ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

เด็กมันร้าย

สวัสดีครับผมนายอรุณ หรือเรียกผมว่า “อรุณ" ก็ได้ครับ มารับตำแหน่ง พนักงานตรวจสอบคุณภาพ ของสายการผลิต A25 ครับฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ คำแนะนำตัวค่อนข้างเป็นทางการ ถึงผมจะเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่นแต่ผมถูกเลี้ยงมาจากแม่และยาย ไม่แปลกหรอกที่ ภาษาไทยของผมจะแข็งแรง ชนิดที่ใครไม่รู้มาก่อน ก็ไม่คิดว่าผมเป็นลูกครึ่ง

ส่วนหน้าตาของผมก็เหมือนแม่มาก ตาผมโตและคิ้วดกดำ ถามว่าก็ถือว่าเป็นส่วนผสมที่ลงตัวของพ่อแม่แล้วออกมาเป็นผม ก่อนจะมาทำงานผมก็พยายามไปอาบแดดมาให้คล้ำกว่าปกติ หวังว่าคนคงจะเชื่อได้ไม่ยากนะ

พี่สมชาย ผู้จัดการฝ่ายบุคคล ผู้ซึ่งรู้ว่าผมเป็นใครและมาทำอะไรที่นี่ พาผมไปแนะนำตัวกับผู้จัดการฝ่ายคุณภาพ และเพื่อนๆ ในแผนก แผนกเรามีทั้งหมด 300 คน ทำงานเป็นกะ เช้า ดึก ผมไม่ต้องเข้ากะเป็นเวลา 3 เดือนเพราะเป็นพนักงานใหม่ วันนี้หน้าที่ของผมต้องไปประจำเครื่องตรวจงานที่สายการ A25 ซึ่งสายการผลิตที่มีคนอยู่ 25 คน หน้าที่ผมคือตรวจสอบคุณภาพยางรถยนต์ ต่อจากพนักงานฝ่ายการผลิตเพื่อยืนยันคุณภาพก่อนส่งเข้าคลังสินค้า

ขณะที่ผมกำลังเรียนรู้งานการผลิตวันนี้ ผมก็เจอเธอผู้ซึ่งทำให้ใจผมเต้นแรงเสมอ เธอตัวสูงประมาณ 165 น้ำหนักน่าจะสัก 45 กิโลกรัมได้มั้ง มัดผมสูงปลายผมประมาณท้ายทอย ผมหน้าม้า แว่นตากลม ผิวขาว แก้มแดงระเรื่อ สัดส่วนดีจนไม่น่าจะเป็นคนทำงานโรงงานน่าจะเป็นนางแบบมากกว่า เธอคงออกกำลังกายเป็นประจำ

เธอกำลังยืนนำทีมประชุมอยู่ที่กลางโรงงาน พร้อมกับผู้จัดการแผนกต่างๆ ดูเธอเป็นคนมั่นใจในตัวเองพูดจาฉะฉานและน่าเชื่อถือ เธอน่าจะอายุมากกว่าผมสัก 2-3 ปี เพียงแค่เห็นก็ทำให้ใจผมเต้นแรงจนบอกไม่ถูก ...นี่แหละมั้งที่เขาเรียก คนที่ใช่

“อรุณมองใคร” พี่เพทาย รุ่นพี่หนุ่มผู้คอยสอนงานและถือเป็นเพื่อนคนเดียวของผม พี่แกคอยสอนงานผมและดูแลผมตั้งแต่วันแรก

“เปล่าครับ” ผมตอบออกไปแต่สายตายังไม่ละจากเธอคนนั้น

“คุณมณี ผู้จัดการฝ่ายวางแผนการผลิต โคตรเก่ง สวย รวย โสด ไม่สนใจผู้ชายหรอก มีคนจีบเยอะแต่เธอไม่สนใจ” ฟังแค่สรรพคุณผมก็อยากลงสนามแข่งแล้ว ยิ่งได้ฟังใจยิ่งเต้นแรง

พี่เพทายแนะนำสรรพคุณยิ่งกว่าตาเห็นก็อย่างว่าแหละ คนสวยก็ต้องมีคนสนใจ

“ถ้ารู้เรื่องงานเหมือนเรื่องชาวบ้านแบบนี้ พี่คงได้เป็นผู้จัดการไปแล้ว 555+” ผมเอ่ยขึ้นอดแซวแกไม่ได้ เพราะทุกเรื่องในโรงงานแกรู้หมดเพราะอย่างนี้แหละมั้งที่พี่สมชายส่งเขามาอยู่ข้างๆ ผม

“ไอ้นี่ กูหวังดีมาว่ากูอีก เรื่องชาวบ้านคืองานของเราโว้ย 555+”

คนที่ยอมรับคำแซวโดยดี มันก็ไม่ได้แน่นะ...ในเมื่อมันเป็นเรื่องจริง

สวัสดีรีดที่น่ารักทุกคนนะคะ  

ก่อนอื่นไรท์ขอแนะนำตัวก่อนนะคะ ชื่อแฟร์ หรือ กาแฟหอมกรุ่น  

ไรท์มีสองนามปากกานะคะ นามปากหลักนิยายรัก นิยายโรแมนติก คือ กาแฟหอมกรุ่น  

ส่วนนิยายสายแซ่บจนแสบปาก คือ พักร้อน ส่วนมากจะเป็นเรื่องสั้นแต่แซ่บยาวและแรง  

ตกลงกันก่อนนะตัวเอง   

  

เรื่องที่อ่านฟรีจนจบ --- จะเขียนว่า....(อ่านฟรีจนจบ)  

เรื่องที่กำลังจะปิดอ่านฟรี --- จะเขียนว่า....(อ่านฟรี 24ชม หมายความว่าหลังจากที่ลง 24 ชมแล้วจะติดเหรียญ...)  

เรื่องที่ไม่วงเล็บอะไรแสดงว่าไม่มีอ่านฟรีนะคะ  

  

  

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น