ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ของโปรด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 227

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ค. 2564 19:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ของโปรด
แบบอักษร

 

 

 

“ครับ เดี๋ยวพี่จะมาส่งทุกวัน” เขายิ้มจนปากจะฉีกถึงหูอยู่แล้ว

 

“บอกว่าไม่ให้มาส่งหูมีปัญหาเหรอคะ” ชักจะอารมณ์ไม่ดีแล้ว พูดอะไรเหมือนเขาเข้าใจสวนทางกับความหมายของเธอหมดเลย

 

“ใช่ อ่ะ ดูให้หน่อยสิครับคุณหมอ” เขาเอียงตัวมาทางเธอโดยที่สายตายังคงจ้องถนนอยู่

 

“ตั้งใจขับรถไปค่ะ” คนตัวเล็กทำหน้างอเป็นตูด ทำไมอยู่ๆ ถึงมาทะเลาะกับเขาได้เนี่ย”

 

 

“ให้พี่ขึ้นไปส่งมั้ย” ยกยิ้มมุมปากให้

 

“รู้ทางกลับห้องค่ะ ขอบคุณที่มาส่งค่ะ บอส” เธอบอกเขา ก่อนจะย้ำสถานะของเขา

 

ดูสีหน้าเขาเธอก็รู้แล้วว่าในหัวคิดอะไรอยู่ คงไม่ปล่อยให้เขาขึ้นห้องไปแน่ๆ

 

“ลาตรงนี้นะคะ สวัสดีค่ะ” หญิงสาวลาเขา บอกเป็นกลายๆ ว่าไม่ให้ขึ้นไป

 

“งั้นฝันดีนะครับ” มือหนายกขึ้นมาลูบผมเธอเบาๆ อย่างเอ็นดู ทำไมเธอน่ารักอย่างนี้นะ

 

คนตัวเล็กเบี่ยงตัวออกก่อนจะลงจากรถไป ทั้งที่เป็นวันแรกยังขนาดนี้ ถ้าอยู่นานกว่านี้ไม่อยากคิดสภาพ

 

“สวัสดีตอนเช้าครับอิงอิง พี่ซื้ออาหารเช้ามาฝาก” เขาพูดพลางยกถุงน้ำเต้าหู้กับปาท่องโก๋ขึ้นมาโชว์ เขามักจะนำอาหารเช้ามาให้ทุกเช้าถึงแม้ว่าเธอบอกว่าไม่ต้องก็เถอะ

 

“ขอบคุณนะคะ แต่อิงไม่ชอบกินค่ะ” หญิงสาวตอบไปตรงๆ

 

“เมื่อก่อนเป็นของโปรดไม่ใช่เหรอ” เขาทำสีหน้างง ทั้งที่เมื่อก่อนเธอชอบแท้ๆ แต่ในตอนนี้กลับบอกว่าไม่ชอบซะงั้น

 

“นั่นมันเมื่อก่อนค่ะ ไม่มีใครชอบอะไรเดิมๆ ได้ตลอดหรอกค่ะ”

 

“พี่ไง เมื่อก่อนรู้สึกกับอิงยังไง ตอนนี้ก็รู้สึกแบบนั้น”

 

คำพูดของเขาทำเอาคนตัวเล็กไปไม่เป็น ไม่ใช่เพราะว่าเขินหรอกนะ แต่ขี้เกียจเถียงกับเขา เพราะอะไรๆ ที่เธอต้องการรู้มันยังไม่ได้รับคำตอบ

 

“ขอตัวทำงานก่อนนะคะ” คนตัวเล็กโค้งให้เล็กน้อยก่อนที่จะเดินไปที่โต๊ะทำงานของตัวเอง

 

“มากินก่อน มาๆ พี่ป้อน” เขาพูดก่อนจะฉีกปาท่องโก๋จ่อที่ปากของเธอ แต่เธอเอียงหน้าหลบซ้ายขวาไม่ยอมกินที่เขาป้อน

 

“อื้อ ก็บอกว่าไม่กินจะทำงาน” หญิงสาวยังคงปฏิเสธ

 

“หรือว่าให้ป้อนแบบนี้” เขานั่งลงบนโต๊ะ คาบปาท่องโก๋ใส่ปากอีกทางแล้วอีกทางยื่นใบหน้าไปใกล้ๆ เธอทันที ทำเอาคนตัวเล็กเบิกตากว้างตกใจ

 

ก๊อกๆ

 

แกรก!

 

“บอสครั.....” คำพูดนั้นชะงักกลางอากาศ เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ท่าทีของสองคนที่ทำเหมือนว่ากำลังจะจูบกัน

 

ควับ!

 

ทั้งสองหันมาอย่างเร็ว ปาท่องโก๋ยังคงถูกคาบอยู่ในปากของอิทธิ ชายหนุ่มลุกขึ้นทันทีก่อนจะหยิบปาท่องโก๋ออกจากปากตัวเอง

 

“ผะ ผมค่อยมาใหม่ดีกว่าครับ” แซมพูดติดขัดเพราะทำตัวไม่ถูก

 

“ไม่ต้องว่ามา” เขาบอกก่อนจะเดินไปที่โต๊ะทำงานตัวเอง ส่วนอิงฟ้าได้แต่ก้มหน้างุดทำงานของตัวเอง

 

“ผมเอาเอกสารที่นายต้องการมาส่งครับ” ยื่นแฟ้มงานให้

 

“ขอบคุณ” เขาตอบสั้นๆ ก่อนจะเปิดเอกสารที่เขาต้องการดู

 

เป็นอย่างที่เขาคิดไม่มีผิด งบประมาณของบริษัทหายไปเกือบสิบเปอร์เซ็นต์ทุกปีโดยไม่ระบุที่มาที่ไป ไม่รู้ว่าหายไปไหน

 

ตั้งแต่พ่อเขาก่อตั้งบริษัทมาก็มีแค่อาชัชเท่านั้นที่ดูแลบริษัทนี้

 

จนกระทั่งเขากลับมาจึงได้รับช่วงต่อจากพ่อ และยังคงให้อาชัชดูแลเรื่องงบประมาณต่อ แต่จะเป็นอาชัชจริงๆ น่ะเหรอ ช่วงนี้อาชัชไม่ค่อยเข้าบริษัทเสียด้วย

 

แต่ถึงจะไม่ปักใจเชื่อเลยเสียทีเดียว อีกทั้งอาชัชอยู่กับพวกเรามานานไม่น่ามีเหตุจูงใจที่จะทำแบบนั้น

 

 

.......................................

 

 

“เลิกงานได้แล้วครับคนสวย ถึงเวลาเลิกงานแล้ว” ชายหนุ่มเดินมาหยุดอยู่หน้าโต๊ะเมื่อเห็นว่าเลยเวลาเลิกงานมานานแล้ว แต่เธอยังงุ่นอยู่กับกองงานตรงหน้า

 

“บอสกลับก่อนเลยค่ะ อิงยังทำงานไม่เสร็จ” สายตายังไม่ละจากงานตรงหน้า จนไม่ทันสังเกตว่าคนร่างสูงเดินมาหลังเก้าอี้ก่อนจะกระซิบลงข้างๆ หู

 

“มืดแล้วที่นี่ผีดุนะ”

 

ฮึก!

 

หญิงสาวสะดุ้งทันที เขาก็รู้ว่าสิ่งที่เธอกลัวมากที่สุดคือเรื่องอะไรพวกนี้ ถึงจะมองไม่เห็นแต่ก็ใช่จะไม่มีนะ

 

“บอส!”

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว