ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เรื่องราวในอดีต

ชื่อตอน : เรื่องราวในอดีต

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 202

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ค. 2564 20:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เรื่องราวในอดีต
แบบอักษร

‘ไปกินข้าวเย็นกันมั้ย’

 

หน้ากระดาษเอสี่สีขาว เขาเเขียนข้อความนั้นไว้ และให้เธออ่าน

 

“นี่เวลางานของอิงนะคะบอส”

 

อิงฟ้าถอนหายใจให้กับความเด็กของเขา เขาไม่เคยเปลี่ยนเลยจริงๆ

 

“ก็ได้ครับๆ อ่ะ อันนี้ของจริง”

 

มือหนายื่นเอกสารให้เธอทันทีก่อนที่เธอจะโมโหขึ้นมา

 

คนตัวเล็กรับเอกสารและดูอย่างตั้งใน ผิดกับคนตัวสูงที่เอาแต่จ้องใบหน้าหวานนั้นแทบไม่กระพริบตา

 

“อืม...อิงว่าบอส....” ยังไม่ทันที่จะพูดจบใบหน้าคมก็เลื่อนมาฟังอย่างตั้งใจ มันใกล้เสียจนสัมผัสได้ถึงไออุ่นของอีกฝ่าย

 

“ว่าไงนะ” คนตัวสูงถาม

 

คนตัวเล็กรีบถอยห่างทันทีเมื่อรู้ว่าเขาชักจะเกินไปแล้ว มาทำแบบนี้ที่ทำงานได้ยังไง

 

“อิง ไปดูที่โต๊ะดีกว่าค่ะ ถ้าเสร็จแล้วเดี๋ยวอิงรายงานนะคะ”

 

คนตัวเล็กลุกขึ้นอย่างเร็ว กลับไปที่โต๊ะของตัวเอง ปล่อยให้คนตัวสูงนั่งอมยิ้มกับพฤติกรรมของเธอ

 

อย่างน้อยเธอก็ยังเหลือความเป็นตัวเองอยู่ ไม่ได้เปลี่ยนไปอะไรขนาดนั้น

 

 

เวลาผ่านไปจนกระทั่งถึงเวลาเลิกงาน

 

“ว่าไงอิง ไปกินข้าวเย็นด้วยกันกับพี่มั้ย”

 

คนตัวสูงถามขณะยืนอยู่หน้าลิฟต์

 

“ไม่ว่างค่ะ ต้องรีบกลับ” คนตัวเล็กปฏิเสธทันที

 

“เลิกงานแล้วไม่ต้องทำตัวเป็นทางการก็ได้นะ”

 

“ไม่ได้หรอกค่ะ เจ้านายยังไงก็คือเจ้านาย” หญิงสาวยังคงปั้นหน้ายิ้มให้กับคนตัวสูง

 

จะทำยังไงดีล่ะ ชวนไปไหนเธอก็ไม่ยอมไป ชวนคุยเธอแทบไม่อยากจะคุยกับเขาด้วยซ้ำยกเว้นเรื่องงาน

 

 

“อิง รอด้วย แกเดินเร็วๆ สิไอ้แซม” มะปรางเดินสับขามาทางทั้งสองที่กึ่งดึงกึ่งลากเพื่อนคู่หูของตัวเอง

 

“อ้าว มะปราง แซม เพิ่งกลับเหรอเนี่ย”

 

“ใช่ ว่าจะชวนอิงไปกินข้าวน่ะ ไปด้วยกันนะ” มะปรางเอ่ยปากชวน

 

“ได้สิ กำลังหิวพอดีเลย” อิงฟ้าตอบตกลงทันทีโดยที่เธอให้เหตุผลว่าหิว?

 

อิทธิยังยืนงงกับการสนทนานั้น เมื่อกี้ชวนไหนบอกว่ารีบกลับ

 

“แฮ่ม!” เสียงกระแอมดังมาจากชายที่ยืนข้างๆ เพื่อให้พวกเขารับรู้ว่าเขายังยืนอยู่ทั้งคน

 

“เอ่อ...บอสไม่สบายหรือเปล่าคะ” มะปรางถามอย่างตาใส

 

“เปล่าครับ จะไปกินข้าวเหรอครับ งั้นผมขอไปด้วยคนคงไม่ว่าอะไรนะครับ”

 

คำขอของเขาทำเอาทั้งมะปรางทั้งแซมสตั๊นไปแป๊บ เพราะทุกทีบอสไม่เคยที่จะไปไหนมาไหนกับพนักงานโดยที่ไม่มีงานมาเกี่ยวข้องเลย

 

“อะ อ้อ ได้ครับบอส แหะๆ” แซมยืนเกาหัวอย่างงงๆ

 

 

 

ณ ร้านอาหาร

 

 

“เชิญบอสสั่งอาหารครับ” แซมบอกพลางยื่นเมนูให้ ร้านเดิมที่คุ้นเคยแต่บรรยากาศมันไม่เหมือนเดิม คือมีบอสของเขามาด้วย แถมตอนนี้ยังนั่งข้างๆ เขาด้วย ไม่คิดไม่ฝันเลยจริงๆ ว่าจะได้กินข้าวร่วมวงกับบอส ซึ่งเขาก็ไม่อยากจะฝันด้วย

 

อิทธิรับเมนูมาอย่างเงียบๆ สายตาจดจ้องอยู่ที่เมนูอาหารที่เขาไม่คุ้นเคยนัก เพราะทุกอย่างล้วนแต่เป็นอาหารรสเผ็ดทั้งนั้น ซึ่งเขาไม่ทานเผ็ด!

 

“เอาข้าวผัดแล้วกันครับ” เขาวางเมนูอาหารลงที่เดิมหลังจากที่สั่งเสร็จ

 

“แค่นี้เหรอครับ บอสต้องการน้ำอะไรด้วยไหมครับ”

 

“น้ำเปล่าพอ” เขาตอบสั้นๆ

 

แล้วอิงเอาอะไรไหม” มะปรางถามขึ้นเมื่อเห็นอิงฟ้ามองเมนูอยู่สักพักแล้ว

 

“อืม เอาโจ๊กจ้ะแบบไม่เผ็ด” อิงฟ้าเอ่ยขึ้น

 

“โห่ มากินร้านเด็ดๆ แซ่บๆทั้งทีแต่กินโจ๊กเนี่ยนะ” มะปรางอดที่พูดไม่ได้

 

“แหะๆ อยากกินอะไรอ่อนๆ น่ะ” อิงฟ้ายิ้มแห้งให้มะปราง

 

“ไปๆ ไอ้แซมแกไปกับฉัน”

 

มะปรางว่าพลางลากแซมไปกับตัวเองทันทีปล่อยให้บรรยากาศทั้งโต๊ะอึมครึมยิ่งกว่าเดิมเมื่อไร้เสียงของทั้งสองที่เพิ่งออกไป

 

“ตอนพี่ชวนไหนบอกว่ารีบกลับไง” เขาถามเสียงเรียบ

 

“ก็แค่ไม่อยากไปด้วย” คนตัวเล็กตอบหน้าตาย

 

“คุยกับพี่ดีๆ หน่อยสิ” เขารู้ว่าเธอคงยังไม่ให้อภัยเขาง่ายแน่ๆ รู้ตัวว่าทำให้เธอเจ็บปวดแต่เขาไม่มีทางเลือกจริงๆ

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว