email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Ep.9 เมษาตัวปลอมปะทะเเฟน

ชื่อตอน : Ep.9 เมษาตัวปลอมปะทะเเฟน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 29

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ก.ค. 2564 06:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Ep.9 เมษาตัวปลอมปะทะเเฟน
แบบอักษร

  หลังจากที่สถานการณ์พลิกผันให้เด็กมัธยมปลายกับหัวหน้าแก๊งยากูซ่าสลับร่างกัน ทำให้พวกเขาทั้งสองคนต้องมาสลับหน้าที่กัน เมษาต้องไปทำหน้าที่หัวหน้านักเลง ส่วนอาทิตย์นั้นก็ต้องกลายมาเป็นเด็กนักเรียนมัธยมแทนเมษาอีกครั้ง ซึ่งวันนี้ก็เป็นวันเเรกที่อาทิตย์ต้องไปทำหน้าที่เเทนเมษานั่นเอง ตอนนี้แม็กซ์ได้ขับรถมาถึงหน้าประตูรั้วของโรงเรียนมัธยม LP แล้ว เเต่อาทิตย์นั้นยังหลับคาเบาะรถอยู่เลย แม็กซ์จึงจำเป็นจะต้องปลุกนายของเขานั่นเอง

 

     "นายครับๆ..ถึงแล้วครับนาย"

 

     "หืม!!อื้ม..หาววววว...ฉันรู้ละ"

 

     "มาทันเข้าแถวพอดีเลยครับนาย เชิญครับ"

 

     "ไม่อ่ะ..เดี๋ยวฉันนั่งรอในรถนี่แหละ ถ้าพวกนั้นเเยกย้ายกันเข้าเรียนแล้วนายปลุกฉันอีกทีละกันนะ ของีบอีกแปป" อาทิตย์ไม่รอให้แมกซ์ตอบอะไรเลย เขารีบเอาหมวกมาปิดหน้าไว้และหลับต่อจนกระทั่งเด็กนักเรียนแยกย้ายกันเข้าห้อง แม็กซ์จึงหันมาปลุกนายเขาอีกครั้ง

 

     "นายครับๆ..เด็กๆขึ้นห้องแล้วครับ เชิญครับ"

 

     "หาวววว...โอเคๆ ไหนล่ะกระเป๋าฉัน?"

 

     "นี่ครับ"

 

     "อืม..เดี๋ยวประมาณตอนเที่ยงๆ แกมารับฉันอีกทีนะ ฉันไม่อยากกินข้าวในโรงอาหารกระจอกๆนั่น" แม็กซ์พยักหน้าตอบรับ ก่อนจะเดินลงจากรถอ้อมมาเปิดประตูให้อาทิตย์ลง พร้อมกับยื่นกระเป๋านักเรียนให้อาทิตย์ไป มาดการเดินของอาทิตย์นั้นตอนนี้มันดูเเปลกๆไม่เข้ากับชุดเลย

 

     "เอ่อ..นายครับ ท่าเดินครับ...ตอนนี้นายอยู่ในร่างคุณเมย์ ผู้หญิงครับผู้หญิง"

 

     "ฉันรู้แล้วน่ะ ว่าเเต่ผู้หญิงเขาเดินยังไงกันวะ?"

 

     "ก็คงต้องบิดตูดมากๆมั้งครับ ผมก็ไม่เเน่ใจ นายลองมองเด็กผู้หญิงคนอื่นดูเอาก็ได้ครับ"

 

      "วุ่นวายจังเว้ย!! ฉันไปละเดี๋ยวต้องไปหาห้องเรียนอีก"

 

      "คุณเมษาสั่งไว้ว่าห้องเรียนของเธอคือ ม.5/1 อาคารสีชมพูชั้น 2 ห้องท้ายสุดนะครับ"

 

      "เออๆ..เรื่องนั้นฉันรู้น่ะ นายกลับไปได้แล้ว" อาทิตย์ชั่งสีหน้าดุๆใส่แมกซ์ก่อนจะเดินแปลกๆเข้าไปในโรงเรียน อาทิตย์ใช้เวลาเดินหาตึกสีชมพูอยู่นาน..เเต่ก็หาไม่เจอจนตอนนี้เขาน่าจะเข้าห้องเป็นคนสุดท้ายไปซะแล้ว เเต่ทว่าเหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น..ตอนนั้นเอง แบงค์ก็ได้เดินออกมาจากโรงยิมพอดี

 

      "อ้าว!!เมย์ มาทำอะไรตรงนี้น่ะ เมย์? เป็นอะไรของเขานะพูดด้วยก็ไม่หันมาคุยด้วยซะงั้น งอนอะไรเรารึป่าวนะ?" แบงค์ยืนมองเมษาด้วยท่าทางงงๆเพราะนอกจากเธอจะไม่หันมาคุยกับเเบงค์แล้ว เธอยังมองนั่นนี่ไปเรื่อยและเดินสวนไหล่เเบงค์ไปอย่างกับคนที่ไม่รู้จักกันซะงั้น เเบงค์คิดว่าเมย์คงจะงอนอะไรเขาอยู่เเน่ๆ เขาจึงตั้งใจจะเข้ามาง้อด้วยวิธีที่เขาทำเป็นประจำนั่นก็คือ จุ๊บ!!!ม๊วฟ"

 

     "งอนอะไรพี่งั้นหรอคนับ คนสวย?" พลั้ว!!!ตุ่บ วินาทีนั้นมันเร็วมากจนเเบงค์เองก็มองไม่ทัน รู้ตัวอีกทีคือเขาเห็นว่าเมษายิงหมัดตรงใส่เบ้าตาเขาไปแล้ว

 

     "เฮ้ย!! ทำบ้าอะไรของนายเนี้ย จู่ๆมาหอมแก้มฉันทำบ้าอะไร!!"

 

     "พี่ก็ทำแบบนี้กับเมย์ประจำนะ วันนี้เมย์เป็นไรอ่ะ ทำไมท่าทางแปลกๆไป ไม่สบายรึป่าว" เเบงค์ลุกขึ้นและจะเอื้อมมือมาเเตะที่หน้าผากของเมย์ เเต่เขาก็โดนเด็กสาวปัดมือทิ้งพร้อมกับจ้องมองเขาด้วยสายตาที่ไม่รู้จักกันมาก่อน

 

     "พอดีว่าเมื่อเช้าตกบันไดอ่ะ ก็เลยเบลอๆว่าเเต่นายคือ?"

 

     "พี่แบงค์ไง เป็นแฟนเมย์ไง จำพี่ได้ไหม?"

 

     "แฟน!!" อาทิตย์ในร่างของเมย์ตะโกนออกมาสุดเสียง ก่อนจะเบือนหน้าหนีและสบถกับตัวเองเบาๆ 

 

     …..นี่อย่าบอกนะว่าไอ้ล่ำนี่เป็นแฟนของยัยนมแบนนั่นน่ะ ไอ้บ้าเอ้ยเจอครั้งเเรกก็ตบซะหน้าหงายเลย รู้งี้น่าจะฟังยัยนั่นเล่าคร้าวๆก็ยังดี

 

    "เมย์ เมย์!! เป็นอะไรรึป่าว ทำไมดูเหม่อๆอ่ะ ไหวไหม ไปหาหมอก่อนดีไหม?"

 

    "ไม่เป็นไร ฉัน เอ้ย!!เมย์กำลังหาห้องเรียนอยู่ พอดีว่าตกบันไดแล้วจำห้องเรียนไม่ได้ค่ะ พี่เเบงค์พาเมย์ไปห้องเรียนหน่อยได้ไหมคะ?"

 

     "ถึงกับจำห้องเรียน จำพี่ไม่ได้แบบนี้ พี่ว่ามันไม่นิดหน่อยแล้วนะเมย์ ไปหาหมอเช็คร้างกายหน่อยดีกว่าไหม? เดี๋ยวพี่พาไป"

 

     "บอกว่าไม่เป็นไรก็ไม่เป็นไรสิ!!!...คะ..โทษทีค่ะ พอดีว่าเมย์ประจำเดือนมาพอดีค่ะเลยหงุดหงิดไปหน่อย ว่าเเต่ห้องเรียนเมย์อยู่ที่ไหนหรอคะ?"

 

     "โอเค..เดี๋ยวพี่พาไปเองครับ เเต่เมย์โอเคเเน่ๆนะ?"

 

     "โอเคเเน่ค่ะ..เรารีบไปห้องเรียนกันดีกว่าค่ะ" แบงค์พยักหน้าตอบรับและกำลังจะเดินมาประคองตัวเธอเดินแต่ทว่าเธอกับปัดมือของเเบงค์ออกและผายมือให้เเบงค์เดินนำเธอไปนั่นเอง เเบงค์รู้สึกได้ว่าเมย์เปลี่ยนไปเเต่ก็คิดว่าเหตุผลน่าจะเป็นเพราะเธอตกบันไดอย่างที่เธอพูด เเบงค์ก็เลยไม่ได้ใส่ใจอะไร เขาพาอาทิตย์ในร่างของเมย์มาถึงหน้าห้องเรียน เเต่ผลปรากฏว่าคลาสนั้นงด ภายในห้องว่างเปล่าไม่มีใครเลย มีเพียงเเค่ประโยคที่เขียนไว้บนกระดานเท่านั้นว่า ยกเลิกคลาส อาทิตย์แอบบ่นพึมพำในใจด้วยความหงุดหงิด

 

    …. ยัยบ้าเอ้ย!! คลาสยกเลิกก็ยังจะปลุกให้ฉันตื่นเช้าแหกขี้ตามาเรียนแทนอีก นี่เธอต้องแกล้งฉันเเน่ๆเลย คอยดูนะ ฉันกลับไปตอนเย็นนี่แหละจะแก้ผ้าไปเต้นที่สี่เเยกให้อายไปเลย คอยดู!!

 

    "เมย์เป็นไรรึป่าว เห็นยืนทำหน้าหวุดหงิดอยู่นานแล้วอ่ะ แล้วนี้เมย์ตั้งใจจะไปไหนต่อหรอ?"

 

    "ก็คงไปหากินเหล้าอ่ะ"

 

    "ฮ้ะ?!..เมื่อกี้เมย์ว่าอะไรนะ?"

 

     "อ่ะ อ๋อ เมย์หมายถึงว่าเมย์จะไป...ไป..จะไปห้องสมุดน่ะค่ะงั้นเมย์ขอตัวก่อนนะคะ"

 

     "เดี๋ยวสิเมย์ เมย์!!นี่จำทางไปห้องสมุดได้ไหมนั่นน่ะ แปลกๆจังเลย เเต่ชั่งเถอะไปซ้อมบาสต่อดีกว่า ตอนเย็นๆค่อยโทรหาอีกทีละกัน" เเบงค์เดินทำหน้างงๆกลับไปที่โรงยิมเพื่อซ้อมบาสต่อ อาทิตย์ที่แอบอยู่หลังประตูนั้นก็เดินออกมาเมื่อเห็นว่าแบงค์เกินไปไกลมากแล้ว ตอนนี้อาทิตย์คิดได้แล้วว่า การที่เขาจะมาทำหน้าที่แทนเมษานั้น มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆอีกต่อไปแล้ว นอกจากเขาจะต้องปรับเปลี่ยนพฤติกรรมทั้งหมดรวมถึงเสื้อผ้าแล้ว เขายังจำเป็นที่จะต้องรู้จักบุคคลที่สนิทกับเมษาอีกด้วย ซึ่งอาทิตย์จะแฝงตัวในร่างเมษาแบบนี้ไปอีกนานเเค่ไหนหรือว่าเเบงค์จะจับได้ก่อนหรือไม่ ติดตามได้ใน Ep หน้านะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว