ร้องขอให้เขากลับไปซ้ำเสมอ มีแต่เธอนี่แหละที่ทำเหมือนว่าเขาเป็นเหมือนสัตว์ร้ายที่น่ารังเกียจ

ปึกๆๆๆ

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังไปทั่วห้อง เมื่อคนใต้ร่างยังฝืนและขัดขืนเขา อิงวราไม่ได้รู้สึกยินดีไปกับเขาเลยสักนิด สิ่งเดียวที่รับรู้ในตอนนี้ก็คือ รังเกียจและขยะแขยงกับสิ่งที่เขายัดเยียดให้ ถ้าเธอไปจากที่นี่ได้เมื่อไหร่ ผู้ชายที่ชื่อภูดิศจะเป็นคนแรกไม่มีตัวตนในชีวิตของเธอ

"อ๊ากกก!"ร่างสูงคำรามลั่นก่อนจะกระตุกเกร็ง เมื่อปล่อยสายธารรักเข้าไปในตัวเธอทุกหยาดหยด ถึงแม้เธอจะต่อต้านและไม่มีอารมณ์ร่วมไปกับเขา แต่ภายในอ่อนนุ่มก็บีบรัดจนเขาทนไม่ไหว มือหนาตบลงที่แก้มสาวเบาๆ เมื่อถอดถอนตัวตนออกมา อิงวราผลักไหล่หนาอย่างแรง ขยับตัวลุกขึ้น ของเหลวเหนียวข้นผสมเลือดไหลย้อนออกมาจนเปรอะเปื้อนเป็นวงกว้าง มองเขาด้วยสายตาเกลียดชัง เขาปล่อยมันเข้ามาในตัวเธออีกแล้ว ตาสองคู่สบกันภายใต้ความมืดสลัว แต่ก็รับรู้ถึงความรู้สึกของกันและกัน คนหนึ่งสะใจในขณะที่อีกคนเกลียดชัง 

..............................................................

พาผู้ชายร้ายๆมาส่งแล้วจ้า คิดถึงคุณภูบ้างไหมเอ่ย^^ ฝากผู้ชายร้ายๆด้วยนะคะ

ตอนนี้พี่เปิดเล่นเกมในเพจแจกหนังสือนิยาย 3 เล่ม ใครสนใจเชิญจ้า

เพจ : มณีภัทรสร สไบนาง นามปากกา

ที่รักจ๋าอีบุ๊คเรื่องใหม่ One night stand ครั้งเดียวชั่วนิรันดร์(เล่ม3) โปร 29 บาท เหลืออีก 3 วัน ใครยังลังเลเรียนเชิญจ้า

หนังสืออุ้มรักสามีครึ่งคืน ยังเปิดจองอยู่นะคะ ใครสนใจจองได้เลยค่ะ

รายละเอียดการจองตามนี้น้า

 

 

ฝากผลงานอีบุ๊ค นามปากกามณีภัทรสร ใน Mebmarket ด้วยนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว