ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 5.ดักเจอ____กอด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 196

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 07 ก.ค. 2564 21:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
5.ดักเจอ____กอด
แบบอักษร

----น้ำหนึ่ง----

 

ผ่านไปอีกสองอาทิตย์ตาแมทนั่นยังค่อยซื้อของให้เด็ก ๆ อยู่เช่นเคย ถ้าลูกไม่รับของจากเขา เขาก็จะทิ้งของลงถังเป็นการบังคับให้เด็ก ๆ รับของไปในตัว วันนี้ฉันคงต้องคุยกับเขาให้รู้เรื่องแล้วหละ

 

"ลุงแมท"มาแล้วนั้นไงมาพร้อมกับของเล่นของกินด้วย ตอนนี้ฉันมองดูเขากับลูก ๆ ในห้องทำงานที่เป็นกระจก ฉันนั่งรอเวลาสักพักก็จนเขาให้ของเด็ก ๆ เสร็จเขาก็เดินไปยังห้องพักที่เขาขอเช่าเป็นรายเดือน ซึ่งในช่วงแรก ๆ เขาก็จ่ายเป็นรายวันนั้นแหละ แต่เขาอยากได้ห้องเดิมเลยจองไว้ทั้งเดือน พนักงานเห็นว่าค่าใช้จ่ายสูงเกินไป เลยเห็นใจเขา คงเพราะสนิทกันด้วย เพราะเขาไม่ได้ซื้อของให้ลูก ๆ อย่างเดียวหนะสิเล่นแจกของเป็นว่าเล่น จนลามมาถึงพ่อแม่ฉันด้วย ของพ่อฉันเขาพึ่งนำไวท์ Chateau Mouton Rothschild 1945 มาให้พ่อฉัน ซึ่งฉันได้ตรวจสอบแล้วราคาเจ็ดแสนกว่าเลย และดูเหมือนพ่อของฉันจะถูกใจเพื่อนต่างวัยคนนี้มากด้วย ถึงขนาดชวนเขาดื่มด้วยบ่อยครั้ง อันนี้ฟังจากแม่ฉันเล่าหนะ เพราะแม่ของฉันก็ชอบเขาเหมือนกัน เพราะเขามักช่วยแม่ทำโน้นทำนี่ที่สวน และช่วยซ่อมของต่าง ๆ ที่ชำรุดในรีสอร์ท จนวันที่เขามาช่างว่างงานเลย

 

ก๊อก ก๊อก ฉันเคาะประตูที่หน้าห้องของเขาหลังจากฉันทิ้งระยะห่างพอสมควร

 

"คุณหนึ่งมีอะไรหรือเปล่าครับถึงมาหาผมถึงที่ห้อง"เขาเอ่ยขึ้นพร้อมส่งยิ้มมาให้ฉัน

 

"ฉันอยากจะขอคุยอะไรกับคุณสักหน่อยนะคะ เดี๋ยวรบกวนคุณไปคุยกับฉันทางด้านโน่นนะคะ"ฉันมองไปยังศาลาที่อยู่ใกล้ ๆ บ้านพักของเขาซึ่งอยู่เป็นที่โล่งมองแล้วดูไม่น่าเกียจหากฉันจะคุยธุระกับเขา เพราะที่ตรงนั้นมักมีคนเดินผ่านเป็นระยะ ๆ

 

"ถ้าเรื่องของเล่นของเด็ก ๆ ผมคิดว่าคุณคงจะห้ามผมไม่ได้หรอกนะครับ"พอมาถึงศาลาเขาก็เอ่ยขึ้นทันที

 

"แต่ฉันว่ามันมากเกินไป คุณมาทุกอาทิตย์ก็ซื้อของเล่นมาให้พวกแกทั้งทีพวกแกไม่ได้เป็นอะไรกับคุณเลยด้วยซ้ำ และไม่ใช่แต่ของเด็ก ๆ นะคะ ไวท์ที่คุณซื้อมาให้พ่อฉันก็อีกเรื่องมันแพงเกินไปวันหลังไม่ต้องซื้อมาให้แล้ว"ฉันขึ้นทันทีที่เขาพูดจบ ฉันว่ามันเกินไปจริงไวท์มูลค่าเจ็ดแสนกว่าบาท

 

"คุณไม่ยอมไปเรียนเพื่อมาดักคุยกับเพราะเรื่องแค่นี้เองหรือครับ"เขาพูดแล้วส่งยิ้มให้ฉัน ใครว่าหละฉันเรียนจบแล้วต่างหากหละ

 

"เรื่องแค่นี้ของคุณ แต่สำหรับฉันมันมากเกินไป วันหลังไม่ต้องแล้ว"ฉันเอ่ยขึ้นพร้อมกับรู้สึกไม่ค่อยชอบใจเท่าไหร่ที่เขาเหมือนจะเห็นเรื่องนี้เป็นเรื่องเล็ก ๆ

 

"หรือคุณไม่พอใจที่ผมไม่ได้ให้ของคุณ"ฉันว่าเขาจะดูถูกฉันมากเกินไปแล้วนะ

 

"นี่คุณฉันไม่ได้ไม่พอใจ แล้วฉันก็ไม่ได้อยากได้ของอะไรจากคุณทั้งนั้น"เขาได้แต่ยิ้มเมื่อเห็นฉันอารมณ์ขึ้น

 

"ผมรู้แล้ว ผมแค่ล้อคุณเล่นเท่านั้น เรื่องของผมอยากให้จริง ผมรู้สึกถูกชะตากับครอบครัวของคุณ โดยเฉพาะลูก ๆ ....ของคุณ"ยังไงก็ไม่ยอมฟังที่ฉันพูดเลยใช่ไหม

 

"ฉันคงห้ามคุณไม่ได้จริง ๆ หละสิ ฉันไม่น่าเสียเวลามาคุยกับคุณเลยจริง เมื่อพูดไม่รู้เรื่องฉันก็ไม่รู้จะพูดยังไงกับคุณแล้ว พูดกับคุณก็เหมือนพูดหูซ้ายทะลุหูขวาจริง ๆ "ประโยคแรกฉันพูดเป็นภาษาอังกฤษส่วนประโยคสุดท้ายฉันพูดภาษาไทย จากนั้นฉันก็เดินออกไป

 

"ว๊ายยยย"ฉันกรีดร้องออกมาเมื่อฉันว่าข้างหน้าฉันมีตัวกิ้งกืออยู่ข้างหน้า ฉันกลัวมันมาก เพราะฉันมีอดีตที่ไม่น่าจดจำเกี่ยวกับมัน

 

----แมทธิว----

 

อยู่ ๆ เธอก็กรีดร้องออกมา พร้อมกับเข้ามา กอดผมซะแน่น ผมก็ได้แต่ลูบที่หลังเธอเบา ๆ โชคดีตอนนี้ไม่มีคนผ่านมาเลย ไม่งั้นเธอคงจะเสียหายแน่ ๆ ผมไม่อยากไม่เธอมีชื่อเสียงในทางที่ดี ผมรู้ธรรมเนียมประเพณีไทยอยู่บ้าง

 

"คุณไม่เป็นไรแล้วนะครับ"ผมเอ่ยขึ้นเมื่อรู้สึกว่าเธอตัวไม่ค่อยสั่นแล้ว

 

"ขะ ขอโทษคะ"เมื่อเธอได้ยินเสียงผมเธอก็รีบผลักตัวออก แต่เหมือนเธอคิดอะไรบ้างอย่าง เธอกลับมากอดผมอีกครั้ง

 

"คุณมันไปหรือยัง"เธอคงกลัวอะไรสักอย่างแน่ ๆ

 

"มันคืออะไรหรือครับ"ผมถามเธอ เพราะผมไม่รู้ว่าเธอกลัวตัวอะไร

 

"กิ้งกือที่ตัวลายแดงดำตัวยาวมีขาหลายขาหนะ"เธอพูดอธิบายลักษณะของมัน พร้อมมองดูที่พื้นจนผมเห็นมันเดินออกไปห่างจากผมและเธอพอสมควร แต่ผมอยากให้เธอกอดผมนานกว่านี้

 

"ยังเลยคุณ อยู่นิ่ง ๆ นะ เหมือนมันจะมาใกล้ ๆ เท้าคุณด้วยหละ"แต่ผมยิ่งห้ามมันเหมือนยิ่งยุ เธอกระโดดเกาะตัวผม

 

"คุณมันไปแล้ว ถ้าคุณไม่รังเกียจผมจะกอดผมแบบนี้ก็ได้นะผมชอบตัวคุณหอมห๊อม ๆ "สักพักผมก็เอ่ยขึ้นพร้อมทำท่าสูดดมตัวเธอ

 

"คุณ"เธอพูดแค่นั้นแล้วก็รีบเดินออกไปทันที วันนี้ผมรู้สึกว่าวันนี้ผมคงจะนอนหลับฝันดีเป็นแน่ ๆ

 

ค่อยเป็นกำลังใจให้แมทธิวด้วยนะคะ ไรท์อาจจะมาช้าไปหน่อย แต่เป็นกำลังให้ไรท์ด้วยนะคะ ถ้าไม่ถูกใจยังไงติดชมได้เช่นเคยคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว