ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เผชิญหน้าครั้งแรก

ชื่อตอน : เผชิญหน้าครั้งแรก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 150

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ก.ค. 2564 19:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เผชิญหน้าครั้งแรก
แบบอักษร

ในที่สุดทั้งสามคนก็มาอยู่ในห้องพักฟื้นของกาญจนาที่กำลังนอนพักผ่อนอยู่บนเตียง หลังจากการผ่าตัดเป็นไปอย่างเรียบร้อยและปลอดภัยดี

“กะเพราขอบคุณคุณนายแม่มากนะคะที่ช่วยเป็นธุระ และดูแลแม่ของกะเพรา” กชนันท์ยกมือไหว้และกล่าวขอบคุณคุณนายสุนทรีด้วยน้ำเสียงที่ค่อนข้างสั่น

“มาขอบคงขอบคุณอะไรกันละกะเพรา คนกันเองทั้งนั้น ใช่ไหมตาซอร์” สุนทรีมองลูกชายอย่างมีเลศนัย

“คุณแม่คร้าบบบบ”

“เอาละๆ เดี๋ยวฉันกลับบ้านก่อนแล้วกัน ตอนเย็นๆ เดี๋ยวให้พี่เขามาอยู่เป็นเพื่อนนะกะเพรา” คุณนายสุนทรีเอ่ยตัดบท เพราะไม่อยากฟังคำพูดของลูกชาย

“ไม่เป็นไรค่ะคุณนายแม่ เดี๋ยวหนูอยู่เฝ้าแม่คนเดียวก็ได้ค่ะ”

“ไม่ได้! เดี๋ยวฉันให้ตาซอร์มาอยู่เป็นเพื่อน!” ว่าลูกชายเอาแต่ใจแล้ว ก็ไม่เท่าคุณนายแม่ ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ กชนันท์ทำได้เพียงยิ้มแหย่ๆ และพยักหน้ารับอย่างเลี่ยงไม่ได้ เพราะเธอมั่นใจว่า เดี๋ยวสรัญภพก็คงหาทางไปได้เองนั่นแหละ

“งั้นก็กลับกันเถอะ แม่มีธุระต้องแวะนิดหน่อย” สุนทรีหยิบกระเป๋าแล้วเดินออกจากห้องก่อนเป็นคนแรก

“เดี๋ยวพี่จัดการเอง” เขาพยักหน้าให้เธอ แล้วรีบเดินตามมารดาออกไปทันที

“ซอร์กลับบ้านไปอาบน้ำ อาบท่าก่อนนะ แล้วมานอนเป็นเพื่อนน้อง เดี๋ยวแม่ให้ลุงชมพาแวะทำธุระที่ธนาคารครู่หนึ่งก่อน” สุนทรีหันมาบอกลูกชาย ก่อนจะก้าวขึ้นเบาะด้านหลังของรถเก๋งสี บรอนด์ทอง

“ครับคุณนาย กระผมจะทำตามบัญชาทุกอย่างครับ” เขาเอ่ยล้อเลี่ยนผู้เป็นแม่ แล้วรีบวิ่งหนีไปขึ้นรถที่มืดติดเครื่องรออยู่ เพราะกลัวจะโดนคนเป็นมารดาเรียกเทศนายาว ในข้อหาล้อเลียนเสียก่อน

“เจ้าเด็กนี่มันกะล่อนได้ใครเนี่ย!” สุนทรีบ่นอยู่คนเดียว เพราะไม่ทันได้ด่า เจ้าลูกชายก็วิ่งหนีไปเสียก่อน

“ยิ่งโตคุณซอร์ก็ยิ่งเหมือนคุณซูกินะครับ” ลุงชมคนเก่าคนแก่ของบ้านเอ่ยขึ้น

“ลุงชม”

“ผมขอโทษครับ” ลุงชมรีบเอ่ยขอโทษ พอรู้ว่าตัวเองเผลอพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดออกมา

“ทีหลังอย่าเผลอบ่อยนะ ไปได้แล้ว ฉันต้องรีบไปทำธุระที่ธนาคาร” สุนทรีเอ่ยขึ้นเสียงเรียบ อดรู้สึกไปกับเรื่องที่ลุงชมเผลอพูดเมื่อครู่ไม่ได้

“ครับคุณหนู” เขาติดเรียกอีกฝ่ายว่าคุณหนู แทนที่จะเรียกคุณนายตามคนอื่นๆในบ้าน เพราะเขาเคยเป็นคนขับรถของสามีหล่อนมาก่อนที่จะทำหน้าที่ขับรถให้กับสุนทรีตามคำสั่งของคนเป็นเจ้านายเก่า ดังนั้นเรื่องราวทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับคนเป็นเจ้านายเขาจึงรับรู้มาโดยตลอด

เอี๊ยดดดด

เสียงล้อรถบดกับถนน เมื่อคนขับเหยียบเบรกกะทันหัน จนคนที่โดยสารอยู่เบาะด้านหลังเด้งตัวเกือบกระแทกกับเบาะหน้า

“เกิดอะไรขึ้นลุงชม!”

“มีรถขับตัดหน้า แล้วจอดขวางรถเราไว้ครับ!” ลุงชมเอ่ยขึ้น ก่อนจะคลำหาอาวุธประจำกายที่ถูกซ่อนไว้ใต้เบาะ เพราะนอกจากเขาจะเป็นคนขับรถแล้วนั้น อีกหน้าที่หนึ่งที่ถูกสั่งตรงจากเจ้านายคนก่อนคือ ดูแลความปลอดภัยของสุนทรีนั่นเอง

“คุณหนูอยู่ในนี้นะครับ เดี๋ยวผมจะลงไปดู” เขาเหน็บปืนพกขนาดเล็กไว้ที่เอว แล้วหันมาบอกสุนทรี ด้วยแววตาเคร่งเครียด ซึ่งมีไม่บ่อยหนักที่ชมจะเคร่งขรึมขนาดนี้

“จ๊ะ ระวังตัวด้วยนะ” เธอเอ่ยขึ้น แล้วนั่งมองเหตุการณ์ตรงหน้าอย่างสงสัย

จนกระทั่งเห็นชายหนุ่มในชุดสูทสีเลือดนก สวมแว่นกันแดด ก้าวลงจากรถเมอร์เซเดส เบนซ์สีดำ

สุนทรีรีบเปิดประตูลงจากรถราวกับคนละเมอ แค่ได้เห็นรูปร่างของคนในชุดสูทเธอก็รู้ได้ในทันทีว่าคนตรงหน้าคือใคร

“เซน” หล่อนเรียกคนตัวสูงตรงหน้าราวกับคนละเมอ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว