มึงๆ

เปลี่ยนเรื่องคุยเหอะ

เริ่มจะไปกันใหญ่แล้ว

…

ก็ได้

ได้

งั้นถามหน่อย

เอ่อ…

ตูเคยไปเป็นสิบๆครั้ง

แต่ไม่เคยไปนอน

เราเคยนะ

ตอนอยู่ป.2

ครูให้เราวิ่งรอบสนาม

ในตอนนั้นเราเหนื่อยมาก

จนกินข้าวเที่ยงได้นิดเดียว

เราก็ไม่ได้เอะใจอะไร

แล้วทีนี้พอมาถึงคาบ 7

แต่อึไม่ออกเลยสักรอบ

นี่มึงท้องผูกเหรอวะ

ตอนนั้นเราก็คิดอย่างนั้น

อือหือ

กลัวเข็ม?

ไม่นะ

แต่ที่เรากลัวคือ

ตอนนั้นมีหมอมาบอกเราว่า

เราอาจต้องเข้าผ่าตัด

พอได้ยินอย่างนั้น

…

เหยด…

แต่เราก็ดันฝืนวิ่ง

ท้องมันก็ปวด กลัวก็กลัว

เรานอนรอ

จนหมอผู้หญิงอีกคนเข้ามา

พอรู้ตัวอีกที

เราก็อยู่ในหอผู้ป่วยแล้ว

แล้วสรุปมึงได้ผ่าตัดมั้ยวะ

เอ้า?!

ตูว่าละ

ประเด็นคือวันรุ่งขึ้น

เราไปเข้าห้องนำ้

แล้วดันถ่ายออกเฉยเลย

หมอผู้หญิงคนนั้นบอกว่า

เราไม่ค่อยกินผัก

ก็เลยท้องผูก

โห

ถือว่าโชคดีแล้วล่ะที่ไม่ได้ผ่าตัด

พวกมึง

พูดถึงเรื่องผ่าตัด

พี่ชายตู

ต้องผ่าตัดใส่เหล็กดามขา

สมัยเรียน บ.พ.ว. ปี 2

พี่จาอ่ะนะ

แต่ตอนนี้พี่แกก็วิ่งได้นะ

วิ่งสวนสนามปีที่แล้ว

แต่โจ้

เดี๋ยวกระดูกจะหักซ้ำ

ก็สามารถฝึกได้ตามปกติ

พ่อมึงเป็น Cardiologist ไม่ใช่หมอกระดูก

…

เออ

ถ้าจะพูดถึงเรื่องหมอ

ตูขอพูดถึงคนนึงได้ปะ

ใครวะ

ก็พ่อไอ้เปไง

ที่เป็นศัลยแพทย์ใช่มั้ย

ตอนอยู่ ป.6

วันนั้นมีคนไข้คนนึง

มาด้วยเลือดออกทางช่องคลอด

อายุราวๆ 14-15 ปี

โดยที่ยังไม่ได้ตรวจภายใน

ตูก็เลยถามพ่อไอ้เป

พ่อแกตอบกลับมาว่าไงรู้มั้ย

อือ

อย่างแรก

อุปกรณ์ไม่พร้อม

อย่างที่ 2

ที่คลินิกมีแต่พยาบาลผู้ชาย

และอย่างที่ 3

พ่อไอ้เปไม่ใช่หมอสูติ

ถ้าผู้ป่วยเป็นอะไรไป

พ่อเปอาจโดนฟ้องได้

ก็จริงของปังปิ้ง

ยิ่งเดี๋ยวนี้หมอเริ่มถูกฟ้องเยอะขึ้น

แต่ปัญหาหลักๆ

มันอยู่ที่ระบบ

เดี๋ยวๆ

เปลี่ยนเรื่องคุย

เดี๋ยวนี้

…

งั้นเดี๋ยวตูไปเอาของแป๊บ

เดี๋ยวมา

…

…

ใช่ๆ

เออใช่

วิสจะอยู่รับน้องมั้ย

เรามีประชุมกรรมการนักเรียนพอดีอ่ะ

เหรอ

ตูควรไปดีมั้ยวะ

แล้วใครจะไปบ้างอะ

ยัยแป้งตัดทิ้งได้เลย

ชาช่าไม่ต้องสงสัย

นางไปชัวร์

แก๊งสามชะนีก็น่าจะไป

เหลือแค่ปังปิ้ง

ถ้ามันไปตูก็ไป

โทษทีๆ

พอดีนั่งอยู่เฉยๆแล้วมันหิว

ขอเสียมารยาทกินบะหมี่หน่อยแล้วกัน

🍲🍲🍲

เมื่อกี้คุยถึงไหนกันแล้ว

ปังปิ้ง

มะรืนนี้จะไปรับน้องป่าววะ

คงไม่ว่ะ

นัด Colab กับพี่เจเจไว้

เค

งั้นตูก็ไม่ไป