ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เมียจำนน [11] คำขู่

ชื่อตอน : เมียจำนน [11] คำขู่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.9k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ค. 2564 22:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เมียจำนน [11] คำขู่
แบบอักษร

ตอนที่ 11

คำขู่

แพร์พีญาย่างกรายเข้ามาในสตูดิโอที่นัดหมายกันไว้อย่างดิบดี มองรอบๆ ห้องที่ยังไม่ได้จัดสถานที่เป็นเพียงห้องว่างเปล่าและที่สำคัญไม่มีแม้แต่ทีมงานสักคนเดียว

“ถูกที่รึเปล่าพี่แพร” พีรภัทรถามด้วยความสงสัย

“ก็ถูกนะ” ดวงตากลมโตก้มมองชื่อสถานที่ในโทรศัพท์มือถือใหม่อีกครั้งพร้อมกับอ่านชื่อป้ายที่ติดไว้ในอาคาร

“ผมว่ามันแปลกๆ นะ ถึงเราจะมาก่อนเวลา แต่อย่างน้อยต้องมีทีมงานบ้างสิ” ร่างสูงเท้าสะเอวความสงสัยในใจยิ่งมากกว่าเดิม

“เดี๋ยวพี่ลองโทรหาพี่ทีมงานดูแล้วกัน”

นิ้วเรียวกดต่อสายทันที ในใจร้อนรนขึ้นมาและสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ จนกระทั่งโทรศัพท์มือถือตัดสายไป ไม่มีการกดรับหรือโทรกลับ...

“ไม่รับเหรอ”

“อือ”

“งั้นผมลองโทรหาไอ้เดียร์ดูแล้วกัน”

พี่น้องต่างแยกกันโทรหาเพื่อคลายความสงสัย

จนกระทั่งพีรภัทรวางสายและหันมาบอกพี่สาว

“เดียร์ว่าไงพีท”

“มันยังไม่รู้เรื่องอ่ะ กำลังติดต่อคนที่จ้างให้”

แพร์พีญาพยักหน้ารับ ทว่าสีหน้าเริ่มจะสลดลง หวังว่าทุกอย่างไม่แย่อย่างที่คิดหรอกนะ

ครืดดด ครืดดด

พีรภัทรกดรับสายโดยไม่อิดออด “ว่าไง!?” พร้อมทั้งรอคำตอบด้วยใจระทึก

(คือ...ลูกค้าแคนเซิล) ปลายสายเอ่ยเสียงบางเบา

“...” ร่างบางถึงจะไม่ได้ยินเดียร์พูด แต่ก็รู้ทันทีที่เห็นหน้าพีรภัทร

“อะไรวะ ทำไมไม่คิดจะโทรบอกสักคำ” พีรภัทรอารมณ์ขุ่นเคืองระเบิดใส่เพื่อนสนิทเสียงดังลั่น

(ฉันก็ไม่รู้ กับฉันเขายังไม่คิดจะโทรบอกเลย)

“กวนประสาท...เฮ้ย! พี่แพร เดียร์แค่นี้ก่อน” ร่างสูงกดวางสายแล้ววิ่งไปดักด้านหน้าแพร์พีญา “พี่แพรจะไปไหน”

“ไปหาต้นเหตุของเรื่องนี้”

“ต้นเหตุ! ใคร!?” คิ้วหนาขมวดเข้าหา เพิ่งจะย้ายเข้ามาในเมืองไม่นาน นี่เรามีศัตรูด้วยเหรอ

‘ได้! แล้วเราจะได้เห็นดีกัน’

“...” แพร์พีญาย้อนคิดถึงคำพูดขู่พวกนั้น คงเป็นใครไม่ได้ที่ทำเลวกับชีวิตเธอ

“ตกลงใคร บอกผมมาพี่แพร”

“...” เธอไม่ตอบ แต่เลือกที่จะเดินนำออกไป

หมับ!

“พี่แพร!” น้องชายจับมือบางไว้เพื่อที่จะคุยกันให้รู้เรื่อง

ทว่า...ไม่ทันที่จะได้พูดคุยเสียงโทรศัพท์มือถือของพีรภัทรก็ส่งเสียงอีกรอบ

“อืม เดี๋ยวกูเข้าไปที่ร้านเดียวนี้”

“มีอะไร” เธอเอ่ยถามน้องชายทันที

“ผู้จัดการตามให้เข้าร้านน่ะ”

“...” มือบางกำหมัดตัวสั่น คงไม่ใช่แค่เธอใช่ไหมที่โดนเล่นงาน ทว่ารวมถึงคนรอบตัวเธอด้วย

“ตกลงพี่จะไปไหน” ไม่วายคนเป็นน้องถามกลับด้วยความเป็นห่วง

“ไม่มีอะไรหรอกไปที่ร้านเถอะ ไว้เจอกันที่ห้อง”

“แน่ใจนะ”

ร่างบางพยักหน้าย้ำความมั่นใจ ทำให้คนเป็นน้องวางใจและแยกกันไปทำหน้าที่ตัวเอง

แพร์พีญาครุ่นคิดคำขู่นั้นอีกครั้งและมั่นใจว่าต้องเป็นฝีมือของเขา เธอไม่ลังเลใจที่จะไปเคลียร์ให้รู้เรื่อง และรู้ดีว่าที่ประจำของเขาคือที่ไหน

 

 

 

 

 

----------------------------------

คอมเมนท์หรือกดไลก์ให้กันหน่อยน๊าาา

นักอ่านจ๋าใครมีไอดีของ ReadAWrite ฝากกดหัวใจให้หน่อยนะคะ

ตอนนี้ติดใหม่มาแรงอันดับ 3 หมวดดราม่าแย้วว

ขอบคุณทุกคนนะคะ

🥰🥰

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว