email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : คนรักเก่า

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 7.3k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ธ.ค. 2564 05:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คนรักเก่า
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep.59 คนรักเก่า

 

ขวัญหญิงนั่งใจเย็นรอจนอธิปเดินออกไปตักอาหารที่เคาน์เตอร์แล้วจึงหันมามองและถามจัสมินเสียงเข้มว่า "เธอคบกับอธิปอยู่เหรอ?"

 

"อะไรนะ..คะ?" จัสมินตกใจกับคำถามของเจ้านายอธิป แต่เธอไม่ได้ตอบอะไรออกไป

 

"อธิปไม่ได้บอกอะไรเธอเหรอ ว่าฉันไม่ใช่แค่เจ้านายของเขาเท่านั้น แต่ฉันยังเคยคบกับเขาตั้งแต่เรียนมหาวิทยาลัยมาด้วยกัน"

 

"เฮียไม่เคยเล่าเรื่องอะไรให้ฟังหรอกค่ะ แล้วแจ๊สก็ไม่เคยถามเพราะเห็นว่าเป็นเรื่องส่วนตัวของเฮีย"

 

สาวน้อยลูกครึ่งที่ฟังคำบอกเล่าของคนรักเก่าอธิป ตอบกลับใปด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ

 

เธอไม่ได้รับสิทธิ์ที่จะรู้เรื่องส่วนตัวของเขาหรอก เขาเป็นถึงผู้จัดการโรงงานที่เรียนจบมาจากต่างประเทศแถมยังขายทองคำเป็นธุรกิจครอบครัวอีก

 

เรื่องเหล่านี้เธอก็รู้เป็นคนสุดท้ายจากคำบอกเล่าของคนอื่นที่ไม่ใช่อธิปด้วยซ้ำ เธอมองหน้าคนที่นั่งตรงข้ามขมวดคิ้วครุ่นคิดในใจ

 

คุณขวัญหญิงเคยเป็นคนรักเก่าของเฮียหรอเนี้ย?

 

ทั้งสองคนดูเหมาะสมกันดีแต่ทำไมถึงเลิกกันได้นะ

 

เธอไม่รู้มาก่อนเลยว่าชายหนุ่มจะเคยมีแฟนที่สวยและไฮโซขนาดนี้ ป๊ากับม๊าไม่เคยเล่าให้ฟังมีแต่เล่าเรื่องวีรกรรมสุดแสบในวัยเด็กของเขาเท่านั้น

 

"แค่อยากเล่าให้ฟังเฉยๆ ว่าฉันเองนี่แหละที่เป็นคนบอกเลิกอธิป และตั้งแต่วันนั้นเขาก็ไม่เคยคบกับผู้หญิงคนไหนอีกเลย ฉันรู้นะ.. ว่าเขายังรักและรอฉันกลับไปหาเขาเสมอ"

 

"ค่ะ"

 

จัสมินพูดได้แค่นั้น เธอที่มีใบหน้าเรียบเฉยแต่หัวใจตอนนี้กลับทุกข์ระทม เธอพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมชายหนุ่มถึงครองตัวเป็นโสดมาจนทุกวันนี้ คงเป็นเพราะยังลืมแฟนเก่าไฮโซอย่างขวัญหญิงไม่ได้นั่นเอง

 

อดีตคนรักเก่าของอธิปเหลือบตาไปเห็นถุงกระดาษแบรนด์หรูที่จัสมินวางไว้ใกล้ตัว จิกตามองถุงเหล่านั้นอย่างสงสัย

 

"อธิปซื้อให้เหรอ?"

 

"ค่ะ"

 

จัสมินตอบสั้นๆ แต่แค่คำเดียวก็กรีดหัวใจขวัญหญิงจนบาดลึก ตั้งแต่คบกันมาจนเลิกรา ชายหนุ่มไม่เคยซื้อของเหล่านี้ให้เธอเลย

 

แต่เขากลับซื้อให้ยัยเด็กฝรั่งนี่ ราคาก็ไม่ใช่ถูกๆ คงหลายแสนอยู่นะ

 

อันที่จริงแล้ว ขวัญหญิงมาทำธุระในห้าง เมื่อจัดการธุระเสร็จแล้วกำลังจะกลับ สายตาเธอก็พลันไปเห็นอธิปเดินเข้าไปในช็อปหรู จึงคิดจะเข้าไปทักทาย แต่เธอกลับเห็นชายหนุ่มยืนคลอเคลียกับยัยเด็กนี่ตลอดเวลา แถมเขายังยื่นบัตรเครดิตตัวเองจ่ายค่ากระเป๋ากับเสื้อผ้าให้อีกด้วย

 

ยัยเด็กนี่.. ต้องไม่ใช่แค่คนรู้จักอย่างแน่นอน

 

เมื่ออธิปเดินกลับมาที่โต๊ะพร้อมอาหารชามโต เขาวางของที่ถือมาบนโต๊ะ แล้วทรุดตัวลงนั่งข้างจัสมิน จงใจเอาร่างหนาของตัวเองเบียดร่างบอบบางของเธอ จนหญิงสาวต้องขยับไปสุดมุมเก้าอี้

 

ชายหนุ่มไม่ได้สนใจอะไรนัก สองมือสาละวนกับการใส่ของสดลงในหม้อที่มีน้ำซุปเดือดส่งกลิ่นหอม ส่วนปากก็พูดชักชวนอดีตคนรักที่ตอนนี้หน้าตาบูดบึ้ง เพราะเธอคิดว่าเขาจะกลับมานั่งข้างเธอ แต่ชายหนุ่มเลือกที่จะไปนั่งเบียดกับยัยเด็กนั่นแทน

 

"หญิงทานด้วยกันไหม ทานหลายๆ คน แย่งกันกินสนุกดีนะ อะ.. นี่ของโปรดมะลิ เฮียจำได้"

 

ชายหนุ่มคีบเห็ดฟางกับกุ้งมาใส่ในถ้วยจัสมินที่ตอนนี้หญิงสาวนั่งอึ้งกับสิ่งที่อธิปพูด

 

นี่.. เฮียรู้ได้ยังไงว่าเธอชอบทั้งสองอย่างนี้ ทั้งๆ ที่เธอไม่เคยบอกเขาสักคำ

 

"มะลิทำงานอะไรคะ?" ขวัญหญิงถามน้ำเสียงเหมือนไม่เจาะจง แต่ภายในใจเธอกำลังลุ้นกับคำตอบที่จะได้ฟัง

 

"มะลิดูแลป๊ากับม๊าน่ะ มีอะไรเหรอหญิง?" อธิปตอบคำถามแทนขณะที่มือยังคีบเนื้อหมูแผ่นใหญ่ที่สุกจนควันฉุยเข้าปาก

 

"อ๋อ เหมือนมิ้วน่ะเหรอ?"

 

ขวัญหญิงถามกลับ เธอรู้จักมิ้วดี เด็กน้อยที่เป็นญาติห่างๆของเฮงพ่ออธิป ที่ครอบครัวชายหนุ่มนำมาเลี้ยงดูตั้งแต่เด็กๆ

 

ส่วนยัยเด็กมะลินี่ ไม่พ่อก็คงแม่ที่เป็นญาติฝ่ายไหนกับอธิปล่ะมั้ง? แม้หน้าตาจะผิดแผกไกลห่างไปจากชาติกำเนิดของชายหนุ่มลิบลับ แต่เมื่อได้ยินดังนั้นก็สบายใจขึ้น

 

"อื้มม"

 

เขาพยักหน้าและรับคำสั้นๆ มือยังคงตักอาหารให้จัสมินตลอดเวลา "มะลิกินเยอะๆนะ เฮียไม่เจอแค่สองเดือน ผอมไปเยอะเลย"

 

"งั้นหญิงไปก่อนนะ มีธุระต่อ เดี๋ยวจะไปเยี่ยมป๊ากับม๊าที่บ้าน"

 

"ได้สิหญิง"

 

อธิปพยักหน้ารับ น้ำเสียงช่างราบเรียบจนขวัญหญิงหงุดหงิดใจ เธอเป็นลูกสาวเจ้าของโรงงานขณะคบหาอยู่กับอธิป หญิงสาวเป็นคนดึงชายหนุ่มเข้าไปทำงานในตำแหน่งผู้จัดการที่ว่างอยู่พอดีเพราะเขาเรียนจบปริญญาโทวิศวะ เครื่องกล แถมพ่วงดีกรีเกียรตินิยมอันดับสองจากอเมริกา

 

และด้วยสถานะลูกชายคนเดียวของเจ้าของร้านทองที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่ง ทำให้ไม่มีใครเอาอธิปไปพูดได้ว่าเขาเป็นหนูตกถังข้าวสาร หวังเกาะขวัญหญิงเพราะพื้นฐานครอบครัวอธิปก็ร่ำรวยไม่น้อยหน้าใครอยู่แล้ว

 

ช่วงเวลาสามเดือนที่ขวัญหญิงไม่ได้อยู่เมืองไทย ดูอธิปเปลี่ยนไปราวกับหน้ามือเป็นหลังมือ แม้แต่ก่อนเขาเองจะไม่ค่อยใส่ใจเธอเท่าไหร่นัก แต่วันนี้อธิปยังดูแลและใส่ใจผู้หญิงอีกคนมากกว่าเธอซะอีก

 

เมื่อขวัญหญิงเดินออกจากร้านชาบูไปแล้ว จัสมินจึงชี้นิ้วไปทางเก้าอี้ที่อธิปเคยนั่ง

 

"เฮียกลับไปนั่งที่เดิมเลยค่ะ มานั่งเบียดกันทำไมคะ"

 

"ขี้เกียจขยับ เดี๋ยวเราก็อิ่มแล้วนี่ แล้วหญิงคุยอะไรกับมะลิบ้าง" อธิปถามขณะที่มือยังใช้ตะเกียบคีบอาหารใส่ปากไม่หยุด

 

"ก็คุยเรื่องทั่วไปค่ะ"

 

ได้ฟังคำตอบจากจัสมินแล้วชายหนุ่มถึงกับหยุดมองหน้าสวย สายตาลึกซึ้งที่เขามองมาทำให้เธอใจเต้นโครมครามก้มหน้าเขินไม่กล้าสบตาเขา

 

ครืด ครืด ครืด

 

เสียงโทรศัพท์จัสมินดังขึ้นหญิงสาวรีบปัดความรู้สึกวาบหวามในใจลงแล้วจึงหยิบมาดูที่หน้าจอมองเห็นเป็นเบอร์ของวันโทรมาจึงกดรับสาย อธิปถือวิสาสะรีบยื่นมือไปกดลำโพงเพื่อให้ได้ยินด้วย

 

"ค่ะม๊า"

 

หญิงสาวกรอกเสียงลงไป ปลายสายพูดตอบกลับมาว่า "มะลิลูก.. ป๊ากับม๊ายังประชุมไม่เสร็จ ถ้าซื้อของเสร็จแล้วมะลิช่วยไปดูที่ร้านหน่อยได้ไหม เห็นเด็กที่ร้านบอกว่าลูกค้าเยอะมาก แล้วม๊าก็ไม่ได้ทำบัญชีมาอาทิตย์นึงแล้ว"

 

"ได้ค่ะม๊าเดี๋ยวแจ๊สไปช่วยดูบัญชีที่ร้านให้ค่ะ"

 

ส่วนลูกชายตัวดีที่นั่งฟังบทสนทนาอยู่ตลอดก็ส่งเสียงออกมาให้ปลายสายได้ยิน

 

"ไม่ต้องห่วงนะฮะ เดี๋ยวผมไปช่วยดูครับม๊า"

 

"ดีเลยอาตี๋ ไปช่วยน้องดูหน่อยก็ดีเดี๋ยวม๊าจะรีบกลับนะ เย็นนี้จะกินอะไรกันคิดเมนูไว้เดี๋ยวม๊าโทร.หาอีกทีนะลูก"

 

วางสายจากวัน ทั้งสองคนก็ยังนั่งทานอาหารต่อไป อธิปที่พยายามเอาใจใส่จัสมินในทุกเรื่อง ทำให้หญิงสาวแอบยิ้มมุมปากและเขินอายกับความอ่อนหวานของผู้ชายที่นั่งเบียดเธอตลอดเวลา แม้จะไม่คุ้นชินแต่มันกลับ.. รู้ สึ ก ดี

 

เมื่อทานอาหารเรียบร้อยอธิปก็ชำระเงินค่าอาหารแล้วสองหนุ่มสาวต่างพากันเดินไปที่รถเพื่อขับไปที่ร้านทองของครอบครัวอธิป

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

เฮียอธิปจะหวานไปไหนคะ?? แต่จะหวานช้าไปไหมเนี้ย มะลิอย่าหลงกลเฮียนะ

ฝากติดตามด้วยค๊าบ 🙏

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว