email-icon facebook-icon Line-icon

รบกวนทุกท่านด้วยนะคะ ><

Wolf Glamour - EP 37 หมาบ้า (NC นิดๆ)

ชื่อตอน : Wolf Glamour - EP 37 หมาบ้า (NC นิดๆ)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ก.ค. 2564 19:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Wolf Glamour - EP 37 หมาบ้า (NC นิดๆ)
แบบอักษร

Ebook MEB เวอชั่นเต็ม ราคา 189 น๊า

ซื้อผ่านเว็บโดยตรงได้ถูกกว่า Apple App นะค้าฟ ❤️❤️

 

love
0
0
0
.

 

 

-----

 

พ้นเสียงยัยควีนไป พี่ไวล์ดก็จับอุ้มฉันกระแทกหนักๆ จนเขาเกร็งกระตุกเสร็จอีกรอบ มังกรที่ฝังตัวลึกในกายฉันพ่นน้ำรักร้อนผ่าวออกมาล้นทะลักเต็มไปหมด

เขาจับพาฉันเดินไปโยนลงบนเตียงทันทีที่เสร็จ ฉันเลยกระเด้งตัวเตรียมจะหลบเขาด้วยความงอนที่ถูกแกล้ง แต่ก็ถูกเขาตะครุบได้ทันในท่านอนคว่ำ ก่อนจะกุมรวบสองมือฉันไปวางแหมะไว้เหนือหัว แล้วแกล้งซุกไซ้กลุ่มผมหนานุ่มเล่นแบบหมามันเขี้ยว

“ปล่อยเซนเลยนะ มาแกล้งแบบนี้ถ้าควีนจับได้จะทำยังไง” 

ฉันพูดด้วยน้ำเสียงงอนๆ แต่เขากลับหัวเราะในลำคอใส่

“ก็น่ารักขนาดนี้ ไม่ให้แกล้งได้ไงล่ะ ทีเรายังไปบอกเพื่อนว่าของพี่ไม่ใหญ่เลย”

“บ้า!! เซนไม่ได้พูดว่าไม่ใหญ่นะ แค่... เอ่อ จุก” ฉันเริ่มหายใจหายคอไม่สะดวกเมื่ออีกฝ่ายเริ่มเอาท่อนเอ็นใหญ่ยักษ์ถูไถไปตามร่องก้นของฉัน ก่อนจะจับยกเอวฉันลอยขึ้นแล้วจับปลายหัวเขาจ่อชิดปากทางรักฉ่ำน้ำ

“อ้ะ พี่ไวล์ด ไปใส่ถุงเลยนะ” ฉันรีบห้ามเขาที่กำลังจะโถมตัวเข้าหา

“ไม่เห็นเป็นไรนี่คะ ตั้งแต่พี่ตัวติดกันอยู่กับเราพี่ก็ไม่ได้ไปเอาใครเลย... เมียน่าเอาขนาดนี้รู้มั้ยว่าอยากมาก”

“อื้อออ” ฉันครางฮือออกมาเพื่อเขากระแทกลำท่อนเข้ามาอีกรอบจนแน่นภายในอันอุ่นร้อน

“อื้มม แน่นชิบหาย” เขาสบถออกมาก่อนจะออกแรงสวนเข้าสวนออกขยับเอวไม่ยั้งมือจนฉันแทบแตกกระจาย

เขาไม่ยอมปล่อยฉันเป็นอิสระจับพลิกจับหมุนอยู่หลายท่า จนรู้ตัวอีกทีฉันสลบไปตอนไหนก็ไม่แน่ใจ แต่ฉันตื่นขึ้นมาตอนเช้า โดยมีพี่ไวล์ดในร่างหมานอนขดอยู่บนเตียงอย่างสบายใจ 

“หลับสบายใจเลยนะหมาบ้า”

ฉันย่นจมูกใส่เขาแบบหมั่นไส้หมานอนหลับเป็นตาย ก่อนจะตีเผียะเข้าที่บั้นท้ายฟูฟ่องของเขาด้วยความหมั่นไส้

ป้าบ

“เอ๋ง!”

“นี่แนะ! แกล้งฉันดีนัก สมน้ำหน้า” 

ฉันลอบขำสีหน้าหมาป่าที่สะดุ้งตื่นมาตอนเช้าแล้วมองหน้าฉันเหลอหลา เขาแปลงเป็นหมาเพราะกลัวว่าจะเผลอส่งเสียงกรนดังจนพวกยัยควีนและยัยเบลได้ยิน เลยเป็นโอกาสอันดีที่ฉันจะจับเขากอดรัดฟัดหมาบนเตียง

“มานี่เลย แกล้งเซนทั้งคืน หึๆ” ฉันจับเขามาจี้ตามตัวจนหมาดิ้นเหมือนโดนน้ำร้อนสาด ขนสีเทาดำของเขานิ่มไปทั้งตัวจนฉันมันเขี้ยวจับหมายักษ์เข้ามากอดหอมฟอดใหญ่

“โฮ่ง”

พี่ไวล์ดเห่าประท้วงฉันที่นอนกอดเขาไม่ยอมลุกซักที กระทั่งพวกยัยควีนมาเคาะประตูห้องฉันถึงได้เดินเอื่อยๆ ไปเปิดประตู

“ตื่นได้แล้วยัยเซน เช้าแล้วเนี่ย ได้ยินเสียงไอ้ด่างเห่าแต่เช้าเลย” ยัยควีนเอ่ยแซวฉันเมื่อเห็นสภาพหัวฟูใส่แค่ชุดนอนเดรสบางเบาสุดเซ็กซี่

“หาวววว พวกแกจะกลับแล้วเหรอ”

“ก็ใช่นะสิ ฉันจะไปหาพี่เทนน่ะวันนี้ ยัยเบลก็จะไปหาญาติต่ออีก”

“โอเคๆ งั้นฝากล็อกประตูให้ด้วยนะ” 

“จ้าาา เดี๋ยวเรียนอีกแค่เดือนเดียวแล้วต้องไปฝึกงานกันแล้ว ไม่เจอแกฉันต้องคิดถึงตายแน่เลย” ยัยควีนทำน้ำเสียงแบบกระแดะสุดๆ จนฉันเบะปากจิ้มเอวเพื่อนไปหนึ่งทีด้วยความหมั่นไส้

“แหม เดี๋ยวแกก็ไปฝึกงานใกล้ๆ บ้านพี่เทนไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวก็ลืมเพื่อนลืมฝูง” 

“แกก็เหมือนกันแหละ เดี๋ยวไปฝึกงานกับพี่ไวล์ดที่เชียงใหม่ไม่ใช่เหรอ... เอ ไม่ใช่ว่าไปฝึกกันบนเตียงงี้เปล่า คอยอุ่นเตียงนายจ้างอะไรทำนองนี้อ่ะ อิอิ”

“โฮ่งๆ”

ยัยเบลที่เพิ่งเดินสะพายกระเป๋าเอ่ยแทรกบทสนทนาขึ้นมาพร้อมเดินแทรกตัวฉันเข้ามาลูบหัวไอ้ด่าง เอ้ย พี่ไวล์ดที่กำลังทำหน้าพึงพอใจกับคำพูดของเบล

“เห็นมั้ย ไอ้ด่างยังเห็นด้วยเลย” ยัง ยังไม่หยุดยกยอกันอีก

“ไปไกลๆ เลย พวกแกอ่ะ วันนี้ฉันจะพักยาวแล้วย่ะ” 

“จ้าๆ แม่คุณ ไล่อยู่นั่น ไปก่อนนะไอ้ด่าง” ไม่วายนังเบลก้มลงไปหอมพี่ไวล์ดเวอร์ชั่นหมาซะดื้อๆ แบบนั้นจนฉันที่มองอยู่เส้นเลือดบนขมับปูดนูนออกมาด้วยความหงุดหงิด

แล้วนั่นเขินมากมะอีพี่ไวล์ด ดูทำเก๊กขรึม รอพวกนั้นไปกันหมดเดี๋ยวเจอดีแน่!

เมื่อส่งพวกควีนและเบลออกนอกห้องไปแล้ว ฉันหันกลับมาอีกทีก็เจอพี่ไวล์ดแปลงร่างกลับเป็นคนพร้อมนุ่งผ้าเช็ดตัวพันเอวไว้แบบลวกๆ เดินมาอ้อนกอดฉันจากด้านหลัง

“มีอะไรให้กินมั้ยคะที่รัก พี่หิวจะแย่อยู่แล้วนะ กว่าจะไปกันได้ทนหิวตั้งนาน”

“ไม่ต้องมาทำอ้อนเลย! เมื่อกี้นั่งนิ่งให้เพื่อนเซนหอมใหญ่เลยนะ ทำตัวเป็นหมาหัวงูไปได้” 

ฉันว่าด้วยสีหน้าบึ้งตึง พยายามแกะมือเหนียวแน่นของเขาออกแต่ก็ไม่เป็นผล จนเขาจับฉันอุ้มไปโยนแหมะอยู่บนโซฟายาวกลางห้อง ตามมาด้วยแขนแกร่งของพี่ไวล์ดที่ทาบทับกันฉันไว้

“โธ่ ก็พี่ต้องสวมรอยเป็นไอ้ด่างนะ ไม่ได้ตั้งใจซักหน่อย” 

เขาพูดพลางยิ้มกรุ้มกริ่มใส่ฉัน ฉันสะบัดหน้าไปอีกทางอย่างนึกงอน

“โอ๋ๆ นะคะคนดี อะไรจะขี้หึงขนาดนี้ละเราน่ะ”

“บ้า! เซนไม่ได้หึง เซนแค่ไม่พอใจ”

“แล้วไม่พอใจมันต่างจากหึงยังไงละคะ มันก็อันเดียวกันไม่ใช่เหรอคุณหญิง” คนตัวโตยกมือมาม้วนผมฉันเล่นแล้วยกขึ้นมาดม ฉันถึงกับอดกลั้นยิ้มไม่อยู่เมื่อนึกขึ้นได้ว่ายังไม่สระผมเลย แต่เขาก็ยังจะดมอยู่นั่น

“ไม่รู้แหละ แต่ห้ามทำแบบนี้กับใครหรือสาวไหนอีกนะรู้มั้ย เซนหวง” ฉันว่าพลางยกมือขึ้นไปจับแก้มเนียนของเขามาบีบเล่นแรงๆ  

“ค่ะ รู้แล้วน่า พี่อ่ะทั้งรักทั้งหลงน้องเซนของพี่จะตายแล้ว”

“หือ พี่พูดว่าไงนะคะ” ฉันถึงกับชะงักใบหน้าขึ้นซับสีเลือด เมื่อเขาเพิ่งจะเคยพูดคำว่า ‘รัก’ ออกจากปากแบบง่ายๆ อย่างนั้น

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว