ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ผีอะไร

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 21 ก.ค. 2564 18:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ผีอะไร
แบบอักษร

เสียงนาฬิกาปลุก​ดังในตอนเช้า​ รตีเอื้อมมือไปกดปิด​และขยับตัวออกจากอ้อมแขนของภพรักเพื่อจะไปอาบน้ำเตรียมตัวไปทำงาน​ ขาเรียวก้าวลงจากเตียงไม่ทันไรก็ล้มแหมะกลับลงมานั่งที่เตียงนอน​

 

ภพรักที่ตื่นแล้วเช่นกันนอนมองท่าทีของรตีด้วยความขบขันปนเอ็นดูนี่เขาจัดหนักจนรตีขาอ่อนเลยสินะ

 

'มา​ พี่พาไปอาบน้ำ'​ ภพรักเอ่ยถามหลังลุกเดินมายืนตรงหน้ารตี

 

'มะ​ ไม่เป็นค่ะ'​

 

'พี่เป็นต้นเหตุ​พี่ก็ต้องรับผิดชอบ'​ ภพรัแกล้งทำสีหน้ารู้สึกผิด​ 'พี่เอารตีจนขาอ่อนเดินไม่ไหว​ พี่ก็ต้องพาไปอาบน้ำแหละถูกแล้ว ขืนปล่อยให้เดินไปเองวันนี้คงไม่ได้อาบกันพอดี'​ ว่าจบภพรักก็ช้อนอุ้มรตีเข้าห้องน้ำมาอาบน้ำชำระร่างกายและพาออกมาแต่งตัว

 

ภพรักตั้งใจว่าวันนี้จะเข้าบริษัท​เพียงคนเดียวเพราะรตียังดูอ่อนเพลียเมื่อคืนกว่าจะได้นอนก็เกือบจะเช้า​ อีกอย่างเขาดูตารางงานแล้ววันนี้ไม่มีประชุมหรือนัดหมายสำคัญอะไรมีเพียงเอกสารที่ต้องเข้าไปเซ็นต์เท่านั้น

 

'วันนี้พี่ให้รตีหยุดไม่ต้องไปทำงานกับพี่นะ'​ ภพรักพูดหลังจากพารตีออกมาจากห้องน้ำ

 

'ทำไมคะ'​

 

'ก็ดูเราสิไปทำงานไหวหรอ'​

 

'รตีไหวค่ะ'​ รตีตอบเสียงแหบแห้งเพราะใช้เสียงไปมาก

 

'หึหึ ยืนให้ขาไม่สั่นก่อนไหมค่อยอยากไปทำงาน​ วันนี้ไม่มีอะไรพี่จะเข้าไปเซ็นต์เอกสารแล้วคงกลับ​ รตีพักผ่อนอยู่ที่บ้านเถอะ'

 

'​แต่ว่ารตีไม่อยากขาดงาน'

 

'ลืมหรือเปล่าว่ามีผัวเป็นเจ้าของบริษัท​ พี่มีเหตุผลให้รตีหยุดงานก็หยุดเถอะนะคะ'​ ภพรักเอ่ยปลอบ

 

'เหตุ​ผลอะไรคะ' รตียังถามต่อไม่รู้เลยว่าไม่ควรถามหาเหตุผลจากคนอย่างภพรัก

 

'​ก็..โดนผัวเย็ดจนขาถ่างมาทำงานไม่ไหวไงคะ​' ภพรักก้มลงกระซิบเสียงพร่าก่อนหอมแก้มที่แดงระเรื่อ​'​ เดี๋ยวบ่ายๆ​ ฤดีก็คงจะถึงบ้าน​ ไว้พี่จะรีบกลับมานะคะ' ภพรักเดินออกจากห้องรตีเพื่อเตรียมตัวไปทำงาน​

 

คล้อยหลังภพรักเดินออกจากห้องไปแล้วรตีก็ล้มตัวลงนอน​น้ำตาไหลหยดลงหมอน​ภายในใจวูบโหวง​ความเป็นจริงเธอทำตัวไม่ต่างจากชู้และดันเป็นชู้กับคนที่พี่สาวของเธอแต่งงานด้วย​ จะโทษภพรักก็ไม่ได้ในเมื่อภายในใจลึกๆเธอก็รู้สึกดีกับการกระทำต่างๆที่ได้รับ​จากเขา ความใกล้ชิดในเวลาสั้นๆช่วงที่พี่สาวไม่อยู่มันทำให้เธอหลงลืมความจริงไปว่าเขาคือคนที่เธอไม่ควรรู้สึกดีๆด้วยเลย​ เธอทำผิดต่อพี่สาวของตัวเองอย่างไม่น่าให้อภัย

 

 

บ่ายโมงกว่า​ฤดีก็กลับมาถึงบ้านเธอรู้จากภพรักแล้วว่ารตีอยู่ที่บ้านไม่ได้ไปทำงานในวันนี้​

 

'โหพี่ฤดีไปเหมาร้านของฝากมาหรอคะ​ ซื้อมาเยอะแยะเลย'​ รตีเดินไปช่วยพี่สาวถือถุงของฝากมาวางไว้ภายในบ้าน

 

'เที่ยวเพลินไปหน่อยเห็นอะไรก็คิดถึงรตี​ ตั้งแต่กลับมารตีก็ยังไม่ได้ไปเที่ยวที่ไหนพี่เลยซื้อมาฝากเผื่อให้เราแบ่งไปให้คนที่บริษัทด้วย'​ ฤดียิ้มให้น้องสาว

 

'ใจดีจังเลยน้าพี่สาวใครเนี่ย' รตีแกล้งเย้าก่อนเข้าไปกอดอ้อนพี่สาว​ 'หนีไปเที่ยวตั้งหลายวันรตีคิดถึ๊งคิดถึง'

 

ฤดีกอดตอบน้องสาว​ '​พี่ไม่อยู่พี่ภพดูแลเราดีไช่ไหมมีปัญหาอะไรรึเปล่า'

 

'​ไม่มีค่ะพี่ภพดูแลรตีดีมาก​ ดีเกินไปด้วยซ้ำ'

 

'​แล้วรตีมีความสุขไหม​ อยู่ที่นี่ดีกว่าอยู่ที่นู้นรึเปล่า'

 

'มีความสุขค่ะเพราะรตีมีพี่ฤดีอยู่ด้วยไง' ว่าจบรตีก็หอมแก้มพี่สาวอย่างเอาใจ

 

'แล้วถ้าพี่ไม่อยู่รตีจะอยู่ได้ไหม'

 

'​หืมม​ พี่ฤดีจะทิ้งรตีไปหรอ​ รตีเหลือพี่ฤดีอยู่แค่คนเดียวแล้วนะ' รตีเงยหน้ามองพี่สาวน้ำตาคลอ

 

'​เอ้าๆ​ ไม่ต้องดราม่าพี่แค่ถามไปเล่น​ ถ้าอยู่ที่นี่แล้วมีความสุขก็ต้องอยู่ตลอดไปเลยนะ'

 

ภพรักที่พึ่งกลับมาถึงเดินเข้ามาในบ้านเห็นสองสาวกำลังนั่งคุยหัวเราะคิกคักอยู่ที่ห้องรับแขก

 

'​เป็นไงบ้างครับฤดี​ ไปทำบุญมาสบายใจขึ้นไหมครับ​ เอาบุญกลับมาฝากภพรึเปล่า'​

 

'​พี่ภพเป็นผีหรอคะพี่รตีถึงต้องเอาบุญมาฝาก' รตีเอ่ยแหย่

 

'​ยัยรตีก็​ สนุกดีคะเลยไปซะนานเลยนี่ก็ว่าเดี๋ยวจะจัดทริปไปกันอีก'​ ฤดีหันไปตีแขนน้องสาวที่เอ่ยแซวก่อนจะหันไปตอบภพรัก

 

'ไปได้ครับแต่ไปนานขนาดนี้ภพก็เหงานะ' ภพแกล้งพูดเพื่อดูท่าทีของน้องเมีย

 

'​เหงาอะไรทำอย่างกับว่าไม่เคยห่างกัน'

 

รตีเห็นภพรักคุยหยอกล้อกับพี่สาวก็รู้สึกยุบยิบในใจจึงขอตัวเดินออกมาดื่มน้ำในครัว

 

'​เห้อออ'

 

'ถอนหายใจทำไมเรามีเรื่องเครียดหรอคะ'​ ภพรักที่เห็นรตีเดินออกมาก็ทำทีจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วแอบเดินตามมาที่ครัว​

 

'พี่ภพปล่อยค่ะเดี๋ยวพี่รตีมาเห็น' รตีพยายามขืนตัวออกจากอ้อมแขนของภพรัก

 

'พี่ยังไม่ได้จัดการเรื่องที่เราว่าพี่เป็นผีเลยนะ'​

 

'รตีแค่แซวเล่นเองค่ะ​ พี่ภพไม่ใช่ก็ไม่เห็นต้องร้อนตัวนี่คะ'​

 

'ก็เพราะใช่หนะสิพี่ก็เลยร้อนตัว​ ยิ่งเวลาอยู่กับรตีพี่เป็นตั้งหลายผี'​

 

'​หมายถึงอะไรคะ​ ผีทะเลหรอ' รตีแกล้งว่า

 

'ไม่ใช่ค่ะพี่เป็น..ผีจับหัว​ต่างหาก​ บางทีก็เป็น​ผีเลียหัว​บ้าง​ผีซอยหัวบ้าง แต่ชอบสุดๆคงเป็นผีแทงหัว​ รตีกลัวผีพวกนี้รึเปล่าหละ' ภพรักโน้มเข้าไปหอมแก้ม​

 

ฟอดดด

 

'แต่คงไม่กลัวหรอกเพราะรตีไม่เคยวิ่งหนีเห็นมีแต่ร้องสู้อย่างเดียว' แล้วภพรักก็เดินออกไปปล่อยให้รตียืนหน้าแดงไม่รู้ว่าเขินหรือโกรธที่โดนเขาแกล้งกันแน่

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว