ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 1 /3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ก.ค. 2564 18:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 1 /3
แบบอักษร

 

ตอนที่ 4

1/3

 

 

"เนื้ออกไม่เอาหนังสองจานป๊า"

 

เฮียเคี้ยงยืนสับไก่แล้วโปะบนจานข้าวมันที่บุ้งกี๋เป็นคนยกมาวางไว้ข้างเขียง จากนั้นก็ยกไปเสิร์ฟลูกค้าที่เช้าวันเสาร์มักจะครึกครื้นเป็นพิเศษ ยัยลูกสาวจึงเดินไปเดินมาจนขาเป็นระวิง และแม้จะเหงื่อตกหน้ามันเยิ้มก็ไม่เคยปริปากบ่น ยังช่วยป๊าทำงานอย่างขะมักเขม้นต่อไป

 

จนกระทั่ง 11 โมงไก่ที่ต้มไว้ก็หมดเกลี้ยง บุ้งกี๋ช่วยป๊าเก็บร้านอย่างว่องไว จากนั้นก็รีบวิ่งขึ้นมาอาบน้ำบนบ้านแล้วก็วิ่งลงมาด้วยความไวแสงพร้อมด้วยกระเป๋าสีดำที่หนีบไว้ใต้วงแขน

 

"กี๋ไปช่วยม๊าเก็บค่าแผงก่อนนะป๊า เดี๋ยวกลับมาช่วยยกเก้าอี้จ้า!"

 

จักรยานคู่ใจถูกใช้งานอย่างเคย บุ้งกี๋ปั่นลัดเลาะเข้าซอยนู้นออกซอยนี้อย่างชำนาญ และเพราะวันนี้ต้องผ่านบ้านเฮียโต้งบุ้งกี๋เลยใส่เสื้อผ้าแขนยาวขายาวปิดจนมิดชิด ไม่ชอบถูกเฮียโต้งแซว!

 

"กี๋!"

 

เนี่ย! กะว่าปั่นมาเงียบๆ แล้วนะ แต่ยังโดนดึงเบาะหลังไว้อีก!

 

"กี๋รีบ! ม๊ารออยู่ที่ตลาด"

 

"เฮียจะไปตลาดพอดี ขอเฮียติดรถไปด้วยคน"

 

"โอ๊ย! รถกี๋ก็คันแค่นี้ เฮียซ้อนกี๋ก็ปั่นไม่ไหวหรอก!" เตรียมจะถีบจักรยานออกตัว แต่เฮียโต้งก็ไม่ยอมปล่อยกี๋ไปสักที!

 

"กี๋ก็มานั่งไง เดี๋ยวเฮียปั่นให้"

 

"ไม่เอา! เฮียตัวใหญ่เดี๋ยวรถกี๋ยางแบน!"

 

จริงๆ เฮียโต้งก็ไม่ได้มีพิษมีภัยอะไรหรอก หน้าตี๋ๆ ตัวขาวๆ แถมยังเป็นลูกเจ้าของร้านทอง แต่กี๋ไม่ชอบนี่! ชอบแบบแทนๆ หน้าคมๆ ตาดุๆ แบบเฮียอู๋มากกว่า!

 

"งั้นเดี๋ยวเฮียไปเอาจักรยานก่อน กี๋รอเฮียแป๊บนึง"

 

"กี๋รีบเนี่ย! เฮียปั่นตามมาแล้วกัน!" คล้อยหลังเฮียโต้งไม่นาน บุ้งกี๋ก็ปั่นจักรยานออกมาทันทีโดยไม่รั้งรออะไรทั้งนั้น เล่นเอาเหงื่อตกผมเปียกเลยทีเดียว ทั้งที่เพิ่งอาบน้ำมาแท้ๆ แล้วทำไมตลาดต้องมาอยู่ตรงทางผ่านบ้านเฮียโต้งด้วยก็ไม่รู้ กี๋เซ็ง!

 

"ม๊าาาาา! กี๋มาแล้วววววว!"

 

เสียงมาก่อนตัวคือบุ้งกี๋เอง ม๊าแหม่มที่กำลังนั่งเม้าท์มอยกับแม่ค้าในตลาดถึงกับส่ายหน้าอ่อนใจ พอยัยลูกสาวจอมแก่นมาถึงก็นั่งหอบแฮ่กๆ กิริยาหรือก็กระด้างไม่สมเป็นเด็กผู้หญิงหน้าตานุ่มนิ่มบ้องแบ๊วเลย

 

บุ้งกี๋นั่งพักเดี๋ยวเดียวก็เริ่มช่วยม๊าทำงาน

 

"ป้าจุ๋มมมม กี๋มาเก็บค่าแผงจ้าาาา"

 

เดินนำม๊าแล้วทำหน้าที่แทนทุกอย่าง เอ่ยเสียงดังฉะฉานแต่ก็ยังหวานหยดสำหรับคนฟัง เด็กสาวเป็นที่เอ็นดูแก่แม่ค้าพ่อค้าทั่วทั้งตลาด นอกจากจะได้ค่าแผงแล้วยังได้ของติดไม้ติดมือไม่หวาดไม่ไหว

 

"กี๋! ทำไมไม่รอเฮียเนี่ย!"

 

พอเห็นเฮียโต้งวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาบุ้งกี๋ก็รีบหลบหลังม๊าทันที

 

"หวัดดีครับม๊า" แม่ของโต้งเป็นเพื่อนกับม๊าของบุ้งกี๋ เธอจึงรับไหว้ด้วยความเคยชิน ก่อนมาตลาดก็แวะไปบ้านโต้งมาพอดี

 

"เมื่อกี้ม๊าแวะไปบ้านโต้งมาไม่เห็นเจอโต้งเลย"

 

"อ๋อ ผมออกไปเปิดร้านมาอะครับ กลับมาก็เจอกี๋ปั่นจักรยานผ่านหน้าบ้านพอดี เฮียช่วยถือนะ" เฮียโต้งเอื้อมมารับถุงในมือบุ้งกี๋มาถือไว้ ใบหน้าหวานมุ่ยมึนอย่างเห็นได้ชัด

 

"เอาน่ากี๋ คนเขามีน้ำใจก็รับไว้หน่อย" เด็กสาวอมลมจนแก้มพอง เดินเก็บค่าแผงด้วยใบหน้าหงิกหงอ ถ้าเปลี่ยนจากเฮียโต้งเป็นเฮียอู๋ได้ก็คงดี

 

เดินวนจนทั่วตลาดก็เก็บค่าแผงครบ บุ้งกี๋หยุดยืนข้างม๊า มองดูเฮียโต้งที่ช่วยหอบหิ้วของมาใส่ท้ายรถม๊า

 

"ขอบใจมากนะโต้ง แบ่งไปกินบ้างก็ได้ ของเยอะขนาดนี้บ้านม๊ากินไม่หมดหรอก"

 

ม๊าแหม่มแบ่งของที่ได้รับมาส่งให้โต้ง เขาก็รับมาตามมารยาท

 

"แดดจ้าขนาดนี้กี๋กลับกับม๊าเถอะ ทิ้งจักรยานไว้นี่แหละ เดี๋ยวตอนเย็นม๊าให้เด็กในตลาดปั่นไปไว้ที่บ้านให้"

 

ได้ยินดังนั้นโต้งจึงรีบเสนอตัว "เดี๋ยวผมให้เด็กที่ร้านปั่นไปให้เลยก็ได้ครับ พอจะมีคนว่างอยู่"

 

เด็กในร้านทองจะเอาอะไรมาว่าง บุ้งกี๋คิด

 

 

 

_____________

ตามมาด่ากันเยอะๆ นะคะ 

 

ด่าพระเอกนะ ไม่ด่าเค้าาาาาา

 

วอร์มนิ้วรอได้เลยค่าาา อิอิ

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว