ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตกน้ำ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 190

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 11 ก.ค. 2564 11:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตกน้ำ
แบบอักษร

ไก่ป่าขันเจี้ยวแจ๋วในตอนเช้าตรู่ "เอ๊กอีเอ๊ก เอ๊กกก" ทำให้กลิ่นจันทร์รู้สึกตัวและตื่นขึ้นมาแสงแดดลอดช่องกับต้นไม้ใหญ่ที่เธอนอนอยู่ เธอแก้มัดผ้าที่ใช้ผูกนอนกับต้นไม้เมื่อคืนแล้วค่อยๆปีนลงจากต้นไม้ใหญ่ จากนั้นก็เดินไปล้างหน้าล้างตาที่น้ำตกที่เจอเมื่อวาน "กลิ่นจันทร์" ก้มเอามือควักน้ำเย็นๆจากน้ำตกมาล้างหน้า น้ำตกแห่งนี้สูงถึงเจ็ดชั้นมันไหลมาจากแอ่งน้ำภูเขาด้านบนของยอดสูงสุดภูเขาแห่งนี้ชาวบ้านมักเรียกกันว่า "เขายอดน้ำ" เพราะมีน้ำทุกฤดูอาจจะเป็นเพราะอยู่ในป่าลึกต้นไม้ขึ้นชุกชุมบริเวณรอบๆก็มีสัตว์ป่าอาศัยอยู่ทำให้ที่นี้มีแต่ความอุดมสมบูรณ์ที่สุดในระแวกนี้

 

"สดชื่นจัง ดีละ เริ่มหาทางกลับบ้านดีกว่า"

 

เมื่อคิดได้ดังนั้น "กลิ่นจันทร์" ก็เริ่มเดินตามทางที่คิดว่าน่าจะใช่ทางกลับบ้านไปเรื่อยพร้อมทำสัญลักษณ์กากบาทตามต้นไม้เพื่อวนกลับมาที่เดิมเหมือนเมื่อวานอีก เดินจนเหนื่อยถึงขั้นข้ามมาอีกเขาลูกหนึ่งแต่ป่ารอบๆก็ยังดูเหมือนกันไปหมดจนเดินมาเจอน้ำตกแห่งใหม่ตอนบ่ายๆ อากาศค่อนข้างร้อนอบอ้าวเหมือนฝนจะตก

"ไหนๆก็ไหนๆละลงไปอาบน้ำให้สบายตัวก่อนดีกว่า"

 

"กลิ่นจันทร์" ค่อยๆถอดเสื้อผ้าทีละชิ้นละค่อยๆเดินลงไปเล่นน้ำที่กลางแอ่งเลย เล่นน้ำจนคลายความเหนื่อยล้าจากการเดินตากแดดเกือบทั้งวันเธอค่อยๆว่ายจะขึ้นฝั่งแต่อยู่ดีๆตะคริวเจ้ากรรมดันมากินตรงเท้าเธอซะงั้น เธอเริ่มใช้แรงที่เหลือตีตัวเข้าฝั่ง แต่ตีเท่าไหร่ก็ไม่ถึงสักที

 

"เจ้าป่าเจ้าเขาช่วยลูกช้างด้วย"

 

เธอพึมพำกับตัวเองจนร่างกายของเธอก็เริ่มจมน้ำเรื่อยๆ ก่อนที่สติและลมหายใจจะหมดไปมีเสียงน้ำแตกซ่าเป็นวงกว้าง จากนั้นก็มีร่างชายหนุ่มผมยาวว่ายมาถึงจุดที่เธออยู่ ชายหนุ่มเมื่อเห็นว่าหญิงสาวคนข้างหน้ากำลังจะตายเขาก็รีบช่วยต่อลมหายใจของเธอด้วยการจูบ จนเธอมีสติขึ้นมาอีกครั้งทั้งสองเลยช่วยพยุงร่างของกันและกันขึ้นมาจากก้นแอ่งน้ำตกแห่งนี้ เมื่อทั้งสองโผล่หัวขึ้นมาได้ "กลิ่นจันทร์" ก็สูดอากาศเข้าไปเต็มปอดอย่างไม่สนใจคนที่ช่วยจนเธอเริ่มรู้ตัวว่ามีคนมองเธอก็เริ่มหันไปทางหน้าชายหนุ่มคนที่เธอเพิ่งนึกได้ประเดี๋ยว

 

"เออ ข้าขอบคุณท่านมากน่ะ ที่ช่วยข้าเอาไว้"

 

ชายหนุ่มพยักหน้าเบาๆเป็นการตอบแทน หลังจากนั้นเขาก็เริ่มว่ายขึ้นฝั่งหญิงสาวก็เพียงพยักหน้าตอบและมองเขาค่อยๆขึ้นฝั่งจนชายหนุ่มหันมาบอกหญิงสาวที่ร่างกายเปลือยเปล่าในน้ำว่า

 

"เจ้าก็รีบขึ้นมาได้แล้ว ดูซิปอดบวมแล้วมั้ง"

 

หญิงสาวเมื่อได้ฟังก็ก้มมองดูตัวเองในน้ำ นี้เธอลืมไปว่าตัวเองถอดเสื้อผ้าไว้บนฝั่งมีแต่ร่างกายที่เปลือยเปล่าในน้ำนี้ หน้าเธอถึงกับเห่อแดงด้วยความเขินอายจนถึงใบหูแน่ะ เธอรีบขึ้นฝั่งไปใส่เสื้อผ้าอย่างเร็วและค่อยๆเดินตามชายหนุ่มที่พึ่งช่วยเธอไปเมื่อสักครู่แบบเงียบที่สุด

 

ชายหนุ่มนั้นรู้ตัวตลอดว่าหญิงสาวนั้นแอบย่องตามเขามาอย่างเงียบๆเขาได้แต่ยิ้มกระตุกในใจ จากนั้นเขาก็ทำท่าว่าไม่รู้ว่ามีใครเดินตามเขาเดินขึ้นกระท่อมที่ตั้งอยู่ด้านหน้าจากนั้นก็เดินมาพร้อมอาหารในมือเขาถือไปวางไว้บนแค่ไม่ไผ่หน้ากระท่อม

 

"เจ้าหิวไม่ใช่หรอข้าพอมีผลไม้ป่านิดหน่อย เจ้ามากินสิ"

 

เธอคิดในใจจะดีหรอกินอาหารของคนแปลกหน้าแต่ก็ว่าน่ะเมื่อวานและวันนี้ไม่มีอะไรตกถึงท้องเธอเลยอีกอย่างเขาก็พึ่งช่วยชีวิตเราแท้ๆ ท้องเจ้ากรรมก็ดันมาร้องเฉย เธอได้แต่ยิ้มสวยๆจากนั้นก็ค่อยๆเดินมาตรงแค่ไม้ไผ่อย่างว่าง่ายพร้อมหันมามองหน้าชายหนุ่ม โอ้ว คุณพระพึ่งมาเห็นหน้าชัดๆก็ตอนนี้แหละคนอะไรหล่อเหมือนเทพบุตร ผมยาวสีดำ ตาสีน้ำตาลเข้มอมส้มที่ดูหน้าค้นหาและลึกลับ จมูกเป็นสัน ปากกระจับ ไหนจะรูปร่างร่างกายที่สุดจะสมบูรณ์แบบ กลิ่นจันทร์กลืนน้ำลายลงคอดังเอือก เธอจ้องคนตรงหน้าอย่างไม่กระพริบตา

 

"นี้ๆ เจ้าเป็นอะไรรึเปล่า มีอะไรติดตรงหน้าข้าหรอ"

 

 

ชายหนุ่มถามออกมาเสียงเข้มและจ้องเข้าไปในตาของหญิงสาวด้านหน้าจนทั้งคู่สบตากันตาจ้องตาจนกลิ่นจันทร์เป็นหลบตาก่อนเธอตั้งสติก่อนที่เจ้าความคิดของตัวเองจะตะเลิดมากกว่านี้

 

"เอออออ เปล่าน่ะขอบคุณท่านอีกครั้งน่ะที่มีน้ำใจช่วยข้า"

 

"อ่อท่าเรื่องนั้นสบายมากข้าไปช่วยตามเสียงเรียกนะ แล้วเจ้าละชื่ออะไร ข้าชื่อ "ขาล" น่ะ"

 

"ข้าชื่อ"กลิ่นจันทร์" พอดีข้าหลงป่ามาวันหนึ่งแล้วยังหาทางกลับบ้านไม่ได้เลย ขาลพอจะช่วยข้าได้ไหม"

 

"ได้สิอีกสามวันข้าจะเป็นคนพาเจ้ากลับบ้านเองตอนนี้เจ้าก็พักไปข้าไปก่อนละกัน"

 

เธอเมื่อได้ฟังก็เกิดความดีใจออกมาที่จะได้กลับบ้านไปเจอพ่อแม่แล้วเห้อคิดถึงคนอยู่บ้านจังเลยว่าพรางก็มองดูรอบๆกระท่อมของขาลไปมาจากนั้นขาลก็ขอตัวออกไปหาของป่าและปล่อยให้กลิ่นจันทร์นอนพักอยู่ที่นี้ ตอนเย็นเขาจะกลับมา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว