facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่28

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 188

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ก.ค. 2564 07:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่28
แบบอักษร

เลออนที่นั่งอยู่ด้านหลังของลอเรนน่าที่สามารถโจมตีหุ่นจำลองได้สำเร็จเป็นคนที่ 3 มองลอเรนน่าแวบหนึ่งก่อนเอ่ย “นั่นสิฉันก็คิดว่าคงเป็นเรื่องบังเอิญ ท่านหญิงลอเรนน่าที่พลังเวทเพิ่งถูกปลุกจะสามารถโจมตีหุ่นจำลองได้รวดเร็วขนาดนั้นได้ยังไง” 

 

                ลอเรนน่ายิ้มุมปากก่อนตอบกลับ “ดูเหมือนว่าจะสืบเรื่องของฉันมาแล้วสินะคะคุณเลออน” 

 

                เลออนชะงักก่อนรีบแก้ตัว “กะ... ก็ธรรมดาฉันเองก็อยากรู้จักเพื่อนร่วมคลาสเท่านั้น” 

 

                “อ่อ... เข้าใจแล้วค่ะ”

 

                “ที่ว่าเข้าใจนี่เข้าใจแบบไหน” เลออนที่อยู่ ๆ ก็หงุดหงิดกับท่าทางเรียบเฉยที่อีกฝ่ายแสดงตอบกลับมา 

                “ก็เข้าใจว่าคุณเลออนเพียงอยากทำความรู้จักเพื่อนร่วมคลาสน่ะสิคะ” ลอเรนน่าตอบกลับ 

 

                “ฮะ.. ฮ่า... ฮ่า... ฮ่า...” 

 

                เลออนหันขวับไปมองสหายของตนที่หลุดขำออกมา “นายขำอะไรโอรอน” 

 

                “ก็ขำนายไง ฉันเพิ่งเคยเห็นนายควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ก็คราวนี้แหละ” โอรอนตอบกลับทั้ง ๆ ที่พยายามกลั้นหัวเราะอยู่

 

                “หุบปากไปเลย” เลออนตวาดใส่

 

                “เฮ้... นายอย่าพาลสิ” โอรอนตอบพลางยักไหล่เบา ๆ

 

                ลอเรนน่าถอนหายใจออกมาเบา ๆ ก่อนเลิกให้ความสนใจใตัวของ 2 หนุ่มด้านหลัง เธอหันไปพูดกับเวนนิก้า “เวนนิก้า แอชลี่ย์หลังจากหมดชั่วโมงเรียนพวกเธอ 2 คนว่างไหม” 

 

                เวนนิก้าและแอชลี่ย์หันมองหน้ากันก่อนตอบ “ว่างค่ะ”

 

                “ดีเลย พอดีวันนี้ฉันจะทำขนมอยากจะชวนเธอทั้ง 2 คนไปดื่มชาสนใจไหมคะ” 

                “ยินดีเลยค่ะท่านหญิง” ทั้งสองคนตอบตาลุกวาว

 

                “พวกเราห้อง S มีตั้ง 10 คนรวมเธอ แต่เธอกลับชวนแค่ 2 คนเนี่ยนะ” เลออนบ่นอุบอิบ

 

                เวนนิก้าหันไปมองเลออนที่นั่งอยู่ด้านหลังก่อนตอบกลับ “นี่นายน่ะชื่อเลออนใช่ไหมกล้าดียังไงถึงชอบพูดจาเสียมารยาทกับท่านหญิงลอเรนน่าน่ะ ถึงจะเรียนอยู่ในรุ่นเดียวกันแต่มารยาททางสังคมก็ควรมี ท่านหญิงเป็นถึงบุตรีของดยุกกล้าดียังไงที่ตระกูลขุนนางที่มีศักดิ์ต่ำกว่ามาพูดจาตีเสมอแบบนี้” 

 

                เลออนชะงักพลางคิดว่าบางทีตนคงลืมในจุดนี้ไปอาจเป็นเพราะที่ผ่านมาในรุ่นของตัวเองมีเพียงตระกูลขุนนางไวส์เคาน์จึงไม่จำเป็นต้องพิธีรีตองอะไรมากมาย 

 

                ลอเรนน่าแตะแขนของเวนนิก้าที่อารมณ์กำลังพุ่งปรี้ด “ไม่เป็นไรเวนนิก้า ฉันยกอภิสิทธิ์นี้ให้กับคลาส S ก็แล้วกัน”

 

                พูดจบลอเรนน่าก็ลุกขึ้นพร้อมหมุนตัวกลับไปทางนักเรียนคลาส S ทั้ง 9 คนก่อนพูดขึ้น “ไม่มีใครที่สามารถเลือกเกิดได้แม้แต่ตัวฉันเอง และฉันก็หวังว่าทุกคนจะเป็นเพื่อนที่ดีตลอดการเรียนในสถาบันคาร์ดิเนล ดังนั้นวันนี้ที่เราต่างได้ทำความรู้จักกันเป็นวันแรก ฉันขอเชิญทุกคนพร้อมทั้งบัดดี้ไปดื่มชาที่บ้านพักนะคะ” 

                ความขุ่นเคืองใจของเลออนที่มีก่อนหน้าหายวับไปทันตาเมื่อได้เห็นรอยยิ้มอันงดงามของลอเรนน่า 

 

                เวนนิก้าเองก็เช่นกัน…

 

                ภายหลังเสร็จจากชั่วโมงเรียนในช่วงบ่าย ลอเรนน่าก็ตรงกลับไปที่บ้านพักพร้อมกับบอกเซบาสและวิเวียนถึงแขกที่เธอเชิญมาในวันนี้ 

 

                ลอเรนน่าเดินขึ้นไปเปลี่ยนชุดเป็นเดรสเรียบง่ายสบาย ๆ พร้อมกับมัดผมทรงดังโงะที่เตรียมพร้อมในการทำขนม ในตอนแรกเธอวางแผนที่จะเพิ่มแต้มทักษะทีละน้อย แต่ดูเหมือนวันนี้ทุกอย่างจะเป็นใจ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว