ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อสูรร้าย 25 | โกรธหรอ ?

ชื่อตอน : อสูรร้าย 25 | โกรธหรอ ?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 05 ก.ค. 2564 23:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อสูรร้าย 25 | โกรธหรอ ?
แบบอักษร

25

 

“ ครูซ ”

 

ลาน่าเอ่ยเรียกเขาอีกครั้ง แต่ปลายเท้าหนาก็ไม่มีท่าทีว่าจะหยุดรอเธอเเม้แต่น้อย

 

ครูซเดินออกไปจากห้องพร้อมกับความรู้สึกและน้ำตาที่เขาพยายามกลั้นมันเอาไว้ข้างในทั้งหมด ร่างหนาเดินตรงไปที่ห้องสมุดขนาดใหญ่ของปราสาท กรงเล็บหนาผลักประตูออกอย่างช้าๆ ก่อนที่เขาจะสาวเท้าเดินไปยังโซฟาสีดำตัวโปรดพร้อมกับทิ้งร่างกายลงอย่างเบาๆ

 

ร่างหนานอนอยู่ตรงนั้นพักใหญ่ก่อนที่บานประตูจะเปิดออกอีกครั้ง เผยให้เห็นร่างบางของลาน่าที่สะท้อนเข้ามา ปลายเท้าเล็กเดินตรงเข้าไปหาครูซก่อนที่ร่างบางจะหยุดชะงักเมื่อเธอได้เห็นภาพตรงหน้า

 

น้ำตาอสูรไหลอาบไปทั้งสองเเก้มทั้งที่เปลือกตาของเขายังปิดสนิท ร่างหนานอนเปลือยท่อนบนพร้อมกับเเขนอีกข้างที่วางอยู่บนหน้าผาก

 

ร่างบางค่อยๆเดินเข้าไปหาเขาก่อนที่จะนั่งลงบนพื้นข้างๆโซฟาสีดำขนาดใหญ่ เเววตาที่สั่นไหวมองครูซไปมา ความรู้สึกผิดมากมายเริ่มวิ่งเข้ามาอีกครั้ง

 

ก่อนที่มือเล็กจะลูบเช็ดคราบน้ำตาของอสูรอย่างเบามือ ทำไมเขาต้องร้องไห้กันนะ เรื่องอะไรที่ทำให้อสูรร้ายอย่างเขาต้องเสียน้ำตา ลาน่าได้เเต่คิดและเก็บไว้ในใจไม่กล้าเอ่ยถามเขาออกไป

 

ปลายนิ้วชี้จากมือบางไล่เกลี่ยเช็ดน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างไม่ขาดสาย ลาน่าเป็นผู้หญิงคนเดียวที่ทำให้เขายิ้มได้เเต่กลับกันเธอก็เป็นสาวน้อยที่ทำเขาร้องไห้

 

ก่อนที่ลาน่าจะลุกขึ้นจากพื้นเเละนั่งลงอีกครั้งข้างๆเขาบนโซฟา ร่างบางโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ๆครูซ เธอมองเขาที่กำลังหลับตา ใบหน้าคมเข้มบวกกับคิ้วหนา จมูกโด่งเป็นสัน ทำไมต่อให้เปื้อนไปด้วยรอยน้ำตาเขาถึงยังหล่ออยู่นะ

 

ลาน่าจ้องเขาพักใหญ่ ก่อนที่ร่างหนาจะลืมตาขึ้น เธอเเละเขาสบตากันอย่างไม่ได้ตั้งใจ เเววตาของครูซที่เต็มไปด้วยน้ำตาเปลี่ยนจุดโฟกัสทันทีเมื่อเห็นร่างบางที่อยู่ตรงหน้า

 

ก่อนที่จะดันร่างบางออก อสูรร้ายมีท่าทีที่จะลุกขึ้นเเต่ทว่าสาวน้อยกับขัดเขาเอาไว้พร้อมกับผลักเขาลงบนโซฟาที่เดิม

 

แววตาสั่นไหวของลาน่ามองเขาด้วยความสงสัย ทำไมเขาถึงเอาเเต่จะหลบหน้าเธอกันนะ ทำไมเขาไม่พูดมันออกมา ก่อนที่เธอจะพยายามนึกเรื่องราวทั้งหมดที่เป็นต้นเหตุทำให้เขาต้องเสียน้ำตา อย่าบอกนะว่าครูซเห็นทุกอย่างที่เธอทำกับดิอ้อน ถ้าเป็นเเบบนั้น นี่เขากำลังเข้าใจเธอผิดอยู่เอามากเลยนะ

 

“ ออกไป ” ร่างหนาเอ่ยกับเธออย่างเรียบๆ

 

“ ไม่ ครูซ นายเป็นอะ … ”

 

“ ลาน่า ฉันไม่อยากคุยกับเธอ ”

 

ร่างหนาเอ่ยออกมาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่เเข็งกร้าว คำพูดของเขาทำให้ร่างบางต้องหยุดชะงัก ลาน่าพยายามสบตาครูซอีกครั้งด้วยเเววตาขอร้อง เธอได้เเต่นั่งนิ่งมองหน้าของร่างหนา มือเล็กค่อยๆเอื่อมไปสัมผัสใบหน้าคมเข้ม

 

ก่อนที่อารมณ์ของครูซจะเปลี่ยนไป นัยน์ตาเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเเดงอีกครั้ง ความเศร้าที่เขามีกำลังถูกความโกรธเข้ามาเเทนที เเละถ้าลาน่ายังตื้อเขาอยู่เเบบนี้ ไม่นานเขาคงได้ฉีกร่างเธอออกเป็นชิ้นๆเเน่

 

ร่างหนาเบือนหน้าหนีออกจากสัมผัสมือบางที่อ่อนโยนก่อนที่จะลุกขึ้นเเละเดินตรงออกไปเเต่ลาน่ากับรั้งข้อมือของเขาเอาไว้ และนั่นมันคือความอดทนสุดท้ายที่ครูซจะเก็บไว้

 

ร่างหนาหันตัวกลับมาด้วยความเร็วก่อนที่จะเข้านั่งคร่อมเธอเอาไว้บนโซฟา กรงเล็บปลายเเหลมกดลงที่เนินอกโตของร่างบาง เเววตาที่ดุดันจ้องเธออย่างคาดโทษสลับไปมา

 

“ ถ้าเธอยังดื้อ ”

 

ครูซเอ่ยออกมาพร้อมกับกัดฟันเเน่น ใบหน้าเเดงก่ำด้วยความโกรธ เขามีอะไรมากมายที่อยากจะเอ่ยถามลาน่าออกไป ความสับสนในตัวของเขาทั้งหมด ถึงเขาจะรู้ดีผ่านการกระทำของเธอทุกอย่าง ทุกภาพที่เขาเห็นมันก็ชัดเจนเเล้วว่าเธอมีคนอื่น เเต่ถึงรู้อย่างนั้นเขาก็ยังที่จะเอ่ยถามเธอออกไปอยู่ดี

 

การกระทำของคนตรงหน้าทำให้สาวน้อยเข้าใจทุกอย่างภายในไม่กี่นาที ความหึงหวงของเขามันเเสดงออกมาโดยที่ไม่ต้องมีคำถามอะไรเอ่ยออกไป เธอรู้ว่าเขาโกรธเรื่องของเธอกับดิอ้อน เเละใช่ เขาเข้าใจผิด เธอต้องรีบอธิบายทุกอย่าง ก่อนที่เขาจะฆ่าเธอเข้าจริงๆ เเต่ยังไงล่ะ นี่เขาโกรธเธอเป็นฟืนเป็นไฟเลยนะ

 

มือเล็กทั้งสองข้างค่อยๆดันตัวขึ้นจากโซฟาสีดำขนาดใหญ่ ร่างบางเอนตัวเข้าใกล้ร่างหนาเเต่ทุกการเคลื่อนไหวของเธอกับเขา กรงเล็บหนาก็จะยิ่งกดลงบนเนินอก เเละในที่สุดเมื่อยิ่งเข้าใกล้มันก็ยิ่งกดลึกลงไป ก่อนที่จะเฉือนเปิดปากแผลให้เธอ

 

“ อ้ะ ซี้ดดดด ”

 

ร่างบางร้องออกมาเมื่อเนื้อเยื้อผิวขาวเนียนถูกตัดขาด จากกรงเล็ปลายเเหลมดุจคมมีด เลือดสีเเดงค่อยๆซึมออกมา ไหลอาบไปทั่วเนินอก ความเจ็บปวดเริ่มคืบคลานเข้ามาในตัวของสาวน้อยอีกครั้ง

 

ร่างบางรู้ดีว่าครูซคงไม่ยอมเอามือออกง่ายๆ เพราะนั่นมันคือนิสัยของเขาที่จะเล่นกับเหยื่อจนถึงที่สุด เเต่ถึงแม้ปลายเล็บเเหลมของเขาจะกดมันลงบนเนื้อของเธอลึกเเค่ไหน เธอก็ต้องทำให้เขาใจเย็นลงให้ได้ ถึงเธอจะเจ็บปวดมากก็ตาม

 

การกระทำของสาวน้อยทำให้อสูรร้ายตรงหน้าเกิดความแปลกใจ ครูซมองเธออย่างนิ่งๆ ก่อนที่เขาจะเผยยิ้มที่มุมปากออกมา

 

“ อ้ะะ อื้มมม ”

 

ร่างบางครางออกมาด้วยความเจ็บปวด สาวน้อยกัดริมฝีปากเเน่นเพื่อระบายความรู้สึกนั้นออกมา เมื่อเธอยิ่งเข้าใกล้เขามากเท่าไหร่ ความเจ็บปวดจากกรงเล็บหนาที่กดลึกลงไปก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น

 

และในที่สุดเเววตาขอร้องจ้องมองร่างหนาตรงหน้าอย่างสั่นไหว เธอมองเขาออกไปด้วยความอ้อนวอน ก่อนที่ริมฝีปากบางจะประกบเข้าที่ปากหนาของอสูร ปลายลิ้นเล็กเเทรงเข้าไปในโพรงปากของร่างหนา สาวน้อยตักตวงเอาความหวานจากโพรงปากของเขาด้วยความโหยหา

 

มือเล็กอีกข้างละออกจากพื้นโซฟาก่อนที่จะคล้องมันเข้าที่คอของร่างหนาทั้งที่ริมฝีปากของทั้งสองยังไม่ละออกจากกัน

 

Talk ; ใครอยู่ในพื้นที่เสี่ยงระวังตัวกันด้วยนะคะ ไรท์เป็นห่วงนะคะ รู้ไหมคนดี ❤️‍🔥🥺

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว