ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อสูรร้าย 24 | น้ำตา

ชื่อตอน : อสูรร้าย 24 | น้ำตา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 673

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ก.ค. 2564 22:47 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อสูรร้าย 24 | น้ำตา
แบบอักษร

24

 

เธอเเละเขากอดอำลามิตรภาพที่ดีต่อกันอยู่พักใหญ่ โดยที่ไม่รู้เลยว่าครูซมองเห็นการกระทำพวกนั้นทั้งหมดอยู่ภายนอกเเละมันทำให้เขารู้สึกเจ็บปวดมากเเค่ไหน

 

กรงเล็บหนาบีบเข้าที่มือเเน่นเพื่อระบายความโกรธทั้งหมดออกมา มันเเน่นพอที่จะบาดเข้าที่มือของตัวเอง กรงเล็บหนากดลงบนเนื้อเยื่อถูดตัดขาดลึกลงไป เลือดสีเเดงค่อยๆไหลออกมา เเต่เขากลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดของมันเลยสักนิด เเตกต่างออกไปที่หัวใจเเตกสลายไม่เหลือชิ้นดี

 

ร่างหนายืนมองภาพนั้นอยู่สักพักก่อนที่ปลายเท้าจะเดินหนีออกไปจากภาพที่บาดใจ เขาไม่อาจที่จะทนมองมันได้อีกต่อไป ความเจ็บปวดมากมาย ความเชื่อใจที่เขามีให้กับลาน่า ตอนนี้เธอเป็นคนที่ทำลายมันออกไปทั้งหมด

 

เขาเชื่อมาตลอดว่าเธอเเตกต่างออกไป เเต่ไม่เลย ลาน่าก็เเค่มนุษย์คนหนึ่ง เขาเคยเเข็งเเกร่งมากกว่านี้ เเต่ทำไมลาน่าถึงทำให้เขาอ่อนเเอได้ถึงเพียงนี้กัน นี่เขา อ่อนเเอเเบบนี้ตั้งเเต่เมื่อไหร่

 

ร่างหนาเดินกลับปราสาทอย่างไร้วิญญาณ ปลายเท้ามุ่งตรงขึ้นไปยันห้องนอน มือหนาเลื้อนปิดผ้าม้านขนาดใหญ่อย่างช้าๆ ความมืดเข้าครอบคลุมไปทั่วห้อง ไม่มีเเม้เเต่เเสงสว่างที่เล็ดลอดผ่านมาได้

 

เขาปล่อยให้ร่างกายร่วงลงบนที่นอนอย่างนิ่งๆ ร่างหนาเสียใจเกินกว่าที่จะมีอารมณ์ทำอะไร ในตอนนี้เขาเพียงเเค่อยากนอนอยู่นิ่งๆ ไร้แม้แต่การเคลื่อนไหวไปไหน

 

ในหัวพลางคิดทบทวนเรื่องราวทั้งหมดระหว่างเขากับเธอ วนซ้ำไปซ้ำมา เขารักสาวน้อยตัวเล็กมากเเค่ไหน เเต่ทำไมลาน่าถึง… ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว เขาอยากที่จะเอาความคิดเกี่ยวกับเธอออกไปจากหัว เเต่กลับทำไม่ได้

 

“ ลาน่า เธอมันใจร้าย ”

 

เขาเอ่ยออกมาพร้อมกับถอนลมหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนที่ใครจะรู้ว่าปีศาจร้ายอย่างเขาก็ร้องไห้เป็นเหมือนกัน

 

เขาหลับตาลงพยายามที่จะข่มความรู้สึกทั้งหมดเอาไว้ข้างในให้ได้มากที่สุด เเต่ความเจ็บปวดที่เขาได้รับมันมากกว่าที่จะฝืนเอาไว้ได้ น้ำตาปีศาจค่อยๆไหลออกมาอย่างช้าๆก่อนที่จะอาบไปทั้งสองเเก้ม

 

.

.

.

 

ลาน่ามุ่งเดินตรงกลับไปที่ปราสาท หลังจากที่เธอจัดการธุระกับหมาป่าหนุ่มเรียบร้อย สาวน้อยมองไปรอบๆ เพื่อหาร่างหนาที่คุ้นเคยเเต่ก็ต้องผิดหวังเมื่อเธอไม่พบอะไรเลย

 

ปลายเท้าเล็กเดินขึ้นไปตามทางเดินของบันไดอย่างมีความสุขพร้อมกับฮัมเพลงไปมา โดยที่ไม่รู้เลยว่าร่างหนาของเขาเสียใจมากเเค่ไหน

 

มือเล็กวางทาบลงบนผิวของประตูห้องนอนบานใหญ่ก่อนที่จะออกเเรงผลักมันออกไปด้านหลังเบาๆ บานประตูเเง้มออกเผยให้็เห็นร่างของครูซที่กำลังนั่งอยู่ปลายเตียง

 

ร่างบางยืนอยู่หน้าประตูมองเงาของเขาอย่างนิ่งๆ ก่อนที่ในหัวจะเกิดคิดอะไรบางอย่าง ทำไมเขาถึงอยู่ในห้องมืดขนาดนี้กัน เป็นอะไรรึเปล่านะ ลาน่าเดินตรงเข้าไปหาเขาก่อนที่มือเล็กจะสัมผัสลงบนไหล่ของร่างหนาเบาๆ

 

อุณหภูมิความเย็นจากร่างกายของครูซทำให้ลาน่าต้องรีบชักมือคืน เเววตาเต็มไปด้วยความสงสัยมองร่างหนาอย่างเรียบๆ ก่อนที่ลาน่าจะเอ่ยเรียกชื่อเขาออกไป

 

“ ครูซ เป็นอะไรรึเปล่า ”

 

“ เปล่า ”

 

ร่างหนาเอ่ยตอบเธอกลับอย่างทันทีก่อนที่จะปัดมือของสาวน้อยออก ร่างบางที่เห็นดังนั้นจึงรั้งข้อมือเขาเอาไว้ นี่เขาเป็นอะไรอีกเเล้วเนี้ย ปลายเท้าหนาหยุดชะงักก่อนที่จะเอ่ยออกไป

 

“ มีอะไร ”

 

เขาเอ่ยออกมาอีกครั้งด้วยน้ำเสียงเย็นชา ก่อนที่น้ำตาจะค่อยๆเอ่อล้มไปทั้งสองข้าง ร่างหนายังไม่พร้อมที่จะคุยกับเธอในตอนนี้ ไม่อยากให้เธอเห็นเขาในสภาพที่อ่อนเเอ ความเจ็บปวดมากมายที่เขายังไม่พร้อมที่จะเผชิญหน้า

 

ร่างบางสวมกอดเขาเข้าจากทางด้านหลัง ใบหน้าเล็บเเนบลงบนแผ่นหลังขนาดใหญ่ของร่างหนาเบาๆ มือเรียวลูบหน้าอกเเกร่งของเขาไปมา เธอรู้ดีว่าครูซมีเรื่องที่เก็บไว้ข้างในเเต่ทำไมเขาถึงไม่ยอมบอกเธอออกมากันนะ

 

“ นายเป็นอะไร ”

 

ลาน่าเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงที่เเผ่วเบาเต็มไปด้วยความเป็นห่วง เเต่กลับต้องผิดหวังที่่ร่างหนาตรงหน้าไม่ได้ตอบอะไรเธอกลับมา ก่อนที่กรงเล็บหนาจะเเกะมือของเธอออกพร้อมเดินจากเธอออกไป

Talk ; เข้าใจผิดกันไปหมดเเล้วโว้ยยยยยย

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว