ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 10.เที่ยว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 195

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ก.ค. 2564 19:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
10.เที่ยว
แบบอักษร

----น้ำหนึ่ง----

 

เป็นอีกอาทิตย์ที่เขามาพักที่รีสอร์ทของฉันเหมือนเคย และเขาก็ยังที่รักของคนในรีสอร์ทเหมือนเช่นเคย คงเป็นเพราะเขาเป็นฝรั่งที่พูดไทยได้ด้วยแหละ เพราะคนที่รีสอร์ทสวนใหญ่ไม่ค่อยเก่งภาษาอังกฤษกันเท่าไหร่

 

"พ่อแมททานนี้นะแม่ทำสุดฝีมือเลย"และเขาก็มาทานข้าวที่บ้านฉันที่บ้านฉันเช่นเคย

 

"พ่อแมทมาพักที่รีสอร์ทของเราก็เดือนกว่าแล้ว แม่ไม่เห็นเราจะไปเที่ยวไหนเลย พ่อแมทเที่ยวบ่อยแล้วหรือแค่อยากมาพักผ่อนเฉย ๆ หรือ"หลังทานอาหารเสร็จอยู่ ๆ แม่ฉันก็เอ่ยถามเขา ทั้งที่เขามาพักหลายเดือนแล้วเนี้ยหนะ ถึงจะพักแค่ศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ก็เถอะ

 

"เอ่อคือผมก็อยากไปเที่ยวนะครับ แต่ผมไม่รู้ว่าเส้นทาเท่าไหร่นะครับ"เขาเอ่ย

 

"ถ้ามีคนพาไปหละอยากไปไหม"แม่ฉันเอ่ยถามเขา แต่ตามองมาที่ฉัน

 

"อยากไปสิครับ"เขาเอ่ยแล้วหันหน้ามาทางฉันเช่นกัน

 

"ยัยหนึ่ง อีกสองอาทิตย์โรงเรียนก็จะเปิดแล้ว หนูยังไม่พาเด็ก ๆ ไปเที่ยวเลย ไหน ๆก็พาตาแมทไปเที่ยวพร้อมกันเลยสิ ไปพรุ่งนี้เลยแล้วกันนะลูก"แม่พูดพร้อมมัดมือชกไปในตัว ฉันจะปฏิเสธก็ไม่ได้ เหมือนเป็นการหักหน้าแม่ อีกทั้งคนทั้งโต๊ะก็มองหน้าฉันเป็นตาเดียว

 

"ก็ได้คะ"พอฉันเอ่ยจบ

 

"ดีใจจังเลยคะลุงแมท"ลูกสาวส่งเสียงดีใจยกใหญ่

 

"แล้วตาไบร์ทหละไม่อยากไปเที่ยวหรือไง"แม่เอ่ยถามลูกชาย ฉันรู้ว่าแกหนะอยากไปอยู่แล้วแต่ไม่แสดงออกเท่านั้น

 

"ผมยังไงก็ได้ครับ"ลูกชายเอ่ย ขี้เก๊กแต่เด็กเลยลูกชายฉัน

 

"แสดงว่าอยากไปเหมือนกันสินะ"แม่ฉันหนะต้องรู้ทันลูกชายเสมอแหละก็เลี้ยงมาแต่แบเบาะหนิหนา

 

"แม่หนึ่งขาน้องบลิ้งค์อยากเล่นน้ำตกคะ"ลูกสาวเริ่มเสนอความคิดเห็น

 

"แล้วคุณว่าไงหละคะ"ฉันมองหน้าเขาเพื่อรอคำตอบ เพราะเขาก็เป็นคนร่วมเดินทางในทริปนี้ด้วย ส่วนลูกชายยังไงก็ได้

 

"ผมยังไงก็ได้ครับ แค่คุณพาผมไปเที่ยวก็ดีแล้ว"เขาเอ่ยแล้วยิ้มให้ฉันเช่นเคย

 

"ไปน้ำตกก็ดีเหมือนกันนะยัยหนึ่งไม่ร้อนด้วย"แม่เอ่ยสมทบ

 

"แม่กับพ่อไปด้วยกันไหมคะ"ฉันเอ่ยชวนพวกท่าน

 

"ไม่หละพ่ออยู่บ้านดีกว่า"พ่อเอ่ยปฏิเสธ

 

"แม่ก็ไม่ไป พาพ่อแมทกับหลาน ๆ ไปเที่ยวให้สนุก ๆ แล้วกันนะลูก"แม่เอ่ย

 

หลังจากนั้นพวกเราก็แยกย้ายไปเต็มตัวเพื่อไปเที่ยววันพรุ่งนี้

 

----แมทธิว----

 

วันนี้ผมตื่นแต่เช้าเพื่อเตรียมตัวไปเที่ยว ผมรู้สึกดีใจมากที่ได้ที่ได้ไปเที่ยวกับลูก ๆ และน้ำหนึ่ง

 

"ลุงแมทนั่งหน้ากับแม่หนึ่งเลยครับ"ผมเดินมาก็เห็นว่าเด็ก ๆ นั่งอยู่เบาะหลังรถแล้ว ผมว่าลูกๆ คงดีใจที่ได้ไปเที่ยวนั่นแหละ เพราะตอนนี้พึ่งจะตีห้าครึ่งเอง ผมนึกว่าผมมาเช้าแล้วนะ แต่ลูก ๆ ผมตื่นเช้ากว่าอีก

 

"คุณหนึ่งมีอะไรให้ผมช่วยยกไหมครับ"ผมเดินไปที่น้ำหนึ่งที่กำลังจัดของเพื่อขึ้นรถอยู่

 

"ตรงนั้นคุณยกไปได้เลยคะ ฉันขอจัดอาหารใส่ตะกร้าก่อน"น้ำหนึ่งเอยโดยไม่ได้มองหน้าผม

 

"หมดนี้เลยนะครับ"จากนั้นผมก็ยกของไปที่รถ

 

"ลุงแมทให้ผมช่วยไหมครับ"ผมมองไปที่ลูกชายวัยสี่ขวบ ตัวเล็กแค่นี้คงช่วยอะไรไม่ได้หรอก

 

"ไม่เป็นไรหรอกครับ เดี๋ยวลุงยกเองอีกรอบเดียวก็หมดแล้วครับ

 

"อ๋อครับ"จากนั้นผมก็ไปยกของที่เหลือ

 

"เสร็จแล้วหรือครับ ผมยกให้ไหมครับ"ผมพูดทั้งที่ของเต็มมืออยู่

 

"ไม่ต้องหรอกคะ แค่นี้คุณก็ไม่มีมือจะถือแล้ว"น้ำหนึ่งเอ่ยแล้วก็ถือตะกร้าเดินออกมา

 

"ของหมดแล้วใช่ไหมครับ"ผมเอ่ยถามน้ำหนึ่ง เพื่อความแน่ใจว่าขนมาครบแล้วนอกจากที่น้ำหนึ่งบอกผม

 

"ครบแล้วคะ ขึ้นรถเถอะคะ"

 

"ให้ผมขับรถให้ไหมครับ"ผมเอ่ย ผมรู้สึกแปลกหนะเวลาผู้หญิงขับรถให้นั่ง

 

"คุณไม่รู้ทางฉันขับเองดีกว่าคะ"ใช่แล้วผมบอกเธอว่าผมไม่รู้ทางหนิ

 

"ผมลืมนะครับ"ผมรีบพูดแก้ตัวในทันที

 

"ไปกันเถอะคะจะหกโมงเช้าแล้ว"วันนี้เราไปเที่ยวน้ำตกกัน ซึ่งอยู่กันคนละอำเภอที่เราอยู่ตรงนี้ น้ำหนึ่งบอกว่ากว่าจะถึงก็ใช้เวลาเกือบสี่ชั่วโมงเลย เพราะที่บ้านของน้ำหนึ่งอยู่ค่อนไปทางชายแดนหนะ ถือว่าใกล้มากเลยหลพ

 

ขับรถไปได้สี่ชั่วโมงก็ถึงน้ำตก จริง ๆ ผมก็ไม่อยากมาหรอกนะ สงสารน้ำหนึ่งขับรถมาตั้งใกล้ แต่อีกนัยหนึ่งก็ดีใจที่ได้มีโอกาสมาเที่ยวเป็นครอบครัวครั้งแรก.

 

"เย้ถึงแล้ว"พอรถจอดปุ๊บเสียงใส ๆ ของลูกสาวก็ดังขึ้นหลังจากหลับมาตลอดทาง

 

"จะดีใจอะไรขนาดนั้นยัยน้อง เสียงเราหนะแสบแก้วหูมากอ๊ะ"ลูกชายเอ่ยขัดลูกสาวที่กำลังดีใจที่ถึงที่เที่ยว ทั้งที่ตัวเองก็ดีใจที่ได้มาเที่ยว แค่มองตาก็รู้แล้วหละ ผมไม่รู้ว่าลูกขี้เก๊กเหมือนใคร

 

"แม่หนึ่งขาน้องบลิ้งค์อยากเล่นน้ำแล้วคะ"ผมรู้ว่าลูกสาวคงจะให้น้ำหนึ่งช่วยเรื่องเปลี่ยนชุด ผมเห็นตะกร้ามีชุดสำหรับเด็ก ๆ ด้วย

 

"ได้สิคะ เดี๋ยวมาเราไปเปลี่ยนชุดกันนะคะ"น้ำหนึ่งบอกกับลูกสาว

 

"ลุงแมทเล่นน้ำด้วยกันนะครับ ลุงสัญญากับไว้แล้ว"ใช่แล้วครับเมื่อคืนก่อนผมจะกลับที่พักผมได้ให้สัญญากับพวกเขาว่าจะเล่นน้ำด้วยกัน เพราะว่าน้ำหนึ่งเป็นวันนั้นของเดือน ตอนแรกผมกะจะเปลี่ยนใจแล้วว่าไปเที่ยวที่ใกล้ดีกว่า แต่น้ำหนึ่งบอกไม่เป็นไรเธอไหว เพราะมันใกล้หมดแล้ว

 

"ลุงไม่ลืมหรอกครับ นี่ไงลุงเอาชุดมาเปลี่ยนด้วย"จากนั้นพวกเราก็เอาสะเบี่ยงไปไว้ที่แคร่พักสำหรับนักท่องเที่ยว

 

"เดี๋ยวคุณพาน้องบลิ้งค์ไปเปลี่ยนชุดก่อนเถอะ เดี๋ยวผมกับตาไบร์ทจะดูของให้ก่อน คุณกับน้องบลิ้งค์กลับมาเมื่อไหร่ผมกับตาไบร์ทค่อยไปเปลี่ยน"ใช่ต้องมีคนเฝ้าของไว้ไม่งั้นของอาจจะหายได้

 

"โอเค ไปกันเถอะคะน้องบลิ้งค์"น้ำหนึ่งกลับน้องบลิ้งค์ไปเปลี่ยนชุดไม่นาน ก็เป็นตาผมกับตาไบร์ทไปเปลี่ยนบ้าง จากนั้นเราสามคนก็เล่นน้ำที่น้ำตกกัน โดยที่เด็กใส่เสื้อชูชีพไว้

 

เราสามคนเล่นน้ำจนเหนื่อยเด็ก ๆ ก็ชวนผมขึ้นจากน้ำไปหาของกินที่น้ำหนึ่งนำมาด้วย

 

"ค่อย ๆ ทานกันสิคะ เดี๋ยวก็ติดคอกันหรอก"นี่ก็บ่ายแล้ว ถึงแม้ว่าระหว่างทางเราจะกินแซนวิชที่น้ำหนึ่งเตรียมไว้ก็ตาม แต่คงจะย่อยไปตอนเล่นน้ำแล้วหละ

 

"คุณก็เหมือนกันค่อยทานก็ได้คะ ไม่มีใครแย้งคุณหรอก ฉันเตรียมมาเยอะ"น้ำหนึ่งเตรียมของกินมาเยอะจริง ๆ ไม่ว่าจะข้าวเหนียวหมูทอด ไก่ทอด ผลไม้อาทิเช่น แอปเปิ้ล ฝรั่งที่ปอกใส่กล่องไว้

 

"ผมหิวนะครับ ขอโทษที่กินมุมมามไป"ผมเอ่ยขอโทษน้ำหนึ่งไป ผมโตแล้วแท้ ๆ แต่กลับทานเหมือนเด็ก ๆ ไปได้

 

"ฉันไม่ได้ตั้งใจว่าคุณหรอกคะ กลัวคุณติดคอตายไปเสียก่อน เรายิ่งอยู่ไกลจากโรงพยาบาลด้วย"ตอนแรกฟังดูจะดีนะ แต่ไปๆมาๆ แช่งผมซะงั้น

 

"โถ่คุณอะคิดจะแช่งผมหรอ"ผมต้องหยุดพูดแล้วหันไปดูลูกสาวที่หัวเราะออกมา

 

"คิก คิก คิก"

 

"เป็นอะไรไปคะ อยู่ ๆ ก็หัวเราะ"น้ำหนึ่งเอ่ยถามลูกสาว

 

"แม่หนึ่งกับลุงแมทเหมือนพระเอกนางเอกในละครเลยคะ เดี๋ยวต่อไปก็คงเป็นแฟนกันใช่ไหมคะ"ลูกสาวผมบ้างครั้งก็ชอบดูละครตามคุณยายนะครับเลยเอามาจินตนาการเอง แต่ผมก็อยากให้เป็นแบบในละครบ้างนะครับมันง่ายดี อย่างเรื่องผมเป็นต้น ทำนางเอกท้อง แล้วมาพูดอะไรนิดอะไรหน่อยงานเอกก็ให้อภัยง่าย ๆ

 

"น้องบลิ้งค์แก่แดดใหญ่แล้วเรา"น้ำหนึ่งรีบเอ็ดลูก แต่ผมสังเกตว่าเธอหน้าเริ่มแดง ๆ

 

"ก็น้องบลิ้งค์อยากให้แม่หนึ่งเป็นแฟนกับลุงแมทนี่คะ น้องบลิ้งค์อยากมีพ่อกับเขาบ้าง"ผมรู้สึกผิดขึ้นมาเลย

 

"น้องบลิ้งค์คะ"น้ำหนึ่งกอดน้องบลิ้งค์ทันที

 

"แม่หนึ่งครับเมื่อไหร่พ่อจะกลับมาสักทีครับ แม่หนึ่งบอกว่าพ่อบินไปบน อีกไม่นานก็จะกลับมาแล้ว"ผมรู้สึกผิดอีกแล้ว นี่ผมทำให้ลูก ๆ กลายเป็นเด็กมีปมด้อยหรือนี่

 

"ฮึก ฮึก ฮือ ฮือ"แล้วอยู่ ๆ น้องบลิ้งค์ก็ร้องออกมาเสียงดัง

 

"โอ๋ไม่ร้องนะคะน้องบลิ้งค์"น้ำหนึ่งโอ๋เท่าไหร่ก็ไม่มีท่าทีที่จะหยุด ส่วนลูกชายก็เหมือนน้ำตาจะคลอ ๆ เล็กน้อยแต่ไม่ร้องออกมา

 

"ไม่ร้องนะครับน้องบลิ้งค์ หนูอยากมีพ่องั้นลุงจะเป็นพ่อให้หนูเองนะครับ"ผมตัดสินใจพูดออกมา เพราะเห็นว่าลูก ๆ อยากมีพ่อ และผมก็เป็นพ่อของพวกแกจริง ๆ ทำไมลูก ๆ จะเรียกผมว่าพ่อไม่ได้หละ

 

"ฮึก ฮึก จริง ๆ หรือคะลุงแมท"น้องบลิ้งค์ที่ร้องไห้โฮเมื่อครู่กลับกลั้นร้องมีเสียงสะอึ้นเล็กน้อย

 

"จริงสิครับมาหาแด๊ดดี้กันนะครับ"ผมเป็นฝรั่งไงต้องให้ลูกเรียกแด๊ดดี้ น้องบลิ้งค์เข้ามากอดผมอย่างแน่น ส่วนตาไบร์ทมองผมแต่ไม่กล้าเข้ามา คงเห็นว่าผมไม่ได้เรียกแกนั่นแหละ

 

"มาหาแด๊ดดี้สิครับไบร์ท"ผมเอ่ยเรียกแกก่อนลังเลเล็กน้อย แล้วแกจึงเข้ามาสวมกอดผม ส่วนน้ำหนึ่งมองหน้าผม ผมเห็นสายตาน้ำหนึ่ง เธอบอกทางสายตาอย่างกล่าวโทษผม ผมจึงทำเป็นไม่สนใจเธอ แล้วกลับมาสนใจลูก ๆ แทน

 

เริ่มแสดงบทบาทของพ่อแล้วนะคะ รอกันต่อไปนะคะว่าเมื่อไหร่จะได้เป็นสามีและพ่อตัวจริงกันสักที แล้วเมื่อเช่นเคยหากมีข้อผิดพลาดสามารถติดชมกันได้เช่นเคยนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว