facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ผมขอโทษ

คำค้น : ตบจูบ ขืนใจ ท้อง พระเอกเลว หอบลูกหนี

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 14 ก.ค. 2564 14:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ผมขอโทษ
แบบอักษร

 

 

ราเชนทร์วางคนในอ้อมแขนลงบนที่นอนหนานุ่มอย่างเบามือ ตาคู่คมมองดวงหน้าหวานซีดเผือด มองเรื่อยไปตามเนื้อตัวเขียวช้ำ เขาผิดเองที่พาเธอมา จนเธอได้รับอันตราย ภูดิศน่าจะมีความเมตตาบ้าง เธอก็แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆที่ไม่มีทางสู้ มือแกร่งบิดผ้าขนหนูชุบน้ำหมาดๆ แล้วเช็ดลงบนใบหน้าเนียนอย่างเบามือ ลากเรื่อยไปตามลำคอระหง ตาคมเข้มปิดลงแล้วเบือนหน้าไปอีกทาง เมื่อแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตที่เธอใส่ออกจากรังดุม เพื่อเช็ดทำความสะอาดเนื้อตัวให้เธอ ผ้าขนหนูสีขาวสะอาดถูกนำมาปิดบังร่างเปล่าเปลือยเอาไว้ เมื่อชายหนุ่มบรรจงเช็ดคราบเลือดออกจากท่อนขาขาวเนียน ตาคมเข้มหลับลงอีกครั้ง เมื่อสอดมือเข้าไปใต้ผ้าขนหนูผืนใหญ่ เพื่อทำความสะอาดให้ทั่วทุกจุด เธอเป็นของต้องห้ามที่ไม่ควรแตะต้อง แต่เขาก็ปล่อยเธอไว้แบบนี้ไม่ได้ ความเย็นจากผ้าขนหนูผืนนุ่มที่สัมผัสลงมาบนผิวเนื้อ ปลุกคนหมดสติให้รู้สึกตัว ตากลมโตค่อยๆปรือขึ้น ภาพช่วงบนเปล่าเปลือยที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของบุรุษเพศ ทำให้เธอตกใจจนแทบสิ้นสติ ร่างบางผวาลุกขึ้นนั่ง แขนเรียวกอดตัวเองเอาไว้ มองคนตรงหน้าอย่างหวาดระแวง ราเชนทร์มองหน้าหญิงสาว เมื่อเห็นเธอรู้สึกตัวก็เบาใจ ร่างสูงขยับเข้าหา ร่างบางถอยหนีไปจนชิดขอบเตียง มองเขาอย่างไม่ไว้วางใจ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ทำให้เธอรู้ว่าไว้ใจใครไม่ได้ทั้งนั้น ราเชนทร์นั่งลงบนเตียง มองคนที่นั่งกอดตัวเองด้วยความห่วงใย เธอมีไข้เขากำลังจะปลุกให้ลุกขึ้นมากินยาอยู่พอดี

ตากลมโตก้มสำรวจตัวเอง แล้วกอดกระชับผ้าขนหนูที่ห่อกายให้แน่นขึ้น เมื่อตระหนักได้ว่าเธออยู่ในสภาพไหน 

"ทานข้าวนะครับ จะได้ทานยา"

"อย่ามายุ่งกับฉัน"น้ำตาร่วงเมื่อพูดประโยคนี้ออกมา เธอไม่ต้องการความห่วงใยจากเขา ราเชนทร์มองคนตรงหน้า เขารู้ว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น คงทำให้เธอเกลียดเขามาก

"ผมขอโทษ"

"ฮึก!"ทันทีที่เขาเอ่ยคำว่าขอโทษ น้ำตาและเสียงสะอื้นที่พยายามกลั้นไว้ก็หลุดออกมา เธอไม่อยากได้ยินคำนี้ ขอโทษแล้วได้อะไร เมื่อเธอถูกย่ำยีไปแล้ว 

"ขอโทษ...มันจะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีกแล้ว ผมสัญญา"พูดพร้อมกับขยับเข้าไปหา มือแกร่งดึงคนที่นั่งสะอื้นเข้ามาในอ้อมแขน แล้วกอดเธอไว้แนบอก

"ฮือๆๆ คนใจร้าย!"อิงวราร้องไห้ออกมา เมื่อไม่อาจกลั้นความเสียใจเอาไว้ได้ สองแขนที่ทุบตีเขาตกลงข้างตัว เมื่อถูกรวบเข้าไปหาอกกว้าง ใบหน้าสวยที่อาบไปด้วยน้ำตาฝั่งอยู่กับอกแกร่ง เมื่อราเชนทร์ใช้มือกดมันเอาไว้ แล้วลูบศีรษะเธอไปมา เพื่อปลอบให้เธอหลุดพ้นจากความเสียใจ

"จะไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีกแล้ว ผมสัญญา"สัญญาแม้จะยังไม่รู้ว่าจะทำยังไง แต่เขาจะไม่ยอมให้ภูดิศทำร้ายเธออีกแล้ว 

"ฉันไม่เชื่อ คุณใจร้าย"

"ผมสัญญา"คำสัญญาที่หนักแน่นของเขา ทำให้คนที่ซุกอยู่กับอกกว้าง เงยหน้าขึ้นมองเขาทั้งน้ำตา ตากลมโตสบกับตาคมเข้ม ความเงียบเข้าปกคลุม เมื่อต่างก็มองตากันและกัน

สายลมที่พัดเข้ามาทางหน้าต่าง กระทบผ้าม่านผืนยาวที่ทิ้งตัวลงพื้นปลิวไสว เสียงโมบายดังเป็นจังหวะ เมื่อถูกสายลมหยอกล้อ  นิ้วเรียวกรีดไล้ลงบนริมฝีปากสีคล้ำที่แตกยับ ก่อนจะไล้เรื่อยไปตามรอยแตกบนใบหน้าของเขา มือหนากำมือบางเอาไว้ แล้วยกขึ้นไปแนบกับแก้มสาก

"เจ็บมากไหมคะ"คำถามของเธอไม่ได้รับคำตอบ มีเพียงปลายนิ้วที่กรีดไล้ลงบนแก้มเนียนใส เพื่อเช็ดน้ำตาให้เธอ ใบหน้าหล่อเหลาก้มลงมาหา อิงวรากลืนน้ำลายลงคอ หลับตาลงเมื่อไอร้อนเป่ารดริมฝีปาก ราเชนทร์หลุบตามองริมฝีปากสีซีดที่แตกช้ำ ถอนหายใจออกมาเบาๆ แล้วกดหน้าผากลงมาบนหน้ามน จมูกโด่งสัมผัสกับจมูกเล็กอย่างแผ่วเบา หลับตาลงเพื่อข่มกลั้นความรู้สึกที่กำลังเกิดขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาส่ายไปมา ปลายจมูกสัมผัสกันอย่างอ่อนโยน

"ทานข้าวนะครับจะได้ทานยา"ตากลมโตลืมขึ้น เมื่อเขาไม่ได้ทำอย่างที่เธอคิดเอาไว้ มือหนาดึงผ้าห่มมาคลุมให้จนถึงคอ ก่อนจะก้าวลงจากเตียงแล้วเดินออกไปจากห้อง ตากลมโตกะพริบถี่ๆเมื่อมองตามแผ่นหลังเขาไปจนลับตา น้ำตาที่แห้งไปแล้วไหลลงมาอีกครั้ง สะอื้นออกมาจนตัวโยน เขาคงรังเกียจเธอ

ร่างสูงยืนพิงหลังกับบานประตู เมื่อตัดใจออกมาจากห้อง ถ้าขืนยังอยู่ต่อเขาคงได้ทำผิดต่อเธอ มือหนายกขึ้นลูบใบหน้า เพื่อเรียกสติให้กลับคืนมา เพราะตอนนี้ความรู้สึกของหัวใจ มีอำนาจมากกว่าความผิดชอบชั่วดี แม้จะท่องจนขึ้นใจว่าเธอคือของต้องห้าม แต่ก็ยังไม่รักดี เพราะหัวใจคอยแต่จะคิดถึงเธอ ภาพวันวานย้อนกลับเข้ามาในหัว ผู้หญิงที่ยุทธนาพามาขัดดอก คือคนที่เขาเฝ้าฝันหา อิงวราคนนี้คือคนที่เขารักตั้งแต่สมัยเรียนมัธยม บางครั้งโลกก็กลมจนน่ากลัว หลายปีมานี้เขาพยายามหลีกเร้นและเก็บซ่อนตัวอยู่ในโลกของเขา แต่กามเทพก็ยังตามตลบหลัง โยนเธอใส่อ้อมแขนของเขา 

"ผมขอโทษ"ทั้งๆที่มีโอกาส แต่เขาก็ไม่เคยแตะต้องเธอเลยแม้แต่ปลายก้อย 

.........................................................................................................

"ต่างคนต่างพูดไม่ออกได้แต่มองตาเท่านั้น รักที่ให้กันเหมือนโดนกลั้นขวางทางไป"อยากร้องเพลง^^(แอบร้องไห้YY)

พาผู้ชายร้ายๆมาส่งแล้วจ้า ฝากติดตามด้วยนะคะ

อีบุ๊คเรื่องใหม่ One night stand ครั้งเดียวชั่วนิรันดร์ โปร 29 บาท เหลืออีก 10 วันฝากด้วยนะคะ

ฝากผลงานอีบุ๊คนามปากกามณีภัทรสร ใน Mebmarket ด้วยนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว