facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ไข่ในหิน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.4k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.ค. 2564 23:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ไข่ในหิน
แบบอักษร

 

 

อิงวราบอกให้ผู้ชายชื่อใหญ่ ส่งเธอที่ท่ารถเมล์ แต่เขาไม่ฟังเธอสักนิด และยืนยันว่าต้องส่งเธอให้ถึงบ้านตามคำสั่ง หญิงสาวเลยต้องปล่อยเลยตามเลย ถึงแม้จะไม่รู้ว่าคนที่ชื่อราเชนทร์เป็นใคร แต่ดูจากสิ่งที่ผู้ชายคนนี้ปฏิบัติกับเธอ ก็พอจะเดาได้ว่า เขาต้องเป็นคนที่มีอำนาจคนหนึ่ง และที่ทำให้เธอแปลกใจมากก็คือ คนที่ทำหน้าที่เป็นคนขับรถรู้จักบ้านของเธอ ขนอ่อนพากันเรียงตัวเมื่อรถคันหรูมาจอดบริเวณหน้าบ้าน ไม่แน่ใจว่าก่อนหน้านี้เธอบอกทางกลับบ้านกับเขาไปหรือยัง เพราะระหว่างทางที่นั่งรถมาก็มีเรื่องให้คิดหลายเรื่อง โดยเฉพาะเรื่องของยุทธนา ต่อจากนี้เธอจะมีหน้าไปพบเขาได้อย่างไร

 

"เชิญครับ"หลังจากที่รถจอดสนิท คนขับรถก็เดินมาเปิดประตูให้เธอ โชคยังดีที่เขาเลือกจอดที่หน้าบ้าน ไม่อย่างนั้นพ่อกับแม่คงสงสัยว่าใครมาส่งเธอ แค่หายไปทั้งคืนก็ไม่รู้ว่าจะเอาเหตุผลอะไรไปอธิบายให้ท่านเข้าใจ ถ้าคนที่มาส่งเป็นยุทธนาก็คงจะคุยกันได้ เพราะพ่อกับแม่รู้ว่าเธอกับเขาคบกัน

 

หญิงสาวรีบลงจากรถ ไม่แม้แต่จะเอ่ยขอบคุณ เปิดประตูแล้วรีบเดินเข้าไปในบ้านอย่างเร็ว เพราะอย่างน้อยๆบ้านก็คือสถานที่ที่ปลอดภัยที่สุด 

 

ใหญ่ยืนมองจนหญิงสาวหายเข้าไปในบ้าน ก่อนจะยกมือถือขึ้นมาต่อสาย เพื่อรายงานเรื่องนี้ให้ราเชนทร์ทราบ ส่งเธอให้ถึงบ้านก็หมดหน้าที่ของเขายังสงสัยไม่หาย เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่ราเชนทร์สั่งให้เขามาส่งผู้หญิงที่ถูกนำมาใช้หนี้ในบ่อน 

 

"กลับมาแล้วเหรอคะคุณอิง"สายบัวคนรับใช้เก่าแก่เดินออกมารับหน้า เมื่อเห็นคุณหนูของนางเดินเข้ามาในบ้าน

 

"คุณพ่อคุณแม่ล่ะคะ"ถามหาพ่อกับแม่เป็นอันดับแรก เพราะยังไม่อยากเจอท่านทั้งสอง

 

"คุณผู้ชายไปบริษัทค่ะ ส่วนคุณผู้หญิงไปบ้านท่านอยุทธ"

 

"คุณแม่ไปบ้านคุณลุงเหรอคะ"

 

"ค่ะ คุณจินตนาชวนไปดูเครื่องเพชร"สิ้นเสียงแม่บ้าน อิงวราก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

 

"ใครมาส่งคุณอิงคะ นางจันบอกว่าไม่ใช่คุณยุทธ"

 

"จันเห็นเหรอคะ!"ถามรัวเร็วเพราะไม่คิดว่าจะมีใครเห็น เพราะเธอเปิดประตูเข้ามาเอง

 

"เป็นอะไรหรือเปล่าคะ"สายบัวถามเมื่อเห็นอาการของหญิงสาว

 

"ปะ...เปล่าค่ะ อิงขอตัวนะคะ"

 

"ทานอะไรสักนิดไหมคะ ป้าจะทำให้"

 

"ไม่ค่ะอิงไม่หิว"พูดจบก็เดินขึ้นชั้นบนไปอย่างเร็วแม่ไปบ้านยุทธนา แล้วเขาจะรู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ ตั้งแต่เมื่อคืนจนป่านนี้เขายังไม่โทรหาเธอเลยสักครั้ง หรือว่าเมื่อคืนมีเรื่องร้ายเกิดขึ้นกับเขา แล้วคนพวกนั้นก็ลากเธอไปข่มขืน ความคิดมากมายวนเวียนเข้ามาในหัว แต่ก็ไม่กล้าโทรหาคนรัก เพราะไม่รู้ว่าจะบอกกับเขายังไง ถ้าเกิดเขาถามว่าเธอหายไปไหนมาทั้งคืน

 

............................................................

 

"พี่ภูกลับมาแล้ว"ทันทีที่ภูดิสก้าวเข้ามาในบ้าน หญิงสาวหน้าตาน่ารักก็เดินออกมารับหน้า ในชุดนักศึกษาที่รัดไปทั้งตัว ร่างบางเดินเข้ามาซบอกคนเป็นพี่ ก่อนจะปรายตามองคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง แล้วเบะปากให้อย่างเย้ยหยัน กิรณาจะทำแบบนี้ทุกครั้ง เมื่อเห็นราเชนทร์ตามพี่ชายเข้ามาในบ้าน

 

"กำลังจะไปเรียน"เสียงห้าวทุ้มเอ่ยถาม เมื่อคนตัวเล็กเขย่งปลายเท้าขึ้นแล้วหอมแก้มสากฟอดใหญ่

 

"แก้มพี่ภูหอมจังเลยค่ะ"คนตัวเล็กยิ้มหวานประจบ แต่กลับถูกมือหนาดันออกจากอก เมื่อเธอยังไม่ตอบคำถามของเขา

 

"แต่งชุดนักศึกษา จะไปเรียนใช่ไหม"ภูดิศกดเสียงต่ำถามอย่างไม่พอใจ คนตัวเล็กที่ยิ้มหวานในตอนแรกหน้างอง้ำ เมื่อถูกพี่ชายขึ้นเสียงต่อหน้าคนอื่น โดยเฉพาะคนที่เธอไม่ชอบขี้หน้า

 

"น้องกำลังจะไปมหาลัยค่ะ"ตอบด้วยน้ำเสียงไม่พอใจเช่นกัน เมื่อพี่ชายทำตัวไม่ต่างจากพ่อ ที่ดุและเข้มงวดกับเธอ ที่เธอไม่อยู่บ้านใหญ่ก็เพราะเรื่องนี้ หวังมาพึ่งพี่ก็โดนบ่นเช่นกัน แถมยังหนักกว่าพ่ออีกด้วย

 

"ไปมหาลัยบ่ายสาม เรียนวิชาอะไรกัน"

 

"น้องไปทำรายงานกับเพื่อนค่ะ"ตอบอย่างเหวี่ยงๆเมื่อพี่ยังถามไม่เลิก

 

"เวลาเรียนไม่ไปเรียน พอเลิกเรียนจะไปทำรายงาน ขยันไปหรือเปล่า"

 

"น้องโตแล้วนะคะ"

 

"โตแล้วก็ต้องทำตัวแบบที่คนโตเขาทำกัน ถ้ายังเป็นแบบนี้พี่จะส่งกลับบ้าน จะไปทำรายงานใช่ไหม พี่จะให้เชนทร์ไปเป็นเพื่อน"

 

"พี่ภู!"สิ้นเสียงพี่ชายคนตัวเล็กก็แหวออกมาสุดเสียง เมื่อคนที่พี่จะให้ตามไปคือราเชนทร์ 

 

"ไปได้แล้วพี่จะทำงาน"พูดจบภูดิศก็เดินออกไป ไม่สนใจอาการไม่พอใจของน้องสาวเลยสักนิด กิรณากำหมัดแน่น เมื่อหันมาเผชิญหน้ากับคนที่ยืนมองเธอด้วยสายตาที่ไร้ความรู้สึก

 

"นายจะไปไหนก็ไป ฉันจะไปคนเดียว"

 

"คงไม่ได้หรอกครับ ผมต้องทำตามคำสั่งคุณภู"

 

"งั้นก็ให้คนอื่นไปแทน"กิรณาหาทางออกให้เขา

 

"คุณภูไม่ได้สั่งครับ"

 

"นาย! นายจะกวนประสาทฉันไปถึงไหน"กิรณาแหวใส่ เพราะไม่พอใจกับท่าทางกวนประสาทของเขา

 

"เชิญครับ"แทนที่ราเชนทร์จะเถียงแต่เขากลับผายมือให้เธอ กิรณากัดปากอย่างขัดใจ เมื่อทำอะไรเขาไม่ได้ กระทืบเท้าแล้วเดินออกไปจากห้อง ราเชนทร์ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เขาไม่อยากทำหน้าที่นี้เลยสักนิด เพราะไม่อยากทะเลาะกับเธอ แต่ก็ขัดคำสั่งเจ้านายไม่ได้ กิรณาเปรียบเสมือนไข่ในหินที่ภูดิศทั้งรักและถนุถนอม เขาจึงต้องดูแลเธอให้ดีที่สุด แม้จะขัดกับความรู้สึกส่วนตัวก็ตาม

 

.......................................................

 

พาผู้ชายร้ายๆมาส่งแล้วจ้า 

 

ที่รักฝากกดติดตาม กดเพิ่มเข้าชั้นและกดหัวใจให้พี่ด้วยน้า ขอบคุณมากค่ะ

 

ฝากผลงานอีบุ๊คนามปากกา มณีภัทรสร ใน Mebmarket ด้วยนะคะ

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว