email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

การกลับมาของชายคนนั้น

ชื่อตอน : การกลับมาของชายคนนั้น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.7k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 24 เม.ย. 2565 22:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
การกลับมาของชายคนนั้น
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ตอนที่ 4

 

 

บ.อินโฟเอ็นจิเนียร์

 

เนื่องจากงานที่มีค้างไว้เยอะ ทำให้ศิรสาไม่มีเวลาคิดเรื่องส่วนตัว เธอมุทำงานให้เสร็จอย่างรวดเร็ว เพราะช่วงบ่ายซีอีโอจะมาประชุมผู้ถือหุ้น ผู้ช่วยเลขาอย่างเธอต้องเตรียมเอกสารหลายสิบฉบับ ทำให้กว่าจะเงยหน้าจากคอมพิวเตอร์ก็เวลาสิบเอ็ดโมงครึ่ง เมื่อรปภ.มาแจ้งว่ามีคนมาหาเธอ

 

"มาหารสาหรอคะพี่ดำ?"

 

เธอถามรปภ.ที่พยักหน้ารับ รู้สึกประหลาดใจมาก เพราะตั้งแต่ทำงานมาจนถึงวันนี้เกือบสองปี เธอไม่เคยมีใครมาหาที่ออฟฟิศเลย แม้แต่ศศิพิมพี่สาวของเธอเองก็ไม่เคยมา คิ้วสวยขมวดเข้าหากัน ก่อนจะวางมือจากงาน ลุกยืนแล้วเดินตามรปภ.ดำออกไป

 

เธอเดินออกมาที่โต๊ะรับรองลูกค้าส่วนด้านหน้าออฟฟิศ หันซ้ายหันขวามองหาคนที่มาหาเธอก็ต้องตกใจแทบสิ้นสติเมื่อมองเห็นผู้ชายคนนั้น แม้จะเห็นเพียงด้านหลังแต่เธอก็จำได้จนวันตายว่า ..

 

ผู้ชายคนนั้นคือใคร?

 

ว่าแต่เขารู้ได้ยังไงกัน ว่าเธอทำงานอยู่ที่นี่

 

ชายหนุ่มร่างสูงในชุดสูทสีเทาที่ตัดเย็บมาอย่างดีรับกับรูปร่างของเขา สวมรองเท้าหนังขัดมันจนเป็นเงาวับ ผมที่จัดทรงมาอย่างดีรับกับใบหน้าหล่อเหลาคมคาย เขาในตอนนี้ที่เนี้ยบตั้งแต่หัวจรดเท้า ช่างแตกต่างจากผู้ชายสบายๆที่เธอเคยรู้จักเมื่อสี่ปีที่แล้ว ลิบลับ

 

ณัฐนิธาน วรสกุล

 

ศิรสาสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ คิดไว้แล้วว่าวันนี้ต้องมาถึงสักวัน จึงตัดสินใจที่จะจบทุกปัญหาให้เร็วที่สุด เธอเดินไปหาเขาทันทีด้วยใบหน้าเรียบเฉย

 

"คุณมีธุระอะไรก็พูดมา เร็วๆ ด้วย"

 

เธอถามเขาน้ำเสียงห้วน ณัฐนิธานหันหน้ากลับมามองหญิงสาวด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม แต่มันไม่ทำให้ศิรสาหวั่นไหวเลยสักนิดเธอจ้องหน้าเขาโดยปราศจากความรู้สึกใด

 

"เย็นนี้พี่จะมารับหนูกลับบ้านนะคะ" เขาพูดเสียงเรียบด้วยใบหน้ายิ้มแย้มอีกแล้ว

"ฉันไม่มีเวลามาฟังเรื่องไร้สาระ ถ้าคุณไม่มีอะไรจะพูด งั้นขอตัว" พูดจบหญิงสาวก็หมุนตัวกลับ

 

"ไปบอกเลิกมันซะ ไอ้วาทิตนั่นน่ะ"

 

เท้าที่กำลังก้าวเดินของศิรสาหยุดชะงักลงเมื่อได้ยินน้ำเสียงเฉียบขาดที่เหมือนจะออกคำสั่งนั่น หันกลับมามองเขาแล้วพูดอย่างท้าทายว่า

 

"นี่คือธุระของคุณหรอ ฟังคำตอบจากฉันดีๆ นะ.. ไม่!!"

 

"จะบอกมันเองถึงเรื่องของเรา หรือจะให้พี่เป็นคนบอกคะ?" เขาถามเสียงนุ่มนวลแต่สายตาดุดัน ซึ่งสาวน้อยเองก็รู้ดีว่าเขาจะทำตามที่พูดอย่างแน่นอน

 

"คุณเป็นบ้าอะไร หายหัวไปสี่ปี จะกลับมาเรียกร้องอะไรไม่ทราบ" เธอถามเขาเสียงเข้ม พยายามสะกดอารมณ์โกรธไว้อย่างที่สุด

 

"สี่ปีที่พี่หายไป เพราะพี่อยากให้เวลาหนูบ้างไงคะ" เขาพยายามอธิบายแต่เหมือนเธอจะไม่ยอมฟัง

 

"เวลาอะไร? ให้เวลาทำใจเรื่องที่คุณทรยศหักหลังน่ะหรอ? ต่อให้ฉันตาย ก็ไม่มีวันลืม"

 

"พี่ก็ไม่เคยลืมเรื่องของเรา" เขาพูดในอีกความหมายหนึ่ง แต่หญิงสาวไม่ใจอ่อนอีกต่อไป มองหน้าเขาเขม็ง

 

"ถ้าคุณว่าง ก็ไปสำนักงานเขตกันไหม? หย่ากันให้จบๆ ไป"

 

"พี่ไม่มีวันหย่ากับหนูหรอกนะ แล้วตอนนี้พี่จะมาทวงเมียพี่คืนจากไอ้วาทิตด้วย"

 

"ทวงคืนอะไร? ถ้าคิดจะเอาไอ้ทะเบียนสมรสใบนั้นมาบีบฉันล่ะก็ บอกเลยว่าคุณคิดผิด ฉันไม่สนใจหรอกนะ เพราะมันก็แค่กระดาษแผ่นเดียว"

 

"พี่ไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นนะ แค่อยากให้เรากลับมาอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัวเหมือนเมื่อก่อน"

 

ณัฐนิธานเดินเข้ามาใกล้หมายจะจับมือเธอ แต่ถูกหญิงสาวสะบัดมือออกไปอย่างรำคาญ

 

"ให้ฉันกลับไปอยู่กับคนที่ฆ่าพ่อตัวเองน่ะหรอ? ไม่มีทาง"

 

"พี่ไม่ได้ทำร้ายพ่อของหนู เขาทำตัวเองหนูก็รู้อยู่แก่ใจ"

 

"ฉันหมดประโยชน์กับคุณแล้วนี่ ยังจะกลับมาหาอีกทำไม? เราหย่ากันเถอะ"

 

เธอท้าทายเขาอีกรอบแต่ชายหนุ่มกลับพูดว่า "เราเป็นสามีภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย ยังไงหนูช่วยเปลี่ยนกลับมาใช้นามสกุลพี่เหมือนเดิมด้วยนะคะ"

 

สายตาที่ณัฐนิธานมองศิรสานั้นดูลึกซึ้งอ่อนโยนจนหญิงสาวเริ่มสับสน ก่อนจะสั่งห้ามใจไว้ได้ทัน

 

"ไปตายซะคุณณัฐ ฉันเกลียดคุณ" ศิรสาพูดจบก็เดินกระแทกส้นเท้ากลับมาที่โต๊ะทำงานด้วยหัวใจที่เหนื่อยล้า

 

นึกย้อนไปถึงวันก่อนที่เธอล้มหมดสติท่ามกลางสายฝน แล้วฝันเห็นณัฐนิธาน

 

เธอไม่ได้ฝันไปซินะ

 

แ ต่ เ ข า . .

 

กลับ มา จริงๆ

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆

เอิ่มมม.. แล้วอีพี่ณัฐเนี้ยเป็นใครว๊าา?

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว