facebook-icon

สวัสดีค่ะ ซากิระ นักเขียนหน้าใหม่ขอฝากผลงานด้วยนะคะ ฝากกดไลค์ กดติดตาม เพจของ ซากิระ ด้วยนะคะ

เจ็บนิดหน่อยแต่เจ็บนี้อีกนาน

ชื่อตอน : เจ็บนิดหน่อยแต่เจ็บนี้อีกนาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.5k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ก.ค. 2564 23:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 400
× 0
× 0
แชร์ :
เจ็บนิดหน่อยแต่เจ็บนี้อีกนาน
แบบอักษร

ตอนที่ 2

"อะไรนะ" น้ำขิงเอ่ยถามด้วยสีหน้าตกใจด้วยไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่หูได้ยิน

 

"บอกให้พี่ชายน้ำขิงไปกระทืบมันให้หน่อยได้ไหม"

 

"ตอนนี้ชะเอมอยู่ที่ไหน" น้ำขิงเอ่ยถาม

 

"นอนตรอมใจอยู่ห้อง"

 

"พี่ชาย..ไปจัดการพี่อชิให้เรียบร้อยให้พี่อชิมาขอโทษชะเอมด้วย" น้ำขิงหันหน้ามาออกคำสั่งกับสามีหนุ่มเสียงเข้ม

 

"อย่าไปยุ่งเรื่องของคนอื่นตอนนี้เธอกำลังท้องอยู่นะ..พี่ไม่อยากให้เธอเอาเรื่องของคนอื่นมาเครียด"

 

"ชะเอมเป็นเพื่อนสนิทของน้องถ้าพี่ชายไม่ทำอะไรสักอย่างน้องจะหอบลูกในท้องหนีไปอยู่ที่อื่น" ไฟดันลิ้นหนาติดกระพุ้งแก้มด้วยความหงุดหงิดเมื่อได้ฟังที่ภรรยาสาวยื่นคำขาดให้ตน

 

"จะให้กูทำอะไร" ไฟเอ่ยถามวกวนด้วยน้ำเสียงห้าวห้วนอย่างไม่เต็มใจ

 

"กระทืบมันแล้วลากคอมันมารับผิดชอบเพื่อนกู"

 

"ไม่เกินสองยามกูจะลากมันมาให้" ไฟเอ่ยบอกวกวนอย่างไม่เต็มใจที่จะช่วยก่อนจะหันไปออกคำสั่งกับเซนมือซ้ายคนสนิท "ไปจัดการให้เรียบร้อย"

 

"มึงต้องไปเอง...คิดว่าไอ้อชิมันจะกลัวลูกน้องมึงเหรอมึงต้องไปลากคอมันมาเอง"

 

"มึงเป็นใครมาสั่งกู" ไฟหันมาแยกเขี้ยวใส่วกวนอย่างเอาเรื่อง

 

"พี่ชาย" น้ำขิงตวัดตามองสามีหนุ่มอย่างเอาเรื่อง "ไปลากพี่อชิมาแล้วใช้หมัดของพี่ชายสั่งสอนพีี่อชิพร้อมกับถ่ายวีดีโอส่งมาให้น้องดูถ้าไม่ทำตามน้องจะไม่รักพี่ชายแล้ว"

 

 

 

 

@โกดังเก็บสินค้านอกเมืองของอชิ

ตุ้บ!

ไฟเดินอุกอาจเข้ามาใช้เท้าถีบเข้าที่สะโพกสอบของอชิจากด้านหลังต่อหน้าเหล่าบรรดาลูกน้องของอชินับยี่สิบคนอย่างแรงทำให้อชิที่ยืนคุมงานลูกน้องอยู่ถลาไปด้านหน้าเกือบจะล้มคะมำลงกับพื้น

 

"เหี้ยไฟมึงมาถีบกูทำไมวะ!" อชิตวาดเสียงดังลั่นด้วยความโมโห

 

"กูไม่ได้อยากจะถีบมึงแต่ที่กูทำไปเพราะความจำเป็นล้วนๆไม่มีความแค้นส่วนตัวเลยสักนิด" ผัวะ! ผัวะ! ตุ้บ! ตุ้บ! ไฟเดินเข้าไปกระชากคอเสื้อของอชิอย่างแรงพลางรัวหมัดหนักๆกระแทกเข้าที่ใบหน้าหล่อเหลาของอชิไม่ยั้งอชิถึงจะมีวิชาการต่อสู้เก่งกาจแต่ก็ยังคงเป็นรองของไฟอยู่ดี

 

 

"เหี้ยไฟ!มึงมาต่อยกูทำไมวะ!!" อชิตวาดเสียงดังลั่นก่อนจะใช้เท้าถีบเข้าที่หน้าท้องแกร่งของไฟแต่ไฟที่ไหวพริบดีกว่าจึงเบี่ยงตัวหลบได้ทัน

 

 

"มายืนให้กูต่อยดีๆสู้ไปมึงก็แพ้กูอยู่ดี" ไฟเอ่ยบอกเพื่อนรักก่อนจะเดินเข้าไปใช้ท่อนแขนแกร่งรัดเข้าที่ลำคอของอชิอย่างแรง

 

"เชี้ยไฟ!มึงทำร้ายมันทำไมวะ" พนาเอ่ยถามพลางดึงตัวของไฟให้ออกห่างจากอชิอย่างยากลำบาก

 

"เหี้ยไฟปล่อยกู" อชิเอ่ยบอกพลางใช้กำปั้นทุบเข้าที่ศีรษะของไฟเพื่อหวังให้ไฟเจ็บและยอมปล่อยแขนออกจากลำคอหนาของตัวเอง

 

"รับปากว่าจะไปขอโทษและก็รับผิดชอบเด็กคนนั้นแล้วกูจะปล่อย" ไฟออกแรงบีบรัดลำคอหนาของอชิแรงขึ้นทำให้อชิหายใจไม่ออกต้องยกมือขึ้นขอยอมแพ้ไฟที่เห็นอย่างนั่นจึงยอมปล่อยแขนออกจากลำคอของอชิ

 

"ไปรับผิดชอบเด็กคนนั้นซะรับผิดชอบในสิ่งที่มึงได้กระทำลงไปอย่าเอาปัญหาของพวกมึงมาทำให้เมียกูเครียดไปด้วย" ไฟออกคำสั่งกับเพื่อนรักเสียงเข้มก่อนจะเดินออกไปจากโกดังเก็บสินค้าของอชิด้วยท่าทางน่าเกรงขาม

 

"นายครับ" เซริวมือขวาคนสนิทของอชิเดินเข้ามาพยุงร่างกายบอบช้ำของผู้เป็นนายขึ้นด้วยความเป็นห่วง

 

"อะไรวะมึงลึกซึ้งกับเด็กคนนั้นแล้วเหรอ" พนาเอ่ยถาม

 

"ก็แค่ของเล่นใหม่ไม่มีความจำเป็นต้องเก็บเอามาใส่ใจ" อชิตอบกลับพนาพลางใช้มือหนาเช็ดคราบเลือดสีแดงสดที่ริมฝีปากออกลวกๆ

 

"มึงไม่ได้เป็นแฟนกับเด็กคนนั่นเหรอ...สงสารเด็กนะแบบนี้มึงไม่ได้รักเด็กคนนั้นแล้วมึงจะจีบเด็กคนนั้นทำไม"

 

"ก็แค่อยากลอง"

 

"แค่อยากลอง?มึงหลอกฟันเด็กมึงทำวงการมาเฟียเสียชื่อนะมึงอดอยากถึงขั้นต้องหลอกฟันผู้หญิงเลยเหรอวะผู้หญิงมาเสนอตัวให้มึงเยอะแยะจะมาหลอกเด็กทำไมวะกูโคตรไม่เข้าใจ...กูไม่ใช่คนดีก็จริงแต่ที่มึงทำมันเหี้ยมึงไม่คู่ควรจะได้รับความรักจากเด็กคนนั่นเลยสงสารเด็กมัน...เด็กคนนั้นคลั่งรักมึงมากเลยนะมึงรู้ตัวมั้ย"

 

"กูรู้"

 

"สักวันมึงจะต้องเสียน้ำตาให้กับเด็กคนนั้นมึงจะต้องได้ชดใช้ให้กับเด็กคนนั้นกูจะรอดูวันที่เด็กคนนั้นเป็นฝ่ายทิ้งมึง"

 

 

 

ในเวลาต่อมา

 

@คฤหาสน์ของชะเอม

 

"เวรกรรมของชะเอมที่มาเจอเสือผู้หญิงอย่างพี่อชิ" น้ำขิงพึมพำกับตัวเองเบาๆพลางจ้องมองใบหน้าสวยของชะเอมที่นอนหลับใหลอยู่บนเตียงนอนด้วยความเวทนา

 

 

"อื้อ~" ชะเอมส่งเสียงครางในลำคอออกมาเบาๆก่อนจะค่อยๆลืมตาขึ้นมาช้าๆ

 

 

"ชะเอมเป็นยังไงบ้าง" น้ำขิงเดินเข้ามานั่งลงข้างๆกายของชะเอมด้วยความเป็นห่วง

 

 

"อือ..เจ็บนิดหน่อยเดี๋ยวก็หายแต่เจ็บนี้อีกนาน" ชะเอมตอบกลับน้ำขิงด้วยท่าทางติดตลก

 

 

"ไม่ต้องทำเป็นเข้มแข็งหรอกอ่อนแอบ้างก็ได้"

 

"อ่อนแอเหมือนเธออ่ะเหรอยัยเกี๊ยว" ชะเอมพูดขึ้นพลางบิดพวงแก้มอมชมพูระเรื่อของน้ำขิงด้วยความมันเขี้ยว

 

"ลงไปข้างล่างเถอะทุกคนรออยู่" น้ำขิงเอ่ยบอกชะเอมพลางจูงมือของชะเอมลงมาหาวกวนและสามีหนุ่มของเธอที่นั่งคุยกันอยู่ที่ห้องโถงใหญ่ของบ้าน

 

 

"อย่าไปแคร์คนที่ไม่เห็นคุณค่าของเราเลย..ชะเอมต้องเดินหน้าต่อไปอย่างนางพญาเราจะคอยอยู่ข้างๆชะเอมเองนะ" น้ำขิงเอ่ยบอกเพื่อนรักพลางส่งยิ้มหวานให้เพื่อนรักอย่างจริงใจชะเอมที่สัมผัสได้ถึงความจริงใจและเป็นห่วงเป็นใยของเพื่อนรักจึงอดไม่ได้ที่จะร้องไห้ออกมา

 

 

"แต่เรารักพี่อชิ..อึก..เรารักพี่อชิ" ชะเอมตอบกลับน้ำขิงพลางสะอึ้นไห้ออกมาอย่างหนัก

 

 

"โห..ชะเอมตัดใจเถอะพี่อชิเป็นเสือผู้หญิงถึงได้คบกันเป็นแฟนชะเอมก็ต้องเสียใจอยู่ดีคนแบบนั้นเห็นแก่ตัวเกินไปคนแบบพี่อชิรักใครไม่เป็นหรอกอย่าเสียเวลากับคนอย่างพี่อชิเลยมันไม่คุ้มที่จะเอาหัวใจที่บริสุทธิ์ของชะเอมไปเสี่ยง"

 

 

"เธอรักมันจนหมดหัวใจเลยเหรอ" ไฟเอ่ยถามทำให้ชะเอมพยักหน้ารับอย่างไม่ปฏิเสธ

 

"เธอพลาดอย่างมหันต์ที่ไปรักคนอย่างไอ้อชิเธอดูไม่ออกเหรอว่ามันเป็นเสือผู้หญิง" ไฟเอ่ยถามพลางจ้องมองนัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มคู่นั้นของชะเอมราวกับกำลังอ่านความคิดของเธอผ่านทางสายตา

 

"ดูออกแต่ก็โง่ยอมมันเธอคิดว่าคนอย่างไอ้อชิควรค่าให้เธอเข้าไปเสี่ยงเหรอ...เธอมันแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ...ก่อนที่เธอจะยกหัวใจให้มันไปหมดฉันอยากให้เธอรับรู้เอาไว้ว่ามันมีคู่หมั้นอยู่ที่สเปน"

 

 

"ฮะ...คะ..คู่หมั้น" ชะเอมเดินถอยหลังราวกับคนหมดเรี่ยวแรงหยาดน้ำตาไหลรินออกมาจากดวงตาคู่สวยไม่ขาดสายราวกับถูกมีดแหลมทิ่มแทงเข้าที่หัวใจซ้ำๆ

 

 

"ราเซล...คือชื่อคู่หมั้นของมันถ้าวันไหนได้ยินชื่อนี้หรือเจอเข้าให้รีบเดินถอยออกมาให้ห่างฉันเตือนด้วยความหวังดี"

 

 

 

 

*************************************

ชะเอมฮึบๆนะลูกกกกอดๆๆ

ใครใส่ดาวให้อ่าาา..ขอบคุณมากๆเลยค่าาาา

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว