ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่15 ขอยืนข้างๆเธอ

ชื่อตอน : บทที่15 ขอยืนข้างๆเธอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 6

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ค. 2564 12:21 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่15 ขอยืนข้างๆเธอ
แบบอักษร

Unseen 🔒
Café ☕
0

 

 

ซีนมองร่างบางนั่งร้องไห้กอดพี่สาวของตัวเองไม่ปล่อย เขารับรู้ถึงความเสียใจของเธอ เขาไม่อยากเห็นน้ำตาของผู้หญิงคนนี้ ไม่อยากให้เธอเสียใจ ไม่อยากให้เธอร้องให้

 

แทบอยากเดินเข้าไปกอดแล้วบอกว่า 'อย่าร้องเลยนะ' แต่ทำไม่ได้ จุดยืนของแฟนเก่าแบบเราคงไม่สามารถที่จะไปกล่าวกลายชีวิตส่วนตัวของเขาได้ ซีนมักจะจำคำพวกนี้ไว้เตือนใจตัวเองตลอด

ถึงแม้เขาจะตามเธอตลอดเวลา4เดือนที่ผ่านมา แต่เขาไม่เคยที่จะไปยุ่งวุ่นวายกับเธอ เวลาเธอเสียใจ เขาจะมองอยู่ห่างๆ รวมถึงครั้งนี้ ที่เขาได้แต่มองดูเธออยู่ห่างๆ

 

 

เวลาร่วงเลยไปถึง2ทุ่ม ซีนก็ยังนั่งมองร่างบางที่ตอนนี้หลับอยู่ไม่วางตา แม้เพื่อนของเขาจะชวนกลับ ชวนไปหาอะไรกิน ชวนทำหลายๆอย่าง แต่เขาปฎิเสธทุกคนรวมถึงพี่สาวของแฟนเก่าเขาเอง

 

'นี่จะไม่ลุกไปไหนเลยจริงเหรอแก ไม่เมื่อยบ้างเหรอห๊ะ'

"ไม่" คำตอบสั้นๆ

'-_- มันหลับแล้ว ไม่ต้องไปจ้องมันขนาดนั้น'

"เดี๋ยวบีตื่นมาไม่เห็นใคร" เป็นคำตอบที่ยาวกว่าเดิมนิดหน่อย

'กินข้าวหน่อยมั้ยมึง' มิ้นท์ช่วยพูดอีกแรง

"ไม่หิว"

'มึงไม่กินอะไรเลยไม่ได้นะเว้ย เดี๋ยวกระเพาะก็ถามหา'

"...."

'อย่าทำแบบนี้ได้มั้ย พวกกูเป็นห่วง ถ้าพี่บีตื่นขึ้นมาแบ้วรู้ว่ามึงดื้อพี่เขาคงไม่คุยกับมึงแน่ๆ' ไม้ตายเอาร่างบางมาอ้าง

"อืมมม เดี๋ยวไปกิน" ได้ผล บีคือข้อยกเว้นทุกอย่างของเขาจริงๆ

 

ซีนเดินไปกินข้าวตามที่เพื่อนของเขาขอ แต่สายตาก็ยังมองมายังร่างบางที่นอนอยู่บนโซฟาร้าน ดวงตาที่ปิดสนิท ร่างกายสั่นคลอนเบาๆ เธอร้องไห้เยอะเกินไปแล้ว

 

'ไม่ต้องห่วงมันขนาดนั้นหรอกซีน แกห่วงตัวเองก่อนเถอะ ดูตาแกสิ ร้องไห้ทำไมกูถามก่อน'

"บีเสียใจ สงสารบี" ตอบคำถามแต่สายตาจดจ่อที่ร่างบาง มือค่อยๆขยับช้อนตักข้าวเข้าปาก

'เห้อออออ เจ้จะปล่อยให้แกเฝ้ามันไปละกัน ขอขึ้นไปอาบน้ำก่อน'

 

หลังจากที่บุ๋มเดินขึ้นไปชั้นสองของร้าน ซีนรีบจัดการกับของตรงหน้าของตนจนหมดก่อนจะเดินไปนั่งพิงฐานโซฟาที่ร่างบางนอนหลับอยู่

การกระทำของเขาอยู่ในสายตาเพื่อนทั้งสองคนที่นั่งอยู่โซฟาอีกอัน

"ดูสิตาบวมหมดเลย" เขาเอามือไปเกี่ยผมของร่างบางที่ตกลงมาปกปิดในหน้า

"หิวมั้ยนะ ยังไม่ได้กินอะไรเลยตั้งแต่บ่าย"

"กลับมายิ้มไวๆนะ คนเก่งของซีน" จับมือขึ้นมาแนบแก้ม

 

 

(ขอโทษนะซีน ขอโทษที่ทำให้เสียใจไปด้วย บีไม่ได้เศร้าหรือเสียใจขนาดนั้นเลย มันแค่รู้สึกผิดหวัง ไม่คิดว่าคนที่ทำดีกับเรามาตลอดจะทำกับเราแบบนี้)

(ขอบคุณที่อยู่ข้างๆกันนะ🙂) ร่างบางขยับตัวมันทำให้อีกคนสะดุงตกใจจะรีบลุกเดินไปหาเพื่อนทันที

 

 

'เดี๋ยวสิ' จับแขนคนที่จะเดินหนีไว้

"บะ..บี ตะ...ตื่นนานแล้วเหรอ" เสียงที่ตะกุกตะกักของเขาทำให้ร่างบางเผยยิ้มออกมา

'ก็ตั้งแต่....แรก' ซีนทำหน้าตกใจหนักกว่าเดิม งั้นทุกการกระทำของเขา เธอระบรู้หมดเลยสิ😱

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว