facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

มีป๋าฯ EP.1 มีป๊ะป๋าเป็นครั้งแรก [1]

ชื่อตอน : มีป๋าฯ EP.1 มีป๊ะป๋าเป็นครั้งแรก [1]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 712

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ก.ค. 2564 01:13 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มีป๋าฯ EP.1 มีป๊ะป๋าเป็นครั้งแรก [1]
แบบอักษร

นางสาวขอบคุณโชว์ตัวขึ้นมาในงานศพที่ถูกจัดขึ้นอย่างใหญ่โตของคุณพ่อของเธอ เธอเห็นแผ่นหลังที่น่าเกรงขามของใครสักคนท่ามกลางชายชุดดำ ผู้ชายที่ตัวใหญ่และดูแข็งแรงในชุดสูทสีดำสนิท เขายืนไว้อาลัยให้กับโลงศพของคุณพ่อของเธอ เสี้ยวหน้าที่สงบนิ่งของชายร่างใหญ่ที่มีหนวดเคราจนน่าประหวั่นพรั่นพรึงทำให้เธอยืนสะอึกอึ้งอยู่ข้างหลังไม่กล้าเข้าไป 

ชั่วชีวิตเธออยู่กับคุณพ่อแค่สองคนเท่านั้น คุณพ่อเข้าไปพัวพันกับวงการยากูซ่าซึ่งถือเป็นมาเฟียในประเทศญี่ปุ่น และทำให้ครอบครัวของเธอแตกแยกระหองระแหง แม่ของเธอที่เป็นคนไทยแท้ทิ้งเธอกับพ่อไปเพราะพ่อมักเมามายเพราะเครียดและกดดันจากงานและตบตีแม่อยู่เสมอ แต่กลับกันกลับดูแลเธอเป็นอย่างดี 

เธอไม่รู้ว่าพ่อแม่มีปัญหาอะไรกัน แต่มารู้สึกตัวอีกทีตัวเองก็มีแค่คุณพ่อ และในวันนี้เธอไม่เหลือใครอีกแล้ว 

ไหล่เล็กสั่นเทิ้มอย่างหนัก เธอร้องไห้ออกมาในขณะที่พยายามใช้หลังมือปาดน้ำตาอย่างยากลำบาก 

จนรู้สึกว่ามีมือบางๆ ของใครสักคนแตะลงมาที่บ่าเบาๆ 

“...!” ขอบคุณตกใจและเหลียวไปมองทันที แล้วก็เห็นผู้หญิงวัยกลางคนที่ยังดูสาวและสวยอยู่คนหนึ่งยืนอยู่ด้านหลัง เธอตัวสูงกว่าขอบคุณมาก แถมยังดูสง่างามในชุดเดรสสีดำสนิท “สะ... สวัสดีค่ะคุณอคิโกะ” 

เธอคืออคิโกะ ผู้เป็นแม่เลี้ยงในเรือนใหญ่ของหัวหน้าคุณพ่อของเธอ 

“เธอไม่ต้องเป็นห่วงนะ” ร่างบางเอ่ยปากขึ้นอย่างใจดี “ท่านเซ็นโซจะรับเลี้ยงเธอต่อจากนี้เป็นต้นไป เธอจะกลายเป็นลูกสาวบุญธรรมของท่าน และเข้าไปอยู่ในฐานะครอบครัวโยชิวาระ” 

นั่นเป็นข้อความที่ทำให้ขอบคุณนึกตกใจ เธอหันรีหันขวาง ก่อนที่จะก้มหน้าลงทั้งน้ำตา 

“นะ... หนู” 

“ค่าเล่าเรียนท่านเซ็นโซจัดการให้เรียบร้อยแล้ว เธอสามารถเรียนที่โรงเรียนเดิมได้ตามที่เธอต้องการเลย” 

“...” 

“อ้อ แล้ว... เธอคงยังไม่เคยเห็นท่านสินะ” อคิโกะไม่รอฟังความเห็นของเธอตามแบบฉบับของครอบครัวยากูซ่า เจ้าหล่อนผายมือไปทางร่างกำยำที่ยืนพูดคุยกับการ์ดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด พร้อมกับฉีกยิ้ม “ท่านอยู่ตรงนั้นเอง ไปแนะนำตัวสักหน่อยสิ” 

ขอบคุณก้มหน้างุด จำต้องเดินตามร่างสูงเพรียวของอคิโกะไปอย่างช่วยไม่ได้ เธอหยุดยืนต่อหน้าคนตัวใหญ่ที่หันมามองแค่หางตา ในขณะที่การ์ดนับสิบที่ยืนคุมเชิงอยู่ต่างแหวกทางให้เธอ 

เซ็นโซเห็นเธอมาสักพักแล้ว ผมสีชมพูเด่นเข้ามาตั้งแต่หน้าประตูทางเข้า ร่างเล็กในชุดเดรสสีดำที่กระโปรงสั้นเล็กน้อยทำให้ชายวัยกลางคนรู้สึกชื่นชมในรูปลักษณ์ที่งดงามของเด็กสาว แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่มีรอยยิ้มออกมาให้เห็น เพราะเซ็นโซนั้นเป็นเสือยิ้มยาก 

“สวัสดีค่ะท่านเซ็นโซ ดิฉันพาลูกสาวของไซโตะมาแนะนำตัวกับท่าน ก่อนที่จะย้ายมาอยู่เรือนใหญ่” อคิโกะทำหน้าที่เกินความจำเป็นไปหน่อย ดูออกจะถูกใจเด็กสาวคนนี้มากจนต้องพามาแนะนำตัวก่อนเวลาอันควร เขานึกเข่นเขี้ยวอคิโกะในใจเล็กน้อย แต่เพราะเธอเป็นแม่เลี้ยง ก็เลยได้แต่กระแอมไอ 

“นะ... หนูชื่อขอบคุณ ขอบคุณด้วยนะคะที่อุปการะหนูต่อจากคุณพ่อ หนู... หนูไม่รู้จะตอบแทนท่านอย่างไรดี” 

เธอโค้งปะหล่กๆ พร้อมกับน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม หนึ่งเพราะเสียใจกับการจากไปของคุณพ่อ และสอง เพราะสายตาของเขาดูราวกับจะกลืนกินเธอไปทั้งตัว เหมือนเสือที่จ้องมองเหยื่อไม่มีผิด 

เซ็นโซกระตุกยิ้มหยันเล็กน้อย พร้อมกับทำอะไรที่ไม่เข้ากับสีหน้าที่ดุดันของตัวเอง เขาเอื้อมฝ่ามือหนาที่ใหญ่และหยาบกร้านไปปาดน้ำตาที่ข้างแก้มนวลออกอย่างหนักมือตามประสายากูซ่าจนทำให้ขอบคุณต้องเบ้หน้าด้วยความแสบ 

“เรียกฉันว่าป๊ะป๋า แล้วมีชีวิตที่ดีหลังจากนี้ซะ” 

ประโยคที่ดูจะเป็นคำสั่งซะมากกว่าคำปลอบโยนนั่น ทำให้ขอบคุณตัวสั่นระริก 

“ขะ... ขอบคุณค่ะป๊ะป๋า” เธอยอมใจเรียกอย่างเสียไม่ได้ 

“พรุ่งนี้เตรียมเก็บของ ป๋าจะพาเธอย้ายเข้ามาภายในเรือนใหญ่” ขอบคุณพยักหน้ารับ ในขณะที่เซ็นโซจะส่งสายตาให้การ์ด พร้อมกับเดินผ่านไหล่เล็กๆ ที่สั่นไหวของเธอออกไปจากพิธีศพ 

ท่าทางที่ดูมีอำนาจและแข็งกร้าว ดุดันราวกับเสือร้ายทำให้ขอบคุณได้แต่ยืนกุมมือที่สั่นเทาของตัวเองเอาไว้หน้าโลงศพของคุณพ่อที่เธอเคารพรัก อคิโกะมองแผ่นหลังเล็กๆ ของเด็กสาว ก่อนที่จะกระตุกยิ้มบางๆ 

เด็กผู้หญิงคนนี้ คงจะทำให้ท่านเซ็นโซพอใจเป็นแน่ 

 

_________________________________ 

ถ้าชอบก็ฝากกดหัวใจ คอมเม้นท์ด้วยน้า 

1 เม้นท์ 1 กำลังใจ เม้นท์เยอะมาอัพต่อทันที! 

ติดตามข่าวสารได้เพิ่มเติมที่เพจ : Madam Hangover 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว