ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : จนได้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 176

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ค. 2564 21:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
จนได้
แบบอักษร

คืนเดือนมืดวันนี้ชาวบ้านต่างเข้าบ้านตั้งแต่ตะวันยังไม่ตกดิน เหตุก็เพราะเมื่อวานนี้มีเสือแก่ย่องเข้ามาคาบลูกวัวที่พึ่งเกิดไป ทำให้เช้าวันรุ่งขึ้นทุกคนมีอาการและสีหน้าวิตกกังวลอย่างเห็นได้ชัดที่ไม่คิดว่ามันจะกล้าเข้ามาถึงในหมู่บ้านแห่งนี้ ชาวบ้านต้องกลับมาใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวงอีกครั้ง คืนนี้พวกชาวบ้านไม่มีใครกล้าหลับตาลงอย่างสบายเลยบ้านใครที่มีลูกเล็กเด็กแดงพ่อแม่ย่ายายก็ทำทุกวิธีที่จะไม่ให้เด็กร้องตอนกลางคืนเด็ดขาด เพราะเหมือนเป็นการเรียกเสือแก่ที่จ้องจะหาเหยื่อที่เป็นเด็กๆยิ่งเด็กๆมันยิ่งชอบ

 

อย่างไรก็ตามคืนนี้ในหมู่บ้านเงียบมากจนได้ยินเสียงลมที่พลัดผ่านตามฝ้าบ้านจนถึงรุ่งเช้าไก่ขันเสียงแจ๊วทำให้ทุกคนทุกบ้านที่มีอาการหลับไม่เพียงพอได้ลุกขึ้นมาหุ้งหาอาหาร และ จับเข่าคุยถึงเรื่องเมื่อคืนว่ามีใครเป็นอะไรไหม

 

กลิ่นจันทร์วันนี้เธอตื่นเช้ากว่าทุกวันเธอลุกขึ้นมาล้างหน้าล้างตาจากนั้นก็เข้าครัวหุ้งหาอาหารให้กับคนในครอบครัว สายๆเธอก็เดินไปหนองน้ำข้างๆหมู่บ้านคนเดียว เธอคิดถึงขาลมากแต่ก็ทำได้แค่รอ ขาลบอกว่าจะไปไม่นานนี้แค่ผ่านมาสองวันเธอยังคิดถึงเขาขนาดนี้เลย หญิงสาวนั่งเหม่อมองทางป่าใหญ่จนไม่รู้เลยว่า มีเสือแก่ย่องเข้ามาจากด้านหลังของเธอมันส่งเสียง โฮกกกกกกจากนั้นก็ตั้งท่าตะครุบหญิงสาวตรงหน้า ก่อนที่เสือแก่จะถึงตัวเธอกลับมีร่างของเสือดำที่มีขนาดใหญ่กว่าถึงห้าเท่ากระโจนเข้าขัดขวางการกระทำของเสือแก่ เมื่อเสือแก่เห็นว่าเป็นเสือดำที่มีขนาดใหญ่กว่าตัวเองเป็นหลายเท่ามันรีบหนีกระโจนเข้าไปในป่าทันที

 

"กลิ่นจันทร์"เมื่อเห็นดังนั้นก็แทบลมจับ เสือดำส่งเสียง "โฮกกกกกกฮึ่มมคำรามก้องจนทั่วป่า" จากนั้นมันก็หันหน้ามาทางหญิงสาวมันจ้องเข้าไปในดวงตาของเธอ หญิงสาวเมื่อเห็นดวงตาของเสือดำเต็มๆตา เธอก็จำได้ว่ามีเพียงขาลเท่านั้นที่มีดวงตาแบบนี้

 

"ขาล ใช่ขาลหรือเปล่า จันทร์คิดถึงขาลมากนะ"

 

เสือดำพยักหน้าเป็นอันใช่จากนั้นร่างของเสือดำก็กลายร่างเป็นขาลชายหนุ่มที่เธอพึ่งเหม่อหานั้นเอง เธอเข้าไปสวมกอดด้วยความคิดถึง

 

"ข้าเอง จันทร์ไม่กลัวขาลหรอ"

 

กลิ่นจันทร์ได้แต่ส่ายหน้าเอาแต่ร้องไห้ลงบนหน้าอกแผ่นใหญ่จนเสื้อผ้าฝ้ายสีขาวของชายหนุ่มเปียกไปด้วยน้ำตา เขากระชับกอดหญิงสาวมากขึ้นเขาเองก็ไม่อยากห่างเหมือนกัน แต่ว่าตัวเขามีหน้าที่ที่ต้องดูแลอาณาเขตในป่าแถบนี้เพราะอย่างนั้นเขาเลยรีบไปรีบมาจนมาทันเวลาพอดีที่ได้ช่วยไล่เสือแก่ที่จ้องจะตะครุบแก้วตาดวงใจของเขาไป

 

"ที่หน้าที่หลังอย่าออกไปไหนคนเดียวน่ะ แถวนี้มีเสือป่วนเปี้ยน ดีนะที่ขาลมาทันไม่งั้นละก็ได้หาเมียใหม่แน่"

 

ขาลพูดเป็นเชิงเตือนแต่ประโยคหลังๆก็แกล้งให้คนตรงหน้าเงยหน้าขึ้นมาสักที

 

"คนบ้า ไม่ต้องมากอดเลย ชิ ฉันงอนแล้ว"

 

พูดจบก็เดินกระแทกเท้ากลับบ้านทันทีทิ้งให้ชายหนุ่มยืนดูมองความดื้อและยิ้มตามในกระทำของคนที่เดินหน้ามุ่ยกลับบ้านไป

 

"ทำไมหน้าตาเหมือนตูดลิงละน้องพี่"

 

หาญกับพลพูดพร้อมกันจนทำให้หญิงสาวถลึงตาใส่อย่างอาฆาต ขาลเดินตามมาจนถึงบ้านของเขาและกลิ่นจันทร์ เขาเห็นหาญและพลแซวหญิงสาวเขาก็เดินมาบอกถึงเรื่องทั้งหมดรวมถึงเรื่องเสือแก่ด้วย

 

"ดีนะ พ่อขาลไปช่วยทัน ขอบใจมากๆนะ"

 

เป็นเสียงของพ่อผู้ใหญ่ เพราะว่าตอนนี้ทั้งหมดกำลังนั่งกินข้าวด้วยกันบนบ้านอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา หลังๆก็มีเหล้าป่ารสชาติฝาดคอแถมแรงมากๆที่ขาลเป็นคนถือเอามาฝากคนในบ้าน โดยมีหาญและพลเป็นคนคอยชงเหล้าให้กับพ่อและน้องเขยส่วนแม่และน้องสาวเดินไปนั่งดูโทรทัศน์อยู่ในห้องแล้วทุกคนกินจนได้ที่ก็ต่างแยกย้ายกันขึ้นก็เหลือแต่ขาลที่นั่งฟุบตรงวงเหล้า กลิ่นจันทร์เมื่อได้เห็นถึงกลับส่ายหน้า แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็เข้าไปพยุงขาลให้เดินไปทางบ้านของเธอและเขา ดีที่ชายหนุ่มพอมีสติอยู่บ้างเลยพอเดินกลับไหวอยู่

 

กลิ่นจันทร์พยุงร่างของขาลจนมาถึงที่นอน เธอลุกไปเอาผ้าชุบน้ำบีบจนหมาดแล้วมาเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้กับขาลที่ตอนนี้หน้าแดงกร่ำด้วยเหล้าของเขานั้นเอง เธอเช็ดไปเรื่อยจนขาลเริ่มมีสติ ขาลจับมือของกลิ่นจันทร์มาจูบเบาๆที่ฝ่ามือ กลิ่นจันทร์มองการกระทำของขาลจนหน้าแดงระเรื่อ

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว