ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : อุบัติเหตุ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 143

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 12 ก.ค. 2564 17:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อุบัติเหตุ
แบบอักษร

“เซน” หล่อนเรียกคนตัวสูงตรงหน้าราวกับคนละเมอ

“คุณรู้จักชื่อผม?” เซนอิจิถามขึ้นอย่างงุนงง

“อ่ะ...เอ่อ” สุนทรีอึกอัก ไม่กล้าบอกอีกฝ่ายว่าตัวเองมีความเกี่ยวข้องใดกับคนตรงหน้า

“คุณใช่คนในรูปไหม” เขายื่นภาพถ่ายใบเก่ามาตรงหน้าของเธอ ซึ่งสุนทรีค่อยๆยื่นมืออันสั่นเทาไปรับภาพถ่ายตรงหน้ามาดู เห็นแวบเดี๋ยวเธอก็จำได้ในทันที ว่าภาพนี้ใครเป็นคนถ่ายให้

“ใช่”

“คุณพ่อของผมอยากเจอคุณ”

“ทำไม?”

“ท่านไม่สบาย ไม่รู้จะมีชีวิตได้อีกนานแค่ไหน ท่านอยากพบคุณ” เขาย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่ไม่ค่อยมั่นคงมากนัก เมื่อนึกถึงบิดาของตนเอง

“คงถึงเวลาแล้วสินะ” จู่ๆ สุนทรีก็เอ่ยขึ้นคล้ายกับกำลังตัดสินใจบางอย่าง “ฉันตกลง อาทิตย์หน้าฉันจะไปหาเขา”

“ครับ” พอภารกิจที่ได้รับมอบหมายจากบิดาสำเร็จ เขาก็หันหลังเดินขึ้นรถ แล้วขับออกไปในทันที

“ลูกแม่” น้ำตาที่ถูกกลั้นไว้เอ่อล้นออกมาทันที

“กลับบ้านเถอะครับคุณหนู” ลุงชมเอ่ยขึ้นเสียงเบา เพื่อดึงสติของคนที่ยังมองตามรถคันหรูที่ขับปะปนกับรถคันอื่นไปจนลับสายตา

เมื่อหาตัวผู้หญิงที่บิดาอยากพบได้เร็วกว่ากำหนด เขาจึงมีเวลาอีกสองสามวันในการเที่ยวเมืองไทย ดังนั้นตลอดสองสามวันมานี้ เขาจึงตระเวนเที่ยวหลายจังหวัดในภาคกลาง โดยมีโกสินทร์เป็นไกด์คอยแนะนำ ไม่ว่าจะเป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดฮิตของชาวต่างชาติ อย่างเช่นตลาดน้ำอัมพวา ตลาดน้ำดำเนินสะดวกและวัดวาอารามต่าง ๆ ในกรุงเทพ

จนกระทั่งครบกำหนดที่จะต้องเดินทางกลับญี่ปุ่น ซึ่งเขาได้ให้โกสินทร์โทรคุยกับกวินทราเรียบร้อยแล้วว่าค่อยไปเจอกันที่ญี่ปุ่นเลย ดังนั้นการเดินทางกลับญี่ปุ่นของเขาในครั้งนี้จึงมีเพียงเขาและลูกน้องอีกสองคนเท่านั้น

ระหว่างที่ขับรถกลับจากเขาใหญ่ ซึ่งเป็นสถานที่พักผ่อนแห่งสุดท้ายก่อนที่จะกลับประเทศบ้านเกิด  บอดีการ์ดของเขาที่นั่งอยู่เบาะหน้าคู่กับคนขับ เริ่มจับสังเกตความผิดปกติได้ จึงหันมาบอกเซนอิที่กำลังรับรู้ความผิดปกติเช่นกัน

“นายครับ รถของเราถูกตาม” โกสินทร์หันมาบอกคนเป็นนายที่กำลังเอนตัวพักสายตา

“มันกัดไม่ปล่อยจริงๆ” เซนอิจิเอ่ยขึ้น พร้อมกับหยิบปืนพกขนาดเล็กออกมาเตรียมความพร้อม

“อยากเป็นที่หนึ่งมากใช่ไหม เดี๋ยวรู้กัน”

แล้วความชุลมุนวุ่นวายบนถนนสายรองที่รถเริ่มบางตาก็เกิดขึ้น เพราะไม่ใช่แค่รถคันเดียวที่ขับตามเขามา แต่มีถึงสามคัน!

“นี่มันกะจะเอาให้ตายเลยใช่ไหม” เซนอิจิเอ่ยขึ้นเสียงเครียด

“เอาไงดีครับนาย” โกสินทร์ถามขึ้น น้ำเสียงเครียดไม่แพ้กัน

“ถอยไม่ได้ก็สู้!”

ปัง! ปัง!

เสียงปืนจากรถคันหลังดังขึ้น ไม่ช้าโกสินทร์ก็เลื่อนกระจกลง แล้วยิงตอบโต้อีกฝ่าย

ทั้งสองฝ่ายยิงปะทะกันอย่างดุเดือด ทั้งที่รถกำลังแล่นด้วยความเร็วสูง ฝ่ายเซนอิจิมีแค่สามคนกับฝ่ายตรงข้ามที่มีรถถึงสามคันและอาวุธครบมือทุกคน

และในจังหวะที่กำลังยิงปะทะกันอยู่นั้น รถอีกคันขับเบียดขึ้นมา ด้านข้างจนรถของเซนอิจิเสียหลัก พุ่งชนต้นไม้ข้างทาง กลิ้งตกลงไปในคลองน้ำในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที

รถทั้งสามคันจอดลงในบริเวณนั้นและยืนชมผลงานความสำเร็จของตัวเอง

“ต้องลงไปงมหาศพมันไหม” ชายชุดดำคนหนึ่งถามขึ้น

“เสียเวลา ตกน้ำขนาดนั้น ถ้ายังรอดก็ไม่ใช่คนแล้ว รีบไปบอกนายเถอะ ครั้งนี้คงได้รางวัลก้อนโต” อีกคนเอ่ยขึ้นอย่างกระหยิมยิ้มย่อง

จากนั้นชายชุดดำเกือบสิบคนก็ทยอยเดินขึ้นรถของตัวเอง แล้วขับออกไปในทันที

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว