ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ชะตาขาด (จบ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 273

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ค. 2564 22:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ชะตาขาด (จบ)
แบบอักษร

เช้าของอีกวันขาลลุกขึ้นมาล้างหน้าล้างตาให้สดชื่นจากศึกเมื่อคืนที่ไม่มีใครยอมใครจนทำให้ร่างบางตอนนี้กำลังนอนพักอยู่จากนั้นเขาก็รีบเก็บข้าวของให้เข้าที่เข้าทาง พ่อผู้ใหญ่เดินมาทางนี้พอดี พ่อผู้ใหญ่ยิ้มกระตุกตรงมุมปาก

 

"สงสัยข้าจะได้เลี้ยงหลานแล้วมั้ง5555"

 

ขาลได้แต่ยิ้มส่งไปให้กับพ่อตาของเขาที่วันนี้เดินมาบ้านของเขาช่วงเช้ามืดชายหนุ่มรู้ได้ทันทีว่าพ่อตาของเขามาที่นี้ด้วยเพราะเหตุใดมันคงไม้พ้นเรื่องของเสือแก่เป็นแน่ที่เขาได้เจอตรงหนองน้ำ

 

"มาหาฉันแต่มีอะไรจ้ะพ่อ"

 

"พอดีข้าอยากจะถามเอ็งว่าพอจะมีวิชาปราบเสือแก่ได้หรือเปล่าเพราะตอนนี้พรานทมที่ถือว่าก่งที่สุดดันพลาดท่าโดนมันกัดที่หัวไหล่ซ้ายตอนนี้มันก็กำลังรักษาตัวอยู่ที่บ้านของมัน แต่มันบอกว่าเอ็งช่วยข้าได้ ข้าเลยเดินมาหาเอ็งในตอนเช้ามืดวันนี้เลย"

 

"ข้าช่วยได้จ้ะ แต่มีข้อแม้ว่าพ่อจะต้องไปช่วยฉันด้วย"

 

"ได้เลยงั้นตกลงตามนี้ ส่วนเรื่องแผนการเอ็งก็ลองไปคิดก่อนแล้วกัน"

 

บ่ายของวันนั้นพ่อและลูกเขยกำลังช่วยกันคิดถึงวิธีปราบให้สิ้นซากตกเย็นทั้งสองก็ออกไปลานประชุมเรียกทุกคนให้มาทราบถึงแผนการของดึกคืนนี้สถานที่ก็คือห้างเก่าที่พังในตอนนั้นแต่ผู้ใหญ่ก็ให้คนไปขัดใหม่แล้วเอาให้แข็งแรงและสูงกว่าเดิม โดยจะเอาลูกหมูออกมาล่อมันจากนั้นก็ให้คนบนห้างรอลั่นกระสุนใส่มัน เมื่อทุกคนทราบถึงแผนการก็แยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตนเองขาลและพ่อตาก็เตรียมปืนลูกซองลายไม้โบราณที่สืบทอดต่อกันมายังลูกหลานออกมาเช็คและทำความสะอาดเพราะวันนี้มันต้องออกมาใช้งาน ส่วนกระสุนขาลก็เตรียมกระสุนเงินที่เขาใช้พลังหล่อหลอมขึ้นมาเพื่อใช้งานในครั้งนี้ส่วนคนในครอบครัวที่เหลือก็ให้ปิดประตูลงกลอนรออยู่ที่บ้าน

 

เมื่อทุกอย่างถูกเตรียมอย่างเรียบร้อยสองชายก็ปีนขึ้นไปบนห้าง ทั้งสองนั่งรอเวลาจนถึงกลางดึกทุกอย่างรอบกายดูเงียบผิดปกติ ไม่มีเสียงอะไรสักเอ๊ะ

 

 

"พ่อฟังข้าให้ดี ข้าจะเเปลงเป็นเสือดำออกไปสู่กับเสือสมิงก่อนส่วนพ่อเมื่อเห็นจังหวะที่มันนอนหอบก็ให้เล่งตรงหัวกลางกบาลมันทันทีนะพ่อ"

 

 

"ข้าว่าละเชียวว่าเอ็งต้องมีของไม่งั้นไอทมมันไม่บอกให้มาหาเอ็ง เอาเป็นว่าข้าเข้าใจ"

 

ขาลเมื่อฟังก็โล่งใจในไหวพริบของพ่อกลิ่นจันทร์ ดีนะที่เป็นคนเข้าใจอะไรง่าย

 

"มันมาแล้ว ข้าจะลงไปละนะ"

 

ผู้ใหญ่คอยมองคนใต้ห้างปืนลงไปมืออีกข้างก็กระชับเตรียมลั่นไกลขาลค่อยๆเเปลงร่างเป็นเสือดำหลบเข้ามุมมืดของต้นไม้ เสือแก่ลายพราดกลอนเดินย่างเข้ามาหาลูกหมูอย่างท้าทายมันคิดว่าไม่มีใครสามารถฆ่ามันได้ขนาดพรานทมยังเกือบเป็นอาหารของมันเลย มันมองขึ้นไปบนห้างด้วยสายตาที่แดงช่าน เสือดำเมื่อได้จัวหวะตอนที่เสือแก่แหงนหน้าขึ้นไปมันก็กระโจนงับตรงคออย่างแม่นยำทำให้เสือแก่ส่งเสียงด้วยเจ็บปวดดัง

 

"โฮกกกกกกกกกกก"

 

จากนั้นเสือสองตัวก็กระโจนต่อสู้กันอย่างไม่มีใครยอมใคร จนกระทั้งเสือสองตัวนอนหอบได้ห้าง เสือดำก็ร้อง

 

"โฮกกกกกกกก ฮึ่มมม"

 

ออกมาเพื่อเตือนคนบนห้างว่าตอนนี้แหละ ผู้ใหญ่เมื่อได้ยินเสียงเสือดำร้องออกมาก็ได้สติเล่งกระสุนลั่นไกลตามที่ลูกเขยบอก

 

"ปัง ปัง ปัง"

 

กระสุนเงินตรงเข้ากลางกบาลของเสือแก่มันทั้งร้องและดิ้นไปมาด้วยความเจ็บปวดลมหายใจของมันก็เงียบหายไป ขาลก็กลับร่างเป็นคนเหมือนเดิมเขาปีนขึ้นไปนั่งข้างบนจนถึงฟ้าสางถึงได้ชวนพ่อตาปีนลงมาทั้งสองรีบเผาร่างเสือตัวนี้อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็เดินกลับเข้าไปในหมู่บ้าน ผู้ใหญ่ก็ได้เล่าเรื่องถึงเหตุการณ์เมื่อคืนให้ชาวบ้านได้ฟังยกเว้นแต่เรื่องเสือดำที่เป็นความลับระหว่างลูกเขยตัวดีของเขา

 

หมู่บ้านมะกอกแห่งนี้กลับมีความสงบอีกครั้ง ชาวบ้านต่างออกมาเข้าป่า ทำไร่ ทำสวนมากขึ้น ส่วนขาลและกลิ่นจันทร์ก็ได้มีลูกให้พ่อตาแม่ยายไว้เลี้ยงส่วนเขาและเมียก็ชอบออกไปชมนกชมไม้ในป่าใหญ่สองสามวันก็กลับมาพร้อมของป่ามากมาย ทำให้ฐานะของพ่อตาแม่ยายก็ดีขึ้นเรื่อยๆตลอดมาและนี้ก็เป็นตอนจบของคนหลงป่านะคะ

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว