ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แฟนเก่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 204

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ค. 2564 20:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แฟนเก่า
แบบอักษร

“ขนาดนั้นเลยเหรอวะ เราจะอยู่ถึงปีมั้ยเนี่ย”

 

อิงฟ้ารีบเข้าไปในห้องทันที เพื่อสแตนด์บายรอเขา โต๊ะทำงานของเธออยู่ห้องเดียวกับเขายิ่งทำให้เธอรู้สึกกดดันเข้าไปอีก

 

แอ๊ด!!

 

เสียงเปิดประตูดังขึ้นหลังจากที่เธอเข้ามาในห้องไม่นาน เรื่องที่เขาเม้าส์กันจะเป็นแบบนั้นจริงๆ ไหมนะ

 

“สวัสดีค่ะ ฉันเป็..... “

 

ชะงักทันทีเมื่อเห็นใบหน้าของเขา บุคคลที่เธอเคยคุ้นเคยกับเขาเมื่อหลายปีก่อน เป็นเขา เขากลับมาแล้ว แถมตอนนี้ยังกลายเป็นเจ้านายของเธออีกด้วย

 

“อิงอิง” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นเบาๆ แต่มันก็ดังมากพอที่จะทำให้เธอได้ยินเพราะในห้องเงียบมาก

 

“พี่ธี..ไม่สิ บอสสวัสดีค่ะ”

 

ทันทีที่ดึงสติตัวเองกลับมาได้เธอรีบทักทายเขาทันที หึ! บุคคลที่เธออยากลืมในตอนนั้นกลับมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้า โชคชะตาแกล้งอะไรเธออีก

 

คนที่ทิ้งเธอไปไม่มีแม้แต่คำลา ทิ้งให้เธอจมอยู่กับความสงสัย เอาแต่โทษตัวเองว่าตัวเองทำผิดอะไร ตลอดที่คบกันมาปีกว่าๆ เธอทุ่มเทความรักให้เขาทุกอย่างแต่เขากลับตัดทุกการติดต่อกับเธอทุกช่องทางและหนีหน้าไปเลย การที่ัรับเธอเข้ามาทำงานที่นี่คงเขาคงจะรู้ดีอยู่แล้วสินะ

 

“อิงอิง พี่...”

 

“พี่อะไรกันคะ เราไม่เคยรู้จักกันนะคะ ขอแนะนำตัวอย่างเป็นทางการนะคะ ฉันเป็นเลขาคนใหม่ของบอส อิงฟ้าค่ะ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”

 

น้ำเสียงของเธอไม่เหมือนก่อน เขาสังเกตได้ ถึงเธอจะพูดปกติ แต่น้ำเสียงกลับเย็นชาขึ้นมาก

 

“ครับ หวังว่าจะอยู่กับเราไปนานๆ นะครับ” เขาพูดแค่นั้นแล้วเดินไปนั่งที่โต๊ะทันที

 

อิธทิก้มหน้าก้มตาทำงานของตัวเองต่อไป โดยที่ยังลอบมองหญิงที่ไม่ได้เจอกันนานเป็นพักๆ

 

“บอสต้องการกาแฟไหมคะ เดี๋ยวอิงจะไปชงให้”

 

“พี่เอาแบบเดิมแล้วกัน”

 

“แบบเดิมของ บอส คือรสชาติไหนคะ” หญิงสาวเน้นคำว่า บอส เพื่อบอกย้ำสถานะของเขาในตอนนี้

 

“อิงอิง ลืมเรื่องของผมหมดแล้วเหรอ”

 

“เรื่องที่ไม่น่าจดจำอิงไม่เอามาจำให้รกสมองหรอกค่ะ รสชาติของบอสเป็นแบบไหนกันคะ”

 

“เอาแบบที่อิงอิงชอบเลยครับ”

 

“ได้ค่ะ สักครู่นะคะ” หญิงสาวเดินออกจากห้องไปโดยที่ไม่ลืมที่จะพูดบางอย่างกับเขาก่อนเปิดประตู

 

“กรุณาเรียกอิงฟ้าด้วยนะคะ เดี๋ยวคนอื่นจะหาว่าได้รับตำแหน่งนี้เพราะใช้เส้นสาย”

 

ชายหนุ่มนั่งอึ้งอยู่โต๊ะ ไม่คิดว่าเธอจะเปลี่ยนไปขนาดนี้ เมื่อก่อนเธอเคยเป็นผู้หญิงอ่อนหวาน พูดจาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนมาโดยตลอด ผิดกับในตอนนี้เธอเย็นชาขึ้นมาก

 

ตั้งแต่เขากลับมาก็ได้มาบริหารที่นี่ ใครจะไปรู้ว่าเธอจะมาสมัครที่บริษัทของเขา เขาเลยไม่พลาดโอกาสนี้ให้ชัชชาติ อาของเขารับเธอเข้าทำงานโดยด่วน

 

 

 

“นี่ อิงฟ้า เป็นไงบ้างโอเคมั้ย” มะปรางแอบมาถามเมื่อเห็นอิงฟ้าก้าวออกมาจากห้อง

 

“อะไรโอเค บอสน่ะเหรอ”

 

“เธอก็รู้ว่าฉันหมายถึงใคร รีบๆ บอกมา” เธอกระซิบกระซาบ

 

“ก็ปกติดีนิ หึ!” อิงฟ้าเค้นเสียงหัวเราะในลำคอ ตลกในโชคชะตาของตัวเอง

 

“หัวเราะแบบนั้นหมายความว่าไง รีบๆ พูดเร็ว” ความขี้เผือกของเพื่อนร่วมงานคนนี้ระดับไหนกันเนี่ย

 

“เขาก็ไม่เห็นจะโหดอะไรเลยนะ ก็ปกติดี”

 

“เป็นงั้นไป ยังไงก็ช่างเถอะ ดีแล้วๆ ฉันไปทำงานล่ะ”

 

มะปรางเดินสะบัดตูดกลับไปนั่งที่เดิมทันทีหลังจากสอดแนมเสร็จทำเอาอิงฟ้าต้องส่ายหน้าเบาๆ

 

ก๊อกๆ

 

“กาแฟมาแล้วค่ะ”

 

“ขอบคุณนะ” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นสายตายังจดจ้องใบหน้าคนตัวเล็กอย่างสังเกต

 

 

มือหนายกถ้วยกาแฟขึ้นมาจิบพลางมองไปที่งานตรงหน้า

 

 

‘ไม่เป็นไรเลยเหรอวะ หรือจะชอบรสขม’ อิงฟ้าคิดในใจ เพราะเธอชงขมมาก ขนาดลองชิมดูยังแทบกลืนไม่ลง

 

ชายหนุ่มยังคงมีสีหน้านิ่งเรียบพลางยกกาแฟจิบเรื่อยๆ นอกจากจะเปลี่ยนไปราวกับเป็นคนละคนเธอก็เปลี่ยนรสชาติกาแฟด้วยสินะ เขาไม่ยักรู้ว่าเธอจะกินกาแฟรสขมขนาดนี้

 

ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว กินให้หมดเลยแล้วกัน นี่คือรสชาติที่เธอชอบ เขาต้องชอบด้วย

 

ฮึบ!

 

อึก!

 

“ชงได้อร่อยดีนะ” ถึงแม้จะอย่างนั้นเขาต้องเอ่ยปากชมฝีมือการชงกาแฟเธอสักหน่อย

 

“อีกสักแก้วมั้ยคะ เดี๋ยวอิงไปชงมาให้อีกถ้าบอสชอบ” หญิงสาวกะจะแก้มือ

 

“มะ ไม่ดีกว่าครับ ผมดื่มวันละแก้ว” เกือบไปแล้ว ถ้ากินอีกแก้วคงไม่ไหวแน่ๆ

 

ภายในห้องเงียบมากราวกับไม่มีคนอยู่แทบจะได้ยินเสียงหายใจอยู่แล้ว

 

“ช่วยมาดูนี่หน่อยสิ อิงฟ้า”

 

เธอไปตามที่เขาบอกทันทีแถมเขายังเอาเก้าอี้ไปไว้ข้างๆ เขาอีกด้วยก่อนจะตบลงเบาะเพื่อบอกให้เธอนั่ง

 

“นั่งตรงนี้ก็ได้มั้งคะ” เธอยืนอยู่อีกฝั่งของโต๊ะ

 

“มันไมถนัด มานี่ผมเป็นเจ้านายคุณหรือเปล่า” เขาถามเสียงเรียบ เมื่อรู้ว่าคนตัวเล็กจะขัดคำสั่ง

 

อิงฟ้าเดินไปนั่งตามที่เขาบอกทันที เรื่องงานต้องท่องไว้ ถ้าออกภายในวันเดียวก็เสียชื่อหมดสิ อุตส่าห์โม้กับแม่ไว้เยอะ

 

“ช่วยดูเอกสารพวกนี้หน่อย”

 

อิทธิยื่นเอกสารอะไรสักอย่างให้เธอ

 

มือเล็กหยิบจากเขาก่อนจะเปิดดูมัน

 

‘ไปกินข้าวเย็นกันมั้ย’

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว