email-icon

เข้ามาอ่านกับเยอะๆนร้าาา

ชื่อตอน : เรือลำเล็ก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 119

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ก.ค. 2564 23:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เรือลำเล็ก
แบบอักษร

บทที่๑ 

เรือลำเล็ก 

เช้าวันรุ่งขึ้นปิ่นประกาเดินออกจากห้องอัศนัยในชุดเดิมสงสัยเมื่อคืนเพลียเกินหนังแอ็คชั่นที่ดูกับพี่ชายยังไม่จบเปลือกตาสวยก็มืดลงตั้งแต่ตอนไหนยังไม่รู้รู้ตัวอีกทีตอนแสงแดดจี้เข้าตานี้แหละ

“ตายจริง นี้แกคงไม่คิดจะจับพี่ชายฉันกินใช่มั้ย” 

ไม่ใช่เสียงใครที่ไหนแต่เป็นเสียงบุตรสาวอีกคนของบ้าน บุตรสาวในสมรสของสุพลและสุนีย์ นามอพิสร ศิริสกุลนรงค์ ที่ดูอ่อนกว่าเธอหนึ่งปีแต่กลับไม่มีมารยาทไร้ความเคารพขาดสมบัติผู้ดีที่คุณหนูตีนแดงควรคะนึงมีแต่หญิงคนนี้กับไร้สิ่งที่เปรยมา!

 ปิ่นประกามองอย่างเคืองๆกับความคิดไร้สมองของคนพูด หล่อนก็รู้ว่าอัสนัยกับเธอมีสายโลหิตเดียวกันที่ไหลเวียนในกายอยู่ซึ่งคนมีสมองเขาจะไม่พูดกัน

“แกมองฉันอย่างนี้หมายความว่าไงนังลูกเมียน้อย!!”

ปิ่นเกล้ากับชินเสียแล้วกับคำพูดดูถูกผสมกับเสียงแหลมดังนกหวีดอันไม่เสาะหู 

ใบหน้าขากเคืองเปลี่ยนเป็นยิ้มเยาะทันทีก่อนจะพูดบางสิ่งที่ทำให้คนอายุน้อยกว่าถึงกับดิ้นด้าวๆอยู่ไม่เป็นสุข

“มองคนไร้สมอง” เดินจากไปพร้อมการปล่อยหัวเราะอย่างครึ้มอกครึ้มใจ 

“กรี๊ด” เสียงกรีดร้องอันแหลมหูดังลั่นจนทุกคนในบ้านต่างชินกันไปหมดแล้วราวกับว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตที่ขาดไม่ได้

หลังจากออกจากห้องพี่ชายปิ่นประกาก็ติ่งตรงไปยังห้องนอนของตนเองเพื่อชำระร่างกายที่ขาดการอาบน้ำตั้งแต่เมื่อคืน หญิงสาวจัดการแต่งตัวแต่งหน้าอ่อนๆตามสไตล์ประจำตัว

ก๊อกๆๆ

มือบางจำต้องวางลิปสติกสีพีชสดใสเคลือบมันลงเพราะประตูห้องถูกเคาะ ปิ่นเกล้าตรงติ่งไปเปิดประตูก่อนจะเห็นร่างสูงใหญ่ของพี่ชายอันเป็นพี่รักยื่นคล้ำขอบประตูอยู่

“พี่น้ำมีอะไรกับปิ่นหรอคะ”

“ไอ้รุจมันโทรมาบอกพี่ว่าติดต่อเราไม่ได้พี่ก็เลยมาบอก” อัสนัยเอ่ยถึง นิรุจ สรเกรียงไกร เพื่อนรักของตนคนที่ในอนาคตจะมีฐานะเป็นน้องเขย

“พอดีเมื่อคืนแบตปิ่นหมดค่ะ”

“ถ้ายังไงเอามือถือพี่โทรไปบอกมันหน่อยแล้วกัน พี่กลัวว่ามันจะเป็นบ้าซะก่อนถ้าไม่ได้ยินเสียงเรา” ว่าพร้อมยื่นมือถือเครื่องแพงให้คนเป็นน้องซึ่งฝ่ายนั้นก็รับด้วยรอยยิ้ม

ปิ่นประกากดเบอร์มือถือของคนรักที่จำได้ขึ้นใจเป็นอย่างดีราวกับว่าเมมไว้ในความจำของเธอ

 “ว่าไงคะ” น้ำเสียงหวานหูกรอกลงสัญญาณสื่อสารไปหาฝ่ายนิรุจที่ถืออยู่

“พี่โทรหาปิ่นไม่ติดเลย คิดถึงจะแย่แล้ว” น้ำเสียงรนรานแห่งความดีใจ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว