ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

9.อดีตของลิลลี่และทอมจบ

ชื่อตอน : 9.อดีตของลิลลี่และทอมจบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 163

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ค. 2564 13:26 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
9.อดีตของลิลลี่และทอมจบ
แบบอักษร

----ทอม----

 

หลังจากผมได้ร่วมรักกับลิลลี่ในครั้งแรก ครั้งต่อ ๆ ไปก็ต่อมี เพราะผมได้ติดใจเธอไปเสียแล้ว ก่อนที่เธอจะจากผมไป แต่ไม่นานหรอกผมจะตามไปหาเธอถึงฝรั่งเศสเลย ผมมั่นใจแน่แท้แล้วว่าลิลลี่นี่แหละคือคนที่ผมจะอยู่ด้วยไปจนวินาทีสุดท้ายของชีวิต ผมบอกเลยว่าผมไม่ใช่คนเจ้าชู้ ดูจากที่ผ่านมาก็ได้นะ ผมไม่เคยบอกเลิกใครก่อน และไม่เคยมีใครใหม่ก่อนบอกเลิก

 

"พี่ทอมขาเหลืออีกอาทิตย์เดียวแล้วนะคะ ที่ลิลลี่จะอยู่ที่อังกฤษ ลิลลี่คงคิดถึงพี่ทอมมากเลยคะ"ลิลลี่มักนับถอยหลังทุกวัน พร้อมกับคำว่าคิดถึงผม

 

"รอพี่อีกไม่เกินปีนะลิลลี่ แล้วพี่จะตามไปหาเธอแล้วเราจะแต่งงานกันนะ แล้วเธออย่าเปลี่ยนใจไปจากพี่เด็ดขาด จำไว้ว่าพี่รักเธอ พี่รักเธอนะลิลลี่"จากนั้นผมก็จูบไปที่ริมฝีปากเล็ก ๆ ของเธอ

 

"อือ อือ อือ"จนเธอส่งเสียงครางออกมาเล็กน้อย

 

"ลิลลี่พี่ไม่ไหวแล้วพี่ขอนะ"จากนั้นผมก็เริ่มบรรเลงบทรักกับเธอจนเธอเริ่มหมดแรงผมจึงปล่อยเธอให้นอน แล้วผมก็เปิดลิ้นชักเพื่อสวมแหวน เพื่อเป็นการตีตราจองเธอไว้

 

"พอดีเลย"ผมเอ่ยออกมาหลังใส่ เพราะแหวนวงนี้ผมกะประมาณแล้วเอาไปสั่งทำอีกที

 

สายวันต่อมาผมตื่นนอนก็ลิลลี่เหมือนเช่นเคย ผมจึงเข้าห้องน้ำเพื่อทำกิจส่วนตัวจนเสร็จและเข้าครัวเพื่อทำอาหารให้เธอ

 

"กรี้ดดด พี่ทอม"อยู่ ๆ ผมก็ได้ยินเสียงกรี้ดของลิลลี่ดังออกมาจากห้องนอน ดีที่ห้องผมเป็นห้องเก็บเสียงนะ ไม่งั้นคนอื่นคงมาเคาะประตูด่าผมเป็นแน่

 

"ลิลลี่เป็นอะไรหรือเปล่าครับ"ผมเดินมาที่ห้องก่อนจะเอ่ยถามเธอ

 

"ฮือ ฮืออออ"อยู่ลิลลี่ก็ร้องไห้ออกมา

 

"เป็นอะไรไปหรือเปล่าครับลิลลี่ หรือไม่สบายตรงไหน"ผมตกใจมากที่อยู่ ๆ เธอก็ร้องไห้

 

"เปล่าคะลิลลี่ดีใจต่างหากคะ ขอบคุณนะคะสำหรับแหวนวงนี้"เธอยกมือขึ้นเพื่อโชว์แหวนให้ผมดู

 

"พี่จองเธอไว้แล้วนะ ห้ามเปลี่ยนใจไปจากพี่เด็ดขาด"ฟอดดด ลิลลี่เขามากอดและหอมแก้มผม

 

"ลิลลี่มอบของมีค่าที่สุดให้พี่ทอมแล้ว ลิลลี่คงไม่เปลี่ยนใจจากพี่ทอมแล้วหละคะ"ผมรู้สึกโล่งอกไปนึกว่าเธอเป็นอะไรไปเสียอีก

 

"ชอบหรือเปล่าครับ"ผมเอ่ยถามเธอ แต่ดูแล้วเธอน่าจะชอบแหละ

 

"ของที่พี่ทอมให้ลิลลี่ ลิลลี่ก็ชอบหมดแหละคะ"แล้วเธอก็ส่งยิ้มให้ผม

 

"ไปล้างหน้าแปรงฟันเลยครับ เดี๋ยวจะได้มาทานอาหารเช้าพร้อมกันครับ หลังจากนั้นผมกับลิลลี่ก็ทานอาหารเช้าพร้อมกัน

 

และแล้วความสุขของผมก็หมดไป วันนี้คือวันที่ลิลลี่จะกลับฝรั่งเศส ผมมาส่งเธอที่สนามบิน

 

"เดินทางปลอดภัยนะลิลลี่ ถึงแล้วโทรหาพี่ด้วยนะครับ"ผมเอ่ยบอกเธอก่อนเธอจะเดินจากผมไป

 

ผ่านไปได้สองเดือนสองเดือนอยู่แฟนผมคนที่เป็นแอร์เธอก็กลับมา

 

"ฮึก ฮึกทอม"เธอร้องไห้พร้อมกอดผมแต่ตอนนี้ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยรอยซ้ำ

 

"โจแอนคุณเป็นอะไร"ผมเอ่ยถามเธอ โดยเธอเอาแต่ร้องไห้

 

"ฮึก ฮึก ฉันขอเข้าไปข้างในหน่อยได้ไหม"ผมได้แต่พยักหน้าผมเปิดประตูกว้างเพื่อให้เธอเข้ามาในห้อง จากนั้นผมก็พาเธอไปนั่งในห้อง แล้วไม่นานเธอก็เอ่ยพร้อมน้ำตา เธอนอกใจผมไปคบกับเศรษฐีชาวรัสเซีย พอคบกันได้สองเดือนเขาก็ชวนเธอไปอยู่รัสเซียกับเขาพบให้เธอออกจากงาน เธอก็ทำตามที่เขาบอก แต่พอเข้าเดือนที่สี่เขามีท่าทีเปลี่ยนไปมาก คือเขาลืมหึงเธอ เธอไม่สามารถจะออกไปไหนได้เลยนอกจากในบ้าน แม้แต่ลูกน้องเขาเองเขาก็ยังหึง และระยะหลังเขาหึงเธอกับลูกน้อง จนเขาเริ่มลงมือทำร้ายเธอซึ่งเรื่องเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่เดือนมานี้ เหตุเพราะเพื่อนเขามาหาเขาที่บ้านแล้วบังเอิญเธอล้มแล้วเพื่อนเขาอยู่ในจังหวะนั้นพอดี เขาจึงทำต่อยเพื่อนเขาไปหนึ่งที ก่อนจะลากเธอขึ้นไปที่ห้อง เขาข่มขื่นเธอเนื่องจากเธอไม่สมยอม เขาจึงลงมือทำร้ายเธอ และพอเขาลงมือกับเธอไปแล้ว เขารู้สึกผิดจึงปลอบใจเธอโดยพาเธอมาเที่ยว แต่ตัวเขาก็ทำงานไปด้วย เธอจึงฉวยโอกาสหนีเขากลับมาที่อังกฤษและมาหาผมที่นี่

 

"ฉันไม่มีที่ไปแล้วทอม ฉันขออยู่กลับนายที่นี่ได้ไหม"ผมเห็นอยู่นาน เพราะเธอก็เป็นผู้หญิง ผมกลัวลิลลี่รู้จะเข้าใจผมผิด

 

"ได้สิ ยังไงเราก็เป็นเพื่อนกันได้"ผมเห็นว่าเธอเป็นเพื่อนหรอกนะถึงให้เธออยู่ด้วย

 

"ได้สิทอมฉันขอบคุณมากนะ"แต่ผมเห็นสายตาเธอดูผิดหวังเล็กน้อย

 

ผ่านไปแล้วหนึ่งอาทิตย์ที่โจแอนมาอาศัยอยู่กับผมที่ห้อง ผมออกไปทำงานทุกวันและจะกลับอีกทีค่ำ ผมทำแบบนี้เป็นประจำ

 

"ทอมคุณกลับมาแล้วหรอ"ผมมองหน้าโจแอนทันที เธอไปไวท์มาจากที่ไหนเนี่ย ปกติโจแอนดื่มแค่นิดเดียวก็เมาแล้ว ดูแล้วเธอน่าจะพึ่งดื่มไม่เท่าไหร่หรอกนะ

 

"โจแอนคุณเมาแล้ว เลิกดื่มเถอะ"ผมแย้งแก้วจากมือของเธอออกทัน

 

"ทำไมไม่มีใครรักฉันเลย คุณรู้ไหมทอม วันนี้ฉันออกไปข้างนอกมา บังเอิญฉันเห็นเขาเข้า ไหนว่าเขารักฉันไง ทำไมเขาต้องทำกับฉันอย่างนี้ด้วย"เธอได้แต่พร่ำพรรณาแล้วก็กำลังจะดื่มไวท์อีก

 

"อ๊อก อ๊อกแหวะ"สวรรค์เธออาเจียนใส่เสื้อผม

 

"หือเหม็นมากอะ"ผมจำต้องถอดเสื้อออก ส่วนโจแอนเธอหลับไปแล้ว ผมจำต้องอุ้มเธอเข้าไปในห้องโดยสภาพเปลื่อยท่อนบน แล้วผมก็วางเธอไว้บนเตียงซึ่งอยู่คนละห้องกับห้องผม ผมห่มผ้าให้เธอกำลังจะออกมา โจแอนเธอก็จะเกิดอาเจียนอีกครั้ง แต่ครั้งนี้เธอรีบเข้าไปห้องน้ำทันทีและอาเจียนอยู่นาน จนผมต้องเข้าไปดู

 

"โจแอนเธอเป็นไงบ้าง"เธอไม่ทันตอบก็อาเจียนอีก จนเธอเริ่มหน้าซีด

 

"โจแอนผมว่าคุณไปหาหมอเถอะ ดูอาการคุณจะไม่ค่อยดี"ผมพูดจบเธอก็อาเจียนอีกครั้ง

 

สุดท้ายผมก็พาโจแอนไปหาหมอจนได้ และผลปรากฏว่าโจแอนเธอท้องได้แปดสัปดาห์แล้ว หมอตรวจดูแล้วเด็กในท้องเธอแข็งแรงดี เมื่อรับยาเสร็จผมก็พาโจแอนกลับห้องทันที แต่เมื่อผมเปิดประตูเข้ามาผมต้องตกใจพร้อมกับดีใจไปพร้อมกัน เพราะคนที่ผมคิดถึง อยากกอดอยากหอมเธอกลับมาอยู่ต่อหน้าผมนี่เอง

 

"พี่ทอมพี่ทำกับลิลลี่แบบนี้ได้ไงคะ ฮึกฮึก"ผมเกือบลืมไปเลย ผมไม่เคยบอกลิลลี่ว่าผมให้โจแอนมาอยู่ด้วย

 

"อุ๊บ"โจแอนเหมือนจะอาเจียนอีกแล้วเธอส่งถุงยาให้ผมและวิ่งผ่านหน้าลิลลี่ไปในทันที

 

"อ๊อก อ๊อก แหวะ"เสียงอาเจียนโจแอนดังมายั้นด้านนอก

 

"ลิลลี่พี่กับเธอไม่ได้เป็นอะไรกันนะครับ"ลิลลี่หยิบถุงยาจากมือผมออกไป แล้วเปิดดู

 

"นี่ไม่ได้เป็นอะไรกันแล้วในท้องของเธอหนะจะมีได้ไง เราเลิกกันเถอะ คุณก็มีครอบครัวของคุณแล้ว"แล้วเธอก็ถอดแหวนออกจากนิ้วมือของเธอ แล้วส่งให้ผม

 

"เอาของคุณคืน แล้วขอให้คุณโชคดีแล้วกัน"ผมสตั้นไปชั่วขณะ ก่อนจะรั้งมือเธอไว้ก่อนที่เธอจะก้าวเดิน

 

"ลิลลี่กำลังเข้าใจพี่ผิดนะ พี่กับโจแอนเราเป็นแค่เพื่อนกัน"ผมจับข้อมือของเธอ ส่วนเธอก็สะบัดข้อมือเพื่อให้ผมปล่อยเธอ

 

"ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ฉันไม่อยากให้มือของฉันต้องมาแปดเปื้อนกับผู้ชายแบบคุณ"เธอสะบัดมือจนหลุดแล้วผลักผมแล้วตรงไปที่กระเป๋าของเธอแล้วรีบออกไป ผมรีบตามออกไปจนทัน

 

"ถ้าคุณยังตามฉันมาอีกเราคงจะมองหน้ากันไม่ติด ฉันขอหละฉันไม่อยากเห็นหน้าคุณในตอนนี้"คำพูดนี้ผมจึงต้องปล่อยเธอไป ไว้ผมค่อยอธิบายให้เธอฟังอีกทีแล้วกัน

 

จนเวลาผ่านไปผมต้องทำงานและสะสางปัญหาของโจแอนด้วย เพราะเธอผมถึงได้มีปัญหากับลิลลี่ ผมจึงแอบหาเบอร์โทรศัพท์ของแฟนเธอ แล้วแอบติดต่อแฟนเธอเพื่อกลับมารับเธอกลับไป แต่ผมไม่ได้ผลักไสโจแอนหรอกนะ ก่อนที่ผมจะบอกแฟนเธอว่าโจแอนท้องและอยู่กับผมนั้น ผมต้องลองหยั่งเชิงเขาดูก่อนว่ารักเธอจริงหรือเปล่า จนสุดท้ายผมก็รู้ว่าเขารักโจแอนจริง ๆ และเขาก็ดีใจมากที่โจแอนท้อง แต่กว่าโจแอนจะคืนดีก็ใช่เวลาเกือบเดือนเลยแหละ หมดปัญหาโจแอนแล้ว ส่วนเรื่องของผมตอนนี้ผมติดต่อกับลิลลี่ไม่ได้เลย เธอปิดการติดต่อจากผมไปแล้ว และผมก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับเธอเลย จนสุดท้ายผมทำงานเสร็จก็กลับฝรั่งเศสทันที ช่วงแรก ๆ ผมก็ตามหาเธออยู่จนแด๊ดบ่นผม และให้เลิกตามหาเธอได้แล้ว เพราะแด๊ดอยากให้ผมเขามาช่วยทำงานที่บริษัทของท่านแต่ผมไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ ผมไม่ชอบนั่งในออฟฟิช ไม่งั้นผมคงเลือกเล่นบริหารไปแล้วหละ แต่แด๊ดให้โอกาสผมอีกสิบปีต้องมาบริหารงานที่บริษัท ผมต้องมาอยู่แล้วหละ เพราะผมเป็นลูกชายคนเดียวของแด๊ดไง จริงบริษัทแด๊ดก็เป็นส่วนหนึ่งของงานที่ผมเรียนนะ แด๊ดผมเปิดห้างสำหรับขายวัสดุอุปกรณ์ก่อสร้างแบบครบวงจรที่มีหลายสาขาทั่วโลก ชื่อว่า Probuild department store

 

และแล้วโชคชะตาก็พาผมให้มารู้จักกับเธออีกครั้ง และเป็นอย่างที่เห็นนี่หละครับ ลิลลี่ที่ผมเคยรู้จักได้ไม่มีแล้ว ผมคุยกับเธอ เธอก็คุยกับผมนะ แต่สุดท้ายเรามักทะเลาะกันอยู่ดี แต่ผมชอบนะเวลาที่ได้ทะเลาะกับเธอ มันดีตรงที่ผมได้พูดกับเธอมากกว่าปกติไง แต่สุดท้ายผมโชคร้ายถูกส่งมา อยู่ประเทศไทยเมื่อปีที่แล้วนี้เอง แต่ตอนนี้โอกาสเป็นของผมแล้ว ตอนนี้ผมไม่กล้าชวนเธอทะเลาะด้วยหรอก ผมกลัวจะถูกย้ายอีก ผมรู้เธอเส้นใหญ่พ่อเธอเป็นเลขาของพ่อคุณแมทธิว และได้ข่าวว่าพ่อคุณแมทธิวอยากได้เธอเป็นลูกสะใภ้ แต่ผมดูแล้วคุณแมทธิวคิดกับเธอแค่น้องสาวเท่านั้น ส่วนเธอเธอผมไม่รู้หรอกว่าคิดยังไง ตอนนี้ผมกำลังเปลี่ยนแผนว่าจะทำไงให้ได้ลิลลี่กับมาหาผมดั่งเดิม

 

ชวนเป็นกำลังให้ทอมด้วยนะคะ แต่ก็อยากลืมแมทธิวนะคะ

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว