ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ผ่าตัด!

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 125

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ค. 2564 20:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ผ่าตัด!
แบบอักษร

ในขณะที่เธอเดินไปถึงหน้าห้องฉุกเฉิน เป็นจังหวะเดียวกันกับแพทย์เจ้าของไข้ของคนที่กำลังประสบอุบัติเหตุเปิดประตูออกมาพอดี

“คุณหมอคะ ลูกชายดิฉันเป็นอย่างไรบ้าง”

“คุณสรัญภพเสียเลือดมาก สมองได้รับการกระทบกระเทือนต้องได้รับการผ่าตัดโดยด่วน คุณสุนทรีเซ็นยินยอมการผ่าตัดให้หมอก่อนนะครับ แล้วทางโรงพยายามจะรีบนำคนไข้เข้ารับการผ่าตัดทันที” นายแพทย์วัยกลางคนที่รู้จักมักคุ้นกับคุณนายสุนทรีเป็นอย่างดีเอ่ยขึ้น

“ค่ะ เอาเอกสารมาเลยค่ะ”

นายแพทย์ศิระเดินเข้าไปหยิบเอกสารในห้อง แต่สายตาลำเลืองเห็นชายหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านหลังคุณนายสุนทรีที่มีหน้าตาคล้ายกับคนที่นอนไม่ได้สติอยู่ด้านในอย่างกับเป็นคนๆเดียวกัน ดวงตาของคุณหมอเบิกกว้างทันที แต่แค่เพียงครูเดียวก็กลับเป็นปกติและรีบเดินเข้าไปในห้องฉุกเฉิน

“แม่ครับ ทำไมทุกคนมองผมแปลกๆ” เขารู้สึกถึงความผิดปกติของสายตาเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลตั้งแต่เดินเข้ามาแล้ว ทุกคนมองเขาด้วยสายตาหวาดกลัว เหมือนเขาเป็นผีก็ไม่ปาน

“ซอร์ไปอยู่กับกะเพราก่อนไป้ เดี๋ยวแม่จัดการทางนี้ก่อน แล้วจะเล่าทุกอย่างให้ฟัง” สุนทรีไล่บุตรชาย เพราะเข้าใจคนที่มองสรัญภพด้วยสายตาแปลกๆ

“เดี๋ยวผมไปนั่งกินกาแฟร้านข้างๆดีกว่าครับ ถ้ามีเสร็จธุระแล้วค่อยโทรหาผม”

“เอางั้นก็ได้”

เมื่อตกลงกันเรียบร้อยแล้ว สรัญภพก็หันหลังเดินอกไปทันที ซึ่งสวนทางกับชายชุดสูทสีดำราวสองสามคนที่มองเขาด้วยแววตาหวาดกลัวไม่ต่างจากเจ้าหน้าที่ในโรงพยาบาล แถมยังก้มศีรษะให้เขาอีกด้วย ยิ่งสร้างความงุนงงเพิ่มให้เขาอีกมากมาย

“นี่ครับคุณสุนทรี เซ็นตรงนี้นะครับ” แพทย์วัยกลางคนยื่นแฟ้มเอกสารให้เขาเซ็น สายตาก็คอยสอดส่องหาร่างของชายหนุ่มที่เขาเห็นก่อนจะเข้าไปในห้องฉุกเฉิน แต่เมื่อไม่เห็นก็คอยโล่งใจขึ้นมาหน่อย

“เรียบร้อยแล้วค่ะ คุณหมอช่วยลูกชายของดิฉันด้วยนะคะ” น้ำเสียงสั่นเครือถูกเปล่งออกมา พร้อมกับแววตาที่เริ่มมีน้ำรื่นในดวงตา

“ทางเราจะช่วยคุณซอร์จนสุดความสามารถครับ”

“ขอบคุณค่ะหมอ”

เธอจับมือขอบคุณนายแพทย์วัยเดียวกัน อย่างเป็นกันเอง ก่อนที่อีกฝ่ายจะขอตัวไปทำหน้าที่ของตนเองต่อ

ไม่แปลกที่ทุกคนรู้จักเธอกับลูกชาย เพราะในจังหวัดแห่งนี้ นอกจากนักการเมืองท้องถิ่นและคนใหญ่คนโตในจังหวัด ก็มีคุณนายสุนทรีอีกคนหนึ่งนี่แหละ ที่คนทั้งจังหวัดรู้จักมักคุ้นเป็นอย่างดี อาจเป็นเพราะความสามารถในการบริหารจัดการสวนผัก ผลไม้และไร่องุ่นของเธอที่สร้างชื่อเสียงและเป็นที่ยอมรับจากคนทั้งในและต่างจังหวัด ตลอดจนความใจบุญ ชอบช่วยเหลือโรงพยาบาล วัด โรงเรียนจึงทำให้เธอเป็นที่รู้จักของคนในจังหวัด บวกกับหน้าตาอันหล่อเหลาของลูกชายเพียงคนเดียว ยิ่งทำให้ไร่สุนทรีโด่งดังเพิ่มขึ้นไปอีก

“สวัสดีครับคุณสุน” เสียงเสียงเคยคุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง ทำให้สุนทรีเกร็งขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้ จากนั้นก็ค่อยๆหันหลังมา และก็เป็นอย่างที่เธอคิดไว้จริงๆ

“คุณโช” เรียกชื่ออีกฝ่ายด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาราวกับกำลังกระซิบกับตนเอง

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว