ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่27

คำค้น : มาเฟีย,โหด,ล่าหัวใจ,nc,18+

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ก.ค. 2564 22:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่27
แบบอักษร

กลางดึก 

....ผมค่อยๆแง้มประตูออกมาดูว่ามีใครอยู่มั้ย เมื่อเห็นว่าทุกคนเข้านอนกันหมดแล้วก็เดินลงมาข้างล่าง และเห็นพี่เดวิดกำลังจะเดินกลับบ้านพัก  

"พี่เดวิดครับ" 

"ยังไม่นอนอีกหรอครับนายหญิง" 

"พาผมไปคลับหน่อย" ผมพูดจบก็เดินมาที่รถทันทีโดยไม่ให้พี่เดวิดได้ถามอะไรต่อ 

"จะไปทำอะไรครับ นี่มันก็ดึกมากแล้ว นายหญิงกลับไปนอนเถอะนะครับ" พี่เดวิดถามเมื่อเราขึ้นรถแล้ว 

"ออกรถครับ" ผมสั่งเสียงแข็ง 

....เมื่อเรามาถึงผมก็เดินขึ้นมาหาคนที่นอนอยู่ในห้องคุณลุค เธอนอนหลับในชุดที่ผมให้พี่เดวิดหามาให้ 

"นายหญิงไม่ควรให้เธออยู่ที่นี่เลยนะครับ มันไม่เหมาะสม" 

"ก็เธอพึ่งเสร็จภารกิจอันร้อนแรง แถมยังเป็นดาราอีก ปล่อยไปก็คงไม่ดีมั้งครับ" ผมพูดกับพี่เดวิดเสียงนิ่ง และค่อยๆหันมาสบตาพี่เดวิดและยิ้มให้ 

"แต่จะปล่อยให้นอนพักไปเฉยๆโดยที่ไม่สั่งสอนอะไรเลย มันก็ดูง่ายไปนะครับ...หึ"  

"อื้ออ...กรี๊ดดด ใครน่ะ!!" จู่ๆเธอก็ตื่นและกรี๊ดเสียงดัง คงจะตกใจน่ะครับ เพราะผมยังไม่ได้เปิดไฟในห้อง 

"สวัสดีครับพี่คนสวย" เมื่อพี่เดวิดเปิดไฟให้ ผมก็เข้าไปนั่งที่ปลายเตียงและทักทายเธอ 

"แก!...เข้ามาได้ยังไงห้ะ ไม่มีมารยาท!" 

"อ้าว พี่คนสวยรู้จักคำว่า 'มารยาท' ด้วยหรอครับ" ผมถามและยิ้มให้ แต่มันคงจะเป็นการยิ้มที่ดูร้ายๆในสายเธอ 

"แกเป็นใครถึงได้มาพูดจากับชั้นแบบนี้ รู้มั้ยว่าชั้นเป็นใครน่ะห้ะ!" เธอตะคอกใส่ผมเสียงดัง  

"แล้วพี่คนสวยรู้หรือเปล่าว่าผมเป็นใคร...ผมคือนายหญิงของตระกูลเรโนเวอร์ นายหญิงของคนที่พี่พึ่งเอากับเขาไง!" ผมก็ตะคอกใส่บ้าง ผมไม่ยอมโดนอยู่ฝ่ายเดียวหรอกนะ 

"หึ...ดาราสวยๆแบบพี่ ถ้ามีรูปหลุดออกไป คงจะไม่ทำให้ชีวิตพี่ตกต่ำเท่าไหร่หรอกใช่มั้ยครับ" ผมเริ่มขยับเข้าไปหาเธอ จนเธอถอยชิดกับหัวเตียง 

"แกจะทำอะไร!" 

แคว่กก!! 

"อ๊ะะ!!" เธอร้องด้วยความเจ็บแสบที่ผิว เพราะผมกระชากเสื้อเธอจนขาดและเล็บผมก็จิกไปโดนผิวสวยๆของเธอ เธอมองผมอย่างเคียดแค้น แต่ผมกลัวซะที่ไหนล่ะ 

"พี่เดวิดครับ" ผมหันมาเรียกพี่เดวิด และเหมือนพี่เขาจะรู้ว่าผมจะทำอะไร จึงเดินมาจับแขนของเธอทั้ง2ข้างและตรึงแขนกับหัวเตียง 

"ปล่อยนะ!!...เอามือสกปรกๆของแกออกไปไอบ้า!!" เธอดิ้นขัดขืนพี่เดวิด แต่ก็โดนจับตรึงแน่น แถมช่วงบนของเธอก็เปลือยเปล่า เพราะผมดึงเสื้อเธอขาดหมดแล้ว...อ่าาา มันไม่น่าดูเลยซักนิด 

"แป๊ปนึงนะครับ ผมขอจัดมุมสวยๆนิดนึง ภาพที่ออกมาจะได้น่าดูหน่อย" ผมพูดเสร็จก็จัดแจงที่นอนและร่างกายของเธอ เธอก็ยังคงดิ้นและจะถีบผม ผมเลยขึ้นมานั่งทับขาเธอไว้จนดิ้นไม่ได้อีก 

"ยิ้มหน่อยสิครับ คนทั้งประเทศจะได้รู้จักดาราสวยๆอย่างพี่มากขึ้นไงครับ" ผมไม่รีรอก็จับหน้าของเธอให้มองกล้องและกดถ่ายภาพรัวๆ 

แชะๆๆๆๆ 

"อื้อออ!...ฮึกกก..ชั้นขอโทษ..อย่าเอาภาพไปลงนะ..ชั้นยอมแล้ว..." ผมและพี่เดวิดปล่อยเธอให้เป็นอิสระและลุกจากเตียง จนเธอต้องคลานมาขอโทษผม  

"อุ๊ยย! ตายจริง ผมเผลอกดลงรูปไปแล้วอ่ะครับ ขอโทษที" ผมทำท่าตกใจแบบปลอมๆและแสยะยิ้มมุมปาก  

"ไม่นะ!!..กรี๊ดดดดดดด!!" เธอกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งเมื่อผมยื่นรูปที่ผมลงในอินเทอร์เน็ตให้เธอดู  

"ดาราสวยๆอย่างพี่ไม่น่าหมดอนาคตเพราะเรื่องแบบนี้เลย ขอให้โชคดีนะครับ" ผมยิ้มให้เธออีกครั้งนึง จากนั้นก็หยิบเสื้ออีกตัวและวางไว้ให้ที่เตียง และผมกับพี่เดวิดก็เดินออกมาเลย 

"กรี๊ดดดดดดดดดด!!" เสียงร้องของเธอก็ยังคงดังอยู่ต่อเนื่อง ผมรำคาญจึงบอกให้พี่เดวิดพากลับบ้านทันที 

...................................................................................................................................................................................................... 

09.30 น. 

....พอกลับมาผมก็มานอนที่ห้องเหมือนเดิม ผมนอนคิดทั้งคืนว่าผมทำเกินไปหรือเปล่า แต่พอนึกถึงวันที่นอนกับคุณแม่แล้วท่านพูดให้ฟัง ผมก็คิดได้ว่าที่ผมทำมันไม่เกินไปเลย ผมไม่ได้ส่งเธอไปขายหรือฆ่าเธอ ผมก็แค่ทำให้เธอดังขึ้นเท่านั้นเอง ใช่มั้ยครับ....หึ 

"ข่าววันนี้เราขอเริ่มที่กรณีมีภาพหลุดของดาราสาวสวยท่านหนึ่งว่อนอินเทอร์เน็ต และนักข่าวจากหลายสำนักก็ได้บุกไปรอสัมภาษณ์เธอถึงหน้าคอนโดหรูตั้งแต่เช้ามืด แต่ก็ยังไร้วี่แววของเธอและผู้จัดการค่ะ" 

"ดาราสมัยนี้เป็นอะไรกันไปหมด ทำแต่เรื่องน่าอับอาย" คุณแม่พูดเมื่อเห็นข่าวในทีวี ตอนนี้ผมกับคุณแม่อยู่ห้องนั่งเล่นครับ ผมเปิดมาเจอก็เลยดูซะหน่อย...นักข่าวล้นหลามมากครับ ผมทำให้เธอดังขนาดนี้เลยหรอเนี่ย เก่งจริงๆ...หึ 

"ไออุ่น ทานข้าวเป็นเพื่อนชั้นหน่อยสิ" คุณลุคที่พึ่งตื่นก็เดินเข้ามานั่งข้างผม ผมก็ขยับหนีและนั่งดูทีวีต่อโดยไม่สนใจเขา 

"หนูทานแล้ว นายท่านทานคนเดียวไม่เป็นหรอครับ" ปากพูดแต่สายตาก็มองทีวีอยู่ 

"หนูไปทานกับลุคสิ แม่ลืมบอกว่าแม่ทำพายไก่ไว้ด้วย อยู่ในเตาอบน่ะ"  

"ครับ คุณแม่" ผมขัดไม่ได้ก็ต้องเดินออกมาพร้อมเขา เขาก็แอบยิ้มมุมปากจนผมหมั่นไส้  

....เมื่อมาห้องอาหาร ผมก็จัดแจงเอาพายไก่ออกมาจากเตาอบและแบ่งมาให้เขาส่วนนึง 

"ขอตัวนะครับ" เมื่อผมจัดแจงให้เสร็จก็กำลังจะเดินหนี แต่กลับถูกเขาดึงแขนอย่างแรงจนผมเซมานั่งที่ตักเขา เขาก็กอดผมแน่นไม่ให้หนีได้ 

"นายท่าน!..ปล่อยนะ ไม่เห็นรึไงว่าพี่ๆก็อยู่น่ะ!" ผมดุเขาและมองไปที่พี่ๆสาวใช้ที่ยืนอยู่ด้วย 

"นายรู้มั้ยว่าชั้นทรมานแค่ไหนที่ต้องนอนคนเดียว" 

"มันไม่ใช่เรื่องที่หนูต้องสนใจหนิ" ผมพูดเสียงแข็งและพยายามดิ้นไปด้วย แต่เขากอดเอวผมแน่นมาก 

"แต่ชั้นสน เพราะชั้นจะไม่นอนคนเดียวอีกแล้ว นายใจร้ายมากนะ" 

"เหอะ สนงั้นหรอ ใจร้ายงั้นหรอ...แล้วที่นายท่านทำน่ะ เคยสนใจความรู้สึกหนูบ้างมั้ย!" 

"ชั้นขอโทษ ชั้นอยากอธิบายให้นายฟัง แต่นายก็ไม่ฟังชั้นเลย" 

"หนูไม่อยากฟังคำพูดของคนโกหก เจ็บกายไม่พอยังต้องมาเจ็บใจอีก ไม่มีอะไรดีเลยจริงๆ!" ผมพูดเสียงดังใส่เขา  

"นายไม่ยอมฟังชั้นแล้วจะให้ชั้นทำยังไง" เขาปล่อยให้ผมเป็นอิสระและผมก็ลุกขึ้น 

"ไม่ต้องทำยังไง เพราะนายท่านคงเปลี่ยนมันไม่ได้แล้ว...หนูจะย้ายกลับไปอยู่บ้านเช่า" 

"ไม่ได้! ชั้นไม่ยอมนะไออุ่น" เขาเริ่มเสียงดัง 

"ในเมื่อหนูยอมเป็นเมียนายท่าน ยอมเป็นนายหญิงของเรโนเวอร์ แต่นายท่านไม่เคยสนใจความรู้สึกของหนูเลย...เราก็ห่างกันซักพักเถอะ"  

"หึ ห่างกันซักพักงั้นหรอ...ชั้นอยากจะอธิบายให้นายฟัง แต่นายไม่ยอมฟังชั้นเลย แล้วจะหนีกลับไปอยู่บ้านเช่าเท่ารูหนูอย่างนั้นหรอ!!" เขาตะคอกใส่ผมและกระชากแขนผมอย่างแรงจนผมเจ็บ ตอนนี้ผมรู้ได้เลยว่าเขาโกรธมาก 

"หนูเจ็บนะ!" 

"ชั้นขอโทษนายทั้งๆที่ไม่เคยต้องขอโทษหรืออ่อนข้อให้ใคร แต่ตอนนี้นายกำลังทำให้ชั้นต้องกลับไปเป็นแบบเดิม!!" เขาเริ่มบีบข้อมือผมแรงขึ้น  

....ผมกลัวเขาในตอนนี้มาก เพราะเขากำลังกลับไปเป็นแบบตอนที่รู้จักเขาแรกๆแล้วเขาขืนใจผม...ผมกลัวจัง 

"ถ้าชั้นพูดดีด้วยแล้วนายไม่ฟัง ชั้นก็จะไม่พูดอีกต่อไป!!" 

"อ๊ะะ!!...ปล่อยนะ...หนูเจ็บ!!" เขากระชากแขนผมให้เดิมตามเขาขึ้นมายังห้องนอน โดยมีคุณพ่อกับคุณแม่และพี่ๆสาวใช้มองด้วยความตกใจ  

[ลุค พาร์ท] 

....ผมไม่รู้ว่าผมเป็นอะไร แต่พอไออุ่นพูดว่าจะกลับไปอยู่บ้านเช่า ผมก็สติแตกและควบคุมอารมณ์ไม่อยู่แล้ว ผมพูดดีและพยายามทำดีด้วยขนาดนี้ แต่ไออุ่นก็ไม่ยอมฟังอะไรเลย ผมพูดขอโทษตั้งหลายครั้งก็ยังไม่ฟังผมอธิบาย 

"อ๊ะะ!!...เป็นบ้ารึไง!" ผมผลักไออุ่นลงกับเตียงและเดินเข้าไปใกล้ ตอนนี้อารมณ์ผมปะทุแรงมาก 

"ใช่! ตอนนี้ชั้นบ้า สติแตก...แต่ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะนายไง!" 

"ไปสงบสติอารมณ์ก่อน เราคงคุยกันไม่รู้เรื่องแล้ว!" ไออุ่นจะลุกหนี แต่ผมก็เข้าไปคร่อมตัวและตรึงแขนไออุ่นไว้ทั้ง2ข้าง

"แค่เรื่องเมื่อวานทำให้นายอยากหนีชั้นไปอีกรอบเลยหรอ!...ชั้นยอมรับผิดทุกอย่าง แต่นายห้ามหนีไปอยู่ที่อื่น!"

"ฮึกก...หนูเจ็บ...เจ็บที่เห็นผัวตัวเองกำลังเอากับคนอื่น...งั้นหนูจะเอากับคนอื่นบ้าง นายท่านจะได้รู้สึก!"

แคว่กกก!!

"อื้ออออออ!!" ผมฉีกเสื้อไออุ่นจนขาดวิ่นและจูบไออุ่นอย่างบ้าคลั่ง ผมขบเม้มริมฝีปากจนเลือดซิบ และตามด้วยขบเม้มที่คอหลายครั้ง จนรอบคอมีแต่รอยรักที่ผมทำไว้

เพียะะะ!!

....ไออุ่นตบหน้าผมเต็มแรงจนหน้าชา อารมณ์ผมเริ่มปะทุอีกครั้งเมื่อไออุ่นบอกว่าจะเอากับคนอื่น สติผมก็หลุดทันที

"ฮึก...ฮืออออออ"

"เก็บเสียงไว้ครางด้วยล่ะ เพราะชั้นจะไม่ยั้งแรงแน่"

"ไม่นะ!!..."

โปรดติดตามตอนต่อไป... 

**ตัดฉับบบ รออ่านNCตอนหน้านะค้าาาา

**เม้นติชมได้เลยน้าาา☺

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว