email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 15 สอนวิชาความเป็นชาย (nc นิด ๆ)

ชื่อตอน : ตอนที่ 15 สอนวิชาความเป็นชาย (nc นิด ๆ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 21

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ก.ค. 2564 18:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 15 สอนวิชาความเป็นชาย (nc นิด ๆ)
แบบอักษร

ตอนที่ 15 

โดย แยมขนมปัง 

 

 

 

 

#FHANDEE 

"จะยืนอีกนานไหม มานั่งสิ" เสียงทุ้มเอ่ยสั่งด้วยสีหน้าและแววตาแพรวพราวยากที่ผมจะคาดเดา ทว่าผมยังคงยืนกอดกระเป๋านักเรียนของตัวเองแน่นจ้องมองชายร่างแกร่งที่นั่งอยู่บนโซฟาด้วยท่าทีสบาย ๆ อย่างกล้า ๆ กลัว ๆ "รู้ใช่ไหมว่ากูไม่ชอบพูดซ้ำ"  

ทะเลกดเสียงต่ำมองดุผมให้รู้ว่าอีกไม่ถึงอึดใจเขาคงลุกขึ้นมากระชากตัวผมแน่ ๆ และเพื่อไม่ให้เกิดเหตุการณ์ที่ผมจะต้องเจ็บตัวเหมือนครั้งก่อน ๆ ผมเลยจำใจเดินเข้าไปหาเขา ก่อนจะหย่อนก้นนั่งลงบนโซฟาโดยที่เว้นระยะห่างจากร่างแกร่งพอสมควร 

"กูไม่ได้ให้มึงนั่งตรงนั้น" ผมชะงักตัวที่กำลังจะนั่งลงบนโซฟาแล้วหันไปมองคนชอบสั่ง ทะเลยกยิ้มมุมปาก ก่อนที่ขาแกร่งของเขาที่นั่งไขว้ขาอยู่ก่อนหน้านี้จะแยกออกจากกันจนเกิดช่องว่างระหว่างขาของเขา "กูหมายถึงให้มึงมานั่งตรงนี้" เพียงแค่ได้ยินสิ่งที่เขาเอ่ยออกมาก็ทำเอาผมกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคืองด้วยความหวั่นกลัวในตัวชายคนนี้ แต่เป็นเพราะกติกาที่เราสองคนตกลงกันไว้ก่อนหน้านี้ ผมเลยทำอะไรอย่างอื่นไม่ได้นอกจาก 

ทำตามที่ทะเลต้องการ... 

จากสถานการณ์ในตอนนี้ ผมคงไม่ต้องบอกนะครับว่าผลคะแนนการชู๊ตบาสของผมออกมาเป็นยังไง... 

ผมถอนหายใจ เม้มปากนิด ๆ ก่อนจะเคลื่อนตัวเปลี่ยนตำแหน่งที่นั่งมาทิ้งตัวลงนั่งระหว่างขาของทะเลแทน โดยที่ผมนั่งได้เพียงปลายก้นเท่านั้นแทบไม่กล้าทิ้งน้ำหนักลงไป ความประหม่าเข้าครอบงำจนผมตัวสั่นไปหมด 

หมับ 

"นั่งให้มันดี ๆ จะเกร็งทำไม" ผมสะดุ้งเฮือก เมื่อจู่ ๆ ทะเลก็ใช้แขนแกร่งรวบตัวผมแล้วดึงเข้าไปหาตัวเขาทำให้แผ่นหลังของผมแนบชิดกับแผ่นอกหนาจนผมสัมผัสได้ถึงความอุ่นร้อนจากร่างกายอีกฝ่ายได้อย่างชัดเจน ทะเลยังคงโอบกอดรัดตัวผมไว้แน่นไม่มีทีท่าที่จะปล่อย ถึงผมจะอึดอัดและหวาดหวั่นแค่ไหนแต่ก็ไม่กล้าที่จะดิ้นหนี 

"ทะ...ทะเลจะขออะไรจากเราก็ ขะ...ขอมาเลย" ผมพูดถามออกไปแม้ในใจจะกลัวคำตอบของอีกฝ่ายอยู่ก็ตาม แต่อย่างน้อย ผมก็อยากให้สิ่งที่เขาขอไปจบ ๆ ผมจะได้หนีออกไปจากสถานการณ์ในตอนนี้ได้สักที 

จุ๊บ 

"อึ้ก..." ผมสะดุ้งย่นคอหนีแทบไม่ทันเมื่อโดนปลายจมูกและริมฝีปากร้อนจูบซับคลอเคลียแถวท้ายทอยของผม แถมยังโดนอ้อมแขนทรงพลังกอดร่างผมไว้แน่นขึ้นจนผมหมดทางที่จะลุกหนี 

"หึหึ เดี๋ยวนี้กล้าขึ้นเยอะเลยนะ ถึงได้ถามกูแบบนี้" เสียงหัวเราะทุ้มในลำคอ กับเสียงแผ่ว ๆ เอ่ยออกมาใกล้ใบหูของผมจนผมสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่น ๆ ของอีกฝ่ายทำเอาผมขนลุกขนชันอย่างบอกไม่ถูก  

"ทะ...ทะเล" ผมเรียกเขาเสียงติดสั่น 

"อืม ว่าไง" เสียงกระเส่าของเขาขานรับกลับมา 

"ยะ...หยวนให้เราหน่อยไม่ได้เหรอ ยะ...อย่างน้อยเราก็ชู๊ตลงตั้งห้าลูกนะ" ผมร้องขออย่างคนพ้ายแพ้ที่อยากจะได้โอกาสและทางรอดให้ตัวเอง 

"กติกาก็ต้องเป็นกติกาสิ กูบอกแล้วไงว่าต้องมากกว่าห้าลูก"  

"....." ผมทำได้เพียงนิ่งเงียบ ค้านไม่ออก ในตอนนั้นวินาทีที่ผมชู๊ตบาสลูกที่ห้าลงห่วง ผมดีใจมากคิดว่าตัวเองคงจะได้ไดอารี่คืนแน่ ๆ แต่แล้วทะเลก็เน้นย้ำกติกาที่เขาเป็นคนตั้งขึ้นมาเองว่า ต้องมากกว่าห้าลูก ความดีใจของผมจึงหล่นฮวบ ในลูกที่หกผมมีความตั้งใจที่จะชู๊ตให้ลง ความมั่นใจเต็มเปรี่ยม แต่แล้วเวลาที่ทะเลวางไว้กลับหมดลงโดยที่ผมไม่ทันตั้งตัว เพราะมัวแต่คิดเรื่องจำนวนลูก เลยทำให้ผมหลงลืมกติกาอีกข้อนั่นก็คือ ต้องชู๊ตให้ลงภายในเวลาสิบห้านาที ผมพยายามร้องขอเวลาเพิ่ม แค่ 30 วินาที แต่ทะเลก็บอกว่า... 

"กติกาต้องเป็นกติกาสิ...มึงแพ้แล้วล่ะ ยอมรับเถอะ" 

"ละ...แล้วคนอื่นไปไหนกันหมดเหรอ"  

"ถามทำไม หรือมึงสนใจใคร" ทะเลถามผมกลับเสียงเข้มขึ้น  

"ปะ...เปล่า แค่ถามเฉย ๆ" ผมไม่เข้าใจทะเลเลยจริง ๆ ผมก็แค่ถามเพราะไม่เห็นใครในบ้านของบีกันเลย ทั้งที่เมื่อกี้ยังอยู่กันเต็ม ทำไมทะเลต้องเสียงแข็งใส่ผมด้วย 

"พวกมันไปร้านของเฮียคูเปอร์กัน" 

"แล้วทะเล...ไม่ไปด้วยเหรอ" 

"มึงคิดจะไล่กูเหรอ" ทะเลถามด้วยน้ำเสียงติดจะไม่พอใจอีกครั้ง 

"กะ...ก็เปล่า" ตอนนี้้เหมือนผมจะพูดจะถามอะไรก็ฟังดูไม่เข้าหูของทะเลไปเสียหมด "ทะเลจะขออะไรเราเหรอ" ผมถามเสียงแผ่วเมื่อเห็นว่าทะเลเอาแต่นั่งกอดผมเงียบ ๆ ไม่พูดไม่จา 

"นั่นสิ กูขออะไรมึงดีนะ" 

แผล็บ 

"อ้ะ" ผมสะดุ้งหลุดเสียงน่าอายออกมาเมื่อทะเลใช้ปลายลิ้นเลียใบหูของผม 

"ขออะไรดีน้า" ทะเลยังคงเล่นลิ้นป่วนประสาทผมไม่เลิกจนผมลุ้นตัวโก่งกลัวว่าเขาจะขออะไรแปลก ๆ "มึงลองเสนอมาสิ ว่ากูควรจะขออะไร" 

ถ้าบอกว่าขอให้ปล่อยผมไป คงจะเป็นไปไม่ได้สินะ... 

ผมนิ่งเงียบอย่างใช้ความคิด ไหน ๆ ทะเลก็เปิดโอกาสให้ผมลองเสนอทั้งที ผมก็ควรเสนออะไรที่ผมไม่เจ็บตัว และทำให้ตัวเองลำบากน้อยที่สุดสินะ  

"ขะ...ขออะไรที่ไม่ทำให้ระ...เรา...เจ็บได้ไหม" ผมพูดเสนอเสียงตะกุกตะกักด้วยใบหน้าที่ร้อนผ่าว รู้สึกอับอายกับสิ่่งที่พูดออกไป ที่ฟังยังไงก็สื่อไปในแนวสองแง่สองง่ามชัด ๆ 

"หึหึ" ตอนนี้ผมมไม่รู้ว่าทะเลมีสีหน้ายังไงหลังจากได้ฟังสิ่งที่ผมเสนอไป ได้ยินเพียงเสียงหัวเราะทุ้มในลำคอของเขาเท่านั้น "ครั้งก่อน ๆ ที่กูเอามึง มึงคงเจ็บตรงนั้นมากสินะ ถึงได้ขอแบบนี้" 

ฟึ่บ 

"อึ้ก...ทะ...ทะเลอย่า" ผมพูดห้ามเสียงสั่น เมื่อมือหนาที่กอดผมอยู่เลื่อนมาปลดกระดุมเสื้อของผมออกทีละเม็ดจนเผยให้เห็นผิวเนื้อด้านใน และมือคู่เดิมก็ไม่เว้นจังหวะ ใช้ปลายนิ้วลูบสะกิดตุ่มไตยอดอกของผมทำเอาผมเสียววูบ 

"อย่าอะไร กูยังไม่ได้ทำอะไรเลย" ทะเลพูดด้วยน้ำเสียงทะเล้น มือไม้ก็ลูบไล้แผ่นอกผมไม่หยุด  

"ทะ...ทะเลจะขออะไรเรากันแน่ ขะ...ขอได้แค่อย่างเดียวเท่านั้นนะ ตะ...ตามกติกาไง"  

"นี่มึงจะเอากติกามาอ้างงั้นเหรอ" 

"กะ...ก็ทะเลเป็นคนพูดเองนะ" หากเป็นแบบนี้ไปเรื่อย ๆ มีหวังฝ่ายเสียเปรียบคงจะเป็นผมอีกตามเคยแน่ ๆ หากทะเลไม่ยอมพูดคำขอของตัวเองออกมาสักที 

"หึหึ ได้ งั้นกูขอ..." 

"หะ...ห้ามให้เราเจ็บนะ" ผมพูดท้วงออกมาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ 

"สิ่งที่กูจะขอ รับร้องมึงไม่เจ็บแน่นอน แถมจะเป็นประโยชน์ต่อตัวมึงด้วย" ผมขมวดคิ้วเอี้ยวตัวหันไปมองคนด้านหลังอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่ทะเลพูด แต่นั่นก็ทำให้ใบหน้าของเราห่างกันเพียงคืบจนผมต้องรีบหันหน้ากลับมาทางเดิมทันที  

"ที่ทะเลพูด...หมายความว่าไง" ทะเลเงียบไปครู่หนึ่ง 

"มึงเคยบอกกูว่า...มึงไม่เคยช่วยตัวเองใช่ไหม" 

กึก 

ผมชะงักงันไปกับคำถามน่าอายที่คนปกติคงไม่มาถามอะไรกันแบบนี้ แต่คงเพราะเป็นทะเล ผมเลยไม่ได้รู้สึกตกใจมากถึงอย่างนั้นผมก็อายเกินกว่าจะพูดตอบอะไรออกไป จึงทำได้เพียงเม้มปากเงียบ 

"ทำไมเงียบล่ะ หื้ม" 

"ละ...แล้วจะให้เราพูดอะไร" 

"ก็พูดว่าใช่หรือไม่ใช่ไง สรุปมึงไม่เคยช่วยตัวเองเลยสักครั้งในชีวิตใช่หรือเปล่า"  

แม้มันจะเป็นคำตามที่น่าอายมาก แต่ผมก็พยักหน้าเป็นคำตอบ เพราะไม่อยากให้ทะเลเซ้าซี้ถามเรื่องน่าขายหน้าแบบนี้ไปมากกว่านี้  

"งั้น...เดี๋ยวกูสอนให้เอง" ผมขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจที่ทะเลพูด แต่ไม่ทันได้ถาม มือหนาที่ลูบแผ่นอกของผมก่อนหน้านี้ก็เลื่อนต่ำลงไปหยุดอยู่ตรงส่วนอันตรายอย่างขอบกางเกงของผม เล่นเอาผมตาเบิกโพลงตกใจรีบเอามือจับมือหนาที่กำลังปลดเข็มขัดนักเรียนของผมทันที 

"ทะเล! จะ...จะทำอะไร" ผมถามเขาด้วยน้ำเสียงละล่ำละลัก มือก็จับมือของเขาไว้แน่นทั้งสองข้าง 

"ก็นี่ไงสิ่งที่กูจะขอ กูจะขอสอนวิชาความเป็นชายให้มึง นี่กูไม่ได้ประโยชน์อะไรเลยนะ มีแต่ตัวมึงเองที่ได้ทั้งนั้น" ผมถึงกับพูดไม่ออกกับตรรกะของทะเลที่ผมฟังยังไงผมก็ยังไม่เห็นถึงประโยชน์ที่ตัวผมจะได้รับ  

"ตะ...แต่เราไม่อยากทำ"  

"มึงไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ เข้าใจไหม" ทะเลพูดเสียงดุขึ้น "เว้นแต่มึงอยากจะให้กูขออย่างอื่น เช่น ขอเอามึงแทน" 

"ไม่นะ!" ผมรีบปฏิเสธทันควัน 

"งั้นก็นั่งเฉย ๆ ทำตัวเป็นนักเรียนที่ว่านอนสอนง่าย แล้วเดี๋ยวกูจะสอนจนมึงชำนาญเลย" จบคำพูด มือหนาก็สะบัดมือของผมที่รั้งมือของเขาไว้ออก ก่อนที่เข็มขัดนักเรียนของผมจะถูกปลด ตามมาด้วยตะคอและซิปกางเกงของผมที่ดูเหมือนมันจะถอดออกง่ายเสียเหลือเกิน 

"ตะ...แต่นี่มัน...ห้องนั่งเล่นนะ ถะ...ถ้าบีกันกลับมา..." 

"มันพึ่งออกไป ยังไม่กลับมาก่อนหรอกน่า เลิกหาข้ออ้างแล้วตั้งใจเรียนซะ" 

ต่อให้ชักแม่น้ำทั้งห้า ทะเลก็คงไม่ฟังที่ผมพูดแล้ว สิ่งที่ผมทำได้ในตอนนี้มีเพียงการนั่งแน่นิ่งด้วยหัวใจที่เต้นระรัวยิ่งกว่าเสียงยิงปืนกล ทั้งตื่นกลัวและตื่นเต้นในเวลาเดียวกันกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น 

ถุ้ย 

ผมมองทะเลอย่างไม่เข้าใจ เมื่อจู่ ๆ เขาก็บ้วนน้ำลายใส่ฝ่ามือของตัวเอง แต่เขาก็ไม่ทำให้ผมได้สงสัยนาน เมื่อสิ่งที่เขาทำต่อจากนั้นมันทำให้ผมถึงกับตาเบิกกว้าง 

หมับ 

"อื้ออ..." ผมตกใจเม้มปากกลั่นเสียงน่าอาย เมื่อทะเลใช้มือของเขานำพาส่วนอ่อนไหวของผมออกมาทักทายอากาศด้านนอกกางเกงโดยที่ผมไม่ทันได้ตั้งตัว ก่อนที่เขาจะใช้ปลายนิ้วจับแท่งร้อนของผมที่มันสงบนิ่งไว้ด้วยมือเดียว ผมยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาปิดหน้าของตัวเองที่ร้อนจนแทบไหม้ด้วยความอับอายแต่กลับถูกมือหนาข้างที่ว่างงานของทะเลปัดมือของผมออก 

"กูกำลังจะสอนอยู่ ถ้ามึงปิดหน้าแล้วมึงจะเห็นได้ยังไง" ทะเลพูดด้วยน้ำเสียงยียวนราวกับว่าเขากำลังสนุกที่ทำให้ผมเสียอาการและอับอายได้ถึงขนาดนี้ นี่คงเป็นอีกวิธีที่ทะเลใช้กลั่นแกล้งผมสินะ  

ทะเลรวบมือของผมไว้ด้วยมือของเขาเพียงข้างเดียว ส่วนมืออีกข้างก็ยังคงลูบคลำส่วนอ่อนไหวของผมไม่ห่างจนผมรู้สึกร้อนวูบวาบแปลก ๆ เหมือนกับว่ามันจะมีเอฟเฟคบางอย่างเกิดขึ้นภายในร่างกายของผม 

"มึงคงรักสะอาดมากสินะ ถึงโกนขนซะเกลี้ยงแบบนี้ ดูสิ เห็นสีชมพูพีชชัดเลย" คำพูดน่าอายถูกเอ่ยออกมาใกล้ใบหูของผม เพราะตอนนี้ใบหน้าของคนด้านหลังแทบจะแนบชิดติดกับแก้มของผม "เวลามึงจะช่วยตัวเอง มึงต้องเริ่มจากการจับของของมึงไว้แบบนี้ แล้วค่อย ๆ ขยับ" 

"อื้อออ...ทะ...ทะเล" ผมปล่อยเสียงครางแผ่วออกมาอย่างสุดกลั้น เมื่อทะเลเริ่มใช้ปลายนิ้วขยับส่วนอ่อนไหวของผมจนมันเริ่มชูชันขึ้นมาแม้ผมอยากจะปฏิเสธการกระทำของทะเล ทว่าร่างกายของผมมันกลับทรยศ ตอบรับการกระตุ้นจากมือของทะเลดีเสียเหลือเกิน  

"หึหึ มึงนี่ก็ขึ้นง่ายเหมือนกันนี้ว่า กูพึ่งขยับมือสองสามครั้งเอง" ทะเลพูดออกมาราวกับชอบใจที่ทำให้ผมเป็นแบบนี้ได้ ผมที่อยากจะใช้มือผลักมือของทะเลที่จับแกนกายของผมออก แต่เพราะเขายังใช้มืออีกข้างรวบมือผมไว้แน่นไม่ยอมปล่อย ผมเลยหมดหนทางที่จะขัดขืน 

"ทะ...ทะเล พอ...อึ้ก...ได้แล้ว" ทั้งที่ผมอยากจะตะโกนเสียงดังบอกให้เขาหยุดการกระทำนี้ หากแต่เสียงที่เปร่งออกมากลับเบาแผ่วติดขัดจนน่าใจหาย สองมือที่อยากจะสะบัดฝ่ามือของเขาที่รวบมือผมไว้ออกกลับกำเข้าหากันแน่น 

"มึงแน่ใจเหรอ ว่าอยากให้กูพอแค่นี้" ทะเลไม่พูดเปล่าเริ่มขยับมือขึ้นลงอีกครั้ง ไม่เพียงเท่านั้น เขายังใช้ปลายนิ้วหมุนคลึงส่วนปลายยอดแกนกายของผมอย่างคนรู้วิธีการเป็นอย่างดีต่างจากผม นี่เป็นสิ่งที่แปลกใหม่สำหรับผมมาก จนผมไม่รู้ว่าจะรับมือกับมันยังไง รู้เพียงว่าตอนนี้ผมทั้งรู้สึกทรมานและรู้สึกเสียวซ่านแปลก ๆ ไปในเวลาเดียวกัน 

 

#THALAY 

หากจะบอกว่านี่คือการกลั่นแกล้งมันรูปแบบหนึ่งผมบอกเลยว่าใช่ ปกติผมมักจะเห็นน้ำตาของมันในยามที่มันเจ็บปวดเสียใจเท่านั้น ซึ่งผมเห็นจนน่าเบื่อไปเสียแล้ว แต่คิดดูสิครับ ตอนนี้ตาคู่สวยของไอ้ฝันดีกำลังปริ่มน้ำตา จากอาการเสียวซ่านที่มันกำลังรู้สึกอยู่ แค่นี้ผมก็รู้สึกสนุกขึ้นมาเลยล่ะ แม้ผมจะไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะต้องมาชักนำแกนกายของผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่ของตัวผมเอง แต่ว่าของของไอ้ฝันดีมันก็ไม่ได้แย่หรือน่าขยะแขยงอะไรอย่างที่ผมคิด ของมันสะอาดมากครับอันนี้ผมยอมรับ  

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ 

"ขยายสุดแล้วแฮะ นี่ถ้าได้เจลคงขยับง่ายกว่านี้" ผมพูดจาจาบจ้วงอย่างจงใจเพื่อให้อีกฝ่ายอับอายพร้อมทั้งเพิ่มจังหวะขยับแกนกายของมันจากช้า ๆ ให้เร็วขึ้น จนร่างบางโอนเอนตัวอ่อนยวบแทบจะทิ้งน้ำหนักลงมาพิงตัวผม ผมไม่รู้ว่าตอนนี้มันมีสีหน้ายังไง แต่ผมว่าคงไม่ต่างจากใบหูที่แดงก่ำของมันจนผมอดไม่ได้ที่จะซุกไซ้ใช้ปลายลิ้นไล่เลียใบหูเรียวแดงจนชื้นแชะไปด้วยน้ำลายของผม 

"อึ้ก...อื้ออ...ทะเล ยะ...หยุดเถอะ อื้มม" ถึงปากมันจะร้องขอให้ผมหยุด แต่ร่างกายของมันกลับตอบสนองมือผมได้เป็นอย่างดี เม็ดเหงื่อเม็ดใหญ่ไหลซึมรอบขมับของมัน ไม่รู้เป็นเพราะตอนนี้อากาศร้อน หรือเพราะภายในของมันกำลังร้อนรุ่มอยู่กันแน่ แต่ผมคิดว่าน่าจะเป็นอย่างหลังมากกว่านะ "อ้ะ...แฮก...อื้ออ" 

พรึ่บ 

ผมปล่อยมือของมันให้เป็นอิสระก่อนจะใช้มือข้างที่ว่างอยู่จับล็อกใบหน้าใส่ให้มารับจูบจากผม โดยที่มืออีกข้างยังคงขยับรูดรั้งแกนกายเล็กไม่พักมือ 

จุ๊บ จ๊วบ จุ๊บ จ๊วบ 

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ 

ไม่รู้ผมช่วยมันอีกท่าไหน แต่เพราะเสียงครางหวานที่ดังกระตุ้นบวกกับสะโพกของมันที่ขยับบดเบียดส่วนกลางกายของผมไม่หยุดจนกลายเป็นว่าผมเองกลับมีอารมณ์ขึ้นมาเช่นกัน ผมขบเม้มริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วงพอ ๆ กับมือที่ขยับแกนกายของมัน สอดลิ้นเข้าไปในปากโดยที่อีกฝ่ายก็เปิดรับอย่างว่านอนสอนง่ายคงเพราะตอนนี้สติของมันคงขาวโพลนไปหมดแล้ว สังเกตได้จากมือทั้งสองข้างของมันที่กำชายกางเกงของผมแน่น แถมยังไม่มีทีท่าที่จะถอนริมฝีปากออกจากผมด้วย และดูจากแท่งร้อนที่อยู่ในมือของผมมันเริ่มจะกระตุกเกร็งให้รู้ว่ามันเองก็คงใกล้เสร็จแล้วเหมือนกัน แบบนี้ชักจะสนุกแล้วแฮะ  

ผมถอนริมฝีปากแล้วหยุดชะงักมือที่ชักนำแท่งร้อนของมัน ทำเอาไอ้ฝันดีถึงกับหน้าถอนสี ดวงตาหวานจ้องมองผมราวกับอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่มันคงน่าอายเกินกว่าที่มันจะพูดขอออกมา ถึงอย่างนั้นผมก็พอรู้ได้ว่ามันต้องการอะไร  

"ยืนขึ้น" คนอ่อนต่อโลกเม้มปากมองหน้าผมอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่ผมสั่ง แต่เมื่อเจอสายตาดุดันของผม มันจึงยอมลุกขึ้นยืนอย่างว่าง่ายด้วยขาที่สั่นระริก "ถอดกางเกงออก" 

มันหันขวับมามองหน้าผม ดวงตาระรื่นไปด้วยน้ำใส ๆ ที่คลอเบ้า 

"ทะเล..." มันเรียกผมเสียงแผ่ว สีหน้าวิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัด 

"กูไม่เอามึงหรอกน่า มึงแค่ทำตามที่กูสั่งกูพอ" 

"จะ...จริงนะ" มันถามย้ำอย่างไม่ไว้ใจผม 

"ถ้ามึงยังถามมาก กูจะเปลี่ยนใจเอามึงละนะ รีบถอดกางเกง" ผมพูดกระแทกเสียงในท้ายประโยค ใบหน้าหวานหม่นลง แต่ก็ยอมถอนกางเกงลงช้า ๆ "ถอดให้หมด กางเกงในด้วย"  

มันเม้มริมฝีปากแน่น ก้มหน้าซ่อนความอายที่สะท้อนออกมาทางสีหน้า แล้วยอมทำตามที่ผมสั่งอยู่ดี ตอนนี้ท่อนล่างของมันเปลือยเปล่าไร้สิ่งไดมาปกปิด ดีที่ชายเสื้อนักเรียนของมันยาวพอที่จะลงมาปิดส่วนแกนกายของมันไว้ แต่จะว่าไปเห็นมันใส่แค่เสื้อนักเรียนตัวบางสีขาวแบบนี้ก็ทำเอาผมปวดหนึบหนับไปทั้งแกนกาย อยากจะจับมันกดให้รู้แล้วรู้รอด แต่ถ้าแบบนั้นมันก็ไม่ต่างจากครั้งก่อน ๆ น่ะสิ ครั้งนี้ผมอยากจะเล่นอะไรที่มันสนุกกว่านั้น 

ผมกระตุกยิ้ม รั้งร่างบางให้เข้ามาหาตัวผม ก่อนจัดการดึงตัวมันให้ขึ้นมาคร่อมนั่งทับตักของผม จนเจ้าของร่างสะดุ้งเบิกตากว้างด้วยความตกใจ สองมือจับยึดบ่าผมไว้คงด้วยเพราะกลัวตก  

"หลักสูตรแรกมึงคงจะทำเป็นแล้ว เดี๋ยวกูจะสอนหลักสูตรที่สอง แต่หลังสูตรนี้มึงทำได้แค่กับกูคนเดียว จำไว้ซะด้วย" มันมองผมด้วยแววตาที่มีแต่คำถาม แต่ดูจากแกนกายของมันที่แทบจะชี้ตัวผม มันคงไม่มีอารมณ์จะมาสงสัยอะไร เพราะมันเองก็คงอยากจะปลดปล่อยแล้ว  

ผมไม่ได้พูดอะไรต่อ แล้วจัดการกับกางเกงของตัวเอง นำพาส่วนลับที่แข็งตัวจนแทบเด้งออกมาเอง เท่านั้นแหละ ใบหน้าของไอ้ฝันดีที่แดงอยู่แล้ว พอเห็นของผมมันก็ถึงกับแดงระเรื่อลงมาถึงลำคอจนมันต้องหันหน้าหนี 

"มึงจะเขินอะไร ทำอย่างกับไม่เคยเห็นของกู"  

"ละ...แล้วทะเลจะ...จะทำอะไร" มันถามโดยที่ไม่หันมามองหน้าผม 

"กูก็จะสอนหลังสูตรที่สองไง" ผมบอกมันแค่นั้น แต่เรื่องแบบนี้ปฏิบัติยอมชัดเจนกว่าทฤษฎีอยู่แล้ว ผมจึงดึงมือของมันมาข้างหนึ่ง แล้วจัดการใช้มือของมันรวบแท่งร้อนของทั้งผมและของมันเข้ามาไว้ด้วยกัน 

"ฮื้มมมม" 

"อื้อออ" 

ทั้งมันทั้งผมต่างส่งเสียงครางออกมา ทั้งที่ไม่ทันได้ขยับมือด้วยซ้ำ แต่เพียงแค่สองความเป็นชายแนบชิดเสียดสีอยู่ในฝ่ามือเดียวกันที่ถึงแม้ของผมจะล้นมือเล็ก ๆ จนผมต้องใช้มือผมทับลงไปบนหลังมือของมันอีกชั้น แต่นั่นก็ทำให้ความเสียวแทบวิ่งขึ้นมาตั้งแต่ปลายเท้าแล่นไปทั่วทั้งร่างกายของผมอยู่แล้ว  

"ทะเล...อึ้ก...จะ...จะทำอะไร" 

"มึงจับไว้ดี ๆ ทั้งของกูแล้วก็ของมึง ฮื้มมม แล้วขยับไปพร้อม ๆ กัน" ผมพูดบอกมันเสียงแหบพร่า ใช้ว่าผมจะไม่เกิดความต้องการ แต่เพราะไอ้ฝันดีมันเป็นมือใหม่หัดชัก ผมจึงไม่อาจไปเร่งรัดคนไร้ประสบการณ์อย่างมันได้  

ไอ้ฝันดีไม่เอ่ยตอบอะไรผมสักคำ ผมรู้ว่าตอนนี้มันคงกำลังอายมากเกินกว่าจะพูดหรือทำอะไร เมื่อเห็นว่ามันไม่ยอมขยับมือสักที ผมเลยใช้มือตัวเองควบคุมจังหวะการขยับมือของฝันดีช้า ๆ ซึ่งเพียงแค่ขยับขึ้นลงเพียงครั้งเดียวก็ทำเอาร่างบางถึงกับสั่นระริก ส่วนผมเองก็แทบจะคลั่งเสียให้รู้แล้วรู้รอด ยิ่งเจอฝ่ามืออุ่น ๆ กับกลิ่นกายเฉพาะตัวของคนบนตัก ยิ่งทำให้ผมไม่อาจใจเย็นได้อีกต่อไป 

ฟุ่บ ฟุ่บ ฟุ่บ  

"ฮื้อออ ฮาาาา" 

"อ้ะ...แฮก!...อื้อออ" 

ทั้งผมทั้งมันร้องครางด้วยความเสียว ฝ่ามือคนไร้ประสบการณ์กระตุ้นเร้าไปทั่วทั้งความยาวของทั้งผมและมัน ไอ้ฝันดีซบหน้าลงมากับบ่าผม โดยที่มันยังยอมให้ผมใช้มือของมันในการรูดรั้งแกนกายของเราสองและดูเหมือนว่ามันเองจนคุ้นมือแล้ว ผมจึงเอามือของตัวเองออก แล้วให้ฝันดีมันได้ลองวิชาที่ผมสอนด้วยตัวมันเอง ส่วนผมที่มือว่างเว้น จึงเลื่อนมือไปบีบเค้นสะโพกนิ้ม ๆ ริมฝีปากก็ขบเลียติ่งหูของมันไม่ห่างเพิ่มความซ่านในบทเรียนนี้ 

ร่างกายช่วงล่างของเรากำลังตอบสนองฝ่ามือที่กำลังปรนเปรอได้เป็นอย่างดี แม้มันจะเงอะงะไปบ้าง แต่ผมก็ยอมรับว่ามือเล็ก ๆ ของมันกับแกนกายสีชมพูพีชที่ถูไถแนบแน่นกับแกนกายใหญ่ของผม มันทำให้ผมรู้สึกดีมากอย่างบอกไม่ถูก ถือได้ว่านี่เป็นประสบการณ์ที่แปลกใหม่สำหรับผมเลยด้วยซ้ำ แต่ถึงอย่างนั้นมันก็เคลื่อนมือช้าเกินกว่าที่จะทำให้ผมเสร็จได้ในเร็ววัน ขืนเป็นแบบนี้ผมต้องทรมานตายเสียก่อนแน่ ผมเลยต้องใช้มือของตัวเองเข้าช่วยอีกครั้ง  

"มึงชักช้า เดี๋ยวกูทำเอง ฮื้มม" ผมผลักมือเล็กออกและจัดการกอบกำสองลำแท่งไว้ในมือของผมเอง ส่วนมือที่ไร้ประโยชน์ของไอ้ฝันดี มันก็นำมาโอบรอบคอผมไว้ โดยที่ใบหน้าของมันยังซุกซบอยู่กับบ่าผมไม่ห่าง 

"อึ้ก...อื้ออ ทะ...ทะเล อื้อออ" ให้ตายเถอะ เสียงกระเส่าเอ่ยเรียกชื่อผมดังอยู่ใกล้ใบหูจนผมสัมผัสได้ถึงลมร้อนจากปากของมัน ให้ตายเถอะ ใครสั่งใครสอนให้มันเรียกชื่อผมด้วยน้ำเสียงแบบนั้นกันนะ มันจะให้ผมตายคาอกมันเลยหรือไง "อื้ออ...ทะเล" 

ด้วยความมันเขี้ยว ผมจึงดูดเลียยอดอกของมันที่ชูชันล่อปากอยู่ตรงหน้าผม ส่วนท่อนล่างผมก็ใช้ปลายนิ้วหมุนคลึงขยี้ส่วนปลายที่ฉ่ำน้ำของทั้งผมและมันจนร่างเล็กเกร็งตัวแน่น 

ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ 

ความเสียวที่ปริ่มจุกขึ้นมาถึงปลายยอดทำให้ผมต้องเร่งมือสาวสองลำแท่งด้วยมือเดียวระรัวจนคนบนร่างส่งเสียงครางระงบก้องไปทั่วทั้งห้องนั่งเล่นอย่างลืมอายประสานกับเสียงเฉอะแฉะของแกนกายต่างขนาดในฝ่ามือของผมที่เสียดสีกันเร่งมือเกร็งไปทั้งลำแขนจนเส้นเลือดปูนโปนเร็วขึ้น เร็วขึ้น เร็วขึ้น  

ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ! 

"ซี๊ดดด...ฮื้มมม" 

"อึ้ก...แฮกห์...อ้าาาาาาาา!!!"  

พรวด! 

ผมรูดขยับมือใหญ่อีกเพียงไม่กี่ครั้งทั้งผมและมันก็ปลดปล่อยน้ำกามสีขุ่นออกมาเต็มฝ่ามือของผมกระเด็นไปเลอะเต็มหน้าเสื้อของไอ้ฝันดี หลังจากผมใช้มือช่วยทั้งมันและตัวผมเองจนเสร็จกิจร่างบางก็ทิ้งตัวลงมาทับตัวผม โดยที่มืออ้อมแขนของผมโอบรัดตัวมันไว้ไม่ให้มันร่วงหล่นลงไปจากตักของผม มันหอบหายใจถี่รัวจนตัวโยนไม่ต่างจากผม ถึงแม้การเอามันเลยจะเร้าอารมณ์ผมได้มากกว่า แต่ปลดปล่อยด้วยวิธีนี้ก็ทำให้ผมรู้สึกตื่นเต้นอีกแบบเหมือนกันแฮะ 

"น้ำมึงออกโคตรเยอะไม่ต่างจากรอบก่อนเลยนะ หึหึ" ผมจงใจพูดล้อเลียนกระตุ้นความอายของอีกฝ่าย ซึ่งดูเหมือนจะได้ผลเพราะมันถึงกับหายใจกระตุกแล้วเอาแต่ซุกปิดซ้อนใบหน้าอยู่กับไหล่ของผม "ถ้ามึงยังไม่ลุกออกจากตัวกู กูจะทำอย่างอื่นต่อแล้วนะ" ผมพูดว่าพร้อมทั้งบีบก้นของมันแรง ๆ จนเจ้าตัวสะดุ้งดีดตัวขึ้นจากตักผมทันที  

ไอ้ฝันดีก้มหยิบกางเกงของมันที่กองอยู่บนพื้นขึ้นมาสวมใส่อย่างละล้ำละลัก แทบจะสะดุดกางเกงตัวเองลมหัวทิ่มอย่างป้ำเป๋อจนผมที่มองท่าทางตลก ๆ ของมันอดที่จะยิ้มขำไม่ได้ แล้วดูสิ ขนาดมันแต่งตัวเส็จแล้ว มันยังยืนตัวแข็งทื่อหันใบหน้าไปมาราวกับคนหาจุดโฟกัสสายตาไม่ได้ แต่ที่เห็นได้ชัดก็คงเป็นแก้มใส ๆ ที่มันแดงเสียยิ่งกว่าสีลูกท้อจนผมอยากจะเข้าไปกัดให้จมเขี้ยว  

"อะ...เอ่อ...ระ...เราอยากกลับบ้าน" 

"มึงจะกลับไปพร้อมหลักฐานว่ามึงทำอะไรมาให้แม่มึงทักหรือไง"  

มันขมวดคิ้วมองผมอย่างไม่เข้าใจ ผมไม่ได้เอ่ยตอบอะไรเพียงแค่จ้องมองไปที่เสื้อของมัน ดวงตากลมโตจึงหันมองตามสายตาของผม ก่อนที่มันจะชะงักหูแดงก่ำยิ่งกว่าเก่า เมื่อสายตาของมันสบเข้ากับคราบน้ำกามที่ติดอยู่ตรงเสื้อนักเรียนของมัน "ยังจะยืนทำหน้าโง่อยู่อีก เข้าไปล่างในห้องน้ำสิวะ นี่มึงจะให้กูสอนทุกขั้นตอนเลยหรือไงให้ตายเถอะ"  

มันก้มหน้างุด รีบเดินไปทางห้องน้ำทันที ผมที่มองตามแผ่นหลังของมันไปก็ได้แต่นึกขำกับท่าทางเปิ่น ๆ ของมัน ยิ่งเห็นก็ยิ่งอยากแกล้ง คนอะไรจะใส่ซื่อไปเสียทุกอย่าง มันโตมายังไงกันนะ 

หลังจากทั้งมันทั้งผมจัดการตัวเองเรียบร้อยผมก็พามันมาส่งที่บ้าน ซึ่งตลอดทางมันนี่นั่งตัวเกร็งจนผมรับรู้ได้ แทบไม่พูดอะไรกับผมสักคำจนมาถึงบ้านของมัน  

"ขะ...ขอบใจที่มาส่งนะ" มันที่เอาแต่ก้มหน้ารีบพูดบอกเสียงติดขัดก่อนจะหันตัวตั้งท่าจะเปิดประตูรั้วเข้าบ้านของตัวเอง 

"เดี๋ยว" ผมเรียกท้วงให้คนร่างบางต้องชะงักมือที่กำลังจะเปิดประตูแล้วหันกลับมามองผม แต่จะเรียกว่ามองก็คงไม่ได้ เพราะสายตาของมันแทบไม่หันมาสบกับผมเลยด้วยซ้ำ แถมใบหน้าก็ยังแดงเป็นลูกตำลึงไม่ต่างจากตอนที่อยู่บ้านไอ้บีกันเลย 

"มะ...มีอะไรเหรอ" 

"วิชาที่กูสอนไปเรียนรู้แล้วก็นำไปใช้ด้วยล่ะ รอบหน้ากูจะมาเช็กน้ำมึงว่ายังออกเยอะหรือเปล่า" ผมจงใจพูดล้อเลียนให้อีกฝ่ายหน้าร้อนผ่าวจนมันเสียอาการทำตัวไม่ถูก  

"ระ...เราเข้าบ้านก่อนนะ" มันไม่เปิดโอกาสให้ผมได้ล้ออะไรมันต่อก็รีบเปิดประตูวิ่งหนีเข้าบ้านไปทันที 

"หึหึ เด็กน้อยเอ๊ย" ผมมองตามแผ่นหลังคนที่รุ่นราวคราวเดียวกับผมที่ดูยังไงก็เด็กน้อยเสียเหลือเกิน จนมันหายเข้าไปในบ้าน ผมจึงเลี้ยวรถขับเข้าบ้านของตัวเองเช่นกัน  

ตอนนี้ฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว แต่สำหรับผมการกลับเข้าบ้านมาในช่วงเวลาเกือบ 1 ทุ่มมันเร็วไปด้วยซ้ำ แต่จะเรียกว่ากลับก็คงไม่ได้ ผมแค่แวะเข้ามาเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อที่จะตามพวกเพื่อน ๆ ของผมไปที่ร้านเหล้าของเฮียคูเปอร์ ป่านนี้พวกมันคงบ่นผมกันใหญ่แล้วที่ยังไม่ถึงร้าน ก็ใครจะคิดล่ะว่าผมจะใช้เวลาเล่นกับไอ้ฝันดีนานขนาดนี้ 

แอด 

หมับ 

ผมที่กำลังจะเปิดประตูประตูเข้าห้องก็ต้องชะงักเมื่อถูกมือของใครบางคนรั้งข้อมือของผมไว้ ซึ่งพอผมหันไปมองก็ถึงกับต้องเปลี่ยนสีหน้าโดยอัตโนมัติ จากที่อารมณ์ดี ๆ อยู่ถึงกับหงุดหงิดขึ้นมาได้ในทันที 

ฟึ่บ 

"อะไรของมึง" ผมสะบัดมือของผมออกอย่างแรงก่อนกระแทกเสียงถามไอ้ท้องฟ้าที่ยืนมองหน้าผมอยู่ 

"พี่ขอคุยด้วยหน่อยสิ" 

"แต่กูไม่มีอะไรจะคุยกับมึง" ผมพูดแค่นั้นแล้วหันหลังเตรียมจะเดินเข้าห้องของตัวเอง 

"แกไปคอยตามแกล้งฝันดีทำไม" ผมชะงักเท้าที่กำลังจะก้าวเข้าห้องก่อนจะกระตุกยิ้มเมื่อได้ยินชื่อของไอ้อ่อน แล้วจึงหันกลับไปหาไอ้แว่นคนสร้างภาพ 

"แล้วทำไมกูจะแกล้งมันไม่ได้"  

"ฝันดีเขาน่าสงสารขนาดนั้น แกไปกลั่นแกล้งเขาได้ยังไง น้องมันก็ตัวเล็กนิดเดียว แกต้องการอะไรกันแน่ฮะทะเล" ไอ้ท้องฟ้าพูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจในแบบที่มันไม่เคยพูดกับผมแบบนี้มาก่อน ความจริงแล้วผมควรจะพอใจสิ แต่ไม่รู้ทำไม ยิ่งมันมาแสดงออกว่าหวงไอ้ฝันดีมากแค่ไหน ผมก็ยิ่งโมโหมากขึ้นเท่านั้น 

"กูจะแกล้งจะหาเรื่องจะทำอะไรกับมันก็ได้มันเป็นเรื่องของกู มึงอย่าเสือก" 

"พี่ก็ไม่ได้อยากยุ่งเรื่องของแกหรอกนะ" มันพูดสวนคำพูดของผมขึ้นมา "แต่ต่อจากนี้พี่จะไม่ปล่อยให้ฝันดีโดนแกรังแกอีกแล้ว พี่นี่แหละจะเป็นคนปกป้องฝันดีจากคนอันตรายอย่างแกเอง" 

กรอด 

ผมกัดฟันกรอดจนสันกรามขยับ สองมือกำแน่นอยากจะปล่อยหมัดใส่คนปากเก่งตรงหน้า แววตาลุกโชนไปด้วยไฟโทสะที่โหมกระหน่ำอยู่ภายในใจของผม 

"ถ้ามึงคิดว่ามึงทำได้ก็ลองดูไอ้ท้องฟ้า" 

"อืม พี่ทำได้แน่ แกไม่ห่วง" 

ดวงตาสองคู่จ้องมองกันอย่างเชือดเฉือนอย่างไม่มีใครละสายตาออกไปก่อน กลิ่นอายความชังแผ่ซัดใส่กันอย่างไม่มีใครยอมแพ้ สงครามระหว่างผมกับมันคงเริ่มขึ้นแล้วสินะ ให้มันรู้ไปสิว่าสนามรบนี้ใครจะเป็นผู้ชนะ แต่ผมบอกไว้ตรงนี้เลยว่า ผมจะไม่มีวันพ่ายแพ้ให้คนอย่างมันอีกแน่นอน เพราะไม่ว่าสุดท้ายผลจะออกมาเป็นยังไง ผมก็ได้เตรียมอาวุธลับไว้เสียบแทงมันให้ตายไว้แล้ว หวงมันเข้าไปเถอะไอ้ฝันดีน่ะ ปกป้องมันเข้าไป มึงจะได้ลิ้มรสชาติของหลุมพรางที่กูขุดไว้รอฝังกลบหน้ามึง 

ไอ้ท้องฟ้า... 

. 

. 

. 

ศึกระหว่างสองพี่น้องได้เริ่มขึ้นแล้ว!!! คุณนักอ่านทีมใครกันบ้างเอ่ย>< 

ตอนนี้เอา nc มาให้แบบนิด ๆ แต่ไม่รู้ว่าจะเกินนิดไปหรือเปล่า แฮะ ๆ  

1 คอมเมนต์ดี ๆ = ร้อยกำลังใจ 

ไว้จะกลับมาแก้คำผิดนะจ๊ะ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว