ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

"ร้อนรักอันตราย" ตอนที่ 25 Just Play In The Jungle 3 (100%)

ชื่อตอน : "ร้อนรักอันตราย" ตอนที่ 25 Just Play In The Jungle 3 (100%)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 11.7k

ความคิดเห็น : 23

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ค. 2559 08:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
"ร้อนรักอันตราย" ตอนที่ 25 Just Play In The Jungle 3 (100%)
แบบอักษร

 

 

Just Play In jungle 3

 

 

เอ่อ.....

 

พจน์ยิ้มเจ้าเล่ห์

 

มาถึงตอนนี้จะให้อดกลั้นเอาปืนมายิงอกกันเลยง่ายกว่า

 

แขนแกร่งรัดเอวบางไว้แน่น ปากร้อนก้มลงซุกไซร้จูบซับไปทั่วไหล่ขาวของคนในอ้อมแขนอย่างหลงใหล ไม่สนด้วยว่าคนตัวเล็กจะเริ่มดิ้นยังไง ตอนนี้ทั้งจมูกทั้งปากที่เอาแต่ใจลงมือขบเม้มดูดเลียต้นคอกับท้ายทอยนุ่มเป็นสัญญาณบอกว่าตนกำลังจะเริ่มกิน

 

“อ๊ะ!..”

 

ตะวันคอหด ขนอ่อนพากันลุกพรึ๊บขึ้นทั้งตัวเพราะโดนตอเคราแข็งๆกับปากร้อนผ่าวคลุกเคล้ากดเน้น พอๆกับตุ่มสีสดที่แข็งเป็นไตทั้งสองข้างก็โดนท้องนิ้วโป้งบี้คลึงไม่ต่างกัน แถมมือหนาข้างหนึ่งยังลูบลงรวดเดียวถึงรูสะดือเล็ก ปลดปมผ้าขนหนูที่พันเอวบางเพราะมันขวางมือเหวี่ยงหวือตกไปทางไหนพจน์ไม่ได้สนใจมอง

 

แขนหนารัดเอวบางยกทีเดียวร่างเปลือยเปล่าในอ้อมแขนก็ลอยหวือขึ้นเหนือพื้นจนพอรู้ตัวอีกทีตะวันก็นอนคว่ำเอาหน้ามุดที่นอนนุ่มอยู่นี่

 

“อืออ! .......อื๊ออออ!!!........อ๊าาาาาา!!!!!

 

มือบางขยุมทึ้งผ้าปูจนแทบขาดติดมือ เมื่อรู้สึกถึงลิ้นร้อนชื้นกับฟันคมบวกตอเคราแข็งๆของคนข้างหลังทั้งเลียทั้งดูดทั้งแทะลงต่ำจนผิวเนื้อนุ่มเกิดรอยสีกุหลาบแดงเป็นทาง

 

บั้นเอวขาวถูกดูดถูกเม้มเอาอย่างเมามันจนก้นนุ่มขาวเกร็งสะท้านขึ้นเป็นก้อนเพราะวินาทีต่อมารู้สึกว่าจะไม่ใช่แค่แค่ฟันคมแทะ แต่เป็นทั้งฟันทั้งปากอุ่นทั้งลิ้นร้อนชื้นแถมด้วยตอเคราแข็งครูดไปทั่วเนื้อนุ่มขาว ซ้ำปลายลิ้นร้อนยังป้ายแซะเข้าหาร่องนุ่มขาวทำให้เจ้าของที่กำลังนอนคว่ำหน้าดิ้นพล่านทุรนทุราย

 

“อ๊าาาาา!!!!

 

ตะวันอยากจะหันมาบอกพจน์ว่าตนกำลังจะขาดใจ แต่ปากที่กำลังแหกร้องลั่นอยู่นี่กลับไม่มีแรงที่จะพูด แค่จะเอ่ยคำออกมาว่าให้ปราณีตนบ้างยังไม่มีปัญญา หน้าหวานจึงได้แต่ซุกหน้ากัดทึ้งหมอนนุ่มจนแทบขาด

 

“อ๊ะ .......อื๊ออออ..........อื๊อออ!!!!”

 

“ฮืมมม!!

 

พจน์ผงกหัวตัวเองขึ้นพลางเลียปากอย่างกระหาย ตาคมที่ก้มลงมองเป้าหมายพราวระยับ ท้องนิ้วโป้งสองข้างบิก้นขาวออกจากกันง่ายเหมือนบิผลส้มเผยให้เห็นช่องทางสีสดที่กำลังขมิบรัวๆราวกับเชิญชวนลำเนื้อร้อนผ่าวที่กำลังผงกหัวหงึกๆรอยผ่าเล็กๆตรงส่วนปลายเริ่มมีของเหลวไหลซึมเหตุเพราะมันยังไม่ได้ปลดปล่อยจนป่านนี้ให้รู้สึกปวดหนึบขึ้นมาอีกเท่าตัว

 

ท่อนลำแข็งขึงที่รอบๆเต็มไปด้วยเส้นเลือดโปนกับปลายป้านมันวาวปวดร้าวจนมือหนาต้องยกขึ้นลูบปลอบใจมัน

 

แผงอกที่อัดแน่นไปด้วยมัดกล้ามทาบกอดแผ่นหลังบอบบาง ขยับแต่ละทีขนสากๆก็ระไปทั่วอกหนาและร่างแกร่งก็สร้างความหวามหวิวให้คนใต้ร่างต้องครางออกมาราวกับทรมาน

 

อึกก!!.......อ๊าา!!!!

 

เท่านั้นคงยังไม่พอ มือครามยังสอดเข้ามาใต้แผ่นท้องแบนราบแล้วคลึงเคล้าลูบไล้ลำเนื้ออ่อนบางที่เพิ่งปลดปล่อยไปก่อนหน้า ท้องนิ้วโป้งยีเบาๆที่รูเล็กตรงปลายป้านให้มันค่อยๆกลับมาชี้ชันทำเอามือบางต้องรีบขยับหวังจะดึงข้อมือหนาออกเพราะมันเสียวเสียดจนแทบขาดใจ

 

ปลายนิ้วแข็งจึงละจากหน้าขาขาวมาลูบไล้เกลี่ยปากทางนุ่มแทน คลึงจีบพับสีส้มอมชมพูอย่างกะจะขอเบิกทาง และยังไม่ทันที่เจ้าของมันจะตอบรับหรือปฏิเสธ ปลายนิ้วแข็งที่เอาแต่ใจก็ค่อยๆแงะเข้าไปอย่างไม่รอคำอนุญาตจนร่างบางที่ก้มลงงับผ้าไว้สะดุ้งจนหลังแอ่น

 

“อื๊ออ!!!....”

 

น้ำใสคลอหน่วยตาหวาน เสียงครางสะท้านดังคลอให้ฟังเสนาะหู มือเรียวที่ไม่รู้จะทำยังไง ทั้งดึงทึ้งผ้าปูจนข้อขาว ทั้งป้ายเปะปะราวกับจะระบายความเสียวเสียดที่เกินรับไหว

 

เสียงครางที่ว่าดังคลออยู่แล้วดังขึ้นอีก เมื่อนิ้วกลางที่ทั้งแข็งทั้งยาวค่อยๆแซะผ่านช่องทางเข้าไปช้าๆ และพอมันถูกดึงออกมาเพื่อที่จะกลับเข้าไปอีกครั้ง นิ้วเดียวเมื่อครู่กลับเพิ่มเป็นสองแบบไม่บอกไม่กล่าว

 

ผ่านไปไม่ถึงห้านาทีดี นิ้วสีแทนใหญ่ยาวทั้งสามนิ้วก็กำลังถูกกดเข้าและถอดออกเพื่อถ่างช่องทางนุ่มเข้าไปจนสุดโคนนิ้ว

 

มือหนาที่ยันที่นอนไว้เพื่อทรงตัวเปลี่ยนมาผินหน้าหวานให้รับจูบร้อนผ่าวที่แนบเข้าบดบี้อย่างอดไม่ได้ ปลายลิ้นร้อนชื้นกวาดต้อนลิ้นนุ่มแล้วดูดดึงเอาแต่ใจ ปิดกั้นเสียงครางหวานให้กลับเข้าไปดังอู้อี้ในลำคอแทน

 

ปากบางอิ่มถูกบดเบียดให้เผยออ้ารับจูบอันหนักหน่วง

 

อีกทั้งช่องทางนุ่มด้านหลังก็โดนนิ้วหนารุกเร้าสอดเข้าออกอย่างเอาแต่ใจ

 

แล้วจู่ๆร่างหนาก็ผละทั้งมือทั้งปากออกมาจากร่างเล็กพร้อมๆกัน ปล่อยให้คนที่ทรุดฮวบนอนคว่ำหน้าได้มีเวลาหอบหายใจ

 

แฮ่ก! ...แฮ่ก! ....แฮ่ก!

 

แต่ก็แค่ประเดี๋ยวเดียวเท่านั้น พริบตาเดียวร่างนุ่มนิ่มขาวโพลนก็ถูกพลิกให้กลับมานอนหงาย ให้ตาฉ่ำหวานที่กระพริบปรือด้วยแรงอารมณ์โฟกัสภาพตรงหน้าได้ชัดเจน

 

ร่างสูงที่ยืนจังก้าขยับคลานเข่าเข้ามาใกล้

 

มือครามยกข้อเท้าเรียวขึ้นพาดบ่า พลางแนบปากอุ่นที่ประดับไปด้วยเคราสากๆกับลิ้นร้อนชื้นปาดเลียตาตุ่มเล็กๆ ปลีน่องเรียวขาวตึง ดูดเม้มเนื้อขาวไล่ลงช้าๆจนมาถึงโคนขาอ่อนกับซอกนุ่มทั้งสองข้างก็ไม่เว้นซักตารางเซ็นเดียว โดยเฉพาะตุ้มเล็กๆกับลำเนื้อน่ารักที่กำลังบวมเป่งตั้งชี้ชันอวดปลายป้านแดงตรงหน้านั้นยิ่งยั่วน้ำลายให้ก้มลงดูดกิน และพจน์เองก็ไม่อยู่นอกเหนือกฎของอารมณ์ จัดการงับเอ็นเนื้อของโปรดเข้าปากดูดกินอย่างเอร็ดอร่อย

 

“อื๊อออ..........อ๊าาาาา!!!.......อ๊าาาาา!!...”

 

มือบางทั้งสองข้างที่ยกตะปบผมดกหนาเปลี่ยนมาฟาดที่นอนจนดังป๊าบๆอย่างลืมตัว ผ้าปูนุ่มๆที่ขยุมไว้จนเต็มกำก็แทบขาดติดมือเมื่อความรู้สึกเสียววาบมันวิ่งพล่านไปทุกขุมขน

 

ปากบางอิ่มอ้าหวอหอบหายใจทั้งเผลอครางออกมาลั่นเมื่อลิ้นร้อนชื้นได้มอบความทรมานอันแสนหวานให้อย่างไม่ปราณี

 

ตาหวานเดี๋ยวกระพริบปรือเดี๋ยวก็หลับปี๋แผ่นหลังบางแอ่นขึ้นจนหน้าหวานแหงนหงายให้เห็นแค่ปลายคางมนเพราะร่างบางบิดเป็นเกรียวให้เจ้าของริมปากหยักยกยิ้มอย่างชอบใจ

 

ตาคมพราวระยับเมื่อมองสบตาปรือหวานของคนที่กำลังนอนระทวย

 

ลำขาเรียวที่อ่อนแรงตกลงมาพาดบนต้นขาแกร่งที่คุกเข่าอยู่ตรงกลางระหว่างสองขาขาวที่ถ่างออกกว้างอย่างน่าอาย

 

แก้มเนียนสองข้างของคนที่กำลังนอนหงายหอบหายใจสะท้านแดงก่ำน่ากัดกิน

 

ปากอิ่มที่ถูกบดขยี้ครั้งแล้วครั้งเล่าบวมเจ่อยั่วอารมณ์คนมองให้หื่นกระหาย

 

ยอดอกสีชมพูเข้มที่กำลังแข็งเป็นไตเรียกร้องริมฝีปากร้อนผ่าวให้ก้มลงดูดไซ้และพจน์ก็ไม่ห้ามตัวเองที่จะครอบปากลงดูดกิน

 

“อื๊อออ!!!    อ๊าาา!!!!!.....”

 

ผมดกหนาถูกดึงทึ้งจนเต็มกำมือบาง ถึงจะมองไม่เห็นเพราะตาหวานยังหลับปี๋ แต่จากสัมผัสบอกให้รู้ว่าปลายลิ้นร้อนชื้นกำลังปาดเลียป้ายไปมาทั้งยอดซ้ายแล้วย้ายมายอดขวาที่กำลังชูชันแข็งเป็นไตเรียกร้องราวกับจะไม่ให้ข้างไหนได้น้อยหน้ากัน

 

อาการหวามในอกอย่างรุนแรงส่งผลให้แผ่นหลังบางแอ่นบิดเป็นเกรียวจนขาที่พาดเกี่ยวสะโพกสอบไว้ปัดป่ายไปมา ลืมไปว่าทำอย่างนั้นแล้วไอ้ที่เด้งขึ้นชนกันแบบไม่ได้ตั้งใจก็ปวดร้าวขึ้นมาอีกจนไม่อาจทนไหว

 

จีบพับสีสดจึงค่อยๆถูกความร้อนผ่าวเกลี่ยไปมา ก่อนก็ถูกถ่างออกช้าๆตามแรงกดจากปลายป้านที่จ่อเข้ามาชิด ก่อนที่สะโพกสอบก็ห่มลงส่งปลายมันวาวผลุบเข้าไปทักทายช่องทางนุ่มจนร่างบางสะท้านเยือกยกมือดันลอนท้องแข็งไว้ทันที

 

เดี๋ยว...อื๊อออ!!

 

ซี๊ดด..

 

ช่องทางนุ่มที่เบิกไว้แต่แรกถูกเบียดแทรกเข้าไปได้แค่ส่วนปลาย ลำแท่งแข็งขึงร้อนผ่าวราวกับเหล็กเผาไฟที่อัดแน่นไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนตั้งแต่คอหยักจนถึงโคนอยากจะกดลงให้มิดด้าม ในใจนึกอยากจะบดเบียดลงหนักๆให้มันแทรกผนังนุ่มฝ่าแรงตอดรัดที่กำลังหนุบหนับเข้าด้านในด้วยความทรมานอันแสนหวานในคราเดียวใจจะขาด

 

หากทว่า....ท่อนเนื้อร้อนที่เข้าไปได้แค่ปลายหยักจึงถูกถอนออกมาก่อน เหตุเพราะมันถูกบีบรัดอย่างหนักหน่วงจนแทบทานความเสียวสะท้านไปทั้งไขสันหลังไม่ไหว

 

แต่ใช่ว่าพอถอดออกมาแล้วเจ้าของมันจะถอดใจ

 

ตรงกันข้าม

 

ราวกับว่าอยากจะเอาชนะแรงตอดหนุบหนับต่อต้านของช่องทางนุ่มนั้น ท่อนลำเอ็นที่ดึงออกจึงทิ่มพรวดเข้าช่องทางเดิมอีกครั้ง

 

“อ๊าาาา!...”

 

มือที่ยันลอนท้องแข็งไว้หมายจะให้คนตัวสูงเบาแรงก่อนแต่หารู้ไม่ว่าแรงขยับยุกยิกไม่ตั้งใจนั้นทำให้ส่วนที่กำลังเชื่อมต่อกันค่อยๆคลอนตัวเข้าไปจนเกือบมิดโคน

 

“อึ๊ก .....อ๊าาา!!!!....อื๊ออออ!!!!!!

 

“ซี๊ดด!!..”

 

 ทั้งคนรุกคนรับประสานเสียงซี๊ดปากราวกับกินของเผ็ดก็ไม่ปาน

 

ตาหวานฉ่ำปรือขึ้นมองคนที่กำลังคุกเข่าหอบหายใจอยู่ตรงหว่างขาตน เป็นภาพที่ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็ไม่ชินตา หรือจะให้พูดแบบไม่อายปากว่า มองยังไงก็ไม่เบื่อปนอิจฉานั่นแหละ

 

ผมหนาถูกยีจนยุ่งแทบหาทรงไม่ได้ แต่กลับทำให้คนที่กำลังทิ้งสายตามองสบมานั้นดิบเถื่อนอย่างร้ายกาจ

 

ยิ่งต้นคอหนาแดงพอๆกับแผกอกแกร่งและต่ำลงมาอีกจนถึงกล้ามเนื้อซิกแพ็คสวยประดับด้วยรอยขีดจางๆและไม่ต้องถามให้เสียเวลาว่ารอยเล็กๆพวกนั้นเป็นฝีมือใครถ้าไม่ใช่ของคนที่นอนหงายหอบหายใจหน้าแดงก่ำอยู่นี่

 

ยังไม่ทันจะได้หายใจดี ร่างสูงที่กำลังถูกตาหวานแอบสำรวจก็วนเอวคล้ายกับจะบอกว่าได้นิ่งมาเป็นเวลาหลายวินาทีแล้ว

 

“อื๊ออ!! .....ซี๊ดดดด!!!!

 

หน้าหวานเอียงแนบที่นอนนุ่ม

 

สองมือขยุมทึ้งผ้าไว้แน่นเมื่อพอสะโพกสอบกระดกหน้าขาพาส่วนที่กำลังเชื่อมต่อกันให้ถอยออก ก่อนจะดึงดันยัดเข้ามาอีก พาให้ร่างบางที่นอนหงายไหวสะท้านกับแรงกระแทกที่โหมกระหน่ำลงมาอย่างหนักหน่วง

 

“ฮืมมม!!!

 

“อ๊าาา!!!!”

 

 ท่อนลำเอ็นทั้งร้อนผ่าวทั้งแข็งโป๊กเบียดแทรกขยับขยายช่องทางนุ่มอย่างอัดอั้น

 

เริ่มแรกตั้งแต่มีอะไรกันมา มีหรือว่าพจน์จะอดกลั้นได้ถึงข้ามคืน ถ้าไม่นับรวมถึงตอนที่กลับบ้านใหญ่ไปเมื่อคราวก่อน

 

แต่นี่! มันสองวันแล้ว สองวันที่ไม่ได้ปลดปล่อย สองวันที่รอคอย ทำให้ลำเนื้อร้อนสอดเข้าหาเป้าหมายแต่ละทีพรวดเดียวมิดโคนจนลูกกลมๆกระทบเนื้อขาวดังปั๊บ ถอดออกแล้วจ้วงจุ่มจนโหนกกระทบกันแนบแน่น ก่อนจะกระดกหน้าขาทิ่มลำเอ็นร้อนผ่าวพรวดเดียวมิดด้ามแบบลืมตาย

 

“ฮืมมม!!! ........อ่าาาา!!!!

 

เสียงทุ้มฮึมฮำในลำคออย่างพอใจ ตาคมมองหน้าหวานที่แอ่นหงายไปด้านหลัง ร่างบางๆบิดเร่าคล้ายกับทรมานแต่พจน์ก็รู้ว่ามันไม่ใช่

 

“อ๊าาา ...อื๊มม .......อื๊ออออ!!!!!

 

เสียงครางดังระงม

 

ความเสียดเสียววูบวาบไปทั้งตัวโดยเฉพาะบริเวณช่องท้องน้อย

 

ยิ่งเมื่อคนตัวหนาละมือจากที่ยึดต้นขาเรียวมาเท้าที่นอนไว้มั่นแล้วร่างสูงก็โหย่งตัวขึ้นก่อนจะทิ่มลำเอ็นแข็งโป๊กลงมาตรงๆจนปลายลำยาวสอดพรวดเข้าเป้าหมายให้ปลายยาวเข้าไปสะกิดตุ่มเสียวข้างในยิ่งทำให้ร่างขาวที่กำลังนอนหงายบิดเป็นเกรียว

 

ไม่ได้มีแต่คนรับเท่านั้นที่กำลังครางจะขาดใจ

 

คนตัวสูงที่เป็นคนคุมเกมส์เองก็กำลังจะตายลงเพราะวงแหวนนุ่มทั้งบีบทั้งรัดทั้งตอดหนุบหนับไม่ปราณี แถมไม่ว่าจะอัดใส่เข้าไปยังไงก็กลืนกินตัวตนที่กำลังสอดเข้าถอดออกแล้วกระแทกเข้าไปจนหมดลำยาวๆ

 

ครั้งแล้วครั้งเล่า

 

เสียงหอบหายใจดังประสานกันเป็นจังหวะเดียวกับเสียงหยาบโลนที่กระทบกันดังเฉาะแฉะอย่างน่าอาย แต่ก็ไม่มีใครมานั่งสนใจเสียงนั้นจนกว่าจะถึงจุดหมายปลายทางที่ตั้งตา

 

“ฮืมมมมม!!!!!........อ่าาาาาา”

 

พจน์คำรามพลางกัดกรามจนเสียงฟันบดกันกรอดๆดังก้องในกระโหลกศีรษะ

 

ร่างหนาสีแทนโน้มตัวเองลงจนริมฝีปากร้อนผ่าวบดเบียดปากนุ่มที่บวมเจ่อ แทรกปลายลิ้นหนาเข้าหวาดต้อนน้ำหวานในโพลงปากนุ่ม เชิญชวนให้ลิ้นบอบบางที่กำลังสั่นระริกเข้ามาพันเกี่ยวกับลิ้นร้อนชื้นในปากตน

 

และผลตอบรับก็ช่างน่าพอใจจนกายหนาสะท้านเยือก

 

ปลายลิ้นนุ่มนิ่มเริ่มเบียดแทรกเข้ามาดูดดึงเกี่ยวพันปลายลิ้นหนาเองบ้าง สร้างความเสียวสะท้านให้เชื้อไฟลุกโชน

 

 ฝ่ามือหนาที่ยันพื้นที่นอนไว้เพื่อทรงตัวเปลี่ยนเป็นขยับขึ้นไปยึดท้ายทอยกับไหล่ขาวไว้แน่นเมื่อแรงกระแทกจากตนหนักหน่วงขึ้นกันไม่ให้คนตัวบางไถลตกจากฟูกแต่ถึงกระนั้นร่างบางก็ยังสั่นไหวไปกับทุกจังหวะที่ลำเอ็นร้อนถูกถอดออกแล้วทิ่มพรวดกลับเข้ามาจนเสียงพั๊บๆดังรัว

 

เหงื่อกาฬแตกพลั่ก ไหลอาบร่างสีแทนเป็นเงา บางส่วนหยดลงต้องคนตัวขาวที่นอนหงายใต้ร่าง

 

เสียงหอบหายใจกับเสียงกระซิบพร่าดังประสานเมื่อความเสียวเสียดแล่นวาบไปทั่วแนวสันหลังทุกครั้งที่จ้วงจุ่มลำเอ็นของตนลงหาช่องทางนุ่ม

 

“อีก........อ๊าาา.........อีก!!! .......อื่มมม!!!”

 

พจน์มองหน้าหวานนึกอยากจะพลิกร่างบางให้นอนคว่ำแล้วกระหน่ำซอยใส่ก้นขาวให้หนำใจ

 

แต่ให้ตาย!

 

จะให้ถอดลำเอ็นออกตอนนี้ก็เสียดาย เพราะท่านี้มันทั้งลึกและเสียวได้แบบถึงใจ จะอัดจะบดลำร้อนเข้าไปแบบเน้นๆยิ่งได้อารมณ์

 

มือครามทั้งสองข้างสอดเข้าล็อกต้นคอขาวไว้แน่นแล้วโน้มตัวลงบดจูบปากอิ่มนุ่มพร้อมๆกับที่ไหวสะโพกแกร่งจ้วงจุ่มท่อนเอ็นร้อนเข้าไปให้ลึกสุดก่อนจะถอดออก กระดกสะโพกบดหน้าขาแกร่งเข้าหาหว่างขาขาวแล้ววนเอวตัวเอง พอทำแบบนั้นก็เล่นเอาเสียววาบไปทั้งลำทวน

 

“ฮืมมมมม!!

 

“อ๊าาาาา!!!!.........อ๊าาา!!!!.......อื๊อออออ!!!!

 

ปลายลิ้นร้อนผ่าวพันเกรียวดูดกลืนลิ้นนุ่มผละออกอย่างเสียดาย แต่ก็อดไม่ได้ที่จะกดจูบรัวๆอีกหลายครั้งเพราะไม่อยากปล่อย

 

ปากหยักไถลลงทาบเม้มดูดลำคอขาวที่เผลอแหงนเสนอให้ อีกทั้งยังไหปลาร้าน่ารักที่อยู่ใกล้ๆ แล้วลิ้นชื้นก็ไล้เลียลงหายอดอกที่ตั้งชันบวมช้ำคล้ายกับกำลังรอให้ลิ้นร้อนผ่าวเข้าป้ายเลียครอบดูดแล้วดึงขึ้นจนร่างบางถึงกับแอ่นตาม

 

“อึ๊กก......อ๊าาาาา!!!!!

 

มือครามคลึงเคล้นไปทั่วเนื้อขาว ก่อนจะกำรวบข้อมือบางแล้วดึงเข้ามาหาตัวพร้อมๆกับที่จังหวะสะโพกสอบห่มลง ถอนออกมาเกือบสุดจากนั้นก็กระแทกกลับเข้าไปใหม่ ลำเนื้ออวบแข็งโป๊กเบียดแทรกผนังนุ่มเข้าออกๆ ที่ว่าหนักหน่วงแล้วเมื่อครู่ คราวนี้ทั้งหนักหน่วงทั้งบดบี้ขึ้นอีกหลายเท่า

 

“อื๊ออ!......อ๊ะ!.......อ๊ะ!........อ๊ะ!

 

ทุกจังหวะที่มือครามยึดข้อมือขาวไว้แน่น เป็นจังหวะเดียวกับที่สะโพกสอบปั๊มหน้าขาส่งลำเอ็นกระแทกหว่างขาขาวดังปั๊บๆถี่รัว

 

เสียงหวานจึงได้ยินกระท่อนกระแท่นเพราะร่างทั้งร่างกำลังหัวสั่นหัวคลอนไปกับแรงกระแทกอันหนักหน่วงนั้น

 

ไม่ว่าจะหน้าหรือตาหวานฉ่ำ

 

อีกทั้งแก้มเนียนที่กำลังแดงสุกแดงก่ำ

 

ลำคอระหงบอบบางที่แดงเป็นจ้ำๆหรือก็แดงก่ำพอๆกับลำตัวบอบบางที่กำลังนอนหงายไหวยึกๆ เพราะขาขาวถ่างอ้าซ่ารับร่างสูงหนาหนักที่กำลังโหมอารมณ์ลงคลุกเคล้าอย่างหนักหน่วง

 

ปลายเท้าขาวทั้งจิกเกร็งชี้ฟ้า เดี๋ยวก็ลดลงบดถูเสียดไถที่นอนนุ่ม บางเวลาก็เผลอเกี่ยวเอวสอบที่กำลังขะมักเขม้นห่มลงมาแล้วขัดข้อเท้าไว้ข้างหลังแน่น และพอทำแบบนั้นก็พากันครางระงมเสียวเสียดแทบขาดใจ

 

“ซี๊ดด!!.........อ่า!!

 

ตาหวานฉ่ำปรือขึ้นมองร่างหนาที่ตอนนี้เหงื่อพราวไปทั้งหน้าทั้งอกสีแทนทั้งมัดกล้ามมันวาวเป็นเงาอย่างน่าดู

 

และจู่ๆตะวันก็ตาพร่าเมื่อข้อมือบางที่ถูกมือหนายึดเอาไว้ถูกดึงแรงๆทีเดียว ร่างบางที่นอนหงายก็ลุกขึ้นนั่งทำเอาตาหวานเบิกโพลง

 

คนตัวบางนึกภาพตัวเอง

 

พอโดนดึงแบบนั้นร่างบางที่กำลังถ่างขาออกกว้างก็จะหนีไปไหนได้

 

มันก็นั่งคล่อมไปบนตักหนาโดยอัตโนมัติ แล้วไอ้ที่ยังค้างคาในกันอยู่นี่ไม่ต้องคำนวณให้ยาก พอนั่งปุ๊บมันก็สอดพรวดจนมิดด้ามปั๊บแบบไม่ต้องออกแรงเลยไง

 

อื่อออ.!!!

 

“ซี๊ดดดดด!!!!

 

แขนขาวที่ไม่รู้ว่าจะวางไว้ตรงไหนได้แต่เกาะเกี่ยวบ่าแกร่ง นิ้วเรียวที่ว่าอ่อนแรงก็เผลอขยุมเส้นผมหนาไว้จนเต็มกำราวกับว่าจะใช้มันระบายความเสียวเสียดที่กำลังได้รับอยู่ตอนนี้

 

ใบหน้าหวานที่กำลังแดงก่ำซุกซบซอกคอสีแทน ปากบางนุ่มนิ่มจึงพรมไปทั่วลำคอหนานั้นอย่างไม่ตั้งใจ แต่ลมหายใจอุ่นๆกับปากที่ไม่ประสาซึ่งป้ายเปะปะไปมากลับสร้างความทรมานให้ร่างสูงจนต้องบดฟันกรอดๆ 

 

ปลายนิ้วหนาเชยคางมนจนสองตาสบกันโดยไร้คำไดเอื้อนเอ่ย

 

ลมหายใจหอบๆปะทะกัน

 

ตาสองคู่หลุบลงมองปากของฝ่ายตรงข้าม และระยะห่างแค่ลมหายใจกั้นแค่นั้นไม่ทำให้ต้องรอนาน ลิ้นสองลิ้นจึงแลบออกมาสอดประสาน บดปากเข้าหาแล้วดูดดึงปลายลิ้นของอีกฝ่ายจนน้ำใสไหลล้น

 

“อืมมม!!!”

 

อ่าา!

 

น้ำหนักตัวที่ร่างบางนั่งทับลงไปตรงๆแบบไม่ได้ยั้งตัวเองไว้ทำเอาทั้งคนรุกคนรับซี๊ดปากครางระงมเมื่อช่องทางนุ่มตอดรัดสิ่งที่คาไว้รุนแรง

 

อารมณ์ยิ่งงวดใกล้ยิ่งทำให้มือหนาบีบแก้มก้นขาวไว้แน่นจนเต็มมือคราม พลางดันเบาๆเป็นสัญญาณบอกให้ร่างบางที่นั่งนิ่งทำอะไรบางอย่าง

 

“ขยับ อ่า! ขยับสิคนดี”

 

เสียงทุ้มที่กระซิบข้างหูยังไม่เท่ามือหนาที่นำทางยกก้นขาวขึ้นลงเบาๆเป็นสัญญาณว่าให้ทำแบบนี้

 

“อื๊อออ!!

 

จากที่เมื่อครู่เป็นฝ่ายรับอยู่ดีๆ ตอนนี้กลับโดนบังคับให้รุกบ้าง ทำให้ร่างบางถึงกับสะท้านเยือก เมื่อลำเอ็นร้อนที่ช่างแตกต่างกับช่องทางนุ่ม แต่กลับเข้ากันดีอย่างร้ายกาจ มันทั้งผลุบเข้าและถอนออกตามจังหวะที่ร่างบางโหย่งตัวขึ้นแล้วนั่งทับลง

 

“อีก ....ขยับอีก ....แรงๆ ....อ่าา!!  อีกนิด!

 

หน้าหวานส่ายไปมา มือขาวยังเกาะต้นคอหนาไว้ทั้งๆที่ไม่จำเป็นเลยสักนิดเพราะถึงยังไงพจน์ก็ไม่ยอมปล่อยเอวบางที่แขนสีแทนรัดไว้แน่นหนาตอนนี้

 

 “ทำไม?”

 

“ก ก็ ...อ๊ะ! อื๊ออ!!

 

ริมปากอิ่มถูกกัดไว้แน่นเพื่อกลั้นเสียงคราง เมื่อพอร่างบางไม่ขยับก็ใช่ว่าหน้าขาแกร่งจะนิ่งซะเมื่อไหร่ แถมคนแกล้งยังสนุกเหลือหลายที่ทำให้คนหน้าบางได้อายม้วนจนมุดอกหนาตอนนี้

 

“ตอบ!

 

เสียงทุ้มคาดคั้น

 

เท่านั้นยังไม่พอ แขนแกร่งที่กอดเอวบางไว้ยังออกแรงรัดแน่นจนวงแหวนนุ่มดูดกลืนท่อนเนื้อเข้าไปทั้งอันจนลำเอ็นแข็งๆเสียบพรวดมิดด้ามแล้วคาไว้อย่างนั้นนิ่งๆ

 

“มัน..... อ๊ะ! เสียว....   อื๊ออ!!  มัน...เสียว   .....เสียว......อ่าาา!!!

 

ตาหวานที่ปรือเพราะแรงอารมณ์ค่อยๆช้อนขึ้นมองสบตาคมเพื่อขอความเห็นใจ แต่ให้ตาย พจน์กัดฟันแน่น น้ำใสที่คลอหน่วยตาโตมันช่างยั่วยุให้น่าแกล้งเข้าไปใหญ่

 

ฝ่ามือหนาจึงประคองสองแก้วขาว ท้องนิ้วโป้งเกลี่ยปากอิ่มแดงที่กำลังบวมเจ่อจนมันเผยอน้อยๆให้เห็นไรฟันขาวที่ซ่อนอยู่ข้างใน ริมฝีปากร้อนผ่าวอดไม่ได้ที่จะก้มลงจุมพิตย้ำๆ

 

 “แล้วเสียวแบบนี้ไม่ดีหรือไง?”

 

ร่างบางสะดุ้งเฮือกเมื่อตักที่ตัวเองกำลังนั่งทับอยู่จู่ๆก็เด้งเข้าหาทำเอาเสียววาบไปทั้งตัว มือบางที่เกาะบ่าหนาจึงเผลอขยุมจนเล็บสั้นๆจิกเข้าเนื้อหนาสีแทนจนเป็นรอย

 

คนหน้าหวานส่ายหน้าแทนคำตอบ จะให้บอกได้ยังไงว่ามันเสียวมากเกินไป ความเสียวเสียดมันวูบวาบไปทั้งตัวราวกับจะขาดใจ แต่มีหรือว่าคนที่อยากได้คำตอบจะยอม

 

ฝ่ามืออุ่นลูบไล้ไปทั่วแก้มก้นขาว แผ่นหลังนุ่ม คลึงเคล้าจนทั่วลำขาเรียวแล้วเกาะเกี่ยวเอวเล็กบังคับกลายๆให้คนตัวบางเริ่มขยับตัวเองขึ้นลง

 

และแรงควบคุมที่ทั้งเงอะงะ ไม่ประสา ไม่เจนจัด แต่ก็เล่นเอาคนตัวสูงถึงกับกัดฟัน ควบคุมลมหายใจบังคับไม่ให้ตัวเองขาดใจตายเพราะความเสียดเสียวคับแน่นตอนนี้

 

มือครามรวบกำลำเนื้ออ่อนที่กำลังตั้งเด่ชี้ชันปลายแดงก่ำ บีบแล้วขยับขึ้นลงปรนเปรอให้จนตาหวานหลับปี๋

 

เพราะพอโดนทั้งหน้าทั้งหลังพร้อมๆกันแบบนี้ ก็พลันเสียววูบไปทั้งตัวทำให้ช่องทางนุ่มขมิบตอดรัวๆบีบรัดลำเอ็นแข็งที่เสียบเข้าถอดออกหนุบหนับ

 

ไม่ถึงอึดใจลำเนื้ออ่อนบางก็กระตุกยึกฉีดน้ำสีขาวขุ่นออกมาจนเปรอะเปื้อนมือหนาที่สาวไห้เป็นระวิง

 

"อึกก!!...........อ๊าาาา!!!...........อ๊าาาาา!!!"

 

ไอ้ที่จะให้ทนไว้น่ะเลิกคิดไปได้เลย เพราะร่างบางที่นั่งคล่อมได้ปลดปล่อยไปก่อนจนอ่อนแรงและถูกผลักให้นอนหงายโดยที่ร่างสูงโน้มตัวตาม

 

ลำขาขาวที่ชันเข่าไว้ยกขึ้นขัดข้อเท้าไว้ข้างหลังสะโพกสอบที่กำลังขะมักเขม้นห่มลง พาให้ลำเนื้ออ่อนบางที่เพิ่งปลดปล่อยไปหยกสะท้านไหวไปกับแรงถูไถของลอนท้องแข็งคล้ายจะรีดน้ำที่ยังค้างคาส่วนปลายให้ฉีดออกมาให้หมดจนเปรอะเปื้อนลอนท้องของทั้งคู่

 

เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังปั๊บ ปั๊บ ปั๊บถี่ยิบ ยามที่ร่างสองชื้นเหงื่อคลุกเคล้าเข้าหากันคลอกับเสียงซี๊ดปากกับอีกเสียงที่ได้แต่อืออาจะขาดใจ

 

อึ๊กกก.....   อ๊าา!!    อ๊าา!!

 

ร่างบางกระตุกเฮือก

 

เมื่อครู่ก็เพิ่งทะยานขึ้นสวรรค์ชั้นสูงสุดไปแล้วแท้ๆแต่ตอนนี้มันเหมือนกับว่าจะทะลุพรวดขึ้นจุดนั้นอีกครั้ง ช่องทางนุ่มจึงตอดรัดอย่างรุนแรง ชักชวนคนตัวสูงที่ยังรีรอให้เสียวซ่านไปทั้งร่างจนคราวนี้ไม่คิดจะรีรออีกต่อไป

 

หน้าหล่อคมแดงก่ำ กัดฟันกรอด เส้นโลหิตบนลำคอนูนขึ้นมาขณะที่สะโพกแกร่งกระแทกลำเนื้อร้อนเข้าช่องทางนุ่มปั๊บๆทิ่มทะลวงต่อไปอีกสามสี่ครั้งหนักๆก่อนจะแหงนหน้าคำรามลั่น แล้วปลายป้านก็พ่นน้ำสีขุ่นทะลักทะลายเข้าหาช่องทางนุ่ม ก่อนที่ร่างหนาจะทรุดฮวบลงกอดคนนอนหงายไว้แน่น

 

"ฮืมมมมม!!!.............อ่าาาาาา!!!............ซี๊ดดดดดดดด!!!!"

 

สะโพกแกร่งเกร็งกระตุกพอๆกับหน้าขาบอบบางของคนใต้ร่างบิดส่ายเหตุเพราะความเสียวเสียดที่ได้รับเมื่อครู่มันมากพอที่จะให้ลำเนื้ออ่อนบางที่ปล่อยน้ำขาวขุ่นไปเมื่อครู่ปล่อยน้ำสีมุขออกมาอีกครั้งจนทะลุพรวดขึ้นสวรรค์ตามคนตัวสูงไปติดๆ

 

“อ๊าาา!!!!........อ๊าา!!.........อื๊ออ!!!

 

 “ซี๊ดดดดดดดด!!!”    

 

ข้อเท้าเรียวที่ขัดไว้ค่อยๆอ่อนแรงหลุดออกจากกันแบะขาให้ร่างสูงทอดตัวลงกอดฟันจนร่างบางแทบแบนติดที่นอน

 

หน้าขาแกร่งยังไม่นิ่งซะทีเดียว ยังคงกระดกเข้าหาหว่างขาขาวยึกๆราวกับกำลังให้ท่อนลำเอ็นร้อนผ่าวดื่มด่ำไปกับความเสียวเสียดหนุบหนับที่ได้รับจนเต็มอิ่มซะก่อน

 

พอถูไถกันแบบนั้นน้ำขาวขุ่นลื่นๆที่ปล่อยออกมาจึงเปรอะเปื้อนไปทั่วลอนท้องแข็ง เพิ่มความซาบซ่านเสียวสะท้านไปทั้งลำเนื้ออ่อนบางปลายแดงก่ำจนเจ้าของมันต้องกัดปากไว้ไม่ให้หลุดครางออกมาให้ได้อาย

 

ในขณะที่ร่างหนานอนคว่ำ สองแขนแข็งๆก็สอดเข้ากอดรัดเอวบางบดถูหว่างขานุ่มที่ช่องทางรักเองก็ยังไม่คลายตัว มันคงตอดหนุบหนับบีบรัดท่อนลำเอ็นคล้ายจะรีดเร้นน้ำที่ฉีดเข้าไปออกมาให้หมด

 

“ฮืมมมม!!!!

 

"แฮ่ก!......แฮ่ก!........แฮ่ก!........แฮ่ก!"

 

ท่อนลำที่ยังปักคากำลังดื่มด่ำในอารมณ์ที่ได้รับจนไม่ยอมถ่ายถอนดึงตัวเองออกมาง่ายๆ ซ้ำยังบดบี้ตัวตนอันแข็งขึงที่ไม่ยอมยุบยอมอ่อนเข้าหาวงแหวนนุ่มที่ยังตอดหนุบหนับไม่ยอมคลายพอๆกัน

 

“อ่าาา!!!

 

เสียงครางดังคลอกันเบาๆ เพราะแรงตอดหนุบหนับนั้นไม่ได้หายไปไหน ยิ่งเมื่อมีบางอย่างเบียดแทรกคาเอาไว้แบบนี้ผนังนุ่มๆจึงมีปฏิกิริยาอย่างมากกับสิ่งที่ว่า

 

ร่างหนาผงกตัวเองขึ้น มือหนานำทางแขนเรียวให้ยกขึ้นคล้องต้นคอของตนจนสองปากที่อยู่ใกล้ประกบแนบอย่างดูดดื่ม

 

“อืมมม!!

 

จมูกโด่งไถลเข้าหาแก้มนุ่ม ปลายคางมนที่เชิดแหงนก็ถูกปากร้อนผ่าวขบเม้มก่อนจะซุกไซร้ซอกคอขาวแล้วแนบหน้าคมซบนิ่งไว้อย่างนั้น

 

สะโพกแกร่งนิ่งค้างไว้คล้ายกับว่ายังไม่อยากถอนตัวเองออกไปตอนนี้ ขาเรียวของคนนอนหงายจึงยกขึ้นรัดสะโพกแกร่งเอาไว้ซะเลย เรียกเสียงครางฮืออย่างถูกใจพร้อมกับมอบจูบให้เป็นรางวัล

 

“อืมมม!!

 

ตัวตนที่เริ่มคลายความแข็งขึงลงเลยค่อยๆถูกดึงออกจากวงแหวนนุ่มช้าๆอย่างเสียดายเรียกเสียงครางประสานดังขึ้นอีกครั้ง

 

เลือดในกายวิ่งซู่ลามไปทั้งหน้าทั้งคอจนคนที่นอนหงายเหมือนจะอมชมพูไปทั้งตัว

 

ปากบางอิ่มกัดแล้วกัดอีก เมื่ออารมณ์กลับเข้าสู่โหมดปกติหน้าจึงกลับมาบางอีกครั้ง มือไม้ก็อ่อนแรงยอมให้มือครามคว้าไปกดหอมครั้งแล้วครั้งเล่าทั้งข้อนิ้วเล็กทั้งฝ่ามือขาวและถ้าพจน์กลืนกินเข้าไปได้ก็คงทำ

 

“มีความสุขไหม?”

 

ฉ่าาาาา!!!!!

 

ตะวันหลบตาหน้าแดงก่ำ จู่ๆก็ถามกันออกมาตรงๆแบบนี้จะให้ตอบว่ายังไง ครับมีความสุขมากอย่างงั้นเหรอ ใครมันจะกล้าขนาดนั้น

 

ตะ แต่ถ้าแค่พยักหน้าบอกก็พอได้ละมั้ง?

 

พจน์ยกยิ้ม มองคนที่หลบตาแต่กดหน้ารับหงึกๆนี่ คงไม่รู้ตัวละมั้งว่ามันทั้งน่ารักจนน่าจับมากดอีกรอบแค่ไหน

 

แต่ถึงอย่างนั้นร่างสูงแค่ขยับไปนอนช้อนหลัง ดึงผ้าแพรบางมาคลุมทั้งตนทั้งคนในอ้อมแขน จมูกโด่งกดหอมแก้มนุ่มหลายฟอดโดยไม่ขอซักคำ แถมท้ายทอยขาวที่อยู่ใกล้ก็โดนแทะพร้อมกับเสียงทุ้มงึมงำข้างหูอย่างกลัวใครจะได้ยินทั้งๆที่อยู่กันแค่สองคน

 

“อยากอยู่อย่างนี้นานๆ”

 

ตาหวานหลุบมองลำแขนสีแทนสากขน พอไม่ได้สบตาคมดูเหมือนจะไม่ค่อยเขินเท่าไหร่ ปากอิ่มเลยเอ่ยคำออกไปแบบห้ามปากตัวเองไว้ไม่ทัน

 

“ก็อยู่สิครับใครว่าอะไร”

  

ตะวันพูดไปแล้วก็อยากกัดลิ้นตัวเอง เพราะดูเหมือนว่าวงแขนที่โอบไว้เฉยๆแต่แรกกลับรัดเอวเล็กให้ถอยไปชนอะไรบางอย่างข้างหลังทันที

 

พจน์ยิ้มกริ่มเมื่อเห็นติ่งหูเล็กแดงขึ้นต่อหน้าต่อตา เลยงับไปทีนึงอย่างหมั่นเขี้ยว เรียกเสียงอืออาครางประท้วงหดคอหนีพัลวัน

 

“อยู่ตรงนี่..จะไปไหน”

 

“กะ ก็ มันน่าอายนี่นา....พอแล้ว...อื๊ออ!” พอนึกย้อนไปเมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้าก็ทำได้แค่เอาหน้าซุกที่นอนหนี

 

“อายใครที่ไหนกัน เราคนกันเองทั้งนั้น”

 

นั่นล่ะตัวดี

 

ปากบางขมุบขมิบบ่นโดยที่คนข้างหลังไม่เห็น ที่ม้วนจนไปไม่เป็นอยู่นี่ก็ไม่ใช่เพราะคนกันเองหรอกเหรอ

 

ท่าทางหนีหน้าอุตลุดไม่ยอมหันมาทำให้พจน์ยกยิ้มขำ แขนแกร่งสอดเข้าใต้ซอกคอขาวให้คนตัวบางใช้ต่างหมอน เกยคางเหลี่ยมเคราเขียวครึ้มของตัวเองบนไหล่บาง ขาสากขนจึงสอดเข้าเกี่ยวพันลำขาเรียวขาว ล็อคไว้มั่นท่านี้ต่อให้ตะวันอยากดิ้นหนีก็ไม่มีทางหลุด

 

เมื่อไม่ได้สนทนาไดๆจังหวะหัวใจที่เต้นรัวเมื่อครู่จึงกลับมาปกติอีกครั้ง

 

แสงสีส้มสวยที่ลอดผ่านบานหน้าต่างเข้ามาให้เห็นเมื่อครู่เริ่มจางหายไป

 

หูก็เริ่มได้ยินเสียงหลายๆอย่างรอบตัวดังขึ้น ทั้งเสียงจิ้งหรีด เสียงแมลงตัวเล็กๆ เสียงนกร้อง เสียงกระพือปีก กับเสียงแปลกๆที่ไม่เคยได้ยินมาก่อน ทั้งๆที่เมื่อครู่ไม่ได้ยินเสียงอื่นไดเลยแท้ๆนอกจาก......

 

“อยู่ที่นี่เบื่อบ้างไหมตะวัน?”

 

จู่ๆพจน์ก็ถามขึ้นและไม่ถามเปล่ายังยกมือขาวมาจูบเบาๆไปทั่วทั้งข้อนิ้วทั้งฝ่ามือนุ่มนิ่ม  ถามแล้วก็ไม่ได้เซ้าซี้อีกหลังจากนั้น ปล่อยให้คนตัวบางที่สนใจสิ่งรอบตัวขึ้นมาบ้างแล้วสำรวจให้เต็มที่ซะก่อน

 

ทั้งเพดานสวยๆที่สร้างจากต้นไม้ทั้งต้น ทั้งหน้าต่างทั้งประตูทันสมัยติดมุ้งลวดล้อมรอบขอบชิด พื้นไม้แผ่นใหญ่ขัดมันวับวาวสวยราวกับหลุดออกมาจากแมกกาซีนชื่อดังก็ไม่ปาน

 

ตะวันเอี้ยวตัวจะมามองคนข้างหลังที่เอามือบางของตนไปยึดไว้ แต่พอหันมาก็ต้องเสตาหลบทันทีอย่างไม่เข้าใจตัวเอง

 

“แล้วพี่ละครับเบื่อไหม?”

 

“ยอมรับว่าเมื่อก่อนน่ะใช่ แต่ตอนนี้ไม่เลยซักนิด อยากรู้ไหมว่าทำไม?”

 

ตะวันรีบส่ายหน้า ก็เล่นมองมาตาพราวระยับแทบจะกลืนกินกันแบบนั้น ต่อให้ไม่เข้าข้างตัวเองก็พอจะมองออกละนะ

 

“แต่พี่อยากบอก!

 

แก้มเนียนร้อนวูบวาบเป็นรอบที่ล้านได้ เมื่อมือหนาหมุนไหล่ให้ร่างที่เอาแต่นอนตะแคงหันข้างหลบตาให้หันมานอนหงายจนหน้าห่างกันไม่ถึงคืบ

 

พอหน้าชิด อะไรๆหลายอย่างก็ขยับตามมาชิดแนบสนิทให้หน้าหวานแดงเถือก โดยเฉพาะหน้าขาขาวก็ถูกลำขาหนาหนักสากขนกดทับเอาไว้ แล้วไอ้ที่เว้าๆนูนๆก็ตามเข้ามาชนจึ๊กด้วยความจงใจใครบางคนที่คล้ายจะยิ้มกริ่มอยู่นี่

 

“จะ จะนอนคุยกันแบบนี้เลยเหรอ! ลุกขึ้นใส่เสื้อใส่ผ้ากันก่อนดีไหมครับ?”

 

“ใส่ทำไม ขี้เกียจถอดอีก”

 

หา!!!

 

“ต แต่อากาศเริ่มเย็น แล้วก็เริ่มมืดแล้วด้วย”

 

“แค่จุดตะเกียงก็ใช้ได้”

 

“ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมีบ้านสวยอยู่ในป่าแบบนี้ด้วย ใครเป็นคนออกแบบ?”

 

“พี่ออกแบบและสั่งทั้งหมด เอาไว้ปลีกวิเวกเวลาเบื่อๆ”

 

“มีเบื่อด้วยเหรอครับ เห็นชอบอยู่แต่ในป่าในเขากับวัวกับม้าไม่ออกไปไหนแท้ๆ”

 

“ชวนพี่คุยแบบนี้เพราะอยากเบี่ยงเบนความสนใจพี่หรือเปล่า”

 

“ป เปล่านะ จะเบี่ยงเบนเรื่องอะไรเล่า! ลุกไปจุดตะเกียงสิครับ”

 

“แผนเด็กๆแบบนี้ใช้กับพี่ไม่ได้หรอกนะ”

 

“พูดอะไรไม่เห็นจะรู้เรื่อง!

 

ใบหน้าคมที่กำลังยิ้มกริ่มดูเจ้าเล่ห์ก้มลงกระซิบข้างหูขาว ทำเป็นไม่สนใจมือนุ่มที่เริ่มดันแผงอกหนาของตนไว้

 

“งั้นก็รู้ไว้ซะ.... ว่า....”

 

พจน์ไม่ได้จบด้วยคำ แต่ทำกิริยาที่ทำเอาตาโตเบิกโพลง เพราะหน้าขานุ่มที่ถูกขาสากทับไว้มีอะไรบางอย่างไถไปมาด้วย

 

“อ เอ่อ”

 

แสดงออกบอกกันแบบโจ่งแจ้งแบบนี้ แถมกระเถิบเข้ามากอดแล้วแนบปากหยักจูบหัวไหล่ขาวเบาๆทำเอาเจ้าของไหล่ใจอ่อนยวบ

 

ตะวันแค่คิดในใจยังไม่ได้พูด   ก็เพิ่งจะ....เองนะ จะ.....อีกแล้วเหรอ?    แต่หน้าเหรอหราบวกกับตากลมโตที่จ้องเขม็งทำให้พจน์ส่ายหน้าขำๆ แนบปากจูบแก้มนุ่มไปฟอดใหญ่แล้วผละลุกขึ้นเดินโทงๆเข้าไปหาตะเกียงที่ห้อยไว้อย่างสวย

 

เพียงครู่เดียวห้องทั้งห้องที่มีแค่เงาสลัวเพราะแสงสุดท้ายได้หายลับขอบฟ้าไปแล้ว แต่ก็ได้แสงจากตะเกียงเจ้าพายุที่จุดขึ้นใหม่สาดให้เห็นรายละเอียดปลีกย่อยจนทั่วห้องเล็กอีกครั้ง

 

โดยเฉพาะร่างสูงใหญ่ที่ไม่สนใจจะหาอะไรปกปิดกายคนนั้น กำลังยืนเด่นอยู่กลางห้องให้คนหน้าหวานที่ลุกขึ้นนั่งเหลือบมองเขินๆ

 

คิดว่าตัวเองเป็นทาซานหรือไงถึงไม่คิดจะใส่เสื้อผ้า

 

ปากอิ่มขมุบขมิบบ่น มือบางลากผ้าแพรมาห่มตัวแล้วถลาเข้าไปหาเป้ที่เกือบถูกลืมแล้วควานหาเสื้อมาเพื่อที่จะใส่

 

แต่แล้วหน้าหวานที่ซับสีเลือดฝาดอยู่ดีๆก็ซีดเผือดขึ้นมาแบบฉับพลันทันได และแทบจะเอาหัวมุดเข้าไปในเป้เพื่อจะหาเสื้อผ้าที่ตนยัดใส่เข้าไปเองกับมือ

 

แต่จนแล้วจนรอดทั้งพลิกเป้ก็แล้ว ล้วงมือควานไปทั่วก็แล้ว มองซ้ายมองขวาก็แล้วเพราะคิดว่าอาจจะหล่นอยู่ตรงไหนสักที่บนนี้นั่นละ แต่เสื้อยืดกับกางเกงเสมอเข่าแถมลิงน้อยอีกตัวที่กะว่าจะเอามาไว้ใส่นอนมันไม่ได้หล่นอยู่ตรงไหนเลย มองหายังไงก็ไม่เจอ ในเป้มีแค่ขวดน้ำและสัมภาระอีกไม่กี่อย่าง ที่เหลือก็มีแต่เสื้อผ้าของคนตัวสูงเท่านั้นที่ยังอยู่ครบ

 

ไม่มีจริงๆอ่ะ?

 

โกหกใช่ไหมเนี่ย!

 

ไม่มีเสื้อผ้าแล้วจะใส่อะไรนอนล่ะทีนี้?!

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น