facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตัวอิจฉา

คำค้น : ตบจูบ ขืนใจ ท้อง พระเอกเลว หอบลูกหนี

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.5k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ค. 2564 10:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตัวอิจฉา
แบบอักษร

 

 

อิงวราปาดน้ำตาออกจากหน้า เมื่อร้องไห้จนพอใจ สิ่งที่เสียไปคงเรียกมันกลับมาไม่ได้ ถ้าเธออ่อนแอ มันก็ยิ่งตอกย้ำให้เจ็บปวด ยังมีพ่อกับแม่ที่รักและรอเธออยู่ สิ่งที่ผู้ชายคนนั้นทำไว้ก็แค่ร่างกาย แต่หัวใจเธอยังเหมือนเดิม

เสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดถูกใส่แทนที่ผ้าห่มผืนหนาเมื่อลุกขึ้นมาเข้าห้องน้ำ เท้าบางเดินเรื่อยไปตามเสียงที่กระทบกันกรุ๊งกริ๊งเป็นจังหวะ เธออยู่ที่ไหนกัน บรรยากาศเหมือนไม่ใช่ในกรุงเทพ ตากลมโตมองสำรวจไปทั่ว เมื่อเดินออกมานอกระเบียงกว้าง ที่ยกสูงขึ้นมาจากพื้นไม่มากนัก ต้นไม้ใหญ่รายล้อมเหมือนอยู่กลางสวน

ตุบ!

"เมี๊ยว!"

"ว้าย!"

"ฟู่ๆๆ"

ร่างบางผวาเฮือก เมื่ออยู่ๆก็มีบางอย่างตกลงมาตรงหน้า เหตุการณ์เลวร้ายที่เกิดขึ้นทำให้เธอขวัญเสีย หลับตาลงยืนนิ่งอยู่กับที่ ตัวสั่นเทิ้มตกใจจนสติหลุด 

"มะลิ!"เสียงห้าวทุ้มที่ดังมาจากข้างหลัง ทำให้หัวใจอุ่นขึ้น เพราะจำได้ว่าเป็นเสียงของใคร

"ขึ้นมาบนนี้อีกแล้วนะ ลงไปเลยเห็นไหมว่าคุณเขากลัว"

"เมี๊ยว..."

"ไม่ต้องมาอ้อน ลงไปเดี๋ยวนี้"ราเชนทร์ดุเมื่อเจ้าแมวตัวอ้วนยังดื้อ วางถาดลงบนโต๊ะแล้วเดินมาหาเธอ

"กลัวเหรอครับ"เสียงห้าวทุ้มกระซิบถาม พร้อมกับมือที่แตะลงมาบนบ่าเบาๆ รับรู้ถึงอาการตัวสั่นจึงรวบคนตัวเล็กเข้ามาในอ้อมแขน แล้วกอดเธอเอาไว้

"ตกใจเหรอครับ เดี๋ยวผมจะจับใส่กรง"

"เมี๊ยว!"เมื่อพูดถึงกรง เจ้าแมวตัวอ้วนที่หมอบอยู่กับพื้นก็ส่งเสียงร้อง ตากลมโตค่อยๆปรือขึ้นเมื่อได้รับไออุ่น 

"แมวเหรอคะ"ถามพร้อมกับกะพริบตาปริบๆ เมื่อสิ่งที่ทำให้เธอตกใจจนแทบสิ้นสติ คือเจ้าแมวตัวอ้วนสีขาวที่นอนหมอบอยู่กับพื้น ตากลมโตมองตาสีฟ้าคู่เล็กที่มองเธออย่างไม่เข้าใจ เมื่อเห็นว่าเป็นแมวสติก็ค่อยๆกลับมา ราเชนทร์รู้ดีว่าความโหดร้ายที่ภูดิศทำไว้ คงเป็นแผลขนาดใหญ่ในหัวใจของเธอ เขาคงลบแผลนี้ออกไม่ได้ แต่เขาจะรักษาไม่ให้มันลาม และจะไม่ให้มันเกิดขึ้นอีก 

"กลัวแมวเหรอครับ"เสียงกระซิบชิดใบหู ทำให้คนที่กำลังเรียบเรียงสติรู้สึกตัว ไออุ่นที่เธอกำลังได้รับมาจากแขนแกร่งที่กำลังกอดเธออยู่นี่เอง ร่างบางหันกลับมาเผชิญหน้ากับคนที่กอดเธอเอาไว้ ตากลมโตมองหน้าเขา ตาสองคู่สบกันเมื่อตาคมเข้มมองลึกลงมาในตาคู่สวย สายลมที่พัดมาตีผมยาวสยายให้ยุ่งเหยิง เส้นผมที่ตัดสั้นได้รูปของเขาก็เสียทรงเพราะลมเช่นกัน มือแกร่งเก็บเส้นผมที่ถูกลมตีไปไว้ที่หลังหู ก่อนจะไล้ปลายนิ้วไปตามแก้มใสที่มีรอยเขียวช้ำ หวังให้สัมผัสของเขาลบรอยที่ไม่น่าจดจำออกไปให้หมด ต้องรุนแรงแค่ไหนถึงได้มีรอยไปทั้งตัว ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงมาหา จนรับรู้ลมหายใจของกันและกัน ครั้งนี้อิงวราไม่หลับตาเพราะอยากมองเขาให้เต็มตา ผู้ชายใจร้ายคนนี้จะมาไม้ไหนกับเธออีก ความอ่อนโยนที่เขากำลังทำอยู่ มันเทียบไม่ได้เลยสักนิดกับความโหดร้ายที่เธอเจอมา ผู้ชายคนนั้นป่าเถื่อน ทำเหมือนเธอไม่ใช่คน เขาไม่สงสารเธอบ้างเลยเหรอ 

"เมี๊ยว"

"มะลิ!"

ทันทีที่ปากหนาสัมผัสลงมาบนริมฝีปากบาง เจ้าแมวตัวอ้วนกลมก็กระโดดเกาะขาเขาเอาไว้ แล้วใช้ขาหลังถีบขาแกร่งรัวๆ เรียกร้องความสนใจเมื่อเห็นว่าทาสกำลังจะรักคนอื่นมากกว่าตัวเอง อิงวราก้มลงไปมองแม้จะไม่เข้าใจ แต่ก็พอเดาได้ว่าเจ้าแมวอ้วนคงหวงเจ้าของ 

"เขาคงหวงคุณนะคะ"พูดปนเสียงหัวเราะเมื่อนึกเอ็นดูเจ้าอ้วนที่เกาะขาเขาแน่น 

"มะลิ ปล่อยก่อน"ราเชนทร์ดุเมื่อมะลิยังเกาะขาเขาไว้ อิงวราขำพร้อมกับแกะแขนเขาออกจากเอว 

"น่าจะหึงมากกว่าหวงค่ะ"พูดพร้อมกับขำออกมา เมื่อเห็นมะลิเกาะติดอยู่กับขาของเขา

"คุณอิง"ราเชนทร์ดุพร้อมกับคว้าแขนของเธอเอาไว้ อิงวราถอยหลังหนี จึงรอดพ้นจากมือแกร่ง ชายหนุ่มจึงหันไปจัดการกับแมวขาวที่ขาแทน

"ไม่น่ารักเลยนะ บอกแล้วใช่ไหมว่าห้ามขึ้นมาบนนี้ เห็นไหมทำคุณอิงตกใจหมดเลย เดี๋ยวจะจับใส่กรงให้เข็ดเลย"

"คุณเลี้ยงแมวด้วยเหรอ"ถามเมื่อเห็นราเชนทร์อุ้มแมวขึ้นมาแล้วลูบหัวมันอย่างรักใคร่

"ไม่ใช่แมวผมหรอกครับ แต่เจ้าของคงลืมมันไปแล้ว"

"น่ารักดีนะคะ"

"ผมหรือแมวครับ"ตาคมเข้มมองใบหน้าหวานอย่างล้อเลียน เลือดฝาดกระจายเต็มหน้าเมื่อสบตาเขา

"เรากำลังคุยเรื่องแมวอยู่นะคะ"พูดพร้อมกับค้อนให้เขาวงโต 

"ลองอุ้มไหมครับ ไม่กัดหรอก ชื่อมะลิครับเป็นแมวตัวผู้"

"หืม...ตัวผู้เหรอคะ"คิ้วเรียวขมวดเข้าหากัน เมื่อชื่อกับเพศแมวสวนทางกัน

"ครับ...ชื่อมะลิเพราะสีขาว อุ้มไหมครับ"บอกพร้อมกับส่งมะลิให้เธอ อิงวรามองหน้ามะลิพร้อมกับส่ายหัว เมื่อเห็นมันแยกเขี้ยวใส่

"ดูแล้วมะลิไม่อยากให้ฉันอุ้มนะคะ น่ารักแบบนี้เจ้าของลืมได้ยังไงกัน"

"เด็กเหลือขอน่ะครับ อยากได้ก็ต้องได้ พอเบื่อก็โยนภาระให้คนอื่น"พูดด้วยความโมโหเมื่อคิดถึงหน้าอดีตเจ้าของแมว

"โยนแมวให้คุณเนี่ยนะ"

"ผมไม่เหมาะกับแมวเหรอครับ"

"ไม่รู้สิคะ คุณดูโหดเกินไป"

"คุณอิง..."น้ำเสียงตัดพ้อมาพร้อมตาคมเข้มที่ต้องหน้าเธอ อิงวราขนลุกเมื่อสบตากับเขา เท้าบางถอยหลังหนีเมื่อรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่เขาสื่อมาทางสายตา เธอจะเผลอไปกับเขาไม่ได้อีกแล้ว แค่นี้ก็มากเกินพอ

"ให้คนไปส่งฉันที่บ้านได้ไหมคะ ป่านนี้คุณพ่อคงห่วงมากแล้ว"เปลี่ยนเรื่องคุย เธอไม่อยากรื้อฟื้นมันอีก ชีวิตที่เหลือต่อจากนี้เธอจะจัดการเอง ราเชนทร์วางมะลิลง แล้วเดินเข้ามาหาอยากอธิบายบางอย่างให้เธอเข้าใจ 

"อย่าเข้ามาค่ะ อย่าทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าอีกเลยนะคะ"

"ผม..."

"ฉันไม่เป็นไรค่ะ"

"ผมขอโทษ"

"ผู้ชายคนนั้นเขาเป็นเจ้านายคุณเหรอคะ"ถามเพราะเห็นว่าราเชนทร์ไม่ตอบโต้ แม้จะมีกำลังพอๆกัน แต่เขาก็ยอมให้ผู้ชายคนนั้นทำร้าย 

"คุณภูดิศคือเจ้าชีวิตผม"

"ฉันเข้าใจแล้วค่ะ"อิงวราเข้าใจในตอนนี้เองว่าทำไมราเชนทร์ถึงยอมเขา ไม่ว่าเขาคนนั้นต้องการอะไรราเชนทร์ก็คงต้องยกให้เขา หญิงสาวยิ้มให้เมื่อรู้แล้วว่าเธอไม่ได้มีค่ากับเขาเลยสักนิด 

"มาทานข้าวเถอะครับ คุณมีไข้จะได้ทานยาแล้วนอนพัก"

"คุณกำลังทำให้เรื่องมันยากขึ้น แค่ไปส่งฉันที่บ้านก็พอ"อิงวราขอร้องเพราะไม่อยากอยู่ที่นี่อีก กลับไปตั้งหลักที่บ้าน แล้วหาวิธีจัดการกับตัวเองน่าจะดีที่สุด ทุกปัญหามีทางออกเสมอ ครั้งนั้นเธอก็ผ่านมันมาแล้ว

"มาทานข้าวเถอะครับ จะได้ทานยา"ราเชนทร์เดินกลับมาที่โต๊ะที่เขาวางชามข้าวต้มเอาไว้ เขายังให้เธอกลับไปตอนนี้ไม่ได้ ใหญ่บอกว่าภูดิศประกาศว่าเธอเป็นของเขา นั่นก็หมายความว่าภูดิศจะไม่ปล่อยเธอเอาไว้ ต่อให้หนีไปจนสุดหล้าฟ้าเขียว เขาก็จะตามเธอกลับมา เขาต้องทำอะไรสักอย่าง เพื่อปกป้องเธอให้พ้นจากความโหดร้ายที่ภูดิศจะหยิบยื่นให้ แม้จะต้องแลกด้วยชีวิตของเขาก็ตาม

......................................................

พาผู้ชายร้ายๆมาส่งแล้วจ้า กราบขอบพระคุณแม่ๆทุกท่านที่เมตตาเฮียภูนะคะ555 ผิดคนๆเมตตาเฮียเชนทร์ค่า ส่วนเฮียภูนั้นรับคำด่ามาเต็มๆคร้าาา 

ฝากผู้ชายร้ายๆด้วยนะคะ

ที่รักจ๋าตอนนี้พี่เปิดจองอุ้มรักสามีครึ่งคืนอยู่นะคะ ราคา 320 รวมส่งลงทะเบียน emsเพิ่ม 40 บาทรวมเป็น 360 บาท ใครสนใจจองได้ค่า 

รายละเอียดการจองตามนี้น้า

 

 

ใครสายอีบุ๊คจิ้มที่ Mebmarket ได้เลยจ้า ฝากอีบุ๊คนามปากกา มณีภัทรสร ด้วยน้า

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว