ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 5 2/3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ค. 2564 19:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 5 2/3
แบบอักษร

 

ตอนที่ 5

 

2/3

 

 

 

"กี๋!!" ราวกับเสียงสวรรค์เมื่อเฮียอู๋มาถึงในตอนที่เพลงชาติขึ้นพอดี!

 

"เฮีย! กี๋จะสายแล้วนะ!"

 

ป๊าเคี้ยงไม่พอใจหน่อยๆ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่มองดูยัยลูกสาวที่วิ่งแด๊ดแด๋ไปหาผู้ชายแล้วก็ขึ้นนั่งเบาะหลังรถมอเตอร์ไซค์ทันที

 

หน็อย! เอารถเก๋งดีๆ มารับลูกเขาก็ไม่ได้!

 

"กี๋ไปแล้วนะป๊า ไปแล้วนะม๊า" ยกมือไหว้ป๊าม๊าจากนั้นก็ตบบ่าเฮียอู๋ให้ออกรถทันที

 

บุ้งกี๋รับหมวกกันน็อคมาสวมแล้วก็ตะโกนเร่งพ่อสารถี เอาแต่บอกว่าจะสายแล้ว จะสายแล้ว มาตลอดทาง

 

"ทันเปล่าวะเนี่ย!"

 

หลังจากวิ่งเสร็จอชิระก็รีบบึ่งมาที่บ้าน คว้ากุญแจรถคันไหนได้ก็ขับออกมาทันที ถึงจะบอกบุ้งกี๋ไปว่าไม่ต้องรอแต่เพราะรับคำไปแล้วเขาถึงต้องมา แล้วก็พบว่าบุ้งกี๋ยังรออยู่จริงๆ แม้จะแปดโมงแล้วก็ตาม

 

ใช้เวลา 15 นาทีก็มาถึงหน้าโรงเรียนมัธยม บุ้งกี๋กระโดดลงแล้วรีบถอดหมวกยัดใส่มืออชิระ ชะโงกหน้ามาส่องกระจกเพื่อจัดผมม้าให้เข้าที่

 

"กี๋เลิกสี่โมงเย็น เฮียอย่าลืมมารับกี๋นะ!"

 

"เดี๋ยว!"

 

บุ้งกี๋ไม่รอฟัง วิ่งหายเข้าไปในโรงเรียนทันที เขากำลังจะบอกว่ามารับไม่ได้โว้ย ตอนเย็นมีนัด! แต่นั่นแหละ ยัยเด็กนั่นมันไม่รอฟังคำตอบอะไรเลย คิดจะมัดมือชกเพราะรู้ว่าเขาต้องมา แต่เสียใจด้วยยัยเด็กม้าเต่อ เย็นนี้เขาไม่ว่าง!

 

.

 

.

 

เวลาสี่โมงเย็นหลังสอบเสร็จ บุ้งกี๋กับกลุ่มเพื่อนเดินหิวโซออกมาหน้าโรงเรียน แวะชะเง้อคอมองคนที่นัดแนะกันไว้อย่างดี เมื่อไม่พบก็ยังไม่รู้สึกกระวนกระวายเพราะตอนนี้บุ้งกี๋มีเพื่อนแล้วก็มีน้ำแข็งใสและไส้กรอกทอดหน้าโรงเรียน จนห้าโมงเย็นนั่นแหละถึงได้นั่งไม่ติดที่ จนเพื่อนคนอื่นๆ ทยอยกลับไปจนหมด ประตูโรงเรียนก็ใกล้จะปิดแล้วด้วย ทำไมเฮียอู๋ยังไม่มาสักที กี๋นั่งรอจนเมื่อยไปหมดแล้วนะ วันนี้ใช้พลังงานไปทั้งวัน อยากกลับไปอาบน้ำนอนจะแย่แล้ว...

 

นั่งรอไปอีกพักใหญ่ก็มีรถเบนซ์สีดำขับมาจอดเทียบฟุตบาตหน้าโรงเรียน บุ้งกี๋จำรถทุกคันของบ้านอชิระได้ และรถคันนี้ก็ไม่ใช่ของเฮียอู๋แน่ๆ แต่พอเห็นคนที่เดินลงมาจากฝั่งคนขับบุ้งกี๋ก็ทำหน้าซังกะตาย

 

"มานั่งทำอะไรตรงนี้คนเดียวเนี่ย" เฮียโต้งอีกแล้ว!

 

วันนี้ติสรณ์ไปทำธุระมา แล้วช่วงเย็นก็บังเอิญขับผ่านหน้าโรงเรียนมัธยมพอดี มันช่างประจวบเหมาะเมื่อเขาเห็นบุ้งกี๋นั่งแกว่งเท้าเหมือนรอคนมารับ แต่จากที่เห็นโรงเรียนก็ปิดแล้ว ทำไมกี๋ยังไม่กลับก็ไม่รู้ หรือป๊ากับม๊าจะไม่ว่างมารับ

 

"กี๋รอคนมารับ"

 

"แต่เย็นๆ ตรงนี้มันเปลี่ยวนะ ให้เฮียนั่งรอเป็นเพื่อนมั้ย"

 

จะว่าไปบุ้งกี๋ก็แอบกลัวเหมือนกัน พอเฮียโต้งเสนอตัวก็เลยพยักหน้ารับอย่างไม่ต้องคิดให้มากความ

 

"จะหกโมงเย็นละเนี่ย ทำไมป๊ายังไม่มารับอีก" เป็นภาพชินตาเวลาบุ้งกี๋มาโรงเรียนก็มักจะมีป๊าเคี้ยงคอยรับคอยส่งอยู่ทุกวัน

 

"กี๋ไม่ได้รอป๊า รอเฮียอู๋"

 

พอได้ยินชื่อศัตรูคู่อาฆาตดวงตาของติสรณ์ก็วาวโรจน์ นอกจากเขากับไอ้อู๋จะไม่ถูกขี้หน้าชะตากันแล้ว พอมารู้ว่ามันปล่อยให้บุ้งกี๋ต้องรอในที่เปลี่ยวๆ แบบนี้ก็รู้สึกเกลียดมันมากขึ้นไปอีก น้องมันก็ตัวแค่นี้ ใจดีกันหน่อยมันยากขนาดนั้นเลยเหรอวะ

 

ไอ้ชอบบุ้งกี๋ก็ส่วนชอบ ตัวเขามันแยกแยะได้อยู่แล้ว ถ้าน้องมันจะชอบไอ้ห่าอู๋ก็ชอบไป ไม่ได้คิดจะไปบังคับขืนใจอยู่แล้ว

 

"กลับเหอะ ป่านนี้ป๊าม๊าเป็นห่วงแย่แล้วมั้ง"

 

เขาพูดขึ้นอีกครั้งเมื่อรอแล้วรอเล่า รอจนจะทุ่มนึงอยู่แล้วไอ้อู๋ก็ยังไม่มา

 

"กี๋ขอยืมโทรศัพท์บอกป๊าหน่อยได้มั้ยว่ากี๋กำลังจะกลับแล้ว"

 

บุ้งกี๋ไม่ชอบพกโทรศัพท์ ม๊าซื้อให้เครื่องนึงแต่ก็เก็บไว้ที่บ้าน โดยปกติจะใช้เวลาเป็นตัวนัดแนะซะมากกว่า พอโทรบอกป๊าให้หายห่วงแล้วบุ้งกี๋จึงตัดสินใจกลับกับเฮียโต้งที่มานั่งรอเป็นเพื่อนตั้งเกือบสองชั่วโมง

 

 

___________

 

เฉลย : ต้องกด 4 นะคะ มาช้าแต่มานะ 5555555

 

ส่วนตอนนี้ก็... มารึไม่มาดีคะ 😂😂😂

 

ก. ก็เห็นอยู่ว่าไม่มา

 

ข. กำลังแง้นๆ จนหน้าตั้ง

 

ค. มาทำไมให้อายบ้านนาเล่านวลน้อง

 

ยิ้มๆ นะคะ  หวังว่าจะพอคลายเครียดได้บ้าง 😢

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว